Mahābhārata · Adhyāya 12.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.162.1
आनृशंस्यं विजानामि दर्शनेन सतां सदा ।
नृशंसान्न विजानामि तेषां कर्म च भारत ॥ १२.१६२.१ ॥
Ao ver os bons, sempre conheço a compaixão, mas dos cruéis e de suas ações não tenho conhecimento, ó Bhārata.
12.162.2
कण्टकान्कूपमग्निं च वर्जयन्ति यथा नराः ।
तथा नृशंसकर्माणं वर्जयन्ति नरा नरम् ॥ १२.१६२.२ ॥
Assim como os homens evitam espinhos, um poço e o fogo, assim os homens evitam o homem de ações cruéis.
12.162.3
नृशंसो दह्यते व्यक्तं प्रेत्य चेह च भारत ।
तस्मात्त्वं ब्रूहि कौरव्य तस्य धर्मविनिश्चयम् ॥ १२.१६२.३ ॥
O homem cruel certamente é queimado aqui e após a morte, ó Bhārata. Portanto, ó Kaurava, diz-me a tua firme determinação do dharma sobre ele.
12.162.4
स्पृहाऽस्यान्तर्गता चैव विदितार्था च कर्मणाम् ।
आक्रोष्टा क्रुश्यते चैव बन्धिता बध्यते स च ॥ १२.१६२.४ ॥
O desejo jaz oculto nele, e ele conhece os fins das ações. O que injuria é injuriado, e o que prende é ele mesmo preso.
12.162.5
दत्तानुकीर्तिर्विषमः क्षुद्रो नैकृतिकः शठः ।
असंभोगी च मानी च तथा सङ्गी विकत्थनः ॥ १२.१६२.५ ॥
Quem repete continuamente as suas dádivas é injusto, mesquinho, enganador, astuto, insociável, orgulhoso, apegado e presunçoso.
12.162.6
सर्वातिशङ्की पुरुषो बलीशः कृपणोऽथवा ।
वर्गप्रशंसीं सततमाश्रमद्वेपसंकरी ॥ १२.१६२.६ ॥
O homem que suspeita excessivamente de todos, que confia na sua força ou é mesquinho, que louva constantemente a sua própria classe e que, por ódio, confunde as etapas da vida.
12.162.7
हिंसाविकारी सततमविशेषगुणागुणः ।
बह्वलीको मनस्वी च लुब्धोऽत्यर्थं नृशंसकृत् ॥ १२.१६२.७ ॥
Aquele que está sempre perturbado pela violência, não distingue virtudes de defeitos, é muito mentiroso e, embora de mente firme, é extremamente ganancioso e pratica atos cruéis.
12.162.8
धर्मशीलं गुणोपेतं पाप इत्यवगच्छति ।
आत्मशीलोपमानेन न विश्वसिति कस्यचित् ॥ १२.१६२.८ ॥
Considera pecador até o homem de conduta justa e cheio de virtudes e, medindo pelo próprio caráter, não confia em ninguém.
12.162.9
परेषां यत्र दोपः स्यात्तद्गुह्यं संप्रकाशयेत् ।
समानेष्वेव दोपेषु वृत्त्यर्थमुपघातयेत् ॥ १२.१६२.९ ॥
Onde houver falha nos outros, deve-se revelar esse segredo; e mesmo quando as faltas forem iguais, deve-se usá-las para prejudicar, em nome do sustento.
12.162.10
तथोपकारिणं चैव मन्यते वञ्चितं परम् ।
दत्त्वाऽपि च धनं काले संतपत्युपकारिणे ॥ १२.१६२.१० ॥
Igualmente, considera até o benfeitor como alguém enganado por outro; e, mesmo tendo dado riquezas ao benfeitor no tempo certo, sente-se angustiado.
12.162.11
भक्ष्यं पेयमथालेह्यं यच्चान्यत्साधु भोजनम् ।
प्रेक्षमाणेषु योऽश्नीयान्नृशंसमिति तं वदेत् ॥ १२.१६२.११ ॥
Aquele que come alimentos sólidos, bebidas, alimentos para lamber e outras boas refeições enquanto outros observam deve ser chamado de cruel.
12.162.12
ब्राह्मणेभ्यः प्रदायाग्रं यः सुहृद्भिः सहाश्नुते ।
स प्रेत्य लभते स्वर्गमिह चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६२.१२ ॥
Quem, após dar a melhor porção aos brâmanes, come junto com seus amigos, obtém o céu após a morte e aqui também desfruta de frutos infinitos.
12.162.13
एष ते भरतश्रेष्ठ नृशंसः परिकीर्तितः ।
सदा विवर्जनीयो हि पुरुषेण बुभूषता ॥ १२.१६२.१३ ॥
Melhor dos Bharatas, este homem cruel foi-te descrito. Um homem que deseja o seu próprio bem-estar deve sempre evitá-lo.