ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.154.1
बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशयः ।
कस्मात्त्वां रक्षते नित्यं भीमः सर्वत्रगोऽनिलः ॥ १२.१५४.१ ॥
ଶାଲ୍ମଳି, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କିମ୍ବା ସଖ୍ୟ ହେତୁ, ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ। ସର୍ବତ୍ର ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଭୀମ ବାୟୁ ତୁମକୁ ସର୍ବଦା କାହିଁକି ରକ୍ଷା କରେ?
12.154.2
तद्भावं परमं वायोः शाल्मके त्वमुपागतः ।
तवाहमस्मीति सदा येन रक्षति मारुतः ॥ १२.१५४.२ ॥
ବାୟୁଙ୍କର ସେହି ପରମ ଭାବ ତୁମେ ଶାଲ୍ମଳିରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛ; 'ମୁଁ ତୁମର' ବୋଲି କହି ମାରୁତ ସର୍ବଦା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
12.154.3
न तं पश्याम्यहं वृक्षं पर्वतं वेश्म चेदृशम् ।
यं न वायुबलाद्भग्नं पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ १२.१५४.३ ॥
ବାୟୁ ବଳରେ ପୃଥିବୀରେ ଭଗ୍ନ ନ ହୋଇଥିବା ଏପରି ବୃକ୍ଷ, ପର୍ବତ କିମ୍ବା ଗୃହ ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ ବୋଲି ମୋର ମତ।
12.154.4
त्वं पुनः कारणैर्नूनं रक्ष्यसे शाल्मले यथा ।
वायुना सपरीवारस्तेन तिष्ठस्यसंशयम् ॥ १२.१५४.४ ॥
ହେ ଶାଲ୍ମଳି, କୌଣସି କାରଣରୁ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ରକ୍ଷିତ ହେଉଛ; ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତୁମ ପରିବାର ସହିତ ଠିଆ ହୋଇଛ, ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
12.154.5
न मे वायुः सखा ब्रह्मन्न बन्धुर्मम नारद ।
चिरं मे प्रीयते नैव येन मां रक्षतेऽनिलः ॥ १२.१५४.५ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ନାରଦ, ବାୟୁ ମୋର ସଖା ନୁହେଁ, ବନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେହି ବାୟୁରେ ମୋର ଦୀର୍ଘକାଳ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ ନାହିଁ।
12.154.6
मम तेजोबलं भीमं वायोरपि हि नारद ।
कलामष्टादशीं प्राणैर्न मे प्राप्नोति मारुतः ॥ १२.१५४.६ ॥
ହେ ନାରଦ, ମୋର ତେଜ ଓ ବଳ ବାୟୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର; ତଥାପି ବାୟୁ ମୋ ପ୍ରାଣ ସହିତ ମୋର ଅଷ୍ଟାଦଶ କଳାକୁ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚି ପାରେ ନାହିଁ।
12.154.7
आगच्छन्परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् ।
भञ्जन्द्रुमान्पर्वतांश्च यच्चान्यत्स्थाणुजङ्गमम् ॥ १२.१५४.७ ॥
ଆସୁଥିବା କଠୋର ପବନକୁ ମୁଁ ବଳରେ ରୋକିଲି; ତାହା ଗଛ, ପର୍ବତ ଏବଂ ସ୍ଥିର ଓ ଚଳନ୍ତି ସବୁକିଛି ଭାଙ୍ଗୁଥିଲା।
12.154.8
स मया बहुशो भग्नः प्रभञ्जन्वै प्रभञ्जनः ।
तस्मान्न विभ्ये देवर्षे क्रुद्धादपि समीरणात् ॥ १२.१५४.८ ॥
ସବୁକିଛି ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ସେହି ପବନକୁ ମୁଁ ଅନେକ ଥର ପରାଜିତ କରିଛି। ତେଣୁ ହେ ଦେବର୍ଷି, କ୍ରୁଦ୍ଧ ପବନକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଭୟ କରେ ନାହିଁ।
12.154.9
शाल्मले विपरीतं ते दर्शनं नात्र संशयः ।
न हि वायोर्बले नास्ति भूतं तुल्यबलं क्वचित् ॥ १२.१५४.९ ॥
ହେ ଶାଳ୍ମଳୀ, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ବିପରୀତ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପବନର ବଳ ସହିତ ସମାନ ବଳ ଥିବା କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ କେଉଁଠାରେ ନାହିଁ।
12.154.10
इन्द्रो यमो वैश्रवणो वरुणश्च जलेश्वरः ।
नैतेऽपि तुल्या मरुतः किं पुनस्त्वं वनस्पते ॥ १२.१५४.१० ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ବୈଶ୍ରବଣ, ବରୁଣ ଏବଂ ଜଳେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ମରୁତଙ୍କ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି; ହେ ବନସ୍ପତି, ତୁମେ ତ କେମିତି ସମାନ ହେବ?
12.154.11
यश्च कश्चिदपि प्राणी चेष्टते शाल्मले भुवि ।
सर्वत्र भगवान्वायुश्चेष्टाप्राणकरः प्रभुः ॥ १२.१५४.११ ॥
ହେ ଶାଳ୍ମଳୀ, ପୃଥିବୀରେ ଯେକୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସର୍ବତ୍ର ଚେଷ୍ଟା ଓ ପ୍ରାଣଦାତା ଭଗବାନ ବାୟୁ ହିଁ ପ୍ରଭୁ।
12.154.12
एष चेष्टयते सम्यक्प्राणिनः सम्यगायतः ।
असम्यगायतो भूयश्चेष्टते विकृतं नृषु ॥ १२.१५४.१२ ॥
ଏହା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ନିଶ୍ୱାସ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଚଳାଏ; ଏବଂ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ନଚାଲିଲେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିକୃତ ଭାବରେ ପୁଣି ଚଳାଏ।
12.154.13
स त्वमेवंविधं वायुं सर्वसत्वभृतां वरम् ।
न पूजयसि पूज्यन्तं किमन्यद्वुद्धिलाघवात् ॥ १२.१५४.१३ ॥
ସର୍ବ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପୂଜନୀୟ ଏପରି ବାୟୁକୁ ତୁମେ ସମ୍ମାନ କରୁ ନାହଁ। ବୁଦ୍ଧିର ଲଘୁତା ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କି କାରଣ ଅଛି?
12.154.14
असारश्चापि दुर्मेधाः केवलं बहु भाषसे ।
क्रोधादिभिरवच्छन्नो मिथ्या वदसि शाल्मले ॥ १२.१५४.१४ ॥
ହେ ଶାଳ୍ମଳି, ତୁମେ ସାରହୀନ ଓ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି; କେବଳ ଅଧିକ କଥା କୁହ। କ୍ରୋଧାଦିରେ ଆବୃତ ହୋଇ ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କୁହ।
12.154.15
मम रोषः समुत्पन्नस्त्वय्येवं संप्रभाषति ।
ब्रवीम्येष स्वयं वायोस्तव दुर्भाषितं बहु ॥ १२.१५४.१५ ॥
ତୁମେ ଏପରି କହିବାରୁ ମୋ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ବାୟୁଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ମୁଁ ନିଜେ ତୁମର ଅନେକ ଦୁର୍ବାକ୍ୟର ଉତ୍ତର ଦେଉଛି।
12.154.16
चन्दनैः स्यन्दनैः शालैः सरलैर्देवदारुभिः ।
वेतसैर्धन्वनैश्चापि ये चान्ये बलवत्तराः।
तैश्चापि नैवं दुर्बुद्धे क्षिप्तो वायुः कृतात्मभिः ॥ १२.१५४.१६ ॥
ଚନ୍ଦନ, ସ୍ୟନ୍ଦନ, ଶାଳ, ସରଳ, ଦେବଦାରୁ, ବେତ, ଧନ୍ବନ ଓ ଅନ୍ୟ ବଳବାନ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ଆତ୍ମସଂଯମୀ ହୋଇ ବାୟୁକୁ ଏପରି ନିନ୍ଦା କରିନାହାଁନ୍ତି।
12.154.17
तेऽपि जानन्ति वायोश्च बलमात्मन एव च ।
तस्मात्ते नावमन्यन्ते श्वसनं तरुसत्तमाः ॥ १२.१५४.१७ ॥
ସେହି ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ବାୟୁର ଓ ନିଜର ବଳ ଜାଣନ୍ତି; ତେଣୁ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃକ୍ଷମାନେ ବାୟୁକୁ ଅବମାନନା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
12.154.18
त्वं तु मोहान्न जानीपे वायोर्बलमनन्तकम् ।
एवं तस्माद्गमिष्यामि सकाशं मातरिश्वनः ॥ १२.१५४.१८ ॥
କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋହ ଯୋଗୁ ବାୟୁର ଅନନ୍ତ ବଳ ଜାଣ ନାହଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ମାତରିଶ୍ୱାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବି।