ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.158.1
स्वाध्यायकृतयत्नस्य ब्राह्मणस्य विशेषतः ।
धर्मकामस्य धर्मात्मन्किंनु श्रेय इहोच्यते ॥ १२.१५८.१ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ, ಓ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ?
12.158.2
बहुधा दर्शने लोके श्रेयो यदिह मन्यसे ।
अस्मिँल्लोके परे चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१५८.२ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿವೆ; ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದನ್ನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರೋ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ಪಿತಾಮಹರೇ.
12.158.3
महानयं धर्मपथो बहुशाखश्च भारत ।
किंस्विदेवेह धर्माणामनुष्ठेयतमं मतम् ॥ १२.१५८.३ ॥
ಈ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗ ಮಹತ್ತರವಾದುದು, ಬಹು ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಓ ಭಾರತ, ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದುದು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ?
12.158.4
धर्मस्य महतो राजन्बहुशाखस्य तत्त्वतः ।
यन्मूलं परमं तात तत्सर्वं ब्रूह्यतन्द्रितः ॥ १२.१५८.४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಮಹತ್ತರವಾದ, ಬಹು ಶಾಖೆಗಳ ಧರ್ಮದ ತತ್ತ್ವತಃ ಪರಮ ಮೂಲ ಯಾವುದೋ, ಓ ಮಗನೇ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳು.
12.158.5
हन्त ते कथयिष्यामि येन श्रेयो ह्यवाप्स्यसि ।
पीत्वाऽमृतमिव प्राज्ञो येन तृप्तो भविष्यसि ॥ १२.१५८.५ ॥
ಸರಿ, ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಜ್ಞಾನಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದು ತೃಪ್ತನಾದಂತೆ, ನೀನೂ ತೃಪ್ತನಾಗುವೆ.
12.158.6
धर्मस्य विधयो नैके तेते प्रोक्ता महर्षिभिः ।
स्वंस्वं विज्ञानमाश्रित्य दमस्तेषां परायणम् ॥ १२.१५८.६ ॥
ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಧರ್ಮದ ಅನೇಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲದರ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ ದಮ (ಆತ್ಮಸಂಯಮ).
12.158.7
दमं निःश्रेयसं प्राहुर्वृद्धा निश्चितदर्शिनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण दमो धर्मः सनातनः ॥ १२.१५८.७ ॥
ನಿಶ್ಚಿತ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಹಿರಿಯರು ದಮವನ್ನೇ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಮವೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.
12.158.8
नादान्तस्य क्रियासिद्धिर्यथावदुपलभ्यते ।
दमो दानं तथा यज्ञानधीतं चातिवर्तते ॥ १२.१५८.८ ॥
ದಮವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ದಮವು ದಾನ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನವನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ.
12.158.9
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं च दमः परम् ।
विपाप्मा तेजसा युक्तः पुरुषो विन्दते महत् ॥ १२.१५८.९ ॥
ದಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ; ದಮವೇ ಪರಮ ಪವಿತ್ರತೆ. ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪುರುಷನು ಮಹತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.158.10
दमेन सदृशं धर्मं नान्यं लोकेषु शुश्रुम् ।
दमो हि परमो लोके प्रशस्तः सर्वधर्मिणाम् ॥ १२.१५८.१० ॥
ದಮಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಬೇರೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳಿಲ್ಲ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಮವೇ ಪರಮ; ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಿಷ್ಠರಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.158.11
प्रेत्य चात्र मनुष्येन्द्र परमं विन्दते सुखम् ।
दमेन हि सदा युक्तो महान्तं धर्ममश्नुते ॥ १२.१५८.११ ॥
ಮನುಜೇಂದ್ರನೇ, ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ದಮದಿಂದ ಸದಾ ಕೂಡಿದವನು ಮಹಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.158.12
सुखं दान्तः प्रस्वपिति सुखं च प्रतिबुध्यते ।
सुखं पर्येति लोकांश्च मनश्चास्य प्रसीदति ॥ १२.१५८.१२ ॥
ದಾಂತನು ಸುಖದಿಂದ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ, ಸುಖದಿಂದ ಏಳುತ್ತಾನೆ. ಸುಖದಿಂದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ.
12.158.13
अदान्तः पुरुषः क्लेशमभीक्ष्णं प्रतिपद्यते ।
अनर्थांश्च बहूनन्यान्प्रसृजत्यात्मदोषजान् ॥ १२.१५८.१३ ॥
ಅದಾಂತ ಪುರುಷನು ನಿರಂತರ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಸ್ವದೋಷಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಅನೇಕ ಇತರ ಅನರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.158.14
आश्रमेषु चतुर्ष्वाहुर्दममेवोत्तमं व्रतम् ।
दमलिङ्गानि वक्ष्यामि येषां समुदयो दमः ॥ १२.१५८.१४ ॥
ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ದಮವೇ ಉತ್ತಮ ವ್ರತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದಮದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ಸಮೂಹವೇ ದಮವೆಂದು, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
12.158.15
क्षमा धृतिरार्हेसा च समता सत्यमार्जवम् ।
इन्द्रियाभिजयो दाक्ष्यं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ १२.१५८.१५ ॥
ಕ್ಷಮೆ, ಧೃತಿ, ಆರ್ಜವ, ಸಮತೆ, ಸತ್ಯ, ಸರಳತೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ಜಯ, ದಕ್ಷತೆ, ಮೃದುತ್ವ, ಲಜ್ಜೆ, ಚಾಪಲ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ.
12.158.16
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः प्रियवादिता ।
अविहसाऽनसूया चाप्येषां समुदयो दमः ॥ १२.१५८.१६ ॥
ಔದಾರ್ಯ, ಅಸಂರಂಭ (ಕೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ), ಸಂತೋಷ, ಪ್ರಿಯ ಮಾತು, ಅಹಿಂಸೆ, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಇವುಗಳೂ; ಇವುಗಳ ಸಮೂಹವೇ ದಮ.
12.158.17
गुरुपूजा च कौरव्य दया भूतेष्वपैशुनम् ।
जनवादमृषावादस्तुतिनिन्दाविसर्जनम् ॥ १२.१५८.१७ ॥
ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಗುರುಪೂಜೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ, ಚಾಡಿ ಹೇಳದಿರುವಿಕೆ, ಜನಾಪವಾದ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತು, ಸ್ತುತಿ-ನಿಂದೆಗಳ ತ್ಯಾಗ.
12.158.18
कामं क्राधं च लोभं च दर्पं स्तम्भं विकत्थनम् ।
रोषमीर्ष्यावमानं च नैव दान्तो निषेवते ॥ १२.१५८.१८ ॥
ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ದರ್ಪ, ಸ್ತಂಭ, ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸೆ, ರೋಷ, ಈರ್ಷ್ಯೆ, ಅವಮಾನ — ಇವುಗಳನ್ನು ದಾಂತನು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.158.19
अनिन्दितो ह्यकामात्मा नाल्पेष्वर्थ्यनसूयकः ।
समुद्रकल्पः स नरो न कथंचन पूर्यते ॥ १२.१५८.१९ ॥
ನಿಂದೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಕಾಮರಹಿತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು, ಅಲ್ಪ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಆಸೆಪಡದವನು, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವನು—ಅಂತಹ ಮನುಷ್ಯನು ಸಮುದ್ರದಂತಿದ್ದಾನೆ; ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ.
12.158.20
अहं त्वयि मम त्वं च मयि ते तेषु चाप्यहम् ।
पूर्वसंबन्धिसंयोगं नैतद्दान्तो निषेवते ॥ १२.१५८.२० ॥
ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ, ನನ್ನದು ನಿನ್ನದು, ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನವರಲ್ಲಿಯೂ ನಾನೇ. ಹಿಂದಿನ ಬಂಧುತ್ವದ ಈ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.158.21
सर्वा ग्राम्यास्तथाऽऽरण्या याश्च लोके प्रवृत्तयः ।
निन्दां चैव प्रशंसां च यो नाश्रयति मुच्यते ॥ १२.१५८.२१ ॥
ಗ್ರಾಮ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಂದೆಯನ್ನೂ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.158.22
मैत्रोऽथ शीलसंपन्नः प्रसन्नात्मात्मविच्च यः ।
मुक्तस्य विविधैः सङ्गैस्तस्य प्रेत्य फलं महत् ॥ १२.१५८.२२ ॥
ಮೈತ್ರಿಯುಳ್ಳವನೂ, ಶೀಲಸಂಪನ್ನನೂ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕನೂ, ಆತ್ಮಜ್ಞನೂ ಆದವನು—ವಿವಿಧ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ಮರಣಾನಂತರ ಮಹತ್ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
12.158.23
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽऽत्मविद्वुधः ।
प्राप्येह लोके सत्कारं सुगतिं प्रतिपद्यते ॥ १२.१५८.२३ ॥
ಸದಾಚಾರಿಯೂ, ಶೀಲಸಂಪನ್ನನೂ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕನೂ, ಆತ್ಮಜ್ಞನೂ, ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆದ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದು ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
12.158.24
कर्म यच्छुभमेवेह सद्भिराचरितं च यत् ।
तदेव ज्ञानयुक्तस्य मुनेर्वर्त्म न हीयते ॥ १२.१५८.२४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಶುಭ ಕರ್ಮವೂ, ಸಜ್ಜನರು ಆಚರಿಸುವುದೂ ಯಾವುದೋ ಅದೇ ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತ ಮುನಿಯ ಮಾರ್ಗ; ಅದು ಕುಂದುವುದಿಲ್ಲ.
12.158.25
निष्क्रम्य वनमास्थाय ज्ञानयुक्तो जितेन्द्रियः ।
कालाकाङ्गी चरन्नेवं ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १२.१५८.२५ ॥
ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತನೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೂ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಡನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.158.26
अभयं यस्य भूतेभ्यो भूतानामभयं यतः ।
तस्य देहाद्विमुक्तस्य भयं नास्ति कुतश्चन ॥ १२.१५८.२६ ॥
ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಅಭಯವಿದೆಯೋ, ಯಾರಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಭಯವಿದೆಯೋ, ದೇಹದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.
12.158.27
अवाचिनोति कर्माणि न च संप्रचिनोति ह ।
समः सर्वेषु भूतेषु मैत्रायणगतिं चरेत् ॥ १२.१५८.२७ ॥
ಅವನು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೂಡಿಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಮೈತ್ರಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.
12.158.28
शकुनीनामिवाकाशे मत्स्यानांमिव चोदके ।
यथा गतिर्न दृश्येत तथा तस्य स संशयः ॥ १२.१५८.२८ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗತಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳ ಗತಿ ಕಾಣದಂತೆ, ಅವನ ಗತಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಅದೇ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ.
12.158.29
गृहानुत्सृज्य यो राज्मोक्षमेवाभिपद्यते ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य कल्पन्ते शाश्वतीः समाः ॥ १२.१५८.२९ ॥
ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುವವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತೇಜೋಮಯ ಲೋಕಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
12.158.30
संन्यस्य सर्वकर्माणि संन्यस्य विधिवत्तपः ।
संन्यस्य विविधा विद्याः सर्वं संन्यस्य चैव ह ॥ १२.१५८.३० ॥
ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾನಾ ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿಯೇ.
12.158.31
कामे शुचिरनावृत्तः प्रसन्नात्माऽऽत्मविच्छुचिः ।
प्राप्येह लोके सत्कारं स्वर्गं समभिपद्यते ॥ १२.१५८.३१ ॥
ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಅದರಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲ್ಪಡದವನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮನಾಗಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ ಶುದ್ಧನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.158.32
यच्च पैतामहं स्थानं ब्रह्मराशिसमुद्भवम् ।
गुहायां निहितं नित्यं तद्दमेनाभिगम्यते ॥ १२.१५८.३२ ॥
ಪಿತಾಮಹನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಆ ಸ್ಥಾನ, ಬ್ರಹ್ಮರಾಶಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದ್ದು, ಹೃದಯ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದನ್ನು ದಮದಿಂದ ತಲುಪಲಾಗುತ್ತದೆ.
12.158.33
ज्ञानारामस्य बुद्धस्य सर्वभूतानुरोधिनः ।
नावृत्तिभयमस्तीह परलोकभयं कुतः ॥ १२.१५८.३३ ॥
ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು, ಎಚ್ಚರಗೊಂಡವನು, ಸರ್ವ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲನಾದವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯ ಭಯವಿಲ್ಲ; ಪರಲೋಕದ ಭಯ ಎಲ್ಲಿಂದ?
12.158.34
एक एव दमे दोषो द्वितीयो नोपपद्यते ।
यदेनं दमसंयुक्तमशक्तं मन्यते जनः ॥ १२.१५८.३४ ॥
ದಮದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ದೋಷವಿದೆ, ಎರಡನೆಯದು ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ: ದಮಯುಕ್ತನಾದ ಇವನನ್ನು ಜನರು ಅಶಕ್ತನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.158.35
एकोऽस्य सुमहाप्राज्ञ दोषः स्यात्सुमहान्गुणः ।
क्षमया विपुला लोका दुर्लभा हि सहिष्णुता ॥ १२.१५८.३५ ॥
ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ದೋಷವಿದೆ; ಆದರೆ ಗುಣ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು: ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ವಿಶಾಲ ಲೋಕಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ, ಸಹನೆ ದುರ್ಲಭ.
12.158.36
दान्तस्य किमरण्येन तथाऽदान्तस्य भारत ।
यत्रैव निवसेद्दान्तस्तदरण्यं स चाश्रमः ॥ १२.१५८.३६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ದಾಂತನಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ, ಅದಾಂತನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ; ದಾಂತನು ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆಯೋ ಅದೇ ಅರಣ್ಯ, ಅದೇ ಆಶ್ರಮ.
12.158.37
एतद्भीष्मस्य वचनं श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ।
अमृतेनेव संतृप्तः प्रहृष्टः समपद्यत ॥ १२.१५८.३७ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅಮೃತದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದವನಂತೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
12.158.38
पुनश्च परिपप्रच्छ भीष्मं धर्मभृतां वरम् ।
ततः प्रीतः स चोवाच तस्मै सर्वं कुरूद्वहः ॥ १२.१५८.३८ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕುರುವಂಶ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು.