Mahābhārata · Adhyāya 12.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.154.1
बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशयः ।
कस्मात्त्वां रक्षते नित्यं भीमः सर्वत्रगोऽनिलः ॥ १२.१५४.१ ॥
Oh Śālmali, sin duda es por parentesco o amistad. ¿Por qué el temible viento, que va a todas partes, siempre te protege?
12.154.2
तद्भावं परमं वायोः शाल्मके त्वमुपागतः ।
तवाहमस्मीति सदा येन रक्षति मारुतः ॥ १२.१५४.२ ॥
Has alcanzado aquel estado supremo del viento en el Śālmali, pues el viento siempre te protege diciendo: 'Soy tuyo.'
12.154.3
न तं पश्याम्यहं वृक्षं पर्वतं वेश्म चेदृशम् ।
यं न वायुबलाद्भग्नं पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ १२.१५४.३ ॥
No veo árbol, montaña o morada de tal clase que no haya sido derribado en la tierra por la fuerza del viento; tal es mi opinión.
12.154.4
त्वं पुनः कारणैर्नूनं रक्ष्यसे शाल्मले यथा ।
वायुना सपरीवारस्तेन तिष्ठस्यसंशयम् ॥ १२.१५४.४ ॥
Oh Śālmali, sin duda por alguna razón estás protegido; por el viento, junto con tu séquito, permaneces firme, de esto no hay duda.
12.154.5
न मे वायुः सखा ब्रह्मन्न बन्धुर्मम नारद ।
चिरं मे प्रीयते नैव येन मां रक्षतेऽनिलः ॥ १२.१५४.५ ॥
Oh brahmán Nārada, el viento no es mi amigo ni mi pariente. El viento que me protege no me complace durante mucho tiempo.
12.154.6
मम तेजोबलं भीमं वायोरपि हि नारद ।
कलामष्टादशीं प्राणैर्न मे प्राप्नोति मारुतः ॥ १२.१५४.६ ॥
Oh Nārada, mi esplendor y fuerza son aún más temibles que los del viento; sin embargo, el viento, con sus alientos, ni siquiera alcanza la decimoctava parte de mí.
12.154.7
आगच्छन्परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् ।
भञ्जन्द्रुमान्पर्वतांश्च यच्चान्यत्स्थाणुजङ्गमम् ॥ १२.१५४.७ ॥
El viento feroz avanzaba, y lo detuve por la fuerza; rompía árboles, montañas y todo lo que estaba quieto o se movía.
12.154.8
स मया बहुशो भग्नः प्रभञ्जन्वै प्रभञ्जनः ।
तस्मान्न विभ्ये देवर्षे क्रुद्धादपि समीरणात् ॥ १२.१५४.८ ॥
Muchas veces he vencido a ese quebrantador, el mismo viento. Por eso, oh sabio divino, no temo ni siquiera al viento cuando está airado.
12.154.9
शाल्मले विपरीतं ते दर्शनं नात्र संशयः ।
न हि वायोर्बले नास्ति भूतं तुल्यबलं क्वचित् ॥ १२.१५४.९ ॥
Śālmali, tu visión es errónea, sin duda. Ningún ser en parte alguna tiene una fuerza igual a la del viento.
12.154.10
इन्द्रो यमो वैश्रवणो वरुणश्च जलेश्वरः ।
नैतेऽपि तुल्या मरुतः किं पुनस्त्वं वनस्पते ॥ १२.१५४.१० ॥
Indra, Yama, Vaiśravaṇa, Varuṇa y el señor de las aguas no son iguales ni siquiera a los Marutas; cuánto menos tú, oh señor de los bosques.
12.154.11
यश्च कश्चिदपि प्राणी चेष्टते शाल्मले भुवि ।
सर्वत्र भगवान्वायुश्चेष्टाप्राणकरः प्रभुः ॥ १२.१५४.११ ॥
Śālmali, cualquier criatura viviente que se mueve sobre la tierra, en todas partes el bienaventurado señor Viento es quien le da movimiento y aliento.
12.154.12
एष चेष्टयते सम्यक्प्राणिनः सम्यगायतः ।
असम्यगायतो भूयश्चेष्टते विकृतं नृषु ॥ १२.१५४.१२ ॥
Este hace moverse bien a los seres vivos cuando su aliento fluye bien; y cuando no fluye bien, los hace moverse de nuevo de forma distorsionada entre los hombres.
12.154.13
स त्वमेवंविधं वायुं सर्वसत्वभृतां वरम् ।
न पूजयसि पूज्यन्तं किमन्यद्वुद्धिलाघवात् ॥ १२.१५४.१३ ॥
No honras a un viento tal, el mejor de todos los seres vivientes, digno de veneración. ¿Qué otra cosa sino ligereza de juicio podría ser la causa?
12.154.14
असारश्चापि दुर्मेधाः केवलं बहु भाषसे ।
क्रोधादिभिरवच्छन्नो मिथ्या वदसि शाल्मले ॥ १२.१५४.१४ ॥
Eres insustancial y de mente torpe, solo hablas mucho. Cubierto por la ira y otras pasiones, dices mentiras, oh árbol śālmali.
12.154.15
मम रोषः समुत्पन्नस्त्वय्येवं संप्रभाषति ।
ब्रवीम्येष स्वयं वायोस्तव दुर्भाषितं बहु ॥ १२.१५४.१५ ॥
Ha surgido en mí la ira porque hablas así. En nombre del viento, yo mismo respondo a tus muchas palabras insensatas.
12.154.16
चन्दनैः स्यन्दनैः शालैः सरलैर्देवदारुभिः ।
वेतसैर्धन्वनैश्चापि ये चान्ये बलवत्तराः।
तैश्चापि नैवं दुर्बुद्धे क्षिप्तो वायुः कृतात्मभिः ॥ १२.१५४.१६ ॥
Sándalo, syandana, sal, pino, deodar, caña de ratán, dhanvana y otros árboles más fuertes, oh necio, siendo dueños de sí, no han arremetido así contra el viento.
12.154.17
तेऽपि जानन्ति वायोश्च बलमात्मन एव च ।
तस्मात्ते नावमन्यन्ते श्वसनं तरुसत्तमाः ॥ १२.१५४.१७ ॥
Aquellos árboles también conocen la fuerza del viento y la propia; por eso esos mejores árboles no desprecian al viento.
12.154.18
त्वं तु मोहान्न जानीपे वायोर्बलमनन्तकम् ।
एवं तस्माद्गमिष्यामि सकाशं मातरिश्वनः ॥ १२.१५४.१८ ॥
Pero, por ofuscación, no conoces la fuerza ilimitada del viento. Por eso iré a la presencia de Mātariśvan.