มหาภารตะ · อัธยายะ 12.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.154.1
बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशयः ।
कस्मात्त्वां रक्षते नित्यं भीमः सर्वत्रगोऽनिलः ॥ १२.१५४.१ ॥
ศาลมลี ไม่มีข้อสงสัยเลยว่าเพราะความเป็นญาติหรือความเป็นมิตร เหตุใดลมร้ายแรงที่พัดไปทุกที่จึงคอยคุ้มครองท่านอยู่เสมอ
12.154.2
तद्भावं परमं वायोः शाल्मके त्वमुपागतः ।
तवाहमस्मीति सदा येन रक्षति मारुतः ॥ १२.१५४.२ ॥
ท่านได้เข้าถึงสภาวะอันสูงสุดของลมแล้วในต้นศาลมลี เพราะลมย่อมคุ้มครองท่านอยู่เสมอ โดยกล่าวว่า ข้าเป็นของท่าน
12.154.3
न तं पश्याम्यहं वृक्षं पर्वतं वेश्म चेदृशम् ।
यं न वायुबलाद्भग्नं पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ १२.१५४.३ ॥
ข้าไม่เห็นต้นไม้ ภูเขา หรือที่อยู่อาศัยใดที่ลักษณะเช่นนี้ซึ่งไม่ถูกลมพัดหักลงบนแผ่นดินด้วยกำลังของมัน นี่คือความเห็นของข้า
12.154.4
त्वं पुनः कारणैर्नूनं रक्ष्यसे शाल्मले यथा ।
वायुना सपरीवारस्तेन तिष्ठस्यसंशयम् ॥ १२.१५४.४ ॥
ศาลมลี แน่นอนว่าท่านได้รับการคุ้มครองด้วยเหตุผลบางประการ ท่านยืนหยัดได้ด้วยลมพร้อมกับบริวารของท่าน ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้
12.154.5
न मे वायुः सखा ब्रह्मन्न बन्धुर्मम नारद ।
चिरं मे प्रीयते नैव येन मां रक्षतेऽनिलः ॥ १२.१५४.५ ॥
ข้ามิได้มีลมเป็นมิตรหรือเป็นญาติ ข้าขอกล่าวกับพราหมณ์นารท ลมที่คุ้มครองข้าไม่เคยทำให้ข้าพอใจได้นานเลย
12.154.6
मम तेजोबलं भीमं वायोरपि हि नारद ।
कलामष्टादशीं प्राणैर्न मे प्राप्नोति मारुतः ॥ १२.१५४.६ ॥
ข้ากล่าวกับนารทว่า ความรุ่งโรจน์และกำลังของข้าน่ากลัวยิ่งกว่าลมเสียอีก แต่ลมพร้อมด้วยลมหายใจทั้งหลายก็ไม่อาจถึงแม้แต่หนึ่งในสิบแปดส่วนของข้า
12.154.7
आगच्छन्परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् ।
भञ्जन्द्रुमान्पर्वतांश्च यच्चान्यत्स्थाणुजङ्गमम् ॥ १२.१५४.७ ॥
ลมอันรุนแรงพัดเข้ามา ข้าได้ยับยั้งมันไว้ด้วยกำลัง ในขณะที่มันหักต้นไม้และภูเขา รวมทั้งสิ่งอื่นใดทั้งที่อยู่นิ่งและเคลื่อนไหวได้
12.154.8
स मया बहुशो भग्नः प्रभञ्जन्वै प्रभञ्जनः ।
तस्मान्न विभ्ये देवर्षे क्रुद्धादपि समीरणात् ॥ १२.१५४.८ ॥
ข้าได้ทำให้มันพ่ายแพ้หลายครั้งแล้ว ลมผู้หักทำลายนั้นเอง ดังนั้น โอ ฤๅษีผู้เป็นทิพย์ ข้าจึงไม่หวาดกลัวแม้แต่ลมเมื่อมันโกรธ
12.154.9
शाल्मले विपरीतं ते दर्शनं नात्र संशयः ।
न हि वायोर्बले नास्ति भूतं तुल्यबलं क्वचित् ॥ १२.१५४.९ ॥
ศาลมลี ความเห็นของท่านผิดพลาด ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดในที่ใดมีกำลังเท่าเทียมกับกำลังของลมเลย
12.154.10
इन्द्रो यमो वैश्रवणो वरुणश्च जलेश्वरः ।
नैतेऽपि तुल्या मरुतः किं पुनस्त्वं वनस्पते ॥ १२.१५४.१० ॥
พระอินทร์ พระยม ท้าวไวศรวณ พระวรุณ และเจ้าแห่งน้ำ แม้เหล่านี้ก็ยังไม่เทียบเท่ามรุต ท่านเล่า โอ เจ้าแห่งป่า จะเทียบได้อย่างไร
12.154.11
यश्च कश्चिदपि प्राणी चेष्टते शाल्मले भुवि ।
सर्वत्र भगवान्वायुश्चेष्टाप्राणकरः प्रभुः ॥ १२.१५४.११ ॥
ศาลมลี สิ่งมีชีวิตใดก็ตามที่เคลื่อนไหวอยู่บนแผ่นดิน ทุกแห่ง พระลมผู้ทรงพระภคะเป็นผู้ทำให้มันเคลื่อนไหวและให้ลมหายใจแก่มัน ท่านเป็นผู้เป็นใหญ่
12.154.12
एष चेष्टयते सम्यक्प्राणिनः सम्यगायतः ।
असम्यगायतो भूयश्चेष्टते विकृतं नृषु ॥ १२.१५४.१२ ॥
ลมนี้ทำให้สิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวอย่างถูกต้อง เมื่อลมหายใจของมันไหลไปอย่างถูกต้อง และเมื่อมันไหลไปไม่ถูกต้อง มันจะทำให้พวกมนุษย์เคลื่อนไหวไปในทางที่บิดเบี้ยว
12.154.13
स त्वमेवंविधं वायुं सर्वसत्वभृतां वरम् ।
न पूजयसि पूज्यन्तं किमन्यद्वुद्धिलाघवात् ॥ १२.१५४.१३ ॥
ท่านไม่บูชาลมเช่นนี้ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่สิ่งมีชีวิตทั้งปวง ผู้ควรได้รับการบูชา นอกจากเหตุใดจึงจะเป็นเพราะความเบาของปัญญา
12.154.14
असारश्चापि दुर्मेधाः केवलं बहु भाषसे ।
क्रोधादिभिरवच्छन्नो मिथ्या वदसि शाल्मले ॥ १२.१५४.१४ ॥
ท่านไร้แก่นสารและมีปัญญาทราม เพียงแต่พูดมาก ศาลมลี ท่านถูกความโกรธและสิ่งอื่นเช่นนั้นครอบงำ จึงพูดเท็จ
12.154.15
मम रोषः समुत्पन्नस्त्वय्येवं संप्रभाषति ।
ब्रवीम्येष स्वयं वायोस्तव दुर्भाषितं बहु ॥ १२.१५४.१५ ॥
ความโกรธเกิดขึ้นในข้า เมื่อท่านพูดเช่นนี้กับข้า ข้าเองจะตอบคำพูดที่ท่านกล่าวไม่ดีมากมายนี้แทนลม
12.154.16
चन्दनैः स्यन्दनैः शालैः सरलैर्देवदारुभिः ।
वेतसैर्धन्वनैश्चापि ये चान्ये बलवत्तराः।
तैश्चापि नैवं दुर्बुद्धे क्षिप्तो वायुः कृतात्मभिः ॥ १२.१५४.१६ ॥
ไม้จันทน์ ไม้สยันทนะ ไม้ศาละ ไม้สนซีดาร์ ไม้เทวทารุ ไม้หวาย ไม้ธันวนะ และต้นไม้ที่แข็งแรงกว่าอื่นๆ ต่างก็มิได้ตำหนิลมเช่นนี้เลย โอ ผู้มีปัญญาทราม แม้ต้นไม้เหล่านั้นจะเป็นผู้ควบคุมตนเองได้ก็ตาม
12.154.17
तेऽपि जानन्ति वायोश्च बलमात्मन एव च ।
तस्मात्ते नावमन्यन्ते श्वसनं तरुसत्तमाः ॥ १२.१५४.१७ ॥
ต้นไม้เหล่านั้นก็รู้กำลังของลมและกำลังของตนเองเช่นกัน ด้วยเหตุนั้น ต้นไม้ผู้ประเสริฐเหล่านั้นจึงไม่ดูหมิ่นลมที่พัดอยู่
12.154.18
त्वं तु मोहान्न जानीपे वायोर्बलमनन्तकम् ।
एवं तस्माद्गमिष्यामि सकाशं मातरिश्वनः ॥ १२.१५४.१८ ॥
แต่ท่านเพราะความหลงจึงไม่รู้กำลังอันไม่มีที่สิ้นสุดของลม ด้วยเหตุนั้น ข้าจะไปยังสำนักของมาตริศวัน ลมนั้นเอง