Mahābhārata · Adhyāya 12.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.154.1
बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशयः ।
कस्मात्त्वां रक्षते नित्यं भीमः सर्वत्रगोऽनिलः ॥ १२.१५४.१ ॥
Ó Śālmali, sem dúvida é por parentesco ou amizade. Por que o temível vento, que vai a toda parte, sempre te protege?
12.154.2
तद्भावं परमं वायोः शाल्मके त्वमुपागतः ।
तवाहमस्मीति सदा येन रक्षति मारुतः ॥ १२.१५४.२ ॥
Alcançaste, no Śālmali, aquele estado supremo do vento, pois o vento sempre te protege dizendo: “Sou teu.”
12.154.3
न तं पश्याम्यहं वृक्षं पर्वतं वेश्म चेदृशम् ।
यं न वायुबलाद्भग्नं पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ १२.१५४.३ ॥
Não vejo árvore, montanha ou morada de tal tipo que não tenha sido quebrada na terra pela força do vento; tal é a minha opinião.
12.154.4
त्वं पुनः कारणैर्नूनं रक्ष्यसे शाल्मले यथा ।
वायुना सपरीवारस्तेन तिष्ठस्यसंशयम् ॥ १२.१५४.४ ॥
Ó Śālmali, sem dúvida por alguma razão és protegida; pelo vento, com teu séquito, permaneces firme — disto não há dúvida.
12.154.5
न मे वायुः सखा ब्रह्मन्न बन्धुर्मम नारद ।
चिरं मे प्रीयते नैव येन मां रक्षतेऽनिलः ॥ १२.१५४.५ ॥
Ó brâmane Nārada, o vento não é meu amigo nem meu parente. O vento que me protege não me agrada por muito tempo.
12.154.6
मम तेजोबलं भीमं वायोरपि हि नारद ।
कलामष्टादशीं प्राणैर्न मे प्राप्नोति मारुतः ॥ १२.१५४.६ ॥
Ó Nārada, meu esplendor e força são ainda mais temíveis que os do vento; contudo, o vento, com seus sopros, não atinge sequer a décima oitava parte de mim.
12.154.7
आगच्छन्परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् ।
भञ्जन्द्रुमान्पर्वतांश्च यच्चान्यत्स्थाणुजङ्गमम् ॥ १२.१५४.७ ॥
O vento impetuoso avançava, e eu o contive pela força, pois quebrava árvores e montanhas e tudo o que estava parado ou se movia.
12.154.8
स मया बहुशो भग्नः प्रभञ्जन्वै प्रभञ्जनः ।
तस्मान्न विभ्ये देवर्षे क्रुद्धादपि समीरणात् ॥ १२.१५४.८ ॥
Muitas vezes venci aquele quebrador, o próprio vento. Por isso, ó sábio divino, não temo nem o vento quando está irado.
12.154.9
शाल्मले विपरीतं ते दर्शनं नात्र संशयः ।
न हि वायोर्बले नास्ति भूतं तुल्यबलं क्वचित् ॥ १२.१५४.९ ॥
Śālmali, tua visão está equivocada, não há dúvida. Nenhum ser em lugar algum tem força igual à do vento.
12.154.10
इन्द्रो यमो वैश्रवणो वरुणश्च जलेश्वरः ।
नैतेऽपि तुल्या मरुतः किं पुनस्त्वं वनस्पते ॥ १२.१५४.१० ॥
Indra, Yama, Vaiśravaṇa, Varuṇa e o senhor das águas não são iguais nem aos Marutas; quanto menos tu, ó senhor da floresta.
12.154.11
यश्च कश्चिदपि प्राणी चेष्टते शाल्मले भुवि ।
सर्वत्र भगवान्वायुश्चेष्टाप्राणकरः प्रभुः ॥ १२.१५४.११ ॥
Śālmali, qualquer criatura viva que se move sobre a terra, em toda parte o bem-aventurado senhor Vento é quem lhe dá movimento e alento.
12.154.12
एष चेष्टयते सम्यक्प्राणिनः सम्यगायतः ।
असम्यगायतो भूयश्चेष्टते विकृतं नृषु ॥ १२.१५४.१२ ॥
Este faz os seres vivos se moverem corretamente quando seu alento flui corretamente; e quando não flui corretamente, faz-os mover-se de novo de modo distorcido entre os homens.
12.154.13
स त्वमेवंविधं वायुं सर्वसत्वभृतां वरम् ।
न पूजयसि पूज्यन्तं किमन्यद्वुद्धिलाघवात् ॥ १२.१५४.१३ ॥
Não honras um vento assim, o melhor de todos os seres vivos, digno de veneração. Que outra causa senão a leviandade do intelecto poderia haver?
12.154.14
असारश्चापि दुर्मेधाः केवलं बहु भाषसे ।
क्रोधादिभिरवच्छन्नो मिथ्या वदसि शाल्मले ॥ १२.१५४.१४ ॥
És insubstancial e de mente obtusa, apenas falas muito. Coberto pela ira e outras paixões, dizes falsidades, ó árvore śālmali.
12.154.15
मम रोषः समुत्पन्नस्त्वय्येवं संप्रभाषति ।
ब्रवीम्येष स्वयं वायोस्तव दुर्भाषितं बहु ॥ १२.१५४.१५ ॥
Surgiu em mim a ira, porque assim falas. Em nome do vento, eu mesmo respondo às tuas muitas palavras mal ditas.
12.154.16
चन्दनैः स्यन्दनैः शालैः सरलैर्देवदारुभिः ।
वेतसैर्धन्वनैश्चापि ये चान्ये बलवत्तराः।
तैश्चापि नैवं दुर्बुद्धे क्षिप्तो वायुः कृतात्मभिः ॥ १२.१५४.१६ ॥
Sândalo, syandana, sal, pinheiro, deodar, junco-rattan, dhanvana e as outras árvores mais fortes, ó insensato, dominadas por si, não atacaram o vento assim.
12.154.17
तेऽपि जानन्ति वायोश्च बलमात्मन एव च ।
तस्मात्ते नावमन्यन्ते श्वसनं तरुसत्तमाः ॥ १२.१५४.१७ ॥
Aquelas árvores também conhecem a força do vento e a sua própria; por isso, essas melhores das árvores não desprezam o vento.
12.154.18
त्वं तु मोहान्न जानीपे वायोर्बलमनन्तकम् ।
एवं तस्माद्गमिष्यामि सकाशं मातरिश्वनः ॥ १२.१५४.१८ ॥
Mas, por ilusão, não conheces a força sem limites do vento. Por isso irei à presença de Mātariśvan.