مهابهاراتا · أدهيايا 12.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.16.1
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा भीमसेनोऽत्यमर्षणः ।
धैर्यमास्थाय तं ज्येष्ठं भ्राता भ्रातरमब्रवीत् ॥ १२.१६.१ ॥
لما سمع بهيمسينا كلمات أرجونا، وكان شديد الغضب، تماسك وتحدث إلى أخيه الأكبر.
12.16.2
राजन्विदितधर्मोऽसि न तेऽस्त्यविदितं भुवि ।
उपशिक्षाम ते वृत्तं सदैव न च शक्नुमः ॥ १२.१६.२ ॥
أيها الملك، إنك تعرف الدهرما، ولا يخفى عليك شيء على الأرض، ومع ذلك نود دائما أن نرشد سلوكك، ولا نستطيع.
12.16.3
न वक्ष्यामि न वक्ष्यामीत्येवं मे मनसि स्थितम् ।
अतिदुःखात्तु वक्ष्यामि तन्निबोध जनाधिप ॥ १२.१६.३ ॥
«لن أتكلم، لن أتكلم» — هكذا كان ثابتا في نفسي؛ ولكني من شدة الحزن سأتكلم. فاسمع ذلك يا سيد البشر.
12.16.4
भवतः संप्रमोहेन सर्वं संशयितं कृतम् ।
विक्लबत्वं च नः प्राप्तमबलत्वं तथैव च ॥ १२.१६.४ ॥
بسبب ضلالك التام صار كل شيء موضع شك، ولقد أصابنا الاضطراب والضعف أيضا.
12.16.5
कथं हि राजा लोकस्य सर्वशास्त्रविशारदः ।
मोहमापद्यसे दैन्याद्यथा कापुरुषस्तथा ॥ १२.१६.५ ॥
كيف تقع في الضلال بسبب الوهن، أنت الملك العالم بكل الشاستراتا وسيد العالم، كالجبان؟
12.16.6
आगतिश्च गतिश्चैव लोकस्य विदिता तव ।
आयत्यां च तदात्वे च न तेऽस्त्यविदितं प्रभो ॥ १२.१६.६ ॥
إن مجيء العالم وذهابه كلاهما معلوم لك؛ وفي المستقبل والحاضر لا يخفى عليك شيء، أيها السيد.
12.16.7
एवं गते महाराज राज्यं प्रति जनाधिप ।
हेतुमात्रं तु वक्ष्यामि तमिहैकमनाः श्रृणु ॥ १२.१६.७ ॥
هكذا تقوم الأمور، أيها الملك العظيم، بشأن المملكة يا سيد الناس. سأذكر السبب وحده؛ فاسمعه هنا بقلب واحد.
12.16.8
द्विविधो जायते व्याधिः शारीरो मानसस्तथा ।
परस्परं तयोर्जन्म निर्द्वन्द्वं नोपलभ्यते ॥ १२.१६.८ ॥
ينشأ المرض على نوعين: جسدي وذهني. ينشأ كلاهما بالاعتماد المتبادل، ولا يوجد أحدهما بمعزل عن الآخر.
12.16.9
शारीराज्जायते व्याधिर्मानसो नात्र संशयः ।
मानसाज्जायते व्याधिः शारीर इति निश्चयः ॥ १२.१६.९ ॥
ينشأ المرض من الجسد، ولا شك في المرض النفسي. وينشأ المرض من النفس، ومن الثابت أنه يصير جسديًا.
12.16.10
शारीरमानसे दुःखे योऽतीते त्वनुशोचति ।
दुःखेन लभते दुःखं द्वावनर्थौ च विन्दति ॥ १२.१६.१० ॥
من يحزن على الماضي في آلام الجسد والنفس، ينال ألمًا بألم، ويلقى مصيبتين.
12.16.11
शीतोष्णे चैव वायुश्च त्रयः शारीरजा गुणाः ।
तेषां गुणानां साम्यं यत्तदाहुः स्वस्थलक्षणम् ॥ १२.१६.११ ॥
البرد والحرارة والريح، هذه الثلاثة صفات نشأت من الجسد؛ وتوازنها يُقال له علامة الصحة.
12.16.12
तेषामन्यतमोद्रेके विधानमुपदिश्यते ।
उष्णेन बाध्यते शीतं शीतेनोष्णं प्रबाध्यते।
उभाभ्यां बाध्यते वायुर्विधानमिदमुच्यते ॥ १२.१६.१२ ॥
عندما يفيض أحد هذه، يُعلَّم علاجه: يُقهَر البرد بالحرارة، ويُقهَر الحر بالبرد، ويُقهَر الريح بكليهما. وهذا يُسمّى العلاج.
12.16.13
सत्वं रजस्तय इति मानसाः स्युस्त्रयो गुणाः ।
तेषां गुणानां साम्यं यत्तदाहुः स्वस्थलक्षणम् ॥ १२.१६.१३ ॥
الساتفا والراجاس والتاماس هي الصفات الثلاث للعقل. ويُقال إن توازنها هو علامة الحال الثابتة الذاتية.
12.16.14
तेषामन्यतमोद्रेके विधानमुपदिश्यते ।
हर्षेण बाध्यते शोको हर्षः शोकेन बाध्यते।
उभाभ्यां बाध्यते मोहो विधानमिदमुच्यते ॥ १२.१६.१४ ॥
عندما يغلب أحد هذه، يُعلَّم علاجه. يُقهَر الحزن بالفرح، ويُقهَر الفرح بالحزن. ويُقهَر الوهم بهما معًا، وهذا ما يُسمّى العلاج.
12.16.15
कश्चित्सुखे वर्तमानो दुःखस्य स्मर्तुमिच्छति ।
कश्चिद्दुःखे वर्तमानः सुखस्य स्मर्तुमिच्छति ॥ १२.१६.१५ ॥
من كان في سعادة يريد أن يتذكر الألم، ومن كان في ألم يريد أن يتذكر السعادة.
12.16.16
स त्वं न दुःखी दुःखस्य न सुखी च सुखस्य च ।
नादुःखी दुःखभागस्य नासुखी च सुखस्य च।
स्मर्तुमर्हसि कौरव्य दिष्टं हि बलवत्तरम् ॥ १२.१६.१६ ॥
أنت لست حزينًا في الألم ولا سعيدًا في السعادة. ينبغي أن تتذكر يا سليل كورو أن لا تحزن بنصيب الألم ولا تفرح بالسعادة، فإن القدر أشد قوة بكثير.
12.16.17
अथवा ते स्वभावोऽयं येन पार्थिव तुष्यसे ।
दृष्ट्वा सभागतां कृष्णामेकवस्त्रां रजस्वलाम्।
मिषतां पाण्डुपुत्राणां न तस्य स्मर्तुमर्हसि ॥ १२.१६.१७ ॥
أو هذه طبيعتك أيها الملك، التي بها ترضى: إذ رأيتَ كريشنا تُجرّ إلى المجلس بثوب واحد وهي في حيضها، والأبناء الباندافيون ينظرون، فلا ينبغي أن تتذكر ذلك.
12.16.18
प्रव्राजनं च नगरादजिनैश्च विवासनम् ।
महारण्यनिवासश्च न तस्य स्मर्तुमर्हसि ॥ १२.१६.१८ ॥
النفي من المدينة، والطرد مرتدين جلود الغزلان، والإقامة في الغابة الكبرى — لا ينبغي لك أن تتذكر ذلك أيضًا.
12.16.19
जटासुरात्परिक्लेशं चित्रसेनेन चाहवम् ।
सैन्धवाच्च परिक्लेशं कथं विस्मृतवानसि ॥ १२.१६.१९ ॥
المحنة التي سببها الشيطان جاتاسورا، والحرب مع تشيتراسينا، والمحنة التي سببها سايندهافا — كيف نسيت كل هذا؟
12.16.20
पुनरज्ञातचर्यायां कीचकेन पदा वधम् ।
द्रौपद्या राजपुत्र्यांश्च कथं विस्मृतवानसि ॥ १२.१६.२० ॥
الضربة بالقدم التي وجهها كيتشاكا خلال عام التنكر، وما حدث للأميرة دراوبدي — كيف نسيت ذلك؟
12.16.21
यच्च ते द्रोणभीष्माभ्यां युद्धमासीदरिंदम् ।
मनसैकेन योद्धव्यं तत्ते युद्धमुपस्थितम् ॥ १२.१६.२१ ॥
يا قاهر الأعداء! إن المعركة التي كانت مع درونا وبهيشما، والتي ينبغي خوضها بعقل واحد — هذه المعركة نفسها قد حضرت أمامك الآن.
12.16.22
यत्र नास्ति शरैः कार्यं न मित्रैर्न च बन्धुभिः ।
आत्मनैकेन योद्धव्यं तत्ते युद्धमुपस्थितम् ॥ १२.१६.२२ ॥
حيث لا حاجة إلى السهام ولا إلى الأصدقاء ولا إلى الأقارب، بل يجب أن تقاتل وحدك مع نفسك — هذه المعركة نفسها قد حضرت أمامك الآن.
12.16.23
तस्मिन्ननिर्जिते युद्धे प्राणान्यदि विमोक्ष्यसे ।
अन्यं देहं समास्थाय ततस्तैरिह योत्स्यसे ॥ १२.१६.२३ ॥
إن تخليت عن أنفاسك في تلك المعركة التي لم تُقهر، فستتخذ جسدًا آخر وتقاتلهم هنا من جديد.
12.16.24
यो ह्यनाढ्यः स पतितस्तदुच्छिष्टं तदल्पकम् ।
बह्वपथ्यं बलवतो न किंचित्रायते बलम् ॥ १२.१६.२४ ॥
من كان فقيرًا فهو ساقط، بقيةٌ وقليل. وللقوي لا يحفظ الطعامُ الكثيرُ غيرِ الموافق أيَّ قوة.
12.16.25
तस्मादद्यैव गन्तव्यं युध्यस्व भरतर्षभ ।
परमव्यक्तरूपस्य व्यक्तं त्यक्त्वा स्वकर्मभिः ॥ १२.१६.२५ ॥
فلذلك يجب أن تنطلق اليوم بعينه؛ قاتل يا ثور البهاراتا. من أجل الصورة العليا غير المتجلية، بعد أن تترك المتجلّي بأعمالك الخاصة.
12.16.26
तस्मिन्ननिर्जिते युद्धे कामवस्थां गमिष्यसि ।
एतज्जित्वा महाराज कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १२.१६.२६ ॥
في تلك المعركة، إن لم تُغلب، ستبلغ الحالة التي تشتهيها. أيها الملك العظيم، إذا انتصرت فيها تصبح قد أتممت مهمتك.
12.16.27
एतां बुद्धिं विनिश्चित्य भूतानामागतिं गतिम् ।
पितृपैतामहे वृत्ते शाधि राज्यं यथोचितम् ॥ १२.१६.२७ ॥
بعد أن تُحكم هذا الفهم، وتعلم مجيء الكائنات وذهابها، فاحكم المملكة كما يليق، على سيرة آبائك وأجدادك.
12.16.28
दिष्ट्या दुर्योधनः पापो निहतः सानुगो युधि ।
द्रौपद्याः केशपक्षस्य दिष्ट्या ते पदवीं गताः ॥ १२.१६.२८ ॥
لحسن الحظ قُتل الشرير دوريودهانا مع أتباعه في المعركة؛ ولحسن الحظ بلغ الذين نذروا لشعر دراوبادي غايتك.
12.16.29
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ।
वयं ते किंकराः पार्थ वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ १२.१६.२९ ॥
أقم قربان الفرس وفق الشعيرة مع الهبات الوفيرة. نحن خدمك يا ابن بريثا، وكذلك فاسودفا الجبّار.