മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.157.1
अनर्थानामधिष्ठानमुक्तो लोभः पितामह ।
अज्ञानमपि कौरव्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १२.१५७.१ ॥
പിതാമഹാ, അനർത്ഥങ്ങളുടെ അധിഷ്ഠാനം ലോഭമാണെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞു. കൗരവ്യാ, അജ്ഞാനത്തെയും തത്ത്വത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.157.2
करोति पापं योऽज्ञानान्नात्मनो वेत्ति च क्षमम् ।
द्विषते साधुवृत्तांश्च स लोकस्यैति वाच्यताम् ॥ १२.१५७.२ ॥
അജ്ഞാനത്താൽ പാപം ചെയ്യുന്നവനും തനിക്കു യോഗ്യമായത് അറിയാത്തവനും സാധുവൃത്തരെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും ലോകത്തിൽ നിന്ദ്യനാകുന്നു.
12.157.3
अज्ञानान्निरयं याति तथा ज्ञानेन दुर्गतिम् ।
अज्ञानात्क्लेशमाप्नोति तथाऽऽपत्सु निमज्जति ॥ १२.१५७.३ ॥
അജ്ഞാനത്താൽ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അതുപോലെ ജ്ഞാനത്താലും ദുർഗതി പ്രാപിക്കുന്നു. അജ്ഞാനത്താൽ ക്ലേശം നേടി ആപത്തുകളിൽ മുങ്ങുന്നു.
12.157.4
प्रजानामप्रवृत्तिं च ज्ञानवृद्धिक्षयोदयान् ।
मूलं स्थानं गतिं कालं कारणं हेतुमेव च ॥ १२.१५७.४ ॥
പ്രജകളുടെ പ്രവൃത്തിയില്ലായ്മയെയും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ വളർച്ച, ക്ഷയം, ഉദയം എന്നിവയെയും, അവയുടെ മൂലം, സ്ഥാനം, ഗതി, കാലം, കാരണം, ഹേതു എന്നിവയെയും.
12.157.5
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन यथावदिह पार्थिव ।
अज्ञानप्रसवं हीदं यद्दुःखमुपलभ्यते ॥ १२.१५७.५ ॥
പാർത്ഥിവാ, ഇവിടെ ഇത് യഥാവത്തായി തത്ത്വത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കാണപ്പെടുന്ന ഈ ദുഃഖം അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.
12.157.6
रागो द्वेषस्तथा मोहो हर्षः शोकोऽभिमानिता ।
कामः क्रोधश्च दर्पश्च तन्द्री चालस्यमेव च ॥ १२.१५७.६ ॥
രാഗം, ദ്വേഷം, അതുപോലെ മോഹം, ഹർഷം, ശോകം, അഭിമാനം, കാമം, ക്രോധം, ദർപ്പം, തന്ദ്രി, ആലസ്യം എന്നിവയും.
12.157.7
इच्छा द्वेषस्तथा तापः परवृद्ध्युपतापिता ।
अज्ञानमेन्निर्दिष्टं पापानां चैव याः क्रियाः ॥ १२.१५७.७ ॥
ആഗ്രഹം, ദ്വേഷം, സന്താപം, മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിവൃദ്ധിയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന — ഇതാണ് അജ്ഞാനം എന്ന് പറയപ്പെട്ടത്; പാപകർമ്മങ്ങളും ഇതിൽനിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
12.157.8
एतस्य वा प्रवृत्तेश्च वृद्ध्यादीन्यांश्च पृच्छसि ।
विस्तरेण महाराज शृणु तच्च विशेषतः ॥ १२.१५७.८ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇതിന്റെ ഉദയവും വളർച്ചയും മുതലായവ നീ ചോദിക്കുന്നു; അവയെ വിസ്തരിച്ചും പ്രത്യേകമായും കേൾക്കുക.
12.157.9
उभावेतौ समफलौ समदोषौ च भारत ।
अज्ञानं चातिलोभश्चाप्येवं जानीहि पार्थिव ॥ १२.१५७.९ ॥
ഭാരതാ, ഈ രണ്ടും തുല്യഫലവും തുല്യദോഷവുമുള്ളവയാണ് — അജ്ഞാനവും അതിലോഭവും. രാജാവേ, ഇങ്ങനെ അറിയുക.
12.157.10
लोभप्रभवमज्ञानं वृद्धं भूयः प्रवर्धते ।
स्थाने स्थानं क्षयेत्क्षीणमुपैति विविधां गतिम् ॥ १२.१५७.१० ॥
ലോഭത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ച അജ്ഞാനം വളർന്ന് വീണ്ടും വർദ്ധിക്കുന്നു; ഒരു സ്ഥാനം നശിച്ച് ക്ഷയിച്ച് വിവിധ ഗതികളിൽ എത്തുന്നു.
12.157.11
मूलं लोभस्य मोहो वै कालात्मगतिरेव च ।
छिन्ने भिन्ने तथा लोभे कारणं काल एव च ॥ १२.१५७.११ ॥
ലോഭത്തിന്റെ മൂലം മോഹമാണ്; കാലാത്മാവിന്റെ ഗതിയും അതുതന്നെ. ലോഭം ഛേദിക്കപ്പെട്ടാലും ഭിന്നമായാലും അതിന്റെ കാരണം കാലമാണ്.
12.157.12
तस्याज्ञानाद्धि लोभो हि कामात्मा गतिरेव च ।
सर्वे दोषास्तथा लोभात्तस्माल्लोभं विवर्जयेत् ॥ १२.१५७.१२ ॥
അതിന്റെ അജ്ഞാനത്തിൽനിന്നാണ് ലോഭം ഉണ്ടാകുന്നത്; കാമാത്മാവായ അതിന്റെ ഗതിയും അതുതന്നെ. എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ലോഭത്തിൽനിന്നാണ്; അതിനാൽ ലോഭത്തെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
12.157.13
जनको युवनाश्वश्च पृषदश्वः प्रसेनजित् ।
लोभक्षयाद्दिवं प्राप्तास्तथैवान्ये नराधिपाः।
छिन्ने छिन्ने तथा लोभे दिवं प्राप्ता जनाधिपाः ॥ १२.१५७.१३ ॥
ജനകൻ, യുവനാശ്വൻ, പൃഷദശ്വൻ, പ്രസേനജിത്ത്, അതുപോലെ മറ്റ് നരാധിപന്മാരും ലോഭക്ഷയത്താൽ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു. ലോഭം ഓരോന്നായി ഛേദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ജനാധിപന്മാർ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു.
12.157.14
प्रत्यक्षं तु कुरुश्रेष्ठ त्यज लोभमिहात्मना ।
त्यक्त्वा लोभं सुखी लोके प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १२.१५७.१४ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ഇത് പ്രത്യക്ഷമാണ്—ഇവിടെ നിന്റെ ആത്മാവിനാൽ ലോഭം ഉപേക്ഷിക്കുക. ലോഭം ഉപേക്ഷിച്ചവൻ ലോകത്ത് സുഖിയാകുന്നു; മരണശേഷവും ഇവിടെയും അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.