Mahābhārata · Adhyāya 12.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.154.1
बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशयः ।
कस्मात्त्वां रक्षते नित्यं भीमः सर्वत्रगोऽनिलः ॥ १२.१५४.१ ॥
O Śālmali, ob durch Verwandtschaft oder Freundschaft, daran ist kein Zweifel. Warum beschützt dich der furchtbare Wind, der überall hingeht, immer?
12.154.2
तद्भावं परमं वायोः शाल्मके त्वमुपागतः ।
तवाहमस्मीति सदा येन रक्षति मारुतः ॥ १२.१५४.२ ॥
Du hast jenen höchsten Zustand des Windes im Śālmali erlangt, denn der Wind beschützt dich immer und sagt: „Ich gehöre dir.“
12.154.3
न तं पश्याम्यहं वृक्षं पर्वतं वेश्म चेदृशम् ।
यं न वायुबलाद्भग्नं पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ १२.१५४.३ ॥
Ich sehe keinen Baum, Berg oder Wohnsitz von solcher Art, der nicht durch die Kraft des Windes auf der Erde zerbrochen wäre — so ist meine Ansicht.
12.154.4
त्वं पुनः कारणैर्नूनं रक्ष्यसे शाल्मले यथा ।
वायुना सपरीवारस्तेन तिष्ठस्यसंशयम् ॥ १२.१५४.४ ॥
O Śālmali, gewiss wirst du aus irgendeinem Grund beschützt; durch den Wind stehst du mit deinem Gefolge fest — daran besteht kein Zweifel.
12.154.5
न मे वायुः सखा ब्रह्मन्न बन्धुर्मम नारद ।
चिरं मे प्रीयते नैव येन मां रक्षतेऽनिलः ॥ १२.१५४.५ ॥
O Brahmane Nārada, der Wind ist weder mein Freund noch mein Verwandter. Der Wind, der mich beschützt, erfreut mich nicht lange.
12.154.6
मम तेजोबलं भीमं वायोरपि हि नारद ।
कलामष्टादशीं प्राणैर्न मे प्राप्नोति मारुतः ॥ १२.१५४.६ ॥
O Nārada, mein Glanz und meine Kraft sind noch furchtbarer als die des Windes; doch der Wind mit seinen Atemzügen erreicht nicht einmal den achtzehnten Teil von mir.
12.154.7
आगच्छन्परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् ।
भञ्जन्द्रुमान्पर्वतांश्च यच्चान्यत्स्थाणुजङ्गमम् ॥ १२.१५४.७ ॥
Der harte Wind kam heran, und ich hielt ihn mit Gewalt zurück, denn er brach Bäume und Berge und alles, was stand oder sich bewegte.
12.154.8
स मया बहुशो भग्नः प्रभञ्जन्वै प्रभञ्जनः ।
तस्मान्न विभ्ये देवर्षे क्रुद्धादपि समीरणात् ॥ १२.१५४.८ ॥
Viele Male habe ich jenen Brecher, den Wind selbst, besiegt. Darum, göttlicher Seher, fürchte ich nicht einmal den zornigen Wind.
12.154.9
शाल्मले विपरीतं ते दर्शनं नात्र संशयः ।
न हि वायोर्बले नास्ति भूतं तुल्यबलं क्वचित् ॥ १२.१५४.९ ॥
Śālmali, deine Sicht ist verkehrt, daran ist kein Zweifel. Kein Wesen ist irgendwo von gleicher Stärke wie die Kraft des Windes.
12.154.10
इन्द्रो यमो वैश्रवणो वरुणश्च जलेश्वरः ।
नैतेऽपि तुल्या मरुतः किं पुनस्त्वं वनस्पते ॥ १२.१५४.१० ॥
Indra, Yama, Vaiśravaṇa, Varuṇa und der Herr der Wasser sind den Maruts nicht einmal gleich; wie viel weniger du, Herr des Waldes.
12.154.11
यश्च कश्चिदपि प्राणी चेष्टते शाल्मले भुवि ।
सर्वत्र भगवान्वायुश्चेष्टाप्राणकरः प्रभुः ॥ १२.१५४.११ ॥
Śālmali, welches Lebewesen auch immer sich auf der Erde regt, überall ist der erhabene Herr Wind es, der ihm Bewegung und Atem gibt.
12.154.12
एष चेष्टयते सम्यक्प्राणिनः सम्यगायतः ।
असम्यगायतो भूयश्चेष्टते विकृतं नृषु ॥ १२.१५४.१२ ॥
Dieser lässt die Lebewesen recht sich bewegen, wenn ihr Atem recht strömt; und wenn er nicht recht strömt, lässt er sie wieder auf verkehrte Weise unter den Menschen sich regen.
12.154.13
स त्वमेवंविधं वायुं सर्वसत्वभृतां वरम् ।
न पूजयसि पूज्यन्तं किमन्यद्वुद्धिलाघवात् ॥ १२.१५४.१३ ॥
Du ehrst einen solchen Wind nicht, den besten aller lebenden Wesen, der Verehrung verdient. Was sonst als Leichtsinn des Verstandes könnte der Grund sein?
12.154.14
असारश्चापि दुर्मेधाः केवलं बहु भाषसे ।
क्रोधादिभिरवच्छन्नो मिथ्या वदसि शाल्मले ॥ १२.१५४.१४ ॥
Du bist wertlos und dumm, du redest nur viel. Von Zorn und Ähnlichem umhüllt, sprichst du Falsches, o Śālmali-Baum.
12.154.15
मम रोषः समुत्पन्नस्त्वय्येवं संप्रभाषति ।
ब्रवीम्येष स्वयं वायोस्तव दुर्भाषितं बहु ॥ १२.१५४.१५ ॥
In mir ist Zorn entstanden, weil du so redest. Im Namen des Windes antworte ich selbst auf deine vielen unbedachten Worte.
12.154.16
चन्दनैः स्यन्दनैः शालैः सरलैर्देवदारुभिः ।
वेतसैर्धन्वनैश्चापि ये चान्ये बलवत्तराः।
तैश्चापि नैवं दुर्बुद्धे क्षिप्तो वायुः कृतात्मभिः ॥ १२.१५४.१६ ॥
Sandel, Syandana, Sal, Kiefer, Deodar, Rattan, Dhanvana und die anderen stärkeren Bäume, o Narr, haben, selbstbeherrscht, den Wind nicht so geschmäht.
12.154.17
तेऽपि जानन्ति वायोश्च बलमात्मन एव च ।
तस्मात्ते नावमन्यन्ते श्वसनं तरुसत्तमाः ॥ १२.१५४.१७ ॥
Auch jene Bäume kennen die Kraft des Windes und ihre eigene; darum verachten diese besten der Bäume den Wind nicht.
12.154.18
त्वं तु मोहान्न जानीपे वायोर्बलमनन्तकम् ।
एवं तस्माद्गमिष्यामि सकाशं मातरिश्वनः ॥ १२.१५४.१८ ॥
Aus Verblendung aber kennst du die grenzenlose Kraft des Windes nicht. Darum werde ich zu Mātariśvan, dem Wind, gehen.