مهابهاراتا · أدهيايا 12.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.164.1
कथान्तरमथासाद्य स्वङ्गयुद्धविशारदः ।
नकुलः शरतल्पस्थमिदमाह पितामहाम् ॥ १२.१६४.१ ॥
ثم انتقل نكولا، البارع في القتال بالسيف، إلى موضوع آخر، فقال هذا للجد الراقد على فراش السهام.
12.164.2
धनुः प्रहरणं श्रेष्ठमितिवादः पितामह ।
मतस्तु मम धर्मज्ञः खङ्ग एव सुसंशितः ॥ १२.१६४.२ ॥
أيها الجد، يقال إن القوس أفضل سلاح؛ لكنّ رأيي، يا عارف الدهرما، أن السيف المصقول جيداً هو الأفضل.
12.164.3
छिन्ने च कार्मुके राजन्प्रक्षीणेषु शरेषु च ।
खङ्गेन शक्यते योद्धुमात्मानं परिरक्षितुम् ॥ १२.१६४.३ ॥
أيها الملك، حين ينكسر القوس وتنفد السهام، يمكن القتال بالسيف والدفاع عن النفس.
12.164.4
शरासनधरांश्चैव गदाशक्तिधरांस्तदा ।
एकः खङ्गधरो वीरः समर्थः प्रतिबाधितुम् ॥ १२.१६४.४ ॥
عندئذٍ يستطيع محارب واحد يحمل السيف أن يصد الرماة وحاملي الهراوات والرماح.
12.164.5
अत्र मे संशयश्चैव कौतूहलमतीव च ।
किंस्वित्प्रहरणं श्रेष्ठं सर्वयुद्धेषु पार्थिव ॥ १२.१६४.५ ॥
في هذا أشعر بالشك وبفضول شديد: أيها الملك، أي سلاح هو الأفضل في جميع المعارك؟
12.164.6
कथं चोत्पादितः खङ्गः कस्मै चार्थाय केन वा ।
पूर्वाचार्यं च खङ्गस्य प्रव्रवीहि पितामह ॥ १२.१६४.६ ॥
كيف نشأ السيف، ولأي غاية، ومن صنعه؟ أيها الجد، أخبرني من كان المعلم الأول للسيف.
12.164.7
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य धीमतः ।
स्वरकौशलसंयुक्तं सूक्ष्मचित्रार्थवत्सुखम् ॥ १२.१६४.७ ॥
وبعد أن سمع ذلك القول من ابن مادري الحكيم، المتصف بمهارة النغمات، الدقيق المتنوع المعاني، الممتع.
12.164.8
ततस्तस्योत्तरं वाक्यं स्वरवर्णोपपादितम् ।
शिक्षया चोपपन्नाय द्रोणशिष्याय पृच्छते ॥ १२.१६४.८ ॥
ثم قيل جوابه المحكم في النغمة والحروف، لتلميذ درونا المتعلم الذي كان يسأل.
12.164.9
उवाच सर्वधर्मज्ञो धनुर्वेदस्य पारगः ।
शरतल्पगतो भीष्मो नकुलाय महात्मने ॥ १२.१६४.९ ॥
قال بهيشما، العالم بكل الواجبات والمتقن لعلم القوس، وهو مستلقٍ على فراش من السهام، لنكولا العظيم النفس.
12.164.11
तत्त्वं शृणुष्व माद्रेय यथैतत्परिपृच्छसि ।
सलिलैकार्णवं तात पुरा सर्वमभूदिदम्।
अप्रज्ञातमनाकाशमनिर्देश्यमहीतलम् ॥ १२.१६४.११ ॥
فاسمع إذن يا ابن مادري ما تسأل عنه. يا عزيزي، كان هذا كله قبلًا محيطًا واحدًا من الماء، بلا سماء، مجهولًا، وسطح أرض لا يمكن الإشارة إليه.
12.164.12
तमस्संवृतमस्पर्शमतिगम्भीरदर्शनम् ।
निःशब्दं चाप्रमेयं च तत्र जज्ञे पितामहः ॥ १२.१६४.१२ ॥
مغمور بالظلمة، غير قابل للمس، عميق المظهر إلى أقصى حد، صامت ولا يُقاس — هناك وُلد الجد.
12.164.13
सोऽसृजद्वायुमग्निं च भास्करं चापि वीर्यवान् ।
आकाशममृजच्चोर्ध्वमध्नो भूमिं च नैर्ऋतिम् ॥ १२.१६४.१३ ॥
خلق ذلك القدير الريح والنار والشمس أيضًا؛ وخلق السماء في الأعلى، والأرض في الأسفل، وربع النيرتي (الجنوب الغربي).
12.164.14
ततः सचन्द्रतारं च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा ।
संवत्सरानहोरात्रानृतूनथ लवान्क्षणान्। ॥ १२.१६४.१४ ॥
ثم خلق مع القمر والنجوم المنازل القمرية والكواكب والسنين والأيام والليالي والفصول واللحظات واللمحات.
12.164.15
ततः शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामहः ।
जनयामास भगवान्पुत्रानुत्तमतेजसः। ॥ १२.१६४.१५ ॥
ثم أرسى الجد المبارك الجسد القائم في العوالم، فولد أبناءً ذوي بهاء عظيم.
12.164.16
मरीचिं भृगुमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ।
वसिष्ठाङ्गिरसौ चोभौ भरद्वाजं तथैव च ॥ १२.१६४.१६ ॥
مريتشي وبهريغو وأتري وبولاستيا وبولاها وكراتو وفاشيستا والأنغيراسان كلاهما، وكذلك بهارادفاجا.
12.164.17
प्रजापतिस्तथा दक्षः कन्याः षष्टिमजीजनात् ।
ताश्च ब्रह्मर्पीन्सर्वान्प्रजार्थं प्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.१७ ॥
وأنجب براجابتي داكشا ستين ابنة، فقبلن جميع البراهمارشيين أزواجاً من أجل النسل.
12.164.18
ताभ्यो विश्वानि भूतानि देवाः पितृगणास्तथा ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रक्षासि विविधानि च ॥ १२.१६४.१८ ॥
ومنهن نشأت جميع الكائنات: الآلهة وجماعات الأسلاف، والغاندهاروا والأبساراس، وكذلك الراكشاسا على اختلافهم.
12.164.19
पतत्रिमृगमीनाश्च गावश्चैव महोरगाः ।
नानाकृतिबलाश्चान्ये जलक्षितिविचारिणः ॥ १२.१६४.१९ ॥
الطيور والوحوش والأسماك، والأبقار والثعابين العظيمة، وغيرها من الكائنات ذات الأشكال والقوى المتنوعة التي تسعى في الماء والأرض.
12.164.20
उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव साण्डजाश्च जरायुजाः ।
अज्ञे तात जगत्सर्वं तथा स्थावरजङ्गमम् ॥ १२.१६४.२० ॥
يا بني، المولودات من النبات والمولودات من العرق والمولودات من البيض والمولودات من الرحم، وكل العالم الثابت والمتحرك.
12.164.21
अतः सर्गमिमं कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
अश्वतं वेदपठितं धर्मं च जुजुपे पुनः ॥ १२.१६४.२१ ॥
فلما أتمّ هذا الخلق، عاد جدّ العوالم كلها إلى الدهرم الأبدي المتلوّ في الفيدا.
12.164.22
स्मन्धर्मे स्थिता देवाः सहाचार्यपुरोहिताः ।
…त्या वसवो रुद्राः ससाध्या मरुदश्विनः। ॥ १२.१६४.२२ ॥
الآلهة المستقرون في دهرم السمرتي، مع المعلّمين والكهنة المنزليين… …تيا، الفاسو، الرودرا، السادهيا، الماروت والأشوينان.
12.164.23
भृ…त्र्यङ्गिरसः सिद्धाः कश्यपश्च तपोधनाः ।
वष्ठगौतमागस्त्यास्तथा नारदपर्वतौ ॥ १२.१६४.२३ ॥
بهر…تريَنغِراس، والسيدهاس، وكاشيبا الذي ثروته التقشف؛ وفاشيشثا وغوتاما وأغاستيا، وكذلك ناراداً وبارفاتا.
12.164.24
क्रयो बालखिल्याश्च प्रभासाः सिकतास्तथा ।
घृगाच्या सोमवायव्या वैश्वानरमरीचिपाः ॥ १२.१६४.२४ ॥
الكرايا، والبالهخيليا، والبرابهاسا، والسيكاتا، وكذلك…غاتشيا، والسوما، والفايافيا، والفيشفانارا، والماريتشيباس.
12.164.25
करूपाश्चैव हंसाश्च ऋषयो वाऽग्नियोनयः ।
…पप्रस्थाः पृश्नयश्च स्थिता ब्रह्मानुशासने ॥ १२.१६४.२५ ॥
الكاروباس، والهامسات، والحكماء المولودون من النار؛ …البراستهاس والبريشنيس — جميعهم قائمون بأمر براهما.
12.164.26
दानवेन्द्रास्त्वतिक्रम्य तत्पितामहशासनम् ।
धर्मस्यापनयं चक्रुः क्रोधलोभसमन्विताः ॥ १२.१६४.२६ ॥
لكنّ أمراء الدانافا، متجاوزين أمر جدّهم، ممتلئين غضبًا وطمعًا، أفسدوا الدharma.
12.164.27
हिरण्यकशिपुश्चैव हिरण्याक्षो विरोचनः ।
शम्बरो विप्रचित्तिश्च प्रह्लादो नमुचिर्बलिः ॥ १२.१६४.२७ ॥
هيرانياكاشيبو وهيرانياكشا، وفيروتشانا، وشامبارا، وفيبراتشيتي، وبرahlada، وناموتشي، وبالي أيضًا.
12.164.28
एते चान्ये च बहवः सगणा दैत्यदानवाः ।
धर्मसेतुमतिक्रम्य रेमिरेऽधर्मनिश्चयाः ॥ १२.१६४.२८ ॥
هؤلاء وكثيرون غيرهم، مع أتباعهم من الدايتيا والدانافا، تجاوزوا جسر الدharma وابتهجوا بعزمهم على الأdharma.
12.164.29
सर्वे तुल्याभिजातीया यथा देवास्तथा वयम् ।
इत्येवं हेतुमास्थाय स्पर्धमानाः सुरर्षिभिः ॥ १२.१६४.२९ ॥
متمسّكين بهذه الحجة: "نحن جميعًا من نسب شريف متساوٍ كالآلهة"، كانوا يتنافسون مع الآلهة والحكماء.
12.164.30
न प्रियं नाप्यनुक्रोशं चक्रुर्भूतेषु भारत ।
त्रीनुपायानतिक्रम्य दण्डेन रुरुधुः प्रजाः ॥ १२.१६४.३० ॥
يا بهارata، لم يُظهروا محبةً ولا رحمةً للكائنات؛ متجاوزين الوسائل الثلاث، قهروا الرعايا بقوة العصا.
12.164.31
न जग्मुः संविदं तैश्च दर्पादसुरसत्तमाः ।
अथ वै भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ १२.१६४.३१ ॥
ومن الكبرياء لم يتفق أولئك خيرُ الأسورا معهم على اتفاق. ثم إن البهاغافان براهما، المُكرَّم من جميع العوالم...
12.164.32
तदा हिमवतः पृष्ठे सुरम्ये पद्मतारके ।
शतयोजनविस्तारे मणिमुक्ताचयाचिते ॥ १२.१६४.३२ ॥
عندئذ، على ظهر الهيمالايا، في بحيرة بادماتاراكا الجميلة، الممتدة مئة يوجانا والمكتظة بأكوام الجواهر واللآلئ،
12.164.33
तस्मिन्गिरिवरे पुत्र पुष्पितद्रुमकानने ।
तस्थौ स विबुधश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकार्थसिद्धये ॥ १२.१६४.३३ ॥
هناك، يا بني، على أفضل الجبال، في غابة من الأشجار المزهرة، وقف أفضل الآلهة براهما لإنجاز غاية العوالم.
12.164.34
ततो वर्षसहस्रान्ते वितानमकरोत्प्रभुः ।
विधिना कल्पदृष्टेन यथोक्तेनोपपादितम् ॥ १२.१६४.३४ ॥
ثم بعد ألف سنة، أقام الرب سرادق القربان، مُعدّاً وفق القاعدة المرئية في الكالبا وكما كان مقرراً.
12.164.35
ऋषिभिर्यज्ञपटुभिर्यथावत्कर्मकर्तृभिः ।
मरुद्भिः परिसंकीर्णं दीप्यमानैश्च पावकैः ॥ १२.१६४.३५ ॥
وكانت تلك الساحة القربانية مملوءة بالحكماء المهرة في القربان، والذين يؤدون الطقوس على الوجه الصحيح، والمرُوتات، والنيران المتوهجة.
12.164.36
काञ्चनैर्यज्ञभाण्डैश्च भ्राजिष्णुभिरलंकृतम् ।
वृतं देवगणैश्चैव प्रबभौ यज्ञमण्डलम् ॥ १२.१६४.३६ ॥
وتلك الساحة القربانية، المزينة بأواني القربان الذهبية والزينة المتألقة، والمحاطة بجماعات الآلهة، أشرقت.
12.164.37
तथा ब्रह्मर्षिभिश्चैव सदस्यैरुपशोभितम् ।
अत्र घोरतमं वृत्तमृषीणां मे परिश्रुतम् ॥ १२.१६४.३७ ॥
وبالمثل كان مزيناً بالبراهمارشيين وأعضاء المجلس. وهنا سمعت عن الحدث الأشد فظاعة المتعلق بالحكماء.
12.164.38
चन्द्रमा विमलं व्योम यथाऽभ्युदिततारकम् ।
विदार्याग्निं तथा भूतमुत्थितं श्रूयते तदा ॥ १२.१६४.३८ ॥
كما يطلع القمر في السماء الصافية والنجوم قد بزغت، كذلك حين شقّ النار ينهض كائن، يُسمع ذلك حينئذ.
12.164.39
लोनीत्पलसवर्णाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं कृशोदरम् ।
प्रांशुमुद्धर्षणं चापि तथैव ह्यमितौजसम् ॥ १२.१६४.३९ ॥
كان لونه لون اللوتس الأزرق، ذا أنياب حادة وبطن نحيل، طويلاً يُقشعر منه البدن، وحقاً ذا قوة لا تُحصى.
12.164.40
अस्मिन्नुत्पद्यमाने च प्रचचास वसुंधरा ।
महोर्मिकलिलावर्तश्रुक्षुभे स महोदधिः ॥ १२.१६४.४० ॥
وحين وُلد، ارتجفت الأرض، واضطرب ذلك المحيط العظيم المليء بالأمواج الهائلة والدوامات.
12.164.41
पेतुश्चोत्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः ।
अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ।
मुहुर्मुहुश्च भूतानि प्राव्यथन्त भयात्तथा ॥ १२.१६४.४१ ॥
سقطت الشهب، وظهرت آيات عظيمة من الشر، وانكسرت أغصان الشجر، واضطربت الجهات كلها، وهبت ريح منذرة بالسوء، وارتعدت الكائنات مراراً وتكراراً من الخوف.
12.164.42
ततः स तुमुलं दृष्ट्वा तद्भूतं समुपस्थितम् ।
महर्षिसुरगन्धर्वानुवाचेदं पितामहः ॥ १२.१६४.४२ ॥
ثم لما رأى ذلك الضجيج والكائن الذي ظهر، قال الجد هذه الكلمات للمهارشيين والآلهة والغاندهاروا.
12.164.43
मयैवं चिन्तितं भूतमसिर्नामैष वीर्यवान् ।
रक्षणार्थाय लोकस्य वधाय च सुरद्विषाम् ॥ १२.१६४.४३ ॥
لقد فكرتُ هكذا: هذا الكائن هو القوي المسمّى «أسي»، لحماية العالم ولقتل أعداء الآلهة.
12.164.44
ततस्तद्रुपमुत्सृज्य बभौ निस्त्रिंश एव सः ।
विमलस्तीक्ष्णधारश्च कालान्तक इवोद्यतः ॥ १२.१६४.४४ ॥
ثم ترك ذلك الهيئة فأشرق سيفًا نقيًا حادّ الحدّ، كأنه كالانتكا مرفوع.
12.164.45
ततस्तं नीलकण्ठाय रुद्रायर्षभकेतवे ।
ब्रह्मा ददावसिं तीक्ष्णमधर्मप्रतिवारणम् ॥ १२.१६४.४५ ॥
ثم أعطى براهما ذلك السيف الحاد لرودرا، ذي العنق الأزرق والراية الثور، ليصد الإثم.
12.164.46
ततः स भगवान्रुद्रो ब्रह्मर्षिगणपूजितः ।
प्रगृह्मासिममेयात्मा रूपमन्यच्चकार ह ॥ १२.१६४.४६ ॥
ثم أمسك الإله المبارك رودرا، المعظَّم من جماعات البراهمارشي، ذو الذات اللامتناهية، بالسيف وصنع هيئة أخرى.
12.164.47
चतुर्बाहुः स्पृशन्मूर्ध्ना भूमिष्ठोऽपि दिशो दश ।
ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन् ॥ १२.१६४.४७ ॥
ذو أربعة أذرع، واقف على الأرض لكنه يلمس بهامته الجهات العشر، ناظرًا إلى الأعلى، عظيم الأذرع، يطلق اللهب من فمه.
12.164.48
विकुर्वन्बहुधा वर्णान्नीलपाण्डुरलोहितान् ।
बिभ्रत्कृष्णाजिनं वासो हेमप्रवरतारकम् ॥ १२.१६४.४८ ॥
مغيّرًا ألوانه بأشكال شتى — الأزرق والشاحب والأحمر — كان يلبس ثوبًا من جلد الظبي الأسود مزينًا بنجوم ذهبية رائعة.
12.164.49
नेत्रं चैकं ललाटस्थं भास्करप्रतिमं महत् ।
शुशुभाते सुविमले द्वे नेत्रे कृष्णपिङ्गले ॥ १२.१६४.४९ ॥
العين الواحدة في جبهته، عظيمة كالشمس، وعيناه الصافيتان جدًا لمعتا سوداوين مائلتين إلى الصفرة.
12.164.50
ततो देवो महादेवः शूलपाणिर्भगाक्षिहा ।
संप्रगृह्य तु निस्त्रिंशं कालाग्निसमवर्चसम् ॥ १२.१६४.५० ॥
ثم أمسك الإله العظيم مهاديفا، حامل الرمح الثلاثي، قاتل عين بهاغا، سيفًا بريقه كنار الزمان بقوة…
12.164.51
त्रिकूटं चर्म चोद्यम्य सविद्युतमिवाम्बुदम् ।
चचार विविधान्मार्गान्दानवान्तचिकीर्षया।
विधुन्वन्नसिमाकाशे तथा युद्धचिकीर्षया ॥ १२.१६४.५१ ॥
رافعًا درعًا ثلاثية القمم، كسحابة مع البرق، جال في طرق شتى راغبًا في إفناء الدانافا؛ مُلوِّحًا بسيفه في السماء، راغبًا في القتال…
12.164.52
तस्य नादं विनदतो महाहासं च मुञ्चतः ।
बभौ प्रतिभयं रूपं तदा रुद्रस्य भारत ॥ १२.१६४.५२ ॥
وحين كان يزأر ويطلق ضحكة عظيمة، يا بهارata، ظهرت صورة رودرا حينها مرعبة.
12.164.53
तद्रूपधारिणं रुद्रं रौद्रकर्मचिकीर्षया ।
निशाम्य दानवाः सर्वे हृष्टाः समभिदुद्रुवुः ॥ १२.१६४.५३ ॥
فلما رأى الدانافا رودرا متخذًا تلك الصورة، راغبًا في فعل مروّع، اندفعوا جميعًا نحوه فرحين.
12.164.54
अश्मभिश्चाम्यवर्षन्त प्रदीप्तैश्च तथोल्मुकैः ।
घोरैः प्रहरणैश्चान्यैः क्षुरधारैरयस्मयैः ॥ १२.१६४.५४ ॥
أمطروه بالحجارة والمشاعل المتقدة، وبأسلحة مروّعة وأسلحة أخرى من حديد ذات حدود كالشفرات.
12.164.55
ततस्तु दानवानीकं संप्रणेतृकमप्युत ।
खङ्गं दृष्ट्वा बलाधूतं प्रमुमोह चचाल च ॥ १२.१६४.५५ ॥
فاضطرب جيش الدانافا مع قائده حين رأى السيف يُهتز بقوة، فدُهش وارتعش.
12.164.56
चित्रं शीघ्रपदत्वाच्च चरन्तमसिपाणिनम् ।
तमेकमसुराः सर्वे सहस्रमिति मेनिरे ॥ १२.१६४.५६ ॥
وعجيب أنه، لسرعة قدميه، ظنّ جميع الأسورا أن ذلك الرجل الواحد، الذي يتجول وفي يده سيف، ألفُ رجل.
12.164.57
छिन्दन्भिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्प्रथमन्नपि ।
अचरद्वैरिसङ्घेषु दावाग्निरिव कक्षगः ॥ १२.१६४.५७ ॥
يقطع ويفلق ويكسر ويهشم ويمزق، وكان يتنقل بين جموع الأعداء كحريق الغابة في الأدغال.
12.164.58
असिवेगप्रभग्नास्ते छिन्नबाहूरुवक्षसः ।
उत्तमाङ्गप्रकृत्ताश्च पेतुरुर्व्यां महाबलाः ॥ १२.१६४.५८ ॥
تحطّموا بقوة السيف، وقُطعت أذرعهم وأفخاذهم وصدورهم، وقُطعت رؤوسهم، فسقط أولئك الأشداء الأقوياء على الأرض.
12.164.59
अपरे दानवा भग्नाः खङ्गधारावपीडिताः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तो दिशः संप्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.५९ ॥
وأما بقية الدانافا فقد انكسروا وأُرهقوا بحدّ السيف، فصاح بعضهم ببعض وتفرقوا في الجهات كلها.
12.164.60
भूमिं केचित्प्रविविशुः पर्वतानपरे तथा ।
अपरे जग्मुराकासमपरेऽम्भः समाविशन् ॥ १२.१६४.६० ॥
فدخل بعضهم الأرض، وكذلك آخرون الجبال؛ ومضى آخرون إلى السماء، ودخل غيرهم الماء.
12.164.61
तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे ।
बभूव भूः प्रतिभया मांसशोणितकर्दमा ॥ १२.१६४.६१ ॥
ولما وقعت تلك المعركة العظيمة الفظيعة للغاية، صارت الأرض مروِّعة، وحلًّا من اللحم والدم.
12.164.62
दानवानां शरीरैश्च पतितैः शोणितोक्षितैः ।
समाकीर्णा महाबाहो शैलैरिव सकिंशुकैः ॥ १२.१६४.६२ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، غُطيت الأرض بأجساد الدانافا الساقطة الملطخة بالدم، كالجبال ذات أشجار الكينشوكا.
12.164.63
रुधिरेण परिक्लिन्ना प्रबभौ वसुधा तदा ।
रक्तार्द्रवसना श्यामा नारीव मदविह्वला ॥ १२.१६४.६३ ॥
فأشرقت الأرض حينها، وقد غمرها الدم، كامرأة سمراء بثياب مبللة بالدم، مضطربة من السكر.
12.164.64
स रुद्रो दानवान्हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत् ।
रौद्रं रुपमथाक्षिप्य चक्रे रूपं शिवं शिवः ॥ १२.१६४.६४ ॥
فبعد أن قتل رودرا الدانافا وأقام العالم والدharma هو الأعلى، طرح هيئته الرهيبة، واتخذ شيفا هيئة مباركة.
12.164.65
ततो महर्षयः सर्वे सर्वे देवगणास्तथा ।
जयेनाद्भुतकल्पेन देवदेवमथास्तुवन् ॥ १२.१६४.६५ ॥
فأثنى جميع كبار الحكماء وجميع جماعات الآلهة، بذلك النصر العجيب، على إله الآلهة.
12.164.66
ततः स भगवान्रुद्रो दानवक्षतजोक्षितम् ।
असिं धर्मस्य गोप्तारं ददौ सत्कृत्य विष्णवे ॥ १२.१६४.६६ ॥
ثم أعطى الإله المبارك رودرا، بعد أن أكرمه، فيشنو السيف حارس الدharma، الملطخ بدماء الدانافا.
12.164.67
विष्णुर्मरीचये प्रादान्मरीचिर्भार्गवाय तम् ।
महर्षिभ्यो ददौ खङ्गमृषयो वासवाय च ॥ १२.१६४.६७ ॥
أعطى فيشنو ذلك السيف لمارتشي، وأعطاه مارتشي لبهارغافا، ثم أعطاه للحكماء الكبار، وأعطاه الحكماء لفاسافا، أي إندرا.
12.164.68
महेन्द्रो लोकपालेभ्यो लोकपाला तु पुत्रक ।
मनवे सूर्यपुत्राय ददुः खङ्गं सुविस्तरम् ॥ १२.१६४.६८ ॥
أعطاه مهيندرا لحماة العالم، وأعطاه حماة العالم يا بني لمانو ابن الشمس ذلك السيف العريض جدا.
12.164.69
ऊचुश्चैनं तथा वाक्यं मानुषाणां त्वमीश्वरः ।
असिना धर्मगर्भेण पालयस्व प्रजा इति ॥ १२.१६४.६९ ॥
وقالوا له هذا القول: أنت سيد البشر؛ فاحمِ الرعية بهذا السيف الذي في جوفه الدهرمة.
12.164.70
धर्मसेतुमतिक्रान्ताः स्थूलसूक्ष्मार्थकारणात् ।
विभज्य दण्डं रक्ष्याः स्युर्धर्मतो न यदृच्छया ॥ १२.१६४.७० ॥
أما الذين تجاوزوا جسر الدهرمة، لأسباب جسيمة أو يسيرة، فيجب حمايتهم بتوزيع العقوبة وفق الدهرمة، لا بحسب الهوى.
12.164.71
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यबहुलस्तथा ।
व्यङ्गता च शरीरस्य वधो नाल्पस्य करणात् ॥ १२.१६४.७१ ॥
على الكلام الجارح الكبح عقوبة، وفيه أيضا غرامة كبيرة من الذهب؛ وتشويه الجسد عقوبة كذلك؛ أما على الذنب اليسير فلا قتل.
12.164.72
असेरेतानि रूपाणि दुर्वारादीनि नि दशेत् ।
असेरेवं प्रमाणानि परमाण्यभ्यतिक्रमात् ॥ १२.१६४.७२ ॥
هذه صور السيف، بدءا من الكلام الجارح؛ وهكذا للسيف مقاييس، للتجاوز الأعظم.
12.164.73
अभिषिच्याथ पुत्रं स्वं प्रजानामधिपं ततः ।
मनुः प्रजानां रक्षार्थं क्षुपाय प्रददावसिम् ॥ १२.१६४.७३ ॥
ثم إن مانو، بعد أن مسح ابنه نفسه أميرا على الخلق، أعطى ذلك السيف لكشوبا لحماية الرعية.
12.164.74
क्षुपाज्जग्राह चेक्ष्वाकुरिक्ष्वाकोश्च पुरूरवाः ।
आयुश्च तस्माल्लोभे तं नहुषश्च ततो भुवि ॥ १२.१६४.७४ ॥
أخذ إكشفاكو من كشوبا، ومن إكشفاكو بورافاس؛ ومنه آيو، ومنه، بالطمع، ناهوشا، ثم على الأرض.
12.164.75
ययातिर्नहुषाच्चापि पूरुस्तस्माच्च लब्धवान् ।
आधूर्तश्च गयस्तस्मात्ततो भूमिशयो नृपः ॥ १२.१६४.७५ ॥
من ناهوشا ياياتي؛ ومنه نال بورو؛ من بورو أدهورتا، ومنه غايا؛ ثم الملك المسمى بهوميشايا.
12.164.76
भरतश्चापि दौष्यन्तिर्लेभे भूमिशयादसिम् ।
तस्माल्लोभे च धर्मज्ञो राजन्नैलबिलस्तथा ॥ १२.१६४.७६ ॥
وحصل بهاراتا بن دوشينتا أيضًا على السيف من بهوميشايا؛ ومنه، أيها الملك، أيلابيلا العارف بالدهارما، كذلك بالطمع.
12.164.77
ततस्त्वैलबिलाल्लेभे धुन्धुमारो नरेश्वरः ।
धुन्धुमाराच्च काम्भोजो मुचुकुन्दस्ततोऽभजत् ॥ १२.१६४.७७ ॥
ثم من أيلابيلا حصل عليه دهوندهوماره سيد البشر؛ ومن دهوندهوماره كامبوجا، ثم حصل عليه موتشوكوندا.
12.164.78
मुचुकुन्दान्मरुत्तश्च मरुत्तादपि रैवतः ।
रैवताद्युवनाश्वश्च युवनाश्वात्ततो रघुः ॥ १२.१६४.७८ ॥
من موتشوكوندا مارويتا؛ ومن مارويتا أيضًا رايفاتا؛ ومن رايفاتا يوفاناشفا، ومن يوفاناشفا ثم رغو.
12.164.79
इक्ष्वाकुवंशजस्तस्माद्धरिणाश्वः प्रतापवान् ।
हरिणाश्वादसिं लेभे शुनकः शुनकादपि ॥ १२.१६४.७९ ॥
هارينا شفا، الجليل المولود في سلالة إكشفاكو، منه؛ ومن هارينا شفا حصل شوناكا على السيف، ومن شوناكا أيضًا.
12.164.80
उशीनरो वै धर्मात्मा तस्माद्भोजाः सयादवाः ।
यदुभ्यश्च शिबिर्लेभे शिबेश्चापि प्रतर्दनः ॥ १२.१६४.८० ॥
كان أُشِيناراُ صاحب نفس عادلة؛ ومنه جاء البهوجا مع الياداڤا. ومن يادُو جاء شيبي، ومن شيبي جاء أيضًا بْرَتَرْدَنَ.
12.164.81
प्रतर्दनादष्टकश्च रुशदश्वोऽष्टकादपि ।
रुशदश्वाद्भरद्वाजो द्रोणस्तस्मात्कृपस्ततः।
ततस्त्वं भ्रातृभिः सार्धं परमासिमवाप्तवान् ॥ १२.१६४.८१ ॥
من بْرَتَرْدَنَ جاء أشْطَكَ، ومن أشْطَكَ جاء أيضًا رُشَدَشْڤَ. ومن رُشَدَشْڤَ جاء بْهَرَدْواجَ، ومن بْهَرَدْواجَ دْرُونَ، ومنه كْرِبَ. ثم نِلتَ أنتَ مع إخوتك السيفَ الأعظم.
12.164.82
कृत्तिकास्तस्य नक्षत्रमसेरग्निश्च दैवतम् ।
रोहिण्यो गोत्रमस्याथ रुद्राश्च गुरुसत्तमाः ॥ १२.१६४.८२ ॥
نجمة ذلك السيف هي كرتيكا، وإلهه أغني. نسبه روهيني، والرُّدْرَات أعظم معلّميه إجلالًا.
12.164.83
असेरष्टौ हि नामानि रहस्यानि निबोध मे ।
पाण्डवेय सदा यानि कीर्तयँल्लभते जयम् ॥ १२.१६४.८३ ॥
يا ابن بَاندُو، لذلك السيف ثمانية أسماء سرّية؛ فاعلمها مني. من يذكرها دائمًا ينال النصر.
12.164.84
असिर्विशसनः खङ्गस्तीक्ष्णचर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपालस्तथैव च ॥ १२.१६४.८४ ॥
أَسِي، وِيشَسَنَ، خَڠْڠَ، تِيكْشْنَ-تْشَرْما، دُرَاسَدَ، شْرِيغَرْبَ، ڤِجَيَ، وَدَرْمَپَالَ — هذه أسماؤه.
12.164.85
अग्र्यः प्रहरणानां च खङ्गो भुवि परिश्रुतः ।
महेश्वरप्रणीतश्च पुराणे निश्चयं गतः।
एतानि चैव नामानि पुराणे निश्चितानि वै ॥ १२.१६४.८५ ॥
في الأرض يشتهر السيف بأنه أفضل الأسلحة؛ وقد علّمه ماهيشڤرا، وهو مثبت في البُرانا. وهذه الأسماء بعينها مقررة في البُرانا.
12.164.86
पृथुस्तूत्पादयामास धनुराद्यमरिंदमः ।
तेनेयं पृथिवी दुग्धा सस्यानि सुबहून्यपि।
धर्मेण च यथापूर्वं वैन्येन परिरक्षिता ॥ १२.१६४.८६ ॥
أنتج بريثو القوس وما إليه، قاهر الأعداء. وبه حُلبت هذه الأرض ونيلت محاصيل كثيرة؛ وحماها ابن فينا بالبر كما كانت من قبل.
12.164.87
तदेतदार्षं माद्रेय प्रमाणं कर्तुमर्हसि ।
असेश्च पूजा कर्तव्या सदा युद्धविशारदैः ॥ १२.१६४.८७ ॥
هذا التقليد الموروث من الحكماء، يا ابن مادري، ينبغي أن تتخذه حجةً. وينبغي أن يُقام تبجيل السيف دائماً من قِبل المتمرسين في الحرب.
12.164.88
इत्येष प्रथमः कल्पो मया ते कथितः पुनः ।
एवमेवासिसर्गोऽयं यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.१६४.८८ ॥
هكذا ذكرتُ لك هذه القاعدة الأولى مرة أخرى. وعلى هذا النحو خلق السيف، على الوجه الصحيح، يا ثور البهاراتا.
12.164.89
सर्वथा तमिह श्रुत्वा स्वङ्गस्यागममुत्तमम् ।
लभते पुरुषः कीर्ति प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६४.८९ ॥
من سمع هذا التقليد الفاضل للسيف على وجهه كله نال المجد، وبعد الموت بلغ الأبدية.