മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.154.1
बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशयः ।
कस्मात्त्वां रक्षते नित्यं भीमः सर्वत्रगोऽनिलः ॥ १२.१५४.१ ॥
ശാല്മലീ, ബന്ധുത്വത്താലോ സൗഹൃദത്താലോ എന്നതിൽ സംശയമില്ല. സർവത്ര സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭീമനായ വായു നിന്നെ എന്നും എന്തിന് രക്ഷിക്കുന്നു?
12.154.2
तद्भावं परमं वायोः शाल्मके त्वमुपागतः ।
तवाहमस्मीति सदा येन रक्षति मारुतः ॥ १२.१५४.२ ॥
വായുവിന്റെ ആ പരമഭാവം നീ ശാല്മലിയിൽ നേടിയിരിക്കുന്നു; 'ഞാൻ നിന്റേതാണ്' എന്നു പറഞ്ഞ് മാരുതൻ എപ്പോഴും നിന്നെ രക്ഷിക്കുന്നു.
12.154.3
न तं पश्याम्यहं वृक्षं पर्वतं वेश्म चेदृशम् ।
यं न वायुबलाद्भग्नं पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ १२.१५४.३ ॥
വായുവിന്റെ ബലത്താൽ ഭൂമിയിൽ ഒടിഞ്ഞുപോകാത്ത അത്തരം ഒരു വൃക്ഷമോ പർവതമോ ഗൃഹമോ ഞാൻ കാണുന്നില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
12.154.4
त्वं पुनः कारणैर्नूनं रक्ष्यसे शाल्मले यथा ।
वायुना सपरीवारस्तेन तिष्ठस्यसंशयम् ॥ १२.१५४.४ ॥
ശാല്മലീ, ഏതോ കാരണത്താൽ നീ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു; വായുവാൽ നിന്റെ പരിവാരത്തോടെ നീ നിലനിൽക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
12.154.5
न मे वायुः सखा ब्रह्मन्न बन्धुर्मम नारद ।
चिरं मे प्रीयते नैव येन मां रक्षतेऽनिलः ॥ १२.१५४.५ ॥
ബ്രഹ്മൻ നാരദാ, വായു എനിക്കു സുഹൃത്തല്ല, ബന്ധുവുമല്ല. എന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന ആ വായുവിൽ എനിക്കു ദീർഘകാലം സന്തോഷമുണ്ടാകുന്നില്ല.
12.154.6
मम तेजोबलं भीमं वायोरपि हि नारद ।
कलामष्टादशीं प्राणैर्न मे प्राप्नोति मारुतः ॥ १२.१५४.६ ॥
നാരദാ, എന്റെ തേജസ്സും ബലവും വായുവിനെക്കാൾ പോലും ഭയങ്കരമാണ്; എങ്കിലും വായുവിന് എന്റെ പ്രാണങ്ങളോടൊപ്പം എന്റെ പതിനെട്ടാമത്തെ കലയെപ്പോലും എത്താനാവുന്നില്ല.
12.154.7
आगच्छन्परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् ।
भञ्जन्द्रुमान्पर्वतांश्च यच्चान्यत्स्थाणुजङ्गमम् ॥ १२.१५४.७ ॥
വേഗത്തിൽ വന്ന കഠിനമായ കാറ്റിനെ ഞാൻ ബലമായി തടഞ്ഞു; അത് വൃക്ഷങ്ങളെയും പർവതങ്ങളെയും സ്ഥിരമായതും ചലിക്കുന്നതുമായ മറ്റെല്ലാത്തിനെയും തകർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
12.154.8
स मया बहुशो भग्नः प्रभञ्जन्वै प्रभञ्जनः ।
तस्मान्न विभ्ये देवर्षे क्रुद्धादपि समीरणात् ॥ १२.१५४.८ ॥
എല്ലാം തകർക്കുന്ന ആ കാറ്റിനെ ഞാൻ പലതവണ തോൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, ദേവർഷേ, കോപിച്ച കാറ്റിനെയും ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല.
12.154.9
शाल्मले विपरीतं ते दर्शनं नात्र संशयः ।
न हि वायोर्बले नास्ति भूतं तुल्यबलं क्वचित् ॥ १२.१५४.९ ॥
ശാൽമലീ, നിന്റെ കാഴ്ച വിപരീതമാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. വായുവിന്റെ ബലത്തിന് തുല്യബലമുള്ള ഒരു ജീവിയും ഒരിടത്തുമില്ല.
12.154.10
इन्द्रो यमो वैश्रवणो वरुणश्च जलेश्वरः ।
नैतेऽपि तुल्या मरुतः किं पुनस्त्वं वनस्पते ॥ १२.१५४.१० ॥
ഇന്ദ്രൻ, യമൻ, വൈശ്രവണൻ, വരുണൻ, ജലേശ്വരൻ എന്നിവരും മരുത്തുകൾക്ക് തുല്യരല്ല; ഹേ വനസ്പതേ, നീ എങ്ങനെ തുല്യനാകും?
12.154.11
यश्च कश्चिदपि प्राणी चेष्टते शाल्मले भुवि ।
सर्वत्र भगवान्वायुश्चेष्टाप्राणकरः प्रभुः ॥ १२.१५४.११ ॥
ശാൽമലീ, ഭൂമിയിൽ ഏതൊരു ജീവി ചലിക്കുന്നുവോ, എല്ലായിടത്തും ചലനവും പ്രാണനും നൽകുന്ന ഭഗവാനായ വായുവാണ് പ്രഭു.
12.154.12
एष चेष्टयते सम्यक्प्राणिनः सम्यगायतः ।
असम्यगायतो भूयश्चेष्टते विकृतं नृषु ॥ १२.१५४.१२ ॥
ഇത് ജീവികളെ ശരിയായി ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ശരിയായി ചലിപ്പിക്കുന്നു; ശരിയായി ശ്വാസമെടുക്കാത്തപ്പോൾ മനുഷ്യരിൽ വികൃതമായി വീണ്ടും ചലിപ്പിക്കുന്നു.
12.154.13
स त्वमेवंविधं वायुं सर्वसत्वभृतां वरम् ।
न पूजयसि पूज्यन्तं किमन्यद्वुद्धिलाघवात् ॥ १२.१५४.१३ ॥
സർവ ജീവികളിലും ശ്രേഷ്ഠനും പൂജ്യനുമായ ഇങ്ങനെയൊരു വായുവിനെ നീ ആദരിക്കുന്നില്ല. ബുദ്ധിക്കുറവല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് കാരണം?
12.154.14
असारश्चापि दुर्मेधाः केवलं बहु भाषसे ।
क्रोधादिभिरवच्छन्नो मिथ्या वदसि शाल्मले ॥ १२.१५४.१४ ॥
ശാൽമലീ, നീ സാരമില്ലാത്തവനും മന്ദബുദ്ധിയുമാണ്; വെറുതെ ഏറെ സംസാരിക്കുന്നു. കോപാദികളാൽ മൂടപ്പെട്ട് നീ കള്ളം പറയുന്നു.
12.154.15
मम रोषः समुत्पन्नस्त्वय्येवं संप्रभाषति ।
ब्रवीम्येष स्वयं वायोस्तव दुर्भाषितं बहु ॥ १२.१५४.१५ ॥
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ എന്നിൽ കോപം ഉണർന്നു. വായുവിന്റെ പക്ഷത്തുനിന്ന് ഞാൻ തന്നെ നിന്റെ ദുർവചനങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയുന്നു.
12.154.16
चन्दनैः स्यन्दनैः शालैः सरलैर्देवदारुभिः ।
वेतसैर्धन्वनैश्चापि ये चान्ये बलवत्तराः।
तैश्चापि नैवं दुर्बुद्धे क्षिप्तो वायुः कृतात्मभिः ॥ १२.१५४.१६ ॥
ചന്ദനം, സ്യന്ദനം, ശാലം, സരളം, ദേവദാരു, വേതസം, ധന്വനം എന്നിവയും മറ്റു ബലവത്തായ വൃക്ഷങ്ങളും, ഹേ ദുർബുദ്ധേ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവയായിരുന്നിട്ടും വായുവിനെ ഇങ്ങനെ പഴിച്ചില്ല.
12.154.17
तेऽपि जानन्ति वायोश्च बलमात्मन एव च ।
तस्मात्ते नावमन्यन्ते श्वसनं तरुसत्तमाः ॥ १२.१५४.१७ ॥
ആ വൃക്ഷങ്ങളും വായുവിന്റെ ബലവും സ്വന്തം ബലവും അറിയുന്നു; അതിനാൽ ആ ശ്രേഷ്ഠ വൃക്ഷങ്ങൾ വായുവിനെ അവഗണിക്കുന്നില്ല.
12.154.18
त्वं तु मोहान्न जानीपे वायोर्बलमनन्तकम् ।
एवं तस्माद्गमिष्यामि सकाशं मातरिश्वनः ॥ १२.१५४.१८ ॥
നീയോ മോഹം കൊണ്ട് വായുവിന്റെ അനന്തമായ ബലം അറിയുന്നില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ മാതരിശ്വാവിന്റെ സമീപത്തേക്കു പോകും.