Mahābhārata · Adhyāya 12.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.164.1
कथान्तरमथासाद्य स्वङ्गयुद्धविशारदः ।
नकुलः शरतल्पस्थमिदमाह पितामहाम् ॥ १२.१६४.१ ॥
Então, tomando outro assunto, Nakula, hábil no combate com espada, disse isto ao avô que jazia no leito de flechas.
12.164.2
धनुः प्रहरणं श्रेष्ठमितिवादः पितामह ।
मतस्तु मम धर्मज्ञः खङ्ग एव सुसंशितः ॥ १२.१६४.२ ॥
Avô, diz-se que o arco é a melhor arma; mas, na minha opinião, ó conhecedor do dharma, a espada bem afiada é a melhor.
12.164.3
छिन्ने च कार्मुके राजन्प्रक्षीणेषु शरेषु च ।
खङ्गेन शक्यते योद्धुमात्मानं परिरक्षितुम् ॥ १२.१६४.३ ॥
Ó rei, quando o arco se quebra e as flechas se esgotam, pode-se lutar com a espada e proteger-se.
12.164.4
शरासनधरांश्चैव गदाशक्तिधरांस्तदा ।
एकः खङ्गधरो वीरः समर्थः प्रतिबाधितुम् ॥ १२.१६४.४ ॥
Então um único herói com espada é capaz de conter arqueiros e os que portam maça e lança.
12.164.5
अत्र मे संशयश्चैव कौतूहलमतीव च ।
किंस्वित्प्रहरणं श्रेष्ठं सर्वयुद्धेषु पार्थिव ॥ १२.१६४.५ ॥
Sobre isto tenho dúvida e grande curiosidade: ó rei, qual é a melhor arma em todas as batalhas?
12.164.6
कथं चोत्पादितः खङ्गः कस्मै चार्थाय केन वा ।
पूर्वाचार्यं च खङ्गस्य प्रव्रवीहि पितामह ॥ १२.१६४.६ ॥
Como foi produzida a espada, com que finalidade e por quem? Avô, diz-me quem foi o mestre anterior da espada.
12.164.7
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य धीमतः ।
स्वरकौशलसंयुक्तं सूक्ष्मचित्रार्थवत्सुखम् ॥ १२.१६४.७ ॥
Tendo ouvido aquela fala do sábio filho de Mādrī, unida à habilidade nos tons, sutil, rica em sentidos variados e agradável.
12.164.8
ततस्तस्योत्तरं वाक्यं स्वरवर्णोपपादितम् ।
शिक्षया चोपपन्नाय द्रोणशिष्याय पृच्छते ॥ १२.१६४.८ ॥
Então sua resposta, aperfeiçoada em tom e articulação, foi dita ao discípulo de Droṇa, já instruído, que perguntava.
12.164.9
उवाच सर्वधर्मज्ञो धनुर्वेदस्य पारगः ।
शरतल्पगतो भीष्मो नकुलाय महात्मने ॥ १२.१६४.९ ॥
Bhīṣma, conhecedor de todos os deveres e mestre da ciência do arco, deitado sobre um leito de flechas, falou ao magnânimo Nakula.
12.164.11
तत्त्वं शृणुष्व माद्रेय यथैतत्परिपृच्छसि ।
सलिलैकार्णवं तात पुरा सर्वमभूदिदम्।
अप्रज्ञातमनाकाशमनिर्देश्यमहीतलम् ॥ १२.१६४.११ ॥
Ouve, pois, filho de Mādrī, como perguntas. Caro, outrora tudo isto era um só oceano de água, sem céu, desconhecido, com uma superfície terrestre que não podia ser apontada.
12.164.12
तमस्संवृतमस्पर्शमतिगम्भीरदर्शनम् ।
निःशब्दं चाप्रमेयं च तत्र जज्ञे पितामहः ॥ १२.१६४.१२ ॥
Envolto em trevas, intangível, de aparência muito profunda, sem som e imensurável — ali surgiu o Avô.
12.164.13
सोऽसृजद्वायुमग्निं च भास्करं चापि वीर्यवान् ।
आकाशममृजच्चोर्ध्वमध्नो भूमिं च नैर्ऋतिम् ॥ १२.१६४.१३ ॥
Aquele poderoso criou o vento, o fogo e também o sol; criou o céu acima e a terra abaixo, e a região Nairṛta (sudoeste).
12.164.14
ततः सचन्द्रतारं च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा ।
संवत्सरानहोरात्रानृतूनथ लवान्क्षणान्। ॥ १२.१६४.१४ ॥
Então, junto com a lua e as estrelas, criou as mansões lunares e os planetas, os anos, os dias e as noites, as estações, os lavas e os kṣaṇas.
12.164.15
ततः शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामहः ।
जनयामास भगवान्पुत्रानुत्तमतेजसः। ॥ १२.१६४.१५ ॥
Então o bem-aventurado Avô, tendo estabelecido o corpo que existe nos mundos, gerou filhos de radiância suprema.
12.164.16
मरीचिं भृगुमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ।
वसिष्ठाङ्गिरसौ चोभौ भरद्वाजं तथैव च ॥ १२.१६४.१६ ॥
Marīci, Bhṛgu, Atri, Pulastya, Pulaha, Kratu, Vasiṣṭha e ambos os Aṅgiras, e também Bharadvāja.
12.164.17
प्रजापतिस्तथा दक्षः कन्याः षष्टिमजीजनात् ।
ताश्च ब्रह्मर्पीन्सर्वान्प्रजार्थं प्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.१७ ॥
O senhor das criaturas Dakṣa também gerou sessenta filhas, e elas receberam todos os brahmarṣis para terem descendência.
12.164.18
ताभ्यो विश्वानि भूतानि देवाः पितृगणास्तथा ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रक्षासि विविधानि च ॥ १२.१६४.१८ ॥
Delas surgiram todos os seres: os deuses, as hostes dos antepassados, gandharvas e apsarases, e também diversos rākṣasas.
12.164.19
पतत्रिमृगमीनाश्च गावश्चैव महोरगाः ।
नानाकृतिबलाश्चान्ये जलक्षितिविचारिणः ॥ १२.१६४.१९ ॥
Aves, feras e peixes, vacas e grandes serpentes, e outros de muitas formas e forças que se movem sobre a água e a terra.
12.164.20
उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव साण्डजाश्च जरायुजाः ।
अज्ञे तात जगत्सर्वं तथा स्थावरजङ्गमम् ॥ १२.१६४.२० ॥
Udbhijjas, svedajas, āṇḍajas e jarāyujas, querido filho — todo o mundo, o imóvel e o móvel.
12.164.21
अतः सर्गमिमं कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
अश्वतं वेदपठितं धर्मं च जुजुपे पुनः ॥ १२.१६४.२१ ॥
Assim, tendo criado esta criação, o avô de todos os mundos voltou a acolher o dharma eterno recitado nos Vedas.
12.164.22
स्मन्धर्मे स्थिता देवाः सहाचार्यपुरोहिताः ।
…त्या वसवो रुद्राः ससाध्या मरुदश्विनः। ॥ १२.१६४.२२ ॥
Os deuses estabelecidos no dharma smṛti, junto com mestres e sacerdotes domésticos… …tyā, os Vasus, os Rudras, os Sādhyas, os Maruts e os Aśvins.
12.164.23
भृ…त्र्यङ्गिरसः सिद्धाः कश्यपश्च तपोधनाः ।
वष्ठगौतमागस्त्यास्तथा नारदपर्वतौ ॥ १२.१६४.२३ ॥
Bhṛ…tryaṅgirasas, os Siddhas e Kaśyapa, cuja riqueza é a austeridade; Vaśiṣṭha, Gautama e Agastya, assim como Nārada e Parvata.
12.164.24
क्रयो बालखिल्याश्च प्रभासाः सिकतास्तथा ।
घृगाच्या सोमवायव्या वैश्वानरमरीचिपाः ॥ १२.१६४.२४ ॥
Os Krayas, os Bālakhilyas, os Prabhāsas, os Sikatas e, igualmente…gācya, os Somas, os Vāyavyas, os Vaiśvānaras e os Marīcipās.
12.164.25
करूपाश्चैव हंसाश्च ऋषयो वाऽग्नियोनयः ।
…पप्रस्थाः पृश्नयश्च स्थिता ब्रह्मानुशासने ॥ १२.१६४.२५ ॥
Os Karūpas, os Haṃsas e os sábios nascidos do fogo; …prasthas e os Pṛśnis — todos permanecem sob o comando de Brahmā.
12.164.26
दानवेन्द्रास्त्वतिक्रम्य तत्पितामहशासनम् ।
धर्मस्यापनयं चक्रुः क्रोधलोभसमन्विताः ॥ १२.१६४.२६ ॥
Mas os senhores dos Dānavas, transgredindo a ordem de seu avô, cheios de ira e cobiça, causaram a ruína do dharma.
12.164.27
हिरण्यकशिपुश्चैव हिरण्याक्षो विरोचनः ।
शम्बरो विप्रचित्तिश्च प्रह्लादो नमुचिर्बलिः ॥ १२.१६४.२७ ॥
Hiraṇyakaśipu e Hiraṇyākṣa, Virocana, Śambara, Vipracitti, Prahlāda, Namuci e também Bali.
12.164.28
एते चान्ये च बहवः सगणा दैत्यदानवाः ।
धर्मसेतुमतिक्रम्य रेमिरेऽधर्मनिश्चयाः ॥ १२.१६४.२८ ॥
Estes e muitos outros, com seus séquitos, os Daityas e Dānavas, transpuseram a ponte do dharma e deleitaram-se em sua resolução de adharma.
12.164.29
सर्वे तुल्याभिजातीया यथा देवास्तथा वयम् ।
इत्येवं हेतुमास्थाय स्पर्धमानाः सुरर्षिभिः ॥ १२.१६४.२९ ॥
Apegando-se à razão de que "todos somos de igual nobre linhagem, como os deuses", rivalizavam com os deuses e os sábios.
12.164.30
न प्रियं नाप्यनुक्रोशं चक्रुर्भूतेषु भारत ।
त्रीनुपायानतिक्रम्य दण्डेन रुरुधुः प्रजाः ॥ १२.१६४.३० ॥
Ó Bhārata, não demonstraram afeto nem compaixão pelos seres; transgredindo os três expedientes, oprimiam os súditos pela força do castigo.
12.164.31
न जग्मुः संविदं तैश्च दर्पादसुरसत्तमाः ।
अथ वै भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ १२.१६४.३१ ॥
Por orgulho, aqueles melhores dos asuras não chegaram a nenhum acordo com eles. Então o bem-aventurado Senhor Brahmā, reverenciado por todos os mundos...
12.164.32
तदा हिमवतः पृष्ठे सुरम्ये पद्मतारके ।
शतयोजनविस्तारे मणिमुक्ताचयाचिते ॥ १२.१६४.३२ ॥
Então, no dorso do Himālaya, no encantador Padmatāraka, com cem yojanas de extensão e repleto de montes de gemas e pérolas,
12.164.33
तस्मिन्गिरिवरे पुत्र पुष्पितद्रुमकानने ।
तस्थौ स विबुधश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकार्थसिद्धये ॥ १२.१६४.३३ ॥
Ali, ó filho, naquela melhor das montanhas, numa floresta de árvores floridas, o melhor dos deuses, Brahmā, permaneceu para cumprir o propósito dos mundos.
12.164.34
ततो वर्षसहस्रान्ते वितानमकरोत्प्रभुः ।
विधिना कल्पदृष्टेन यथोक्तेनोपपादितम् ॥ १२.१६४.३४ ॥
Então, ao fim de mil anos, o Senhor ergueu um dossel sacrificial, preparado segundo a regra vista no Kalpa e como fora prescrito.
12.164.35
ऋषिभिर्यज्ञपटुभिर्यथावत्कर्मकर्तृभिः ।
मरुद्भिः परिसंकीर्णं दीप्यमानैश्च पावकैः ॥ १२.१६४.३५ ॥
Aquele recinto sacrificial estava cheio de rishis hábeis no sacrifício, dos que realizavam os ritos devidamente, dos Maruts e de fogos resplandecentes.
12.164.36
काञ्चनैर्यज्ञभाण्डैश्च भ्राजिष्णुभिरलंकृतम् ।
वृतं देवगणैश्चैव प्रबभौ यज्ञमण्डलम् ॥ १२.१६४.३६ ॥
Aquele recinto sacrificial, adornado com vasos sacrificiais de ouro e ornamentos resplandecentes e cercado por hostes de deuses, resplandeceu.
12.164.37
तथा ब्रह्मर्षिभिश्चैव सदस्यैरुपशोभितम् ।
अत्र घोरतमं वृत्तमृषीणां मे परिश्रुतम् ॥ १२.१६४.३७ ॥
Igualmente, estava adornado por brahmarishis e membros da assembleia. Aqui ouvi falar do acontecimento mais terrível relativo aos sábios.
12.164.38
चन्द्रमा विमलं व्योम यथाऽभ्युदिततारकम् ।
विदार्याग्निं तथा भूतमुत्थितं श्रूयते तदा ॥ १२.१६४.३८ ॥
Como a lua se ergue no céu limpo com as estrelas já surgidas, assim, rasgando o fogo, ouve-se que então se ergueu um ser.
12.164.39
लोनीत्पलसवर्णाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं कृशोदरम् ।
प्रांशुमुद्धर्षणं चापि तथैव ह्यमितौजसम् ॥ १२.१६४.३९ ॥
Tinha a cor de um lótus azul, presas afiadas, ventre magro, era alto e arrepiava os cabelos, e de fato de força imensurável.
12.164.40
अस्मिन्नुत्पद्यमाने च प्रचचास वसुंधरा ।
महोर्मिकलिलावर्तश्रुक्षुभे स महोदधिः ॥ १२.१६४.४० ॥
Ao nascer ele, a terra tremeu, e aquele grande oceano, cheio de ondas enormes e redemoinhos, agitou-se.
12.164.41
पेतुश्चोत्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः ।
अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ।
मुहुर्मुहुश्च भूतानि प्राव्यथन्त भयात्तथा ॥ १२.१६४.४१ ॥
Caíram meteoros, surgiram grandes presságios, os galhos das árvores se partiram, todas as direções se turvaram, soprou um vento de mau agouro, e os seres tremeram vez após vez de medo.
12.164.42
ततः स तुमुलं दृष्ट्वा तद्भूतं समुपस्थितम् ।
महर्षिसुरगन्धर्वानुवाचेदं पितामहः ॥ १२.१६४.४२ ॥
Então, vendo aquele tumulto e o ser que havia surgido, o Avô falou estas palavras aos grandes sábios, deuses e gandharvas.
12.164.43
मयैवं चिन्तितं भूतमसिर्नामैष वीर्यवान् ।
रक्षणार्थाय लोकस्य वधाय च सुरद्विषाम् ॥ १२.१६४.४३ ॥
Assim eu havia pensado: este ser é o poderoso chamado Asi, para a proteção do mundo e o abate dos inimigos dos deuses.
12.164.44
ततस्तद्रुपमुत्सृज्य बभौ निस्त्रिंश एव सः ।
विमलस्तीक्ष्णधारश्च कालान्तक इवोद्यतः ॥ १२.१६४.४४ ॥
Então, abandonando aquela forma, ele brilhou como uma espada imaculada, de gume afiado, como Kālāntaka erguido.
12.164.45
ततस्तं नीलकण्ठाय रुद्रायर्षभकेतवे ।
ब्रह्मा ददावसिं तीक्ष्णमधर्मप्रतिवारणम् ॥ १२.१६४.४५ ॥
Então Brahmā deu a espada afiada a Rudra, o de garganta azul cujo estandarte é o touro, para repelir a injustiça.
12.164.46
ततः स भगवान्रुद्रो ब्रह्मर्षिगणपूजितः ।
प्रगृह्मासिममेयात्मा रूपमन्यच्चकार ह ॥ १२.१६४.४६ ॥
Então o bem-aventurado Rudra, honrado por hostes de brahmarṣis, de essência incomensurável, empunhou a espada e tomou outra forma.
12.164.47
चतुर्बाहुः स्पृशन्मूर्ध्ना भूमिष्ठोऽपि दिशो दश ।
ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन् ॥ १२.१६४.४७ ॥
De quatro braços, de pé sobre a terra mas tocando com a cabeça as dez direções, olhar voltado para o alto, de grandes braços, lançava chamas pela boca.
12.164.48
विकुर्वन्बहुधा वर्णान्नीलपाण्डुरलोहितान् ।
बिभ्रत्कृष्णाजिनं वासो हेमप्रवरतारकम् ॥ १२.१६४.४८ ॥
Mudando suas cores de muitas maneiras — azul, pálido e vermelho — vestia uma roupa de pele de antílope negro adornada com excelentes estrelas douradas.
12.164.49
नेत्रं चैकं ललाटस्थं भास्करप्रतिमं महत् ।
शुशुभाते सुविमले द्वे नेत्रे कृष्णपिङ्गले ॥ १२.१६४.४९ ॥
O olho único situado em sua fronte, grande como o sol, e seus dois olhos muito puros resplandeciam, escuros e fulvos.
12.164.50
ततो देवो महादेवः शूलपाणिर्भगाक्षिहा ।
संप्रगृह्य तु निस्त्रिंशं कालाग्निसमवर्चसम् ॥ १२.१६४.५० ॥
Então o grande deus Mahādeva, com o tridente na mão, destruidor do olho de Bhaga, empunhou firmemente uma espada com o brilho do fogo do tempo…
12.164.51
त्रिकूटं चर्म चोद्यम्य सविद्युतमिवाम्बुदम् ।
चचार विविधान्मार्गान्दानवान्तचिकीर्षया।
विधुन्वन्नसिमाकाशे तथा युद्धचिकीर्षया ॥ १२.१६४.५१ ॥
Erguendo um escudo de três picos, como uma nuvem com relâmpagos, percorreu muitos caminhos com o desejo de aniquilar os dānavas; brandindo sua espada no céu, com o desejo de lutar…
12.164.52
तस्य नादं विनदतो महाहासं च मुञ्चतः ।
बभौ प्रतिभयं रूपं तदा रुद्रस्य भारत ॥ १२.१६४.५२ ॥
Enquanto rugia e soltava uma grande gargalhada, ó Bhārata, a forma de Rudra apareceu então aterradora.
12.164.53
तद्रूपधारिणं रुद्रं रौद्रकर्मचिकीर्षया ।
निशाम्य दानवाः सर्वे हृष्टाः समभिदुद्रुवुः ॥ १२.१६४.५३ ॥
Ao ver Rudra revestido daquela forma, com o desejo de realizar um ato feroz, todos os dānavas, exultantes, correram contra ele.
12.164.54
अश्मभिश्चाम्यवर्षन्त प्रदीप्तैश्च तथोल्मुकैः ।
घोरैः प्रहरणैश्चान्यैः क्षुरधारैरयस्मयैः ॥ १२.१६४.५४ ॥
Fizeram chover pedras e tochas acesas, e armas terríveis e outras armas de ferro de gume de navalha.
12.164.55
ततस्तु दानवानीकं संप्रणेतृकमप्युत ।
खङ्गं दृष्ट्वा बलाधूतं प्रमुमोह चचाल च ॥ १२.१६४.५५ ॥
Então a hoste dos dānavas, com seu chefe, vendo a espada agitada com força, ficou perplexa e tremeu.
12.164.56
चित्रं शीघ्रपदत्वाच्च चरन्तमसिपाणिनम् ।
तमेकमसुराः सर्वे सहस्रमिति मेनिरे ॥ १२.१६४.५६ ॥
Com espanto, pela rapidez de seus pés, todos os asuras julgaram que aquele único homem, que se movia com a espada na mão, eram mil.
12.164.57
छिन्दन्भिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्प्रथमन्नपि ।
अचरद्वैरिसङ्घेषु दावाग्निरिव कक्षगः ॥ १२.१६४.५७ ॥
Cortando, rachando, quebrando, talhando, rasgando, movia-se pelas multidões inimigas como um incêndio florestal no mato.
12.164.58
असिवेगप्रभग्नास्ते छिन्नबाहूरुवक्षसः ।
उत्तमाङ्गप्रकृत्ताश्च पेतुरुर्व्यां महाबलाः ॥ १२.१६४.५८ ॥
Despedaçados pela violência da espada, com braços, coxas e peitos cortados, cabeças decepadas, aqueles poderosos caíram ao chão.
12.164.59
अपरे दानवा भग्नाः खङ्गधारावपीडिताः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तो दिशः संप्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.५९ ॥
Os outros danavas, derrotados e apertados pelo fio da espada, bradavam uns aos outros e dispersaram-se em todas as direções.
12.164.60
भूमिं केचित्प्रविविशुः पर्वतानपरे तथा ।
अपरे जग्मुराकासमपरेऽम्भः समाविशन् ॥ १२.१६४.६० ॥
Alguns entraram na terra, e do mesmo modo outros nas montanhas; outros foram para o céu, e outros entraram nas águas.
12.164.61
तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे ।
बभूव भूः प्रतिभया मांसशोणितकर्दमा ॥ १२.१६४.६१ ॥
Quando aquela grande e terrível batalha se consumou, a terra tornou-se espantosa, um lamaçal de carne e sangue.
12.164.62
दानवानां शरीरैश्च पतितैः शोणितोक्षितैः ।
समाकीर्णा महाबाहो शैलैरिव सकिंशुकैः ॥ १२.१६४.६२ ॥
Ó de braços poderosos, a terra estava coberta pelos corpos caídos dos Dānavas, manchados de sangue, como montanhas com árvores kiṃśuka.
12.164.63
रुधिरेण परिक्लिन्ना प्रबभौ वसुधा तदा ।
रक्तार्द्रवसना श्यामा नारीव मदविह्वला ॥ १२.१६४.६३ ॥
Então a terra, encharcada de sangue, brilhava como uma mulher de pele escura, com vestes ensopadas de sangue, perturbada pela embriaguez.
12.164.64
स रुद्रो दानवान्हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत् ।
रौद्रं रुपमथाक्षिप्य चक्रे रूपं शिवं शिवः ॥ १२.१६४.६४ ॥
Tendo abatido os Dānavas e estabelecido o mundo com o dharma como o supremo, Rudra depôs então sua forma terrível e Śiva assumiu uma forma auspiciosa.
12.164.65
ततो महर्षयः सर्वे सर्वे देवगणास्तथा ।
जयेनाद्भुतकल्पेन देवदेवमथास्तुवन् ॥ १२.१६४.६५ ॥
Então todos os grandes sábios e todas as hostes dos deuses, pela vitória maravilhosa, louvaram o deus dos deuses.
12.164.66
ततः स भगवान्रुद्रो दानवक्षतजोक्षितम् ।
असिं धर्मस्य गोप्तारं ददौ सत्कृत्य विष्णवे ॥ १२.१६४.६६ ॥
Então o bem-aventurado Rudra, honrando-a, entregou a Viṣṇu a espada guardiã do dharma, manchada com o sangue dos Dānavas.
12.164.67
विष्णुर्मरीचये प्रादान्मरीचिर्भार्गवाय तम् ।
महर्षिभ्यो ददौ खङ्गमृषयो वासवाय च ॥ १२.१६४.६७ ॥
Viṣṇu deu aquela espada a Marīci; Marīci a deu a Bhārgava, deu-a aos grandes sábios, e os sábios a deram a Vāsava, Indra.
12.164.68
महेन्द्रो लोकपालेभ्यो लोकपाला तु पुत्रक ।
मनवे सूर्यपुत्राय ददुः खङ्गं सुविस्तरम् ॥ १२.१६४.६८ ॥
Mahendra a deu aos guardiões do mundo; e os guardiões do mundo, meu filho, deram aquela espada muito larga a Manu, filho do Sol.
12.164.69
ऊचुश्चैनं तथा वाक्यं मानुषाणां त्वमीश्वरः ।
असिना धर्मगर्भेण पालयस्व प्रजा इति ॥ १२.१६४.६९ ॥
Disseram-lhe estas palavras: 'Tu és o senhor dos homens; com esta espada, que encerra o dharma, protege o povo.'
12.164.70
धर्मसेतुमतिक्रान्ताः स्थूलसूक्ष्मार्थकारणात् ।
विभज्य दण्डं रक्ष्याः स्युर्धर्मतो न यदृच्छया ॥ १२.१६४.७० ॥
Os que transgridem a ponte do dharma, por causas graves ou leves, devem ser protegidos distribuindo o castigo segundo o dharma, e não ao arbítrio.
12.164.71
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यबहुलस्तथा ।
व्यङ्गता च शरीरस्य वधो नाल्पस्य करणात् ॥ १२.१६४.७१ ॥
Pela fala injuriosa, a punição é a contenção, e também uma pesada multa em ouro; a mutilação do corpo também é castigo; mas por uma falta pequena não há morte.
12.164.72
असेरेतानि रूपाणि दुर्वारादीनि नि दशेत् ।
असेरेवं प्रमाणानि परमाण्यभ्यतिक्रमात् ॥ १२.१६४.७२ ॥
Estas são as formas da espada, começando pela fala injuriosa; assim há medidas para a espada, para a transgressão suprema.
12.164.73
अभिषिच्याथ पुत्रं स्वं प्रजानामधिपं ततः ।
मनुः प्रजानां रक्षार्थं क्षुपाय प्रददावसिम् ॥ १२.१६४.७३ ॥
Então, tendo ungido seu próprio filho como senhor dos povos, Manu deu aquela espada a Kṣupa para a proteção do povo.
12.164.74
क्षुपाज्जग्राह चेक्ष्वाकुरिक्ष्वाकोश्च पुरूरवाः ।
आयुश्च तस्माल्लोभे तं नहुषश्च ततो भुवि ॥ १२.१६४.७४ ॥
De Kṣupa o recebeu Ikṣvāku, e de Ikṣvāku Purūravas; dele Āyu, e dele, por cobiça, Nahuṣa; então na terra.
12.164.75
ययातिर्नहुषाच्चापि पूरुस्तस्माच्च लब्धवान् ।
आधूर्तश्च गयस्तस्मात्ततो भूमिशयो नृपः ॥ १२.१६४.७५ ॥
De Nahuṣa, Yayāti; e dele obteve Pūru; de Pūru, Ādhūrta, e dele Gaya; depois o rei chamado Bhūmiśaya.
12.164.76
भरतश्चापि दौष्यन्तिर्लेभे भूमिशयादसिम् ।
तस्माल्लोभे च धर्मज्ञो राजन्नैलबिलस्तथा ॥ १२.१६४.७६ ॥
Bharata, filho de Duṣyanta, também obteve a espada de Bhūmiśaya; dele, ó rei, o conhecedor do dharma Ailabila igualmente, por cobiça.
12.164.77
ततस्त्वैलबिलाल्लेभे धुन्धुमारो नरेश्वरः ।
धुन्धुमाराच्च काम्भोजो मुचुकुन्दस्ततोऽभजत् ॥ १२.१६४.७७ ॥
Então de Ailabila o senhor dos homens Dhundhumāra o obteve; de Dhundhumāra, Kāmboja, e então Mucukunda o obteve.
12.164.78
मुचुकुन्दान्मरुत्तश्च मरुत्तादपि रैवतः ।
रैवताद्युवनाश्वश्च युवनाश्वात्ततो रघुः ॥ १२.१६४.७८ ॥
De Mucukunda, Marutta; e de Marutta também Raivata; de Raivata, Yuvanāśva; e de Yuvanāśva, então Raghu.
12.164.79
इक्ष्वाकुवंशजस्तस्माद्धरिणाश्वः प्रतापवान् ।
हरिणाश्वादसिं लेभे शुनकः शुनकादपि ॥ १२.१६४.७९ ॥
Hariṇāśva, poderoso e nascido na linhagem de Ikṣvāku, dele; de Hariṇāśva Śunaka obteve a espada, e de Śunaka também.
12.164.80
उशीनरो वै धर्मात्मा तस्माद्भोजाः सयादवाः ।
यदुभ्यश्च शिबिर्लेभे शिबेश्चापि प्रतर्दनः ॥ १२.१६४.८० ॥
Uśīnara era de alma justa; dele vieram os Bhojas junto com os Yādavas. De Yadu veio Śibi, e de Śibi também Pratardana.
12.164.81
प्रतर्दनादष्टकश्च रुशदश्वोऽष्टकादपि ।
रुशदश्वाद्भरद्वाजो द्रोणस्तस्मात्कृपस्ततः।
ततस्त्वं भ्रातृभिः सार्धं परमासिमवाप्तवान् ॥ १२.१६४.८१ ॥
De Pratardana veio Aṣṭaka, e de Aṣṭaka também Ruśadaśva. De Ruśadaśva veio Bharadvāja, de Bharadvāja Droṇa, e dele Kṛpa. Então tu, junto com teus irmãos, obtiveste a espada suprema.
12.164.82
कृत्तिकास्तस्य नक्षत्रमसेरग्निश्च दैवतम् ।
रोहिण्यो गोत्रमस्याथ रुद्राश्च गुरुसत्तमाः ॥ १२.१६४.८२ ॥
A estrela dessa espada é Kṛttikā, e sua divindade é Agni. Sua linhagem é Rohiṇī, e os Rudras são seus mestres mais venerados.
12.164.83
असेरष्टौ हि नामानि रहस्यानि निबोध मे ।
पाण्डवेय सदा यानि कीर्तयँल्लभते जयम् ॥ १२.१६४.८३ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, essa espada tem oito nomes secretos; aprende-os comigo. Quem sempre os recita obtém a vitória.
12.164.84
असिर्विशसनः खङ्गस्तीक्ष्णचर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपालस्तथैव च ॥ १२.१६४.८४ ॥
Asi, Viśasana, Khaḍga, Tīkṣṇacarmā, Durāsada, Śrīgarbha, Vijaya e Dharmapāla: estes são os seus nomes.
12.164.85
अग्र्यः प्रहरणानां च खङ्गो भुवि परिश्रुतः ।
महेश्वरप्रणीतश्च पुराणे निश्चयं गतः।
एतानि चैव नामानि पुराणे निश्चितानि वै ॥ १२.१६४.८५ ॥
Na terra, a espada é renomada como a primeira das armas; ensinada por Maheśvara, está estabelecida no Purāṇa. Estes mesmos nomes estão fixados no Purāṇa.
12.164.86
पृथुस्तूत्पादयामास धनुराद्यमरिंदमः ।
तेनेयं पृथिवी दुग्धा सस्यानि सुबहून्यपि।
धर्मेण च यथापूर्वं वैन्येन परिरक्षिता ॥ १२.१६४.८६ ॥
Pṛthu produziu o arco e o restante, o subjugador de inimigos. Por ele esta terra foi ordenhada e muitas colheitas foram obtidas; o filho de Vena a protegeu com retidão, como antes.
12.164.87
तदेतदार्षं माद्रेय प्रमाणं कर्तुमर्हसि ।
असेश्च पूजा कर्तव्या सदा युद्धविशारदैः ॥ १२.१६४.८७ ॥
Esta tradição antiga, ó filho de Mādrī, deves tomar como autoridade. O culto à espada deve ser sempre realizado pelos peritos na guerra.
12.164.88
इत्येष प्रथमः कल्पो मया ते कथितः पुनः ।
एवमेवासिसर्गोऽयं यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.१६४.८८ ॥
Assim te contei de novo esta primeira regra. Do mesmo modo é esta criação da espada, corretamente, ó touro dos Bharatas.
12.164.89
सर्वथा तमिह श्रुत्वा स्वङ्गस्यागममुत्तमम् ।
लभते पुरुषः कीर्ति प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६४.८९ ॥
Tendo ouvido plenamente esta excelente tradição da espada, o homem obtém fama e, após a morte, alcança a infinitude.