มหาภารตะ · อัธยายะ 12.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.162.1
आनृशंस्यं विजानामि दर्शनेन सतां सदा ।
नृशंसान्न विजानामि तेषां कर्म च भारत ॥ १२.१६२.१ ॥
ข้าพเจ้ารู้จักความอ่อนโยนได้เสมอ ด้วยการเห็นคนดีทั้งหลาย แต่ผู้โหดร้ายและการกระทำของเขา ข้าพเจ้าไม่รู้จัก ข้าแต่ภรตะ
12.162.2
कण्टकान्कूपमग्निं च वर्जयन्ति यथा नराः ।
तथा नृशंसकर्माणं वर्जयन्ति नरा नरम् ॥ १२.१६२.२ ॥
เหมือนอย่างที่มนุษย์หลีกเลี่ยงหนาม บ่อน้ำ และไฟ มนุษย์ก็หลีกเลี่ยงคนที่มีการกระทำโหดร้ายฉันนั้น
12.162.3
नृशंसो दह्यते व्यक्तं प्रेत्य चेह च भारत ।
तस्मात्त्वं ब्रूहि कौरव्य तस्य धर्मविनिश्चयम् ॥ १२.१६२.३ ॥
ผู้โหดร้ายย่อมถูกเผาไหม้อย่างแน่นอน ทั้งในโลกนี้และหลังความตาย ข้าแต่ภรตะ ฉะนั้นท่านจงบอกข้าพเจ้า ข้าแต่กาวราวยะ ถึงข้อวินิจฉัยธรรมที่แน่นอนเกี่ยวกับเขา
12.162.4
स्पृहाऽस्यान्तर्गता चैव विदितार्था च कर्मणाम् ।
आक्रोष्टा क्रुश्यते चैव बन्धिता बध्यते स च ॥ १२.१६२.४ ॥
ความอยากที่ซ่อนอยู่ภายในตัวเขา และเขารู้จุดหมายของการกระทำทั้งหลาย ผู้ด่าย่อมถูกด่า และผู้ผูกมัดผู้อื่นย่อมถูกผูกมัดเอง
12.162.5
दत्तानुकीर्तिर्विषमः क्षुद्रो नैकृतिकः शठः ।
असंभोगी च मानी च तथा सङ्गी विकत्थनः ॥ १२.१६२.५ ॥
ผู้ที่ย้ำเล่าถึงของที่ตนให้ทานไว้ เป็นคนไม่เที่ยงธรรม ต่ำช้า หลอกลวง มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่คบหาผู้ใด หยิ่งทะนง ยึดติด และโอ้อวด
12.162.6
सर्वातिशङ्की पुरुषो बलीशः कृपणोऽथवा ।
वर्गप्रशंसीं सततमाश्रमद्वेपसंकरी ॥ १२.१६२.६ ॥
บุรุษผู้ระแวงทุกคนเกินไป ผู้วางใจในกำลังของตนหรือเป็นคนตระหนี่ ผู้สรรเสริญวรรณะของตนอยู่เสมอ และด้วยความเกลียดชัง ทำให้ขั้นของชีวิตสับสนปนกัน
12.162.7
हिंसाविकारी सततमविशेषगुणागुणः ।
बह्वलीको मनस्वी च लुब्धोऽत्यर्थं नृशंसकृत् ॥ १२.१६२.७ ॥
ผู้ที่มีจิตใจถูกความรุนแรงรบกวนอยู่เสมอ ไม่แยกแยะคุณความดีกับความผิด เป็นคนหลอกลวงมาก และแม้มีใจมั่นคง ก็ละโมบยิ่งนัก และกระทำการโหดร้าย
12.162.8
धर्मशीलं गुणोपेतं पाप इत्यवगच्छति ।
आत्मशीलोपमानेन न विश्वसिति कस्यचित् ॥ १२.१६२.८ ॥
แม้เป็นคนมีธรรมะและเต็มด้วยคุณความดี เขาก็ยังถือว่าเป็นคนชั่ว และด้วยการเทียบกับธรรมชาติของตน เขาจึงไม่ไว้วางใจผู้ใด
12.162.9
परेषां यत्र दोपः स्यात्तद्गुह्यं संप्रकाशयेत् ।
समानेष्वेव दोपेषु वृत्त्यर्थमुपघातयेत् ॥ १२.१६२.९ ॥
ที่ใดที่ผู้อื่นมีความผิด ก็ควรเปิดเผยความลับนั้นออกมา และแม้ความผิดจะเท่ากัน ก็ควรใช้มันทำร้ายเขาเพื่อการดำรงชีพ
12.162.10
तथोपकारिणं चैव मन्यते वञ्चितं परम् ।
दत्त्वाऽपि च धनं काले संतपत्युपकारिणे ॥ १२.१६२.१० ॥
ในทำนองเดียวกัน เขาถือว่าแม้ผู้ที่ทำคุณแก่ตนก็เป็นผู้ที่ถูกอีกคนหลอกลวง และแม้เมื่อได้มอบทรัพย์แก่ผู้มีคุณในเวลาอันควรแล้ว เขาก็ยังเดือดร้อนใจ
12.162.11
भक्ष्यं पेयमथालेह्यं यच्चान्यत्साधु भोजनम् ।
प्रेक्षमाणेषु योऽश्नीयान्नृशंसमिति तं वदेत् ॥ १२.१६२.११ ॥
ผู้ที่กินอาหารที่ควรกิน ดื่มน้ำ เลียอาหารที่ควรเลีย และอาหารอันประณีตอื่นๆ ต่อหน้าผู้อื่นที่กำลังมองดู ควรถูกเรียกว่าโหดร้าย
12.162.12
ब्राह्मणेभ्यः प्रदायाग्रं यः सुहृद्भिः सहाश्नुते ।
स प्रेत्य लभते स्वर्गमिह चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६२.१२ ॥
ผู้ที่ถวายส่วนแรกแด่พราหมณ์ทั้งหลายแล้ว จึงฉันร่วมกับมิตรสหาย ผู้นั้นเมื่อสิ้นชีวิตย่อมได้สวรรค์ และในโลกนี้ก็ได้รับผลอันไม่มีที่สิ้นสุด
12.162.13
एष ते भरतश्रेष्ठ नृशंसः परिकीर्तितः ।
सदा विवर्जनीयो हि पुरुषेण बुभूषता ॥ १२.१६२.१३ ॥
ข้าแต่ยอดแห่งภรตะ คนโหดร้ายนี้ได้ถูกกล่าวให้ท่านฟังแล้ว ผู้ที่ปรารถนาความเจริญของตนต้องหลีกเลี่ยงเขาเสมอไป