மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.164.1
कथान्तरमथासाद्य स्वङ्गयुद्धविशारदः ।
नकुलः शरतल्पस्थमिदमाह पितामहाम् ॥ १२.१६४.१ ॥
பின்னர் வேறொரு பேச்சைத் தொடங்கி, வாள்ப்போரில் வல்லவனான நகுலன் அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த பிதாமகரிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
12.164.2
धनुः प्रहरणं श्रेष्ठमितिवादः पितामह ।
मतस्तु मम धर्मज्ञः खङ्ग एव सुसंशितः ॥ १२.१६४.२ ॥
பிதாமகரே, வில்தான் சிறந்த ஆயுதம் என்று சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் தர்மம் அறிந்தவரே, என் கருத்தில் நன்றாகக் கூர்தீட்டிய வாளே சிறந்தது.
12.164.3
छिन्ने च कार्मुके राजन्प्रक्षीणेषु शरेषु च ।
खङ्गेन शक्यते योद्धुमात्मानं परिरक्षितुम् ॥ १२.१६४.३ ॥
அரசே, வில் முறிந்து அம்புகள் தீர்ந்தபோது, வாளால் போராடித் தன்னைக் காத்துக்கொள்ள முடியும்.
12.164.4
शरासनधरांश्चैव गदाशक्तिधरांस्तदा ।
एकः खङ्गधरो वीरः समर्थः प्रतिबाधितुम् ॥ १२.१६४.४ ॥
வில்லேந்தியவர்களையும், கதையும் ஈட்டியும் ஏந்தியவர்களையும் அப்போது ஒரே வாள்வீரன் தடுத்து நிறுத்த வல்லவன்.
12.164.5
अत्र मे संशयश्चैव कौतूहलमतीव च ।
किंस्वित्प्रहरणं श्रेष्ठं सर्वयुद्धेषु पार्थिव ॥ १२.१६४.५ ॥
இதில் எனக்குச் சந்தேகமும் மிகுந்த ஆர்வமும் உள்ளது: அரசே, எல்லாப் போர்களிலும் எந்த ஆயுதம் சிறந்தது?
12.164.6
कथं चोत्पादितः खङ्गः कस्मै चार्थाय केन वा ।
पूर्वाचार्यं च खङ्गस्य प्रव्रवीहि पितामह ॥ १२.१६४.६ ॥
வாள் எவ்வாறு உண்டானது, எந்த நோக்கத்திற்காக, யாரால் படைக்கப்பட்டது? பிதாமகரே, வாளின் முந்தைய ஆசிரியர் யார் என்று சொல்லுங்கள்.
12.164.7
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य धीमतः ।
स्वरकौशलसंयुक्तं सूक्ष्मचित्रार्थवत्सुखम् ॥ १२.१६४.७ ॥
அறிவுள்ள மாத்ரியின் மகனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, சுர நுணுக்கத்துடன் கூடியதும், நுட்பமும் பல்வேறு பொருளும் கொண்டதும், இனிமையானதுமான அதை.
12.164.8
ततस्तस्योत्तरं वाक्यं स्वरवर्णोपपादितम् ।
शिक्षया चोपपन्नाय द्रोणशिष्याय पृच्छते ॥ १२.१६४.८ ॥
பின்னர், சுரமும் எழுத்தும் சீராக அமைந்த அவனது பதில் வாக்கியம், பயிற்சியால் நிறைந்த, துரோணரின் சீடனாகிய அவன் கேட்டபோது சொல்லப்பட்டது.
12.164.9
उवाच सर्वधर्मज्ञो धनुर्वेदस्य पारगः ।
शरतल्पगतो भीष्मो नकुलाय महात्मने ॥ १२.१६४.९ ॥
எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவரும், வில்வேதத்தில் தேர்ந்தவரும், அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தவருமான பீஷ்மர் மகாத்மாவான நகுலனிடம் சொன்னார்.
12.164.11
तत्त्वं शृणुष्व माद्रेय यथैतत्परिपृच्छसि ।
सलिलैकार्णवं तात पुरा सर्वमभूदिदम्।
अप्रज्ञातमनाकाशमनिर्देश्यमहीतलम् ॥ १२.१६४.११ ॥
அப்படியானால் மாத்ரேயா, நீ கேட்பதுபோல் இதைக் கேள். அன்பனே, முன்பு இவையனைத்தும் ஒரே நீர்ப்பெருங்கடலாக இருந்தது; ஆகாயமும் இல்லை, அறியப்படாததும், சுட்டிக்காட்ட முடியாத பூமித்தளமுமாக இருந்தது.
12.164.12
तमस्संवृतमस्पर्शमतिगम्भीरदर्शनम् ।
निःशब्दं चाप्रमेयं च तत्र जज्ञे पितामहः ॥ १२.१६४.१२ ॥
இருளால் மூடப்பட்டதும், தொட முடியாததும், மிக ஆழ்ந்த தோற்றமுடையதும், ஒலியற்றதும், அளவிட முடியாததுமான அதில் தாத்தா (பிரம்மா) தோன்றினார்.
12.164.13
सोऽसृजद्वायुमग्निं च भास्करं चापि वीर्यवान् ।
आकाशममृजच्चोर्ध्वमध्नो भूमिं च नैर्ऋतिम् ॥ १२.१६४.१३ ॥
அந்த வலிமையுள்ளவர் காற்றையும், அக்னியையும், சூரியனையும் படைத்தார்; ஆகாயத்தைப் படைத்தார்; மேலும் கீழுமான பூமியையும், நைருதி (தென்மேற்கு) திசையையும் படைத்தார்.
12.164.14
ततः सचन्द्रतारं च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा ।
संवत्सरानहोरात्रानृतूनथ लवान्क्षणान्। ॥ १२.१६४.१४ ॥
பின்னர் சந்திரன், நட்சத்திரங்களுடன் நக்ஷத்திரங்கள், கிரகங்கள், ஆண்டுகள், பகல்-இரவுகள், ருதுக்கள், லவங்கள் மற்றும் கணங்களையும் (படைத்தார்).
12.164.15
ततः शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामहः ।
जनयामास भगवान्पुत्रानुत्तमतेजसः। ॥ १२.१६४.१५ ॥
பின்னர் உலகில் நிலைபெற்ற உடலை நிலைநிறுத்திய பிதாமகர் பகவான், உயர்ந்த தேஜஸ் கொண்ட புதல்வர்களைப் பெற்றார்.
12.164.16
मरीचिं भृगुमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ।
वसिष्ठाङ्गिरसौ चोभौ भरद्वाजं तथैव च ॥ १२.१६४.१६ ॥
மரீசி, பிருகு, அத்ரி, புலஸ்த்யர், புலகர், கிரது, வசிஷ்டர், அங்கிரஸ் இருவரும், பரத்வாஜரும் (பிறந்தனர்).
12.164.17
प्रजापतिस्तथा दक्षः कन्याः षष्टिमजीजनात् ।
ताश्च ब्रह्मर्पीन्सर्वान्प्रजार्थं प्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.१७ ॥
பிரஜாபதி தக்ஷனும் அறுபது மகள்களைப் பெற்றார்; அவர்களும் சந்ததிக்காக அனைத்து பிரம்மரிஷிகளையும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.
12.164.18
ताभ्यो विश्वानि भूतानि देवाः पितृगणास्तथा ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रक्षासि विविधानि च ॥ १२.१६४.१८ ॥
அவர்களிடமிருந்து எல்லா உயிரினங்களும், தேவர்களும், பித்ருக்களும், கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும், பலவகை ராட்சசர்களும் தோன்றினர்.
12.164.19
पतत्रिमृगमीनाश्च गावश्चैव महोरगाः ।
नानाकृतिबलाश्चान्ये जलक्षितिविचारिणः ॥ १२.१६४.१९ ॥
பறவைகள், மிருகங்கள், மீன்கள், பசுக்கள், பெரும் பாம்புகள், பல வடிவும் வலிமையும் கொண்டவை, நீரிலும் நிலத்திலும் திரிபவை மற்றவையும் (தோன்றின).
12.164.20
उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव साण्डजाश्च जरायुजाः ।
अज्ञे तात जगत्सर्वं तथा स्थावरजङ्गमम् ॥ १२.१६४.२० ॥
தாதா, தாவரங்கள், வியர்வையிலிருந்து பிறந்தவை, முட்டையிலிருந்து பிறந்தவை, கருப்பையிலிருந்து பிறந்தவை, அசையும் அசையாத அனைத்து உலகமும்.
12.164.21
अतः सर्गमिमं कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
अश्वतं वेदपठितं धर्मं च जुजुपे पुनः ॥ १२.१६४.२१ ॥
ஆகவே இந்தப் படைப்பைச் செய்த அனைத்துலகின் பிதாமகர், வேதங்களில் ஓதப்பட்ட நித்திய தர்மத்தை மீண்டும் பற்றிக்கொண்டார்.
12.164.22
स्मन्धर्मे स्थिता देवाः सहाचार्यपुरोहिताः ।
…त्या वसवो रुद्राः ससाध्या मरुदश्विनः। ॥ १२.१६४.२२ ॥
ஸ்மன்தர்மத்தில் நிலைத்த தேவர்கள், ஆசாரியர்கள், புரோகிதர்களுடன்… …த்யா, வசுக்கள், ருத்திரர்கள், சாத்தியர்கள், மருத்துக்களும் அசுவினிகளும்.
12.164.23
भृ…त्र्यङ्गिरसः सिद्धाः कश्यपश्च तपोधनाः ।
वष्ठगौतमागस्त्यास्तथा नारदपर्वतौ ॥ १२.१६४.२३ ॥
பிருகு… அங்கிரசர்கள், சித்தர்கள், தவமே செல்வமான காஷ்யபர்; வசிஷ்டர், கௌதமர், அகஸ்தியர், அவ்வாறே நாரதரும் பர்வதரும்.
12.164.24
क्रयो बालखिल्याश्च प्रभासाः सिकतास्तथा ।
घृगाच्या सोमवायव्या वैश्वानरमरीचिपाः ॥ १२.१६४.२४ ॥
க்ரயர்கள், பாலகில்யர்கள், ப்ரபாசர்கள், சிகதர்கள், அவ்வாறே…காச்யர்கள், சோமர், வாயவ்யர், வைசுவானரர், மரீசிபர்கள்.
12.164.25
करूपाश्चैव हंसाश्च ऋषयो वाऽग्नियोनयः ।
…पप्रस्थाः पृश्नयश्च स्थिता ब्रह्मानुशासने ॥ १२.१६४.२५ ॥
கரூபர்கள், ஹம்சர்கள், அக்னியிலிருந்து பிறந்த ரிஷிகள்; …ப்ரஸ்தர்கள், ப்ருஷ்ணிகள் — அனைவரும் பிரம்மனின் கட்டளையில் நிலைபெற்றவர்கள்.
12.164.26
दानवेन्द्रास्त्वतिक्रम्य तत्पितामहशासनम् ।
धर्मस्यापनयं चक्रुः क्रोधलोभसमन्विताः ॥ १२.१६४.२६ ॥
ஆனால் தானவர்களின் தலைவர்கள் தங்கள் பிதாமகனின் கட்டளையை மீறி, கோபமும் பேராசையும் கொண்டவர்களாய், தர்மத்தை அழித்தனர்.
12.164.27
हिरण्यकशिपुश्चैव हिरण्याक्षो विरोचनः ।
शम्बरो विप्रचित्तिश्च प्रह्लादो नमुचिर्बलिः ॥ १२.१६४.२७ ॥
ஹிரண்யகசிபு, ஹிரண்யாட்சன், விரோசனன், சம்பரன், விப்ரசித்தி, பிரஹ்லாதன், நமுசி, பலி ஆகியோரும் (அவர்களில் இருந்தனர்).
12.164.28
एते चान्ये च बहवः सगणा दैत्यदानवाः ।
धर्मसेतुमतिक्रम्य रेमिरेऽधर्मनिश्चयाः ॥ १२.१६४.२८ ॥
இவர்களும் வேறு பலரும் தங்கள் கூட்டங்களுடன் கூடிய தைத்தியர்களும் தானவர்களும் தர்மத்தின் பாலத்தை மீறி, அதர்மத்தில் உறுதி கொண்டு மகிழ்ந்தனர்.
12.164.29
सर्वे तुल्याभिजातीया यथा देवास्तथा वयम् ।
इत्येवं हेतुमास्थाय स्पर्धमानाः सुरर्षिभिः ॥ १२.१६४.२९ ॥
"நாம் அனைவரும் தேவர்களைப் போலவே சம உயர் குலத்தவர்" என்ற காரணத்தைக் கொண்டு, தேவர்களோடும் முனிவர்களோடும் போட்டியிட்டனர்.
12.164.30
न प्रियं नाप्यनुक्रोशं चक्रुर्भूतेषु भारत ।
त्रीनुपायानतिक्रम्य दण्डेन रुरुधुः प्रजाः ॥ १२.१६४.३० ॥
பாரதா! அவர்கள் உயிர்களிடம் நட்பையும் இரக்கத்தையும் காட்டவில்லை; மூன்று உபாயங்களையும் மீறி, தண்டத்தால் குடிமக்களை ஒடுக்கினர்.
12.164.31
न जग्मुः संविदं तैश्च दर्पादसुरसत्तमाः ।
अथ वै भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ १२.१६४.३१ ॥
கர்வத்தால் அந்த சிறந்த அசுரர்கள் அவர்களுடன் உடன்படிக்கை செய்யவில்லை. அப்பொழுது எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் பகவான் பிரம்மா...
12.164.32
तदा हिमवतः पृष्ठे सुरम्ये पद्मतारके ।
शतयोजनविस्तारे मणिमुक्ताचयाचिते ॥ १२.१६४.३२ ॥
அப்பொழுது இமயமலையின் முதுகில், அழகிய பத்மதாரகம் என்ற இடத்தில், நூறு யோஜனை பரப்புடையதும் மணிகளும் முத்துக்களும் குவிந்ததுமான அந்த இடத்தில்,
12.164.33
तस्मिन्गिरिवरे पुत्र पुष्पितद्रुमकानने ।
तस्थौ स विबुधश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकार्थसिद्धये ॥ १२.१६४.३३ ॥
மகனே! அந்த உயர்ந்த மலையில், மலர்ந்த மரங்களின் காட்டில், தேவர்களில் சிறந்த பிரம்மா உலகங்களின் நோக்கம் நிறைவேற நின்றார்.
12.164.34
ततो वर्षसहस्रान्ते वितानमकरोत्प्रभुः ।
विधिना कल्पदृष्टेन यथोक्तेनोपपादितम् ॥ १२.१६४.३४ ॥
பின்னர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், இறைவன் கல்பத்தில் கண்ட விதிப்படியும் சொல்லப்பட்டபடியும் முறையாக அமைக்கப்பட்ட விதானத்தை உருவாக்கினார்.
12.164.35
ऋषिभिर्यज्ञपटुभिर्यथावत्कर्मकर्तृभिः ।
मरुद्भिः परिसंकीर्णं दीप्यमानैश्च पावकैः ॥ १२.१६४.३५ ॥
யாகத்தில் திறமையான ரிஷிகளாலும், முறையாக வேள்விச் செயல்களைச் செய்பவர்களாலும், மருத்துகளாலும், ஒளிரும் அக்னிகளாலும் அது நிறைந்திருந்தது.
12.164.36
काञ्चनैर्यज्ञभाण्डैश्च भ्राजिष्णुभिरलंकृतम् ।
वृतं देवगणैश्चैव प्रबभौ यज्ञमण्डलम् ॥ १२.१६४.३६ ॥
பொன்னாலான வேள்விப் பாத்திரங்களாலும், ஒளிரும் அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவகணங்களால் சூழப்பட்டு அந்த யாக மண்டலம் பிரகாசித்தது.
12.164.37
तथा ब्रह्मर्षिभिश्चैव सदस्यैरुपशोभितम् ।
अत्र घोरतमं वृत्तमृषीणां मे परिश्रुतम् ॥ १२.१६४.३७ ॥
அதேபோல் பிரம்மரிஷிகளாலும் சபையோரினாலும் அது அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. இங்கு ரிஷிகளுக்கு நேர்ந்த மிகக் கொடிய நிகழ்வு ஒன்றை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
12.164.38
चन्द्रमा विमलं व्योम यथाऽभ्युदिततारकम् ।
विदार्याग्निं तथा भूतमुत्थितं श्रूयते तदा ॥ १२.१६४.३८ ॥
தெளிந்த வானில் நட்சத்திரங்கள் தோன்ற சந்திரன் எழுவது போல, அப்போது நெருப்பைப் பிளந்து ஒரு உயிரி எழுந்ததாகக் கேட்கப்படுகிறது.
12.164.39
लोनीत्पलसवर्णाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं कृशोदरम् ।
प्रांशुमुद्धर्षणं चापि तथैव ह्यमितौजसम् ॥ १२.१६४.३९ ॥
நீல தாமரையின் நிறமுடையது, கூரிய பற்கள், ஒல்லியான வயிறு, உயரமானது, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வது; அளவற்ற வலிமை கொண்டதும் ஆகும்.
12.164.40
अस्मिन्नुत्पद्यमाने च प्रचचास वसुंधरा ।
महोर्मिकलिलावर्तश्रुक्षुभे स महोदधिः ॥ १२.१६४.४० ॥
இவன் பிறக்கும்போது பூமி நடுங்கியது; பெரிய அலைகளும் சுழல்களும் நிறைந்த அந்த மாபெரும் கடல் கொந்தளித்தது.
12.164.41
पेतुश्चोत्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः ।
अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ।
मुहुर्मुहुश्च भूतानि प्राव्यथन्त भयात्तथा ॥ १२.१६४.४१ ॥
எரிகற்கள் விழுந்தன, பெரும் அபசகுனங்கள் தோன்றின; மரங்களின் கிளைகள் முறிந்தன; எல்லாத் திசைகளும் மகிழ்ச்சியற்றன; அமங்கலக் காற்று வீசியது; உயிரினங்கள் பயத்தால் மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கின.
12.164.42
ततः स तुमुलं दृष्ट्वा तद्भूतं समुपस्थितम् ।
महर्षिसुरगन्धर्वानुवाचेदं पितामहः ॥ १२.१६४.४२ ॥
அப்போது அந்த பெரும் ஆரவாரத்தையும் தோன்றிய அந்த உயிரியையும் கண்ட பிதாமகர், மகரிஷிகள், தேவர்கள், கந்தர்வர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
12.164.43
मयैवं चिन्तितं भूतमसिर्नामैष वीर्यवान् ।
रक्षणार्थाय लोकस्य वधाय च सुरद्विषाम् ॥ १२.१६४.४३ ॥
நான் இவ்வாறு நினைத்தேன்: இந்த உயிரி 'அசி' என்ற வலிமையுடையது; உலகைக் காக்கவும், தேவர்களின் பகைவர்களைக் கொல்லவும் உள்ளது.
12.164.44
ततस्तद्रुपमुत्सृज्य बभौ निस्त्रिंश एव सः ।
विमलस्तीक्ष्णधारश्च कालान्तक इवोद्यतः ॥ १२.१६४.४४ ॥
பின்பு அந்த வடிவத்தை விட்டு, அவர் கூரிய முனையுடைய தெளிவான வாளாக ஒளிர்ந்தார்; காலனை அழிப்பவன் ஓங்கியதுபோல.
12.164.45
ततस्तं नीलकण्ठाय रुद्रायर्षभकेतवे ।
ब्रह्मा ददावसिं तीक्ष्णमधर्मप्रतिवारणम् ॥ १२.१६४.४५ ॥
பின்பு பிரம்மா நீலகண்டனும், விருஷப கொடியுடையவனுமான ருத்ரனுக்கு, அதர்மத்தைத் தடுக்கும் கூரிய வாளைக் கொடுத்தார்.
12.164.46
ततः स भगवान्रुद्रो ब्रह्मर्षिगणपूजितः ।
प्रगृह्मासिममेयात्मा रूपमन्यच्चकार ह ॥ १२.१६४.४६ ॥
பின்பு பிரம்மரிஷி கூட்டங்களால் வணங்கப்பட்ட, அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட அந்த பகவான் ருத்ரன் வாளை ஏந்தி வேறொரு வடிவை எடுத்தார்.
12.164.47
चतुर्बाहुः स्पृशन्मूर्ध्ना भूमिष्ठोऽपि दिशो दश ।
ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन् ॥ १२.१६४.४७ ॥
நான்கு கரங்களுடையவராய், பூமியில் நின்றாலும் தலையால் பத்துத் திசைகளையும் தொட்டவராய், மேல்நோக்கிய பார்வையும் பெரிய தோள்களுமுடையவராய், வாயிலிருந்து தீச்சுடர்களை உமிழ்ந்தார்.
12.164.48
विकुर्वन्बहुधा वर्णान्नीलपाण्डुरलोहितान् ।
बिभ्रत्कृष्णाजिनं वासो हेमप्रवरतारकम् ॥ १२.१६४.४८ ॥
பல வகையாக நிறங்களை மாற்றிக்கொண்டு — நீலம், வெளிறிய மஞ்சள், சிவப்பு — கருங்கலைமான் தோலாடையை அணிந்தவராய், சிறந்த பொன்னாலான நட்சத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாக.
12.164.49
नेत्रं चैकं ललाटस्थं भास्करप्रतिमं महत् ।
शुशुभाते सुविमले द्वे नेत्रे कृष्णपिङ्गले ॥ १२.१६४.४९ ॥
நெற்றியில் இருந்த ஒரு கண் சூரியனைப் போன்று பெரியதாக இருந்தது; இரண்டு மிகத் தெளிவான கண்கள் கருமை-பொன்நிறமாக ஒளிர்ந்தன.
12.164.50
ततो देवो महादेवः शूलपाणिर्भगाक्षिहा ।
संप्रगृह्य तु निस्त्रिंशं कालाग्निसमवर्चसम् ॥ १२.१६४.५० ॥
அப்போது பகனின் கண்ணை அழித்த, சூலபாணியான மகாதேவர், காலாக்னியின் ஒளியுடைய வாளைக் உறுதியாகப் பற்றினார்.
12.164.51
त्रिकूटं चर्म चोद्यम्य सविद्युतमिवाम्बुदम् ।
चचार विविधान्मार्गान्दानवान्तचिकीर्षया।
विधुन्वन्नसिमाकाशे तथा युद्धचिकीर्षया ॥ १२.१६४.५१ ॥
மின்னலுடன் கூடிய மேகம் போல், முக்கூட்டுக் கேடயத்தை உயர்த்தி, அசுரர்களை அழிக்க விரும்பி பல வழிகளில் சென்றார்; வாளை ஆகாயத்தில் சுழற்றி, போர் புரிய விரும்பி...
12.164.52
तस्य नादं विनदतो महाहासं च मुञ्चतः ।
बभौ प्रतिभयं रूपं तदा रुद्रस्य भारत ॥ १२.१६४.५२ ॥
அவன் கர்ஜித்து பெரும் சிரிப்பை வெளிப்படுத்தியபோது, பாரதா, ருத்திரனின் வடிவம் அப்போது அச்சமூட்டும்படி தோன்றியது.
12.164.53
तद्रूपधारिणं रुद्रं रौद्रकर्मचिकीर्षया ।
निशाम्य दानवाः सर्वे हृष्टाः समभिदुद्रुवुः ॥ १२.१६४.५३ ॥
அந்த வடிவம் தாங்கிய ருத்திரன் கொடிய செயலைச் செய்ய விரும்புவதைக் கண்டு, அனைத்து அசுரர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் ஓடி வந்தனர்.
12.164.54
अश्मभिश्चाम्यवर्षन्त प्रदीप्तैश्च तथोल्मुकैः ।
घोरैः प्रहरणैश्चान्यैः क्षुरधारैरयस्मयैः ॥ १२.१६४.५४ ॥
கற்களாலும் எரியும் தீப்பந்தங்களாலும் அவர்கள் பொழிந்தனர்; பயங்கர ஆயுதங்களாலும், இரும்பினாலான சுரிக்கத்திக் கூர்மையான பிற படைக்கலங்களாலும்.
12.164.55
ततस्तु दानवानीकं संप्रणेतृकमप्युत ।
खङ्गं दृष्ट्वा बलाधूतं प्रमुमोह चचाल च ॥ १२.१६४.५५ ॥
அப்போது அசுர படை, தன் தலைவனுடன், வலிமையுடன் சுழற்றப்பட்ட வாளைக் கண்டு மயங்கி நடுங்கியது.
12.164.56
चित्रं शीघ्रपदत्वाच्च चरन्तमसिपाणिनम् ।
तमेकमसुराः सर्वे सहस्रमिति मेनिरे ॥ १२.१६४.५६ ॥
விரைவான கால்களின் வேகத்தால் வாளேந்தி சுற்றித் திரிந்த அவன் ஒருவனையே அனைத்து அசுரர்களும் ஆயிரம் பேராக எண்ணினர், இது வியப்பாக இருந்தது.
12.164.57
छिन्दन्भिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्प्रथमन्नपि ।
अचरद्वैरिसङ्घेषु दावाग्निरिव कक्षगः ॥ १२.१६४.५७ ॥
வெட்டியும், பிளந்தும், நொறுக்கியும், கிழித்தும், பிளவுபடுத்தியும் அவன் பகைவர் கூட்டங்களிடையே காட்டுத்தீ புதர்களில் பரவுவது போல் சென்றான்.
12.164.58
असिवेगप्रभग्नास्ते छिन्नबाहूरुवक्षसः ।
उत्तमाङ्गप्रकृत्ताश्च पेतुरुर्व्यां महाबलाः ॥ १२.१६४.५८ ॥
வாளின் வேகத்தால் சிதைக்கப்பட்டு, கைகளும் தொடைகளும் மார்பும் துண்டிக்கப்பட்ட, தலை வெட்டுண்ட அந்த மகாபலசாலிகள் நிலத்தில் விழுந்தனர்.
12.164.59
अपरे दानवा भग्नाः खङ्गधारावपीडिताः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तो दिशः संप्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.५९ ॥
மற்ற தானவர்களும் வாளின் முனையால் வருத்தப்பட்டுத் தோற்று, ஒருவரையொருவர் அழைத்துக் கொண்டு திசைகளில் ஓடினர்.
12.164.60
भूमिं केचित्प्रविविशुः पर्वतानपरे तथा ।
अपरे जग्मुराकासमपरेऽम्भः समाविशन् ॥ १२.१६४.६० ॥
சிலர் பூமியில் புகுந்தனர், அதேபோல் சிலர் மலைகளுக்குள் சென்றனர்; வேறு சிலர் ஆகாயத்துக்கு சென்றனர், மற்றும் சிலர் நீரில் மூழ்கினர்.
12.164.61
तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे ।
बभूव भूः प्रतिभया मांसशोणितकर्दमा ॥ १२.१६४.६१ ॥
அந்த மகத்தான, மிகவும் கொடிய போர் நடந்தபோது பூமி அச்சத்தைத் தரும் வகையில் இறைச்சியும் இரத்தமும் கலந்த சேறாக மாறியது.
12.164.62
दानवानां शरीरैश्च पतितैः शोणितोक्षितैः ।
समाकीर्णा महाबाहो शैलैरिव सकिंशुकैः ॥ १२.१६४.६२ ॥
மகாபாஹோ, இரத்தத்தில் தோய்ந்து விழுந்த தானவர்களின் உடல்களால் நிலம் நிறைந்திருந்தது; கிம்சுக மரங்களுடன் கூடிய மலைகள் போல் இருந்தது.
12.164.63
रुधिरेण परिक्लिन्ना प्रबभौ वसुधा तदा ।
रक्तार्द्रवसना श्यामा नारीव मदविह्वला ॥ १२.१६४.६३ ॥
அப்போது இரத்தத்தில் நனைந்த அந்த பூமி, இரத்தத்தால் ஈரமான ஆடையுடன் மதத்தால் தள்ளாடும் ஒரு கருநிறப் பெண்ணைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
12.164.64
स रुद्रो दानवान्हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत् ।
रौद्रं रुपमथाक्षिप्य चक्रे रूपं शिवं शिवः ॥ १२.१६४.६४ ॥
அந்த ருத்ரன் தானவர்களை வென்று, உலகை தர்மமே மேலானதாக ஆக்கிய பின், பயங்கர வடிவை விலக்கி சிவன் மங்கள வடிவை ஏற்றார்.
12.164.65
ततो महर्षयः सर्वे सर्वे देवगणास्तथा ।
जयेनाद्भुतकल्पेन देवदेवमथास्तुवन् ॥ १२.१६४.६५ ॥
பின்னர் அனைத்து மகரிஷிகளும், அனைத்து தேவ கணங்களும், அற்புதமான வெற்றியால், தேவர்களுக்கு தேவனைப் துதித்தனர்.
12.164.66
ततः स भगवान्रुद्रो दानवक्षतजोक्षितम् ।
असिं धर्मस्य गोप्तारं ददौ सत्कृत्य विष्णवे ॥ १२.१६४.६६ ॥
பின்னர் அந்த பகவான் ருத்ரன், தானவர்களின் இரத்தத்தில் தோய்ந்த, தர்மத்தின் காவலனான அந்த வாளை மரியாதையுடன் விஷ்ணுவுக்கு அளித்தார்.
12.164.67
विष्णुर्मरीचये प्रादान्मरीचिर्भार्गवाय तम् ।
महर्षिभ्यो ददौ खङ्गमृषयो वासवाय च ॥ १२.१६४.६७ ॥
விஷ்ணு அந்த வாளை மரீசிக்கு அளித்தார்; மரீசி அதை பார்கவருக்கு அளித்தார்; மகரிஷிகளுக்கு அளித்தார்; ரிஷிகள் வாசவனான இந்திரனுக்கு அளித்தனர்.
12.164.68
महेन्द्रो लोकपालेभ्यो लोकपाला तु पुत्रक ।
मनवे सूर्यपुत्राय ददुः खङ्गं सुविस्तरम् ॥ १२.१६४.६८ ॥
மகேந்திரன் லோகபாலர்களுக்குக் கொடுத்தான்; மகனே, லோகபாலர்கள் சூரியனின் மகனான மனுவுக்கு அந்த மிகப் பெரிய வாளைக் கொடுத்தனர்.
12.164.69
ऊचुश्चैनं तथा वाक्यं मानुषाणां त्वमीश्वरः ।
असिना धर्मगर्भेण पालयस्व प्रजा इति ॥ १२.१६४.६९ ॥
அவர்கள் அவனிடம் இவ்வாறு சொன்னார்கள்: 'நீயே மனிதர்களின் அதிபதி; தர்மம் பொதிந்த இந்த வாளால் குடிமக்களைக் காத்திடு.'
12.164.70
धर्मसेतुमतिक्रान्ताः स्थूलसूक्ष्मार्थकारणात् ।
विभज्य दण्डं रक्ष्याः स्युर्धर्मतो न यदृच्छया ॥ १२.१६४.७० ॥
தர்மப் பாலத்தைக் கடந்தவர்கள், பெரிய அல்லது சிறிய காரணங்களால், தண்டனையைப் பிரித்து அளித்து தர்மப்படி காக்கப்பட வேண்டும்; தன்னிச்சையாக அல்ல.
12.164.71
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यबहुलस्तथा ।
व्यङ्गता च शरीरस्य वधो नाल्पस्य करणात् ॥ १२.१६४.७१ ॥
கடுஞ்சொல்லுக்கு அடக்குதல் தண்டனை; அதில் பெரிய அளவு பொன் தண்டமும் உண்டு; உடலைச் சிதைப்பதும் தண்டனை; சிறு குற்றம் செய்தவனுக்குக் கொலை இல்லை.
12.164.72
असेरेतानि रूपाणि दुर्वारादीनि नि दशेत् ।
असेरेवं प्रमाणानि परमाण्यभ्यतिक्रमात् ॥ १२.१६४.७२ ॥
வாளின் இந்த வடிவங்கள் கடுஞ்சொல் முதலியவற்றிலிருந்து தொடங்கி, இவ்வாறு வாளின் அளவுகோல்கள் மிகை மீறலுக்கானவை.
12.164.73
अभिषिच्याथ पुत्रं स्वं प्रजानामधिपं ततः ।
मनुः प्रजानां रक्षार्थं क्षुपाय प्रददावसिम् ॥ १२.१६४.७३ ॥
பின்னர் தன் மகனைக் குடிமக்களுக்கு அதிபதியாக அபிஷேகம் செய்து, குடிமக்களைக் காப்பதற்காக மனு க்ஷுபனுக்கு அந்த வாளைக் கொடுத்தான்.
12.164.74
क्षुपाज्जग्राह चेक्ष्वाकुरिक्ष्वाकोश्च पुरूरवाः ।
आयुश्च तस्माल्लोभे तं नहुषश्च ततो भुवि ॥ १२.१६४.७४ ॥
க்ஷுபரிடமிருந்து இக்ஷ்வாகு பெற்றான்; இக்ஷ்வாகுவிடமிருந்து புரூரவஸ்; புரூரவஸிடமிருந்து ஆயு; அவனிடமிருந்து, பேராசையால், நஹுஷன்; பின்னர் பூமியில்.
12.164.75
ययातिर्नहुषाच्चापि पूरुस्तस्माच्च लब्धवान् ।
आधूर्तश्च गयस्तस्मात्ततो भूमिशयो नृपः ॥ १२.१६४.७५ ॥
நஹுஷனிடமிருந்து யயாதி; அவனிடமிருந்து பூரு பெற்றான்; பூருவிடமிருந்து ஆதூர்தன்; அவனிடமிருந்து கயன்; பின்னர் பூமிசயன் என்ற அரசன்.
12.164.76
भरतश्चापि दौष्यन्तिर्लेभे भूमिशयादसिम् ।
तस्माल्लोभे च धर्मज्ञो राजन्नैलबिलस्तथा ॥ १२.१६४.७६ ॥
துஷ்யந்தன் மகன் பரதனும் பூமிசயனிடமிருந்து வாளைப் பெற்றான். அவனிடமிருந்து, அரசே, அறம் அறிந்த ஐலபிலனும் அவ்வாறே பேராசையால்.
12.164.77
ततस्त्वैलबिलाल्लेभे धुन्धुमारो नरेश्वरः ।
धुन्धुमाराच्च काम्भोजो मुचुकुन्दस्ततोऽभजत् ॥ १२.१६४.७७ ॥
பின்னர் ஐலபிலனிடமிருந்து அரசன் துந்துமாரன் பெற்றான். துந்துமாரனிடமிருந்து காம்போஜன்; அதன்பின் முசுகுந்தன் பெற்றான்.
12.164.78
मुचुकुन्दान्मरुत्तश्च मरुत्तादपि रैवतः ।
रैवताद्युवनाश्वश्च युवनाश्वात्ततो रघुः ॥ १२.१६४.७८ ॥
முசுகுந்தனிடமிருந்து மருத்தன்; மருத்தனிடமிருந்து ரைவதன்; ரைவதனிடமிருந்து யுவனாஸ்வன்; யுவனாஸ்வனிடமிருந்து பின்னர் ரகு.
12.164.79
इक्ष्वाकुवंशजस्तस्माद्धरिणाश्वः प्रतापवान् ।
हरिणाश्वादसिं लेभे शुनकः शुनकादपि ॥ १२.१६४.७९ ॥
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த வலிமைமிக்க ஹரிணாஸ்வன் அவனிடமிருந்து. ஹரிணாஸ்வனிடமிருந்து சுனகன் வாளைப் பெற்றான்; சுனகனிடமிருந்தும்.
12.164.80
उशीनरो वै धर्मात्मा तस्माद्भोजाः सयादवाः ।
यदुभ्यश्च शिबिर्लेभे शिबेश्चापि प्रतर्दनः ॥ १२.१६४.८० ॥
உசீநரர் அறவுள்ளவர்; அவரிடமிருந்து போஜர்களும் யாதவர்களும் வந்தனர். யதுவிலிருந்து சிபி பிறந்தார்; சிபியிலிருந்தும் பிரதர்தனர் பிறந்தார்.
12.164.81
प्रतर्दनादष्टकश्च रुशदश्वोऽष्टकादपि ।
रुशदश्वाद्भरद्वाजो द्रोणस्तस्मात्कृपस्ततः।
ततस्त्वं भ्रातृभिः सार्धं परमासिमवाप्तवान् ॥ १२.१६४.८१ ॥
பிரதர்தனனிலிருந்து அஷ்டகன்; அஷ்டகனிலிருந்து ருசதசுவனும் வந்தான். ருசதசுவனிலிருந்து பரத்வாஜர்; பரத்வாஜரிலிருந்து துரோணர், அவரிடமிருந்து கிருபர் பிறந்தார். பின்பு நீ உன் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து உயர்ந்த வாளைப் பெற்றாய்.
12.164.82
कृत्तिकास्तस्य नक्षत्रमसेरग्निश्च दैवतम् ।
रोहिण्यो गोत्रमस्याथ रुद्राश्च गुरुसत्तमाः ॥ १२.१६४.८२ ॥
அந்த வாளின் நட்சத்திரம் கிருத்திகை; தெய்வம் அக்னி. அதன் கோத்திரம் ரோகிணி; ருத்திரர்கள் சிறந்த குருக்கள்.
12.164.83
असेरष्टौ हि नामानि रहस्यानि निबोध मे ।
पाण्डवेय सदा यानि कीर्तयँल्लभते जयम् ॥ १२.१६४.८३ ॥
பாண்டுவின் மகனே, அந்த வாளின் எட்டுப் பெயர்கள் இரகசியமானவை; அவற்றை என்னிடமிருந்து கேள். அவற்றை எப்போதும் புகழ்ந்து உச்சரிப்பவன் வெற்றி பெறுவான்.
12.164.84
असिर्विशसनः खङ्गस्तीक्ष्णचर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपालस्तथैव च ॥ १२.१६४.८४ ॥
அசி, விசசனன், கட்கம், தீட்சணசர்மா, துராசதன், சிறீகர்ப்பன், விஜயன், தர்மபாலன்—இவையே அதன் பெயர்கள்.
12.164.85
अग्र्यः प्रहरणानां च खङ्गो भुवि परिश्रुतः ।
महेश्वरप्रणीतश्च पुराणे निश्चयं गतः।
एतानि चैव नामानि पुराणे निश्चितानि वै ॥ १२.१६४.८५ ॥
உலகில் வாள் படைக்கலங்களில் சிறந்ததாகப் புகழ் பெற்றது; அது மகேசுவரனால் உபதேசிக்கப்பட்டது, புராணத்தில் உறுதிசெய்யப்பட்டது. இந்தப் பெயர்களே புராணத்தில் நிலையாக நிறுவப்பட்டவை.
12.164.86
पृथुस्तूत्पादयामास धनुराद्यमरिंदमः ।
तेनेयं पृथिवी दुग्धा सस्यानि सुबहून्यपि।
धर्मेण च यथापूर्वं वैन्येन परिरक्षिता ॥ १२.१६४.८६ ॥
பிருது வில் முதலியவற்றைச் செய்தான்; எதிரிகளை அடக்கும் அவன் இதை உருவாக்கினான். அவனால் இந்த பூமி கறக்கப்பட்டது; பல தானியங்களும் பெறப்பட்டன. வேனனின் மகன் முன்புபோல் தர்மத்துடன் இதைக் காத்தான்.
12.164.87
तदेतदार्षं माद्रेय प्रमाणं कर्तुमर्हसि ।
असेश्च पूजा कर्तव्या सदा युद्धविशारदैः ॥ १२.१६४.८७ ॥
மாத்ரேயனே, இந்த ரிஷி மரபை நீ பிரமாணமாகக் கொள்ள வேண்டும். வாளுக்கான வழிபாடு போரில் வல்லவர்களால் எப்போதும் செய்யப்பட வேண்டும்.
12.164.88
इत्येष प्रथमः कल्पो मया ते कथितः पुनः ।
एवमेवासिसर्गोऽयं यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.१६४.८८ ॥
இவ்வாறு முதல் விதியை நான் உனக்கு மீண்டும் கூறினேன். இதுபோலவே இந்த வாள்-படைப்பும் சரியாக உள்ளது, பரதர்களில் காளையே.
12.164.89
सर्वथा तमिह श्रुत्वा स्वङ्गस्यागममुत्तमम् ।
लभते पुरुषः कीर्ति प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६४.८९ ॥
இங்கு வாளின் உயர்ந்த மரபை எல்லா வகையிலும் கேட்டு மனிதன் புகழை அடைகிறான்; இறந்த பின் முடிவற்ற நிலையை அடைகிறான்.