മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.162.1
आनृशंस्यं विजानामि दर्शनेन सतां सदा ।
नृशंसान्न विजानामि तेषां कर्म च भारत ॥ १२.१६२.१ ॥
സജ്ജനങ്ങളെ കാണുന്നതിലൂടെ ഞാൻ എപ്പോഴും കാരുണ്യം അറിയുന്നു; എന്നാൽ ക്രൂരരെയും അവരുടെ കർമ്മത്തെയും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല, ഹേ ഭാരതാ.
12.162.2
कण्टकान्कूपमग्निं च वर्जयन्ति यथा नराः ।
तथा नृशंसकर्माणं वर्जयन्ति नरा नरम् ॥ १२.१६२.२ ॥
മുള്ളുകളെയും കിണറിനെയും തീയെയും മനുഷ്യർ ഒഴിവാക്കുന്നതുപോലെ, ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യനെയും മനുഷ്യർ ഒഴിവാക്കുന്നു.
12.162.3
नृशंसो दह्यते व्यक्तं प्रेत्य चेह च भारत ।
तस्मात्त्वं ब्रूहि कौरव्य तस्य धर्मविनिश्चयम् ॥ १२.१६२.३ ॥
ക്രൂരൻ ഇവിടെയും മരണശേഷവും വ്യക്തമായി ദഹിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഹേ കൗരവ്യാ, അവന്റെ ധർമ്മനിശ്ചയം പറയൂ.
12.162.4
स्पृहाऽस्यान्तर्गता चैव विदितार्था च कर्मणाम् ।
आक्रोष्टा क्रुश्यते चैव बन्धिता बध्यते स च ॥ १२.१६२.४ ॥
അവനിൽ ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; കർമ്മങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം അറിയുന്നവനുമാണ്. നിന്ദിക്കുന്നവൻ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നു; ബന്ധിക്കുന്നവൻ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.
12.162.5
दत्तानुकीर्तिर्विषमः क्षुद्रो नैकृतिकः शठः ।
असंभोगी च मानी च तथा सङ्गी विकत्थनः ॥ १२.१६२.५ ॥
താൻ നൽകിയതിനെക്കുറിച്ച് പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നവൻ, അസമനായവൻ, നീചൻ, വഞ്ചകൻ, ശഠൻ, പങ്കിടാത്തവൻ, അഹങ്കാരി, ആസക്തൻ, ആത്മപ്രശംസ ചെയ്യുന്നവൻ.
12.162.6
सर्वातिशङ्की पुरुषो बलीशः कृपणोऽथवा ।
वर्गप्रशंसीं सततमाश्रमद्वेपसंकरी ॥ १२.१६२.६ ॥
എല്ലാവരെയും അമിതമായി സംശയിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ബലത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ അല്ലെങ്കിൽ കൃപണൻ, എപ്പോഴും തന്റെ വിഭാഗത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നവൻ, ആശ്രമങ്ങളെ വെറുത്ത് കലർത്തുന്നവൻ.
12.162.7
हिंसाविकारी सततमविशेषगुणागुणः ।
बह्वलीको मनस्वी च लुब्धोऽत्यर्थं नृशंसकृत् ॥ १२.१६२.७ ॥
എപ്പോഴും ഹിംസയിൽ വികാരം കാണിക്കുന്നവനും ഗുണദോഷങ്ങളെ വേർതിരിച്ചറിയാത്തവനും അതിരറ്റ് വഞ്ചകനും മനസ്വിയായാലും അത്യന്തം ലുബ്ധനും ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനുമാണ്.
12.162.8
धर्मशीलं गुणोपेतं पाप इत्यवगच्छति ।
आत्मशीलोपमानेन न विश्वसिति कस्यचित् ॥ १२.१६२.८ ॥
ധർമ്മശീലനും ഗുണസമ്പന്നനുമായ ഒരാളെയും അവൻ പാപിയെന്ന് കരുതുന്നു; സ്വന്തം സ്വഭാവത്തെ അളവുകോലാക്കി ആരെയും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
12.162.9
परेषां यत्र दोपः स्यात्तद्गुह्यं संप्रकाशयेत् ।
समानेष्वेव दोपेषु वृत्त्यर्थमुपघातयेत् ॥ १२.१६२.९ ॥
മറ്റുള്ളവരിൽ കുറ്റമുള്ളിടത്ത് ആ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തണം; സമാനമായ കുറ്റങ്ങളിലും ജീവനോപാധിക്കായി അവയെ ഉപയോഗിച്ച് ദ്രോഹിക്കണം.
12.162.10
तथोपकारिणं चैव मन्यते वञ्चितं परम् ।
दत्त्वाऽपि च धनं काले संतपत्युपकारिणे ॥ १२.१६२.१० ॥
അതുപോലെ ഉപകാരം ചെയ്തവനെയും മറ്റൊരാളാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവനെന്ന് അവൻ കരുതുന്നു; ഉചിതസമയത്ത് ഉപകാരിക്ക് ധനം നൽകിയിട്ടും അവൻ ദുഃഖിക്കുന്നു.
12.162.11
भक्ष्यं पेयमथालेह्यं यच्चान्यत्साधु भोजनम् ।
प्रेक्षमाणेषु योऽश्नीयान्नृशंसमिति तं वदेत् ॥ १२.१६२.११ ॥
ഭക്ഷിക്കാവുന്നതും കുടിക്കാവുന്നതും നക്കിക്കഴിക്കാവുന്നതും മറ്റു നല്ല ഭോജനവും മറ്റുള്ളവർ നോക്കി നിൽക്കെ സ്വയം ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ ക്രൂരൻ എന്ന് വിളിക്കണം.
12.162.12
ब्राह्मणेभ्यः प्रदायाग्रं यः सुहृद्भिः सहाश्नुते ।
स प्रेत्य लभते स्वर्गमिह चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६२.१२ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആദ്യഭാഗം നൽകി സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ മരണശേഷം സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇവിടെയും അനന്തഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
12.162.13
एष ते भरतश्रेष्ठ नृशंसः परिकीर्तितः ।
सदा विवर्जनीयो हि पुरुषेण बुभूषता ॥ १२.१६२.१३ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ക്രൂരനെക്കുറിച്ച് നിന്നോട് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഇവനെ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം.