മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.164.1
कथान्तरमथासाद्य स्वङ्गयुद्धविशारदः ।
नकुलः शरतल्पस्थमिदमाह पितामहाम् ॥ १२.१६४.१ ॥
പിന്നീട് മറ്റൊരു വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്ന്, വാൾയുദ്ധത്തിൽ വിദഗ്ദ്ധനായ നകുലൻ അമ്പുകിടക്കയിൽ കിടക്കുന്ന പിതാമഹനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
12.164.2
धनुः प्रहरणं श्रेष्ठमितिवादः पितामह ।
मतस्तु मम धर्मज्ञः खङ्ग एव सुसंशितः ॥ १२.१६४.२ ॥
പിതാമഹാ, വില്ലാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ആയുധം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ധർമ്മജ്ഞാ, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നന്നായി മൂർച്ച കൂട്ടിയ വാൾ തന്നെയാണ് ശ്രേഷ്ഠം.
12.164.3
छिन्ने च कार्मुके राजन्प्रक्षीणेषु शरेषु च ।
खङ्गेन शक्यते योद्धुमात्मानं परिरक्षितुम् ॥ १२.१६४.३ ॥
രാജാവേ, വില്ല് ഒടിഞ്ഞും അമ്പുകൾ തീർന്നും പോകുമ്പോൾ വാൾകൊണ്ട് പോരാടി സ്വയം രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും.
12.164.4
शरासनधरांश्चैव गदाशक्तिधरांस्तदा ।
एकः खङ्गधरो वीरः समर्थः प्रतिबाधितुम् ॥ १२.१६४.४ ॥
വില്ലേന്തിയവരെയും ഗദയും ശക്തിയും ഏന്തിയവരെയും അന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് വാളേന്തിയ വീരന് തടയാൻ കഴിയും.
12.164.5
अत्र मे संशयश्चैव कौतूहलमतीव च ।
किंस्वित्प्रहरणं श्रेष्ठं सर्वयुद्धेषु पार्थिव ॥ १२.१६४.५ ॥
ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയവും വലിയ കൗതുകവുമുണ്ട്: രാജാവേ, എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും ഏത് ആയുധമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം?
12.164.6
कथं चोत्पादितः खङ्गः कस्मै चार्थाय केन वा ।
पूर्वाचार्यं च खङ्गस्य प्रव्रवीहि पितामह ॥ १२.१६४.६ ॥
വാൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി, ഏത് ലക്ഷ്യത്തിനായി, ആരാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു? പിതാമഹാ, വാളിന്റെ പൂർവാചാര്യൻ ആരാണെന്ന് പറഞ്ഞാലും.
12.164.7
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य धीमतः ।
स्वरकौशलसंयुक्तं सूक्ष्मचित्रार्थवत्सुखम् ॥ १२.१६४.७ ॥
ബുദ്ധിമാനായ മാദ്രീപുത്രന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ടിട്ട്, സ്വരകൗശലത്തോടു കൂടിയതും സൂക്ഷ്മവും വിചിത്രാർത്ഥങ്ങളുള്ളതും സുഖകരവുമായ ആ വാക്ക്.
12.164.8
ततस्तस्योत्तरं वाक्यं स्वरवर्णोपपादितम् ।
शिक्षया चोपपन्नाय द्रोणशिष्याय पृच्छते ॥ १२.१६४.८ ॥
പിന്നെ സ്വരവും വർണവും ചേർന്ന് രചിക്കപ്പെട്ട അവന്റെ ഉത്തരവാക്യം, ശിക്ഷയിൽ പരിപൂർണനായ, ദ്രോണശിഷ്യൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ പറയപ്പെട്ടു.
12.164.9
उवाच सर्वधर्मज्ञो धनुर्वेदस्य पारगः ।
शरतल्पगतो भीष्मो नकुलाय महात्मने ॥ १२.१६४.९ ॥
സർവധർമ്മജ്ഞനും ധനുർവേദത്തിൽ പാരംഗതനുമായ, അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടന്ന ഭീഷ്മർ മഹാത്മാവായ നകുലനോട് പറഞ്ഞു.
12.164.11
तत्त्वं शृणुष्व माद्रेय यथैतत्परिपृच्छसि ।
सलिलैकार्णवं तात पुरा सर्वमभूदिदम्।
अप्रज्ञातमनाकाशमनिर्देश्यमहीतलम् ॥ १२.१६४.११ ॥
അതുകൊണ്ട് മാദ്രേയാ, നീ ചോദിച്ചതുപോലെ ഇത് കേൾക്കുക. കുട്ടീ, മുമ്പ് ഇതെല്ലാം ഒരേ ജലസമുദ്രമായിരുന്നു; ആകാശമില്ലാത്തതും അറിയപ്പെടാത്തതും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാവാത്ത ഭൂതലവുമായിരുന്നു.
12.164.12
तमस्संवृतमस्पर्शमतिगम्भीरदर्शनम् ।
निःशब्दं चाप्रमेयं च तत्र जज्ञे पितामहः ॥ १२.१६४.१२ ॥
ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടതും, സ്പർശിക്കാനാകാത്തതും, അതിഗംഭീരമായി കാണപ്പെടുന്നതും, ശബ്ദമില്ലാത്തതും, അപ്രമേയവുമായ അതിൽ പിതാമഹൻ ജനിച്ചു.
12.164.13
सोऽसृजद्वायुमग्निं च भास्करं चापि वीर्यवान् ।
आकाशममृजच्चोर्ध्वमध्नो भूमिं च नैर्ऋतिम् ॥ १२.१६४.१३ ॥
ആ വീര്യവാൻ വായുവിനെയും അഗ്നിയെയും സൂര്യനെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ആകാശത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു; മേലും താഴെയുമുള്ള ഭൂമിയെയും നൈർറൃതി (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്) ദിശയെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
12.164.14
ततः सचन्द्रतारं च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा ।
संवत्सरानहोरात्रानृतूनथ लवान्क्षणान्। ॥ १२.१६४.१४ ॥
പിന്നീട് ചന്ദ്രനോടും താരകളോടും കൂടെ നക്ഷത്രങ്ങളെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും സംവത്സരങ്ങളെയും പകലും രാത്രിയും ഋതുക്കളെയും ലവങ്ങളെയും ക്ഷണങ്ങളെയും (സൃഷ്ടിച്ചു).
12.164.15
ततः शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामहः ।
जनयामास भगवान्पुत्रानुत्तमतेजसः। ॥ १२.१६४.१५ ॥
പിന്നീട് ലോകങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ശരീരത്തെ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം ഭഗവാനായ പിതാമഹൻ ഉത്തമതേജസ്സുള്ള പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
12.164.16
मरीचिं भृगुमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ।
वसिष्ठाङ्गिरसौ चोभौ भरद्वाजं तथैव च ॥ १२.१६४.१६ ॥
മരീചി, ഭൃഗു, അത്രി, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു, വസിഷ്ഠൻ, അംഗിരസ് ഇരുവരും, ഭരദ്വാജനും (ജനിച്ചു).
12.164.17
प्रजापतिस्तथा दक्षः कन्याः षष्टिमजीजनात् ।
ताश्च ब्रह्मर्पीन्सर्वान्प्रजार्थं प्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.१७ ॥
പ്രജാപതിയായ ദക്ഷനും അറുപത് പെൺമക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു; അവർ പ്രജകൾക്കായി എല്ലാ ബ്രഹ്മർഷികളെയും സ്വീകരിച്ചു.
12.164.18
ताभ्यो विश्वानि भूतानि देवाः पितृगणास्तथा ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रक्षासि विविधानि च ॥ १२.१६४.१८ ॥
അവരിൽ നിന്ന് സകല ഭൂതങ്ങളും ദേവന്മാരും പിതൃഗണങ്ങളും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും വിവിധ രക്ഷസ്സുകളും ഉണ്ടായി.
12.164.19
पतत्रिमृगमीनाश्च गावश्चैव महोरगाः ।
नानाकृतिबलाश्चान्ये जलक्षितिविचारिणः ॥ १२.१६४.१९ ॥
പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ, മീനുകൾ, പശുക്കൾ, മഹാസർപ്പങ്ങൾ, പലവിധ രൂപവും ബലവുമുള്ള, വെള്ളത്തിലും കരയിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റു ജീവികളും (ഉണ്ടായി).
12.164.20
उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव साण्डजाश्च जरायुजाः ।
अज्ञे तात जगत्सर्वं तथा स्थावरजङ्गमम् ॥ १२.१६४.२० ॥
മകനേ, ഉദ്ഭിജ്ജങ്ങൾ, സ്വേദജങ്ങൾ, അണ്ഡജങ്ങൾ, ജരായുജങ്ങൾ — സ്ഥാവരജംഗമമായ സർവ്വ ജഗത്തും.
12.164.21
अतः सर्गमिमं कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
अश्वतं वेदपठितं धर्मं च जुजुपे पुनः ॥ १२.१६४.२१ ॥
അതുകൊണ്ട് ഈ സൃഷ്ടി ചെയ്ത സർവ്വലോക പിതാമഹൻ വേദപഠിതമായ ശാശ്വത ധർമ്മത്തെ വീണ്ടും ആശ്രയിച്ചു.
12.164.22
स्मन्धर्मे स्थिता देवाः सहाचार्यपुरोहिताः ।
…त्या वसवो रुद्राः ससाध्या मरुदश्विनः। ॥ १२.१६४.२२ ॥
സ്മൻധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതരായ ദേവന്മാർ, ആചാര്യന്മാരും പുരോഹിതന്മാരുമായി… …ത്യ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, സാധ്യന്മാരോടൊപ്പം മരുത്തുക്കളും അശ്വിനികളും.
12.164.23
भृ…त्र्यङ्गिरसः सिद्धाः कश्यपश्च तपोधनाः ।
वष्ठगौतमागस्त्यास्तथा नारदपर्वतौ ॥ १२.१६४.२३ ॥
ഭൃ…ത്യ, അംഗിരസ്സുകൾ, സിദ്ധന്മാർ, തപോധനനായ കശ്യപൻ; വസിഷ്ഠൻ, ഗൗതമൻ, അഗസ്ത്യൻ, അതുപോലെ നാരദനും പർവ്വതനും.
12.164.24
क्रयो बालखिल्याश्च प्रभासाः सिकतास्तथा ।
घृगाच्या सोमवायव्या वैश्वानरमरीचिपाः ॥ १२.१६४.२४ ॥
ക്രയന്മാർ, ബാലഖില്യന്മാർ, പ്രഭാസന്മാർ, സികതന്മാർ, അതുപോലെ…ഗാച്യന്മാർ, സോമന്മാർ, വായവ്യന്മാർ, വൈശ്വാനരന്മാർ, മരീചിപന്മാർ.
12.164.25
करूपाश्चैव हंसाश्च ऋषयो वाऽग्नियोनयः ।
…पप्रस्थाः पृश्नयश्च स्थिता ब्रह्मानुशासने ॥ १२.१६४.२५ ॥
കരൂപന്മാർ, ഹംസന്മാർ, അഗ്നിയോനികളായ ഋഷിമാർ; …പ്രസ്ഥന്മാർ, പൃശ്നികൾ — ഇവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുശാസനത്തിൽ സ്ഥിതരാണ്.
12.164.26
दानवेन्द्रास्त्वतिक्रम्य तत्पितामहशासनम् ।
धर्मस्यापनयं चक्रुः क्रोधलोभसमन्विताः ॥ १२.१६४.२६ ॥
എന്നാൽ ദാനവേന്ദ്രന്മാർ തങ്ങളുടെ പിതാമഹന്റെ കല്പന ലംഘിച്ച്, ക്രോധലോഭങ്ങളോടു കൂടിയവരായി ധർമത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
12.164.27
हिरण्यकशिपुश्चैव हिरण्याक्षो विरोचनः ।
शम्बरो विप्रचित्तिश्च प्रह्लादो नमुचिर्बलिः ॥ १२.१६४.२७ ॥
ഹിരണ്യകശിപു, ഹിരണ്യാക്ഷൻ, വിരോചനൻ, ശംബരൻ, വിപ്രചിത്തി, പ്രഹ്ലാദൻ, നമുചി, ബലി എന്നിവരും (അവരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു).
12.164.28
एते चान्ये च बहवः सगणा दैत्यदानवाः ।
धर्मसेतुमतिक्रम्य रेमिरेऽधर्मनिश्चयाः ॥ १२.१६४.२८ ॥
ഇവരും മറ്റു പലരും ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ദൈത്യദാനവന്മാരും ധർമസേതു ലംഘിച്ച്, അധർമനിശ്ചയരായി രമിച്ചു.
12.164.29
सर्वे तुल्याभिजातीया यथा देवास्तथा वयम् ।
इत्येवं हेतुमास्थाय स्पर्धमानाः सुरर्षिभिः ॥ १२.१६४.२९ ॥
"നാമെല്ലാവരും ദേവന്മാരെപ്പോലെ തുല്യ ഉത്തമകുലജരാണ്" എന്ന ന്യായം പിടിച്ച്, അവർ ദേവന്മാരോടും ഋഷിമാരോടും മത്സരിച്ചു.
12.164.30
न प्रियं नाप्यनुक्रोशं चक्रुर्भूतेषु भारत ।
त्रीनुपायानतिक्रम्य दण्डेन रुरुधुः प्रजाः ॥ १२.१६४.३० ॥
ഭാരതാ! അവർ ജീവികളോട് സ്നേഹമോ അനുകമ്പയോ കാണിച്ചില്ല; മൂന്ന് ഉപായങ്ങളും ലംഘിച്ച്, ദണ്ഡബലത്താൽ പ്രജകളെ പീഡിപ്പിച്ചു.
12.164.31
न जग्मुः संविदं तैश्च दर्पादसुरसत्तमाः ।
अथ वै भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ १२.१६४.३१ ॥
അഹങ്കാരത്താൽ ആ ശ്രേഷ്ഠാസുരന്മാർ അവരുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്തില്ല. അപ്പോൾ സർവലോകനമസ്കൃതനായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ്...
12.164.32
तदा हिमवतः पृष्ठे सुरम्ये पद्मतारके ।
शतयोजनविस्तारे मणिमुक्ताचयाचिते ॥ १२.१६४.३२ ॥
അപ്പോൾ ഹിമവാന്റെ പുറത്ത്, മനോഹരമായ പദ്മതാരകത്തിൽ, നൂറു യോജന വിസ്തൃതവും മണിമുത്തുകളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ ഇടത്തിൽ,
12.164.33
तस्मिन्गिरिवरे पुत्र पुष्पितद्रुमकानने ।
तस्थौ स विबुधश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकार्थसिद्धये ॥ १२.१६४.३३ ॥
മകനേ, ആ ശ്രേഷ്ഠപർവതത്തിൽ, പുഷ്പിച്ച വൃക്ഷങ്ങളുടെ വനത്തിൽ, ദേവശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മാവ് ലോകകാര്യസിദ്ധിക്കായി നിന്നു.
12.164.34
ततो वर्षसहस्रान्ते वितानमकरोत्प्रभुः ।
विधिना कल्पदृष्टेन यथोक्तेनोपपादितम् ॥ १२.१६४.३४ ॥
പിന്നീട് ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രഭു കൽപത്തിൽ കണ്ട വിധിപ്രകാരം, പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരുക്കിയ വിതാനം നിർമ്മിച്ചു.
12.164.35
ऋषिभिर्यज्ञपटुभिर्यथावत्कर्मकर्तृभिः ।
मरुद्भिः परिसंकीर्णं दीप्यमानैश्च पावकैः ॥ १२.१६४.३५ ॥
യാഗനിപുണരായ ഋഷിമാരും, യഥാവിധി കർമ്മം ചെയ്യുന്നവരും, മരുത്തുക്കളും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നികളും നിറഞ്ഞ ആ യാഗമണ്ഡലം.
12.164.36
काञ्चनैर्यज्ञभाण्डैश्च भ्राजिष्णुभिरलंकृतम् ।
वृतं देवगणैश्चैव प्रबभौ यज्ञमण्डलम् ॥ १२.१६४.३६ ॥
സ്വർണ്ണയാഗപാത്രങ്ങളാലും ശോഭിക്കുന്ന അലങ്കാരങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ദേവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ആ യാഗമണ്ഡലം ശോഭിച്ചു.
12.164.37
तथा ब्रह्मर्षिभिश्चैव सदस्यैरुपशोभितम् ।
अत्र घोरतमं वृत्तमृषीणां मे परिश्रुतम् ॥ १२.१६४.३७ ॥
അതുപോലെ ബ്രഹ്മർഷിമാരും സദസ്യരും അതിനെ ശോഭിപ്പിച്ചു. ഇവിടെ ഋഷിമാർക്ക് സംഭവിച്ച അതിഭയങ്കരമായ ഒരു സംഭവം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
12.164.38
चन्द्रमा विमलं व्योम यथाऽभ्युदिततारकम् ।
विदार्याग्निं तथा भूतमुत्थितं श्रूयते तदा ॥ १२.१६४.३८ ॥
വിമലമായ ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉദിക്കുമ്പോൾ ചന്ദ്രൻ ഉദിക്കുന്നതുപോലെ, അപ്പോൾ അഗ്നിയെ പിളർന്ന് ഒരു ജീവി ഉയർന്നുവന്നതായി കേൾക്കുന്നു.
12.164.39
लोनीत्पलसवर्णाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं कृशोदरम् ।
प्रांशुमुद्धर्षणं चापि तथैव ह्यमितौजसम् ॥ १२.१६४.३९ ॥
നീലത്താമരയുടെ നിറമുള്ള, മൂർച്ചയുള്ള കോമ്പല്ലുകളുള്ള, ഒട്ടിയ വയറുള്ള, ഉയരമുള്ള, രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്ന, അളവില്ലാത്ത ശക്തിയുള്ളതായിരുന്നു അത്.
12.164.40
अस्मिन्नुत्पद्यमाने च प्रचचास वसुंधरा ।
महोर्मिकलिलावर्तश्रुक्षुभे स महोदधिः ॥ १२.१६४.४० ॥
ഇത് ജനിക്കുമ്പോൾ ഭൂമി വിറച്ചു; വലിയ തിരമാലകളും ചുഴികളും നിറഞ്ഞ ആ മഹാസമുദ്രം ക്ഷോഭിച്ചു.
12.164.41
पेतुश्चोत्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः ।
अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ।
मुहुर्मुहुश्च भूतानि प्राव्यथन्त भयात्तथा ॥ १२.१६४.४१ ॥
ഉൽക്കകൾ വീണു, മഹാ ദുശ്ശകുനങ്ങളുണ്ടായി; വൃക്ഷങ്ങളുടെ ശാഖകൾ അടർന്നുവീണു; എല്ലാ ദിക്കുകളും പ്രസന്നമല്ലാതായി; അശുഭമായ കാറ്റ് വീശി; ജീവികൾ ഭയത്താൽ പലവട്ടം വിറച്ചു.
12.164.42
ततः स तुमुलं दृष्ट्वा तद्भूतं समुपस्थितम् ।
महर्षिसुरगन्धर्वानुवाचेदं पितामहः ॥ १२.१६४.४२ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാകോലാഹലവും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ആ ജീവിയെയും കണ്ട പിതാമഹൻ മഹർഷിമാരോടും ദേവന്മാരോടും ഗന്ധർവന്മാരോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
12.164.43
मयैवं चिन्तितं भूतमसिर्नामैष वीर्यवान् ।
रक्षणार्थाय लोकस्य वधाय च सुरद्विषाम् ॥ १२.१६४.४३ ॥
ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു: ഈ ജീവി 'അസി' എന്ന പേരുള്ള വീര്യവാനാണ്; ലോകരക്ഷയ്ക്കും ദേവശത്രുക്കളുടെ വധത്തിനും ഉള്ളതാണിത്.
12.164.44
ततस्तद्रुपमुत्सृज्य बभौ निस्त्रिंश एव सः ।
विमलस्तीक्ष्णधारश्च कालान्तक इवोद्यतः ॥ १२.१६४.४४ ॥
അപ്പോൾ ആ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് അവൻ നിർമ്മലവും മൂർച്ചയേറിയ അഗ്രവുമുള്ള വാളായി പ്രകാശിച്ചു; കാലാന്തകൻ ഉയർത്തിയതുപോലെ.
12.164.45
ततस्तं नीलकण्ठाय रुद्रायर्षभकेतवे ।
ब्रह्मा ददावसिं तीक्ष्णमधर्मप्रतिवारणम् ॥ १२.१६४.४५ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് നീലകണ്ഠനും വൃഷഭധ്വജനുമായ രുദ്രന് അധർമ്മത്തെ തടയുന്ന മൂർച്ചയേറിയ വാൾ നൽകി.
12.164.46
ततः स भगवान्रुद्रो ब्रह्मर्षिगणपूजितः ।
प्रगृह्मासिममेयात्मा रूपमन्यच्चकार ह ॥ १२.१६४.४६ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മർഷിഗണങ്ങളാൽ പൂജിതനായ, അളവറ്റ ആത്മാവുള്ള ആ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ വാൾ എടുത്ത് മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
12.164.47
चतुर्बाहुः स्पृशन्मूर्ध्ना भूमिष्ठोऽपि दिशो दश ।
ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन् ॥ १२.१६४.४७ ॥
നാല് ബാഹുക്കളുള്ളവനായി, ഭൂമിയിൽ നിന്നാലും തലകൊണ്ട് പത്തു ദിക്കുകളെയും സ്പർശിച്ചവനായി, മേൽനോക്കിയ ദൃഷ്ടിയോടെ, മഹാബാഹുവായി, മുഖത്തുനിന്ന് ജ്വാലകൾ ചൊരിഞ്ഞു.
12.164.48
विकुर्वन्बहुधा वर्णान्नीलपाण्डुरलोहितान् ।
बिभ्रत्कृष्णाजिनं वासो हेमप्रवरतारकम् ॥ १२.१६४.४८ ॥
പലവിധത്തിൽ നിറങ്ങൾ മാറ്റിക്കൊണ്ട് — നീലവും വെളുപ്പും ചുവപ്പും — കറുത്ത മാൻതോൽ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശ്രേഷ്ഠമായ സ്വർണ്ണനക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവനായി.
12.164.49
नेत्रं चैकं ललाटस्थं भास्करप्रतिमं महत् ।
शुशुभाते सुविमले द्वे नेत्रे कृष्णपिङ्गले ॥ १२.१६४.४९ ॥
നെറ്റിയിലുള്ള ഒരു കണ്ണ് സൂര്യനെപ്പോലെ മഹത്തായിരുന്നു; രണ്ട് അതിനിർമ്മലമായ കണ്ണുകൾ കറുപ്പും മഞ്ഞനിറവും കലർന്ന് പ്രകാശിച്ചു.
12.164.50
ततो देवो महादेवः शूलपाणिर्भगाक्षिहा ।
संप्रगृह्य तु निस्त्रिंशं कालाग्निसमवर्चसम् ॥ १२.१६४.५० ॥
അപ്പോൾ ഭഗന്റെ കണ്ണു തകർത്ത, ശൂലപാണിയായ മഹാദേവൻ കാലാഗ്നിക്ക് തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള വാൾ മുറുകെ പിടിച്ച്...
12.164.51
त्रिकूटं चर्म चोद्यम्य सविद्युतमिवाम्बुदम् ।
चचार विविधान्मार्गान्दानवान्तचिकीर्षया।
विधुन्वन्नसिमाकाशे तथा युद्धचिकीर्षया ॥ १२.१६४.५१ ॥
മിന്നലോടു കൂടിയ മേഘം പോലെ ത്രികൂട പരിച ഉയർത്തി, ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പല വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു; ആകാശത്ത് വാൾ വീശി, യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ...
12.164.52
तस्य नादं विनदतो महाहासं च मुञ्चतः ।
बभौ प्रतिभयं रूपं तदा रुद्रस्य भारत ॥ १२.१६४.५२ ॥
അവൻ ഗർജിച്ച് മഹാഹാസം മുഴക്കുമ്പോൾ, ഭാരതാ, രുദ്രന്റെ രൂപം അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായി തോന്നി.
12.164.53
तद्रूपधारिणं रुद्रं रौद्रकर्मचिकीर्षया ।
निशाम्य दानवाः सर्वे हृष्टाः समभिदुद्रुवुः ॥ १२.१६४.५३ ॥
ആ രൂപം ധരിച്ച രുദ്രൻ ഭയങ്കര കർമം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ട്, എല്ലാ ദാനവരും സന്തോഷിച്ച് അവനു നേരെ പാഞ്ഞു.
12.164.54
अश्मभिश्चाम्यवर्षन्त प्रदीप्तैश्च तथोल्मुकैः ।
घोरैः प्रहरणैश्चान्यैः क्षुरधारैरयस्मयैः ॥ १२.१६४.५४ ॥
കല്ലുകളാലും ജ്വലിക്കുന്ന പന്തങ്ങളാലും അവർ മഴ പെയ്യിച്ചു; ഭയങ്കര ആയുധങ്ങളാലും ഇരുമ്പിന്റെ ക്ഷുരധാര മറ്റ് ആയുധങ്ങളാലും.
12.164.55
ततस्तु दानवानीकं संप्रणेतृकमप्युत ।
खङ्गं दृष्ट्वा बलाधूतं प्रमुमोह चचाल च ॥ १२.१६४.५५ ॥
അപ്പോൾ ദാനവസേന, നായകനോടൊപ്പം, ബലമായി വീശപ്പെടുന്ന വാൾ കണ്ട് മോഹിച്ചു വിറച്ചു.
12.164.56
चित्रं शीघ्रपदत्वाच्च चरन्तमसिपाणिनम् ।
तमेकमसुराः सर्वे सहस्रमिति मेनिरे ॥ १२.१६४.५६ ॥
വേഗമേറിയ കാലടികളാൽ വാളുമേന്തി സഞ്ചരിച്ച അവനെ ഒരുവനെത്തന്നെ എല്ലാ അസുരന്മാരും ആയിരമെന്നു കരുതി; അത് അത്ഭുതമായിരുന്നു.
12.164.57
छिन्दन्भिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्प्रथमन्नपि ।
अचरद्वैरिसङ्घेषु दावाग्निरिव कक्षगः ॥ १२.१६४.५७ ॥
വെട്ടിയും പിളർന്നും തകർത്തും കീറിയും കുത്തിമുറിച്ചും അവൻ ശത്രുസംഘങ്ങൾക്കിടയിൽ കാട്ടുതീപോലെ സഞ്ചരിച്ചു.
12.164.58
असिवेगप्रभग्नास्ते छिन्नबाहूरुवक्षसः ।
उत्तमाङ्गप्रकृत्ताश्च पेतुरुर्व्यां महाबलाः ॥ १२.१६४.५८ ॥
വാളിന്റെ വേഗത്താൽ തകർന്ന്, കൈകളും തുടകളും മാറും ഛേദിക്കപ്പെട്ട്, തലയറ്റ ആ മഹാബലന്മാർ ഭൂമിയിൽ വീണു.
12.164.59
अपरे दानवा भग्नाः खङ्गधारावपीडिताः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तो दिशः संप्रतिपेदिरे ॥ १२.१६४.५९ ॥
മറ്റ് ദാനവന്മാരും വാൾമുനയാൽ പീഡിതരായി തോറ്റു, പരസ്പരം വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.
12.164.60
भूमिं केचित्प्रविविशुः पर्वतानपरे तथा ।
अपरे जग्मुराकासमपरेऽम्भः समाविशन् ॥ १२.१६४.६० ॥
ചിലർ ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു, അതുപോലെ ചിലർ പർവതങ്ങളിൽ; മറ്റുചിലർ ആകാശത്തേക്കു പോയി, വേറെ ചിലർ ജലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
12.164.61
तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे ।
बभूव भूः प्रतिभया मांसशोणितकर्दमा ॥ १२.१६४.६१ ॥
ആ മഹത്തും അതിഭീകരവുമായ യുദ്ധം നടന്നപ്പോൾ ഭൂമി ഭയങ്കരമായി മാംസവും രക്തവും ചേർന്ന ചേറായി മാറി.
12.164.62
दानवानां शरीरैश्च पतितैः शोणितोक्षितैः ।
समाकीर्णा महाबाहो शैलैरिव सकिंशुकैः ॥ १२.१६४.६२ ॥
മഹാബാഹോ, രക്തത്തിൽ കുതിർന്നു വീണ ദാനവരുടെ ശരീരങ്ങളാൽ ഭൂമി കിംശുക വൃക്ഷങ്ങളോടുകൂടിയ പർവതങ്ങൾ പോലെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
12.164.63
रुधिरेण परिक्लिन्ना प्रबभौ वसुधा तदा ।
रक्तार्द्रवसना श्यामा नारीव मदविह्वला ॥ १२.१६४.६३ ॥
അപ്പോൾ രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന ആ ഭൂമി, രക്തം നനഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച് മദത്താൽ വിവശയായ ശ്യാമ സ്ത്രീയെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
12.164.64
स रुद्रो दानवान्हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत् ।
रौद्रं रुपमथाक्षिप्य चक्रे रूपं शिवं शिवः ॥ १२.१६४.६४ ॥
ആ രുദ്രൻ ദാനവരെ വധിച്ച് ധർമത്തെ പരമമാക്കി ലോകത്തെ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ഭയങ്കര രൂപം വെടിഞ്ഞ് ശിവൻ മംഗള രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
12.164.65
ततो महर्षयः सर्वे सर्वे देवगणास्तथा ।
जयेनाद्भुतकल्पेन देवदेवमथास्तुवन् ॥ १२.१६४.६५ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ മഹർഷിമാരും ദേവഗണങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ വിജയത്താൽ ദേവദേവനെ സ്തുതിച്ചു.
12.164.66
ततः स भगवान्रुद्रो दानवक्षतजोक्षितम् ।
असिं धर्मस्य गोप्तारं ददौ सत्कृत्य विष्णवे ॥ १२.१६४.६६ ॥
പിന്നീട് ആ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ, ദാനവരുടെ രക്തത്താൽ കുതിർന്ന, ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനായ വാൾ ബഹുമാനപൂർവം വിഷ്ണുവിന് നൽകി.
12.164.67
विष्णुर्मरीचये प्रादान्मरीचिर्भार्गवाय तम् ।
महर्षिभ्यो ददौ खङ्गमृषयो वासवाय च ॥ १२.१६४.६७ ॥
വിഷ്ണു ആ വാൾ മരീചിക്ക് നൽകി; മരീചി അത് ഭാർഗവന് നൽകി; മഹർഷിമാർക്ക് നൽകി; ഋഷിമാർ വാസവനായ ഇന്ദ്രന് നൽകി.
12.164.68
महेन्द्रो लोकपालेभ्यो लोकपाला तु पुत्रक ।
मनवे सूर्यपुत्राय ददुः खङ्गं सुविस्तरम् ॥ १२.१६४.६८ ॥
മഹേന്ദ്രൻ ലോകപാലന്മാർക്ക് നൽകി; പുത്രാ, ലോകപാലന്മാർ സൂര്യപുത്രനായ മനുവിന് ആ വിശാലമായ ഖഡ്ഗം നൽകി.
12.164.69
ऊचुश्चैनं तथा वाक्यं मानुषाणां त्वमीश्वरः ।
असिना धर्मगर्भेण पालयस्व प्रजा इति ॥ १२.१६४.६९ ॥
അവർ അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'നീ മനുഷ്യരുടെ ഈശ്വരൻ; ധർമം നിറഞ്ഞ ഈ ഖഡ്ഗംകൊണ്ട് പ്രജകളെ പാലിക്കുക.'
12.164.70
धर्मसेतुमतिक्रान्ताः स्थूलसूक्ष्मार्थकारणात् ।
विभज्य दण्डं रक्ष्याः स्युर्धर्मतो न यदृच्छया ॥ १२.१६४.७० ॥
ധർമസേതുവിനെ ലംഘിച്ചവരെ, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ കാരണങ്ങളാൽ, ദണ്ഡം വിഭജിച്ച് ധർമപ്രകാരം സംരക്ഷിക്കണം; യദൃച്ഛയാ അല്ല.
12.164.71
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यबहुलस्तथा ।
व्यङ्गता च शरीरस्य वधो नाल्पस्य करणात् ॥ १२.१६४.७१ ॥
ദുർവാക്കിന് നിഗ്രഹമാണ് ദണ്ഡം; അതിൽ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഏറെ പിഴയും ഉണ്ട്; ശരീരം വികൃതമാക്കുന്നതും ദണ്ഡമാണ്; ചെറിയ കുറ്റം ചെയ്തവനെ വധിക്കുകയില്ല.
12.164.72
असेरेतानि रूपाणि दुर्वारादीनि नि दशेत् ।
असेरेवं प्रमाणानि परमाण्यभ्यतिक्रमात् ॥ १२.१६४.७२ ॥
വാളിന്റെ ഈ രൂപങ്ങൾ ദുർവാക്ക് മുതലായവയിൽ തുടങ്ങുന്നു; ഇങ്ങനെ വാളിന് പ്രമാണങ്ങളുണ്ട്, അതിക്രമത്തിന്.
12.164.73
अभिषिच्याथ पुत्रं स्वं प्रजानामधिपं ततः ।
मनुः प्रजानां रक्षार्थं क्षुपाय प्रददावसिम् ॥ १२.१६४.७३ ॥
പിന്നെ സ്വന്തം പുത്രനെ പ്രജകളുടെ അധിപതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്ത്, പ്രജകളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി മനു ക്ഷുപന് ആ വാൾ നൽകി.
12.164.74
क्षुपाज्जग्राह चेक्ष्वाकुरिक्ष्वाकोश्च पुरूरवाः ।
आयुश्च तस्माल्लोभे तं नहुषश्च ततो भुवि ॥ १२.१६४.७४ ॥
ക്ഷുപനിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകു സ്വീകരിച്ചു; ഇക്ഷ്വാകുവിൽ നിന്ന് പുരൂരവസ്; പുരൂരവസ്സിൽ നിന്ന് ആയു; അവനിൽ നിന്ന് ലോഭത്താൽ നഹുഷൻ; പിന്നെ ഭൂമിയിൽ.
12.164.75
ययातिर्नहुषाच्चापि पूरुस्तस्माच्च लब्धवान् ।
आधूर्तश्च गयस्तस्मात्ततो भूमिशयो नृपः ॥ १२.१६४.७५ ॥
നഹുഷനിൽ നിന്ന് യയാതി; അവനിൽ നിന്ന് പൂരു നേടി; പൂരുവിൽ നിന്ന് ആധൂർത്തൻ; അവനിൽ നിന്ന് ഗയൻ; പിന്നെ ഭൂമിശയൻ എന്ന രാജാവ്.
12.164.76
भरतश्चापि दौष्यन्तिर्लेभे भूमिशयादसिम् ।
तस्माल्लोभे च धर्मज्ञो राजन्नैलबिलस्तथा ॥ १२.१६४.७६ ॥
ദുഷ്യന്തപുത്രനായ ഭരതനും ഭൂമിശയനിൽ നിന്ന് വാൾ നേടി. അവനിൽ നിന്ന്, രാജാവേ, ധർമ്മജ്ഞനായ ഐലബിലനും അതുപോലെ ലോഭത്താൽ.
12.164.77
ततस्त्वैलबिलाल्लेभे धुन्धुमारो नरेश्वरः ।
धुन्धुमाराच्च काम्भोजो मुचुकुन्दस्ततोऽभजत् ॥ १२.१६४.७७ ॥
പിന്നെ ഐലബിലനിൽ നിന്ന് നരേശ്വരനായ ധുന്ധുമാരൻ നേടി. ധുന്ധുമാരനിൽ നിന്ന് കാംബോജൻ; പിന്നീട് മുചുകുന്ദൻ നേടി.
12.164.78
मुचुकुन्दान्मरुत्तश्च मरुत्तादपि रैवतः ।
रैवताद्युवनाश्वश्च युवनाश्वात्ततो रघुः ॥ १२.१६४.७८ ॥
മുചുകുന്ദനിൽ നിന്ന് മരുത്തൻ; മരുത്തനിൽ നിന്ന് രൈവതൻ; രൈവതനിൽ നിന്ന് യുവനാശ്വൻ; യുവനാശ്വനിൽ നിന്ന് പിന്നെ രഘു.
12.164.79
इक्ष्वाकुवंशजस्तस्माद्धरिणाश्वः प्रतापवान् ।
हरिणाश्वादसिं लेभे शुनकः शुनकादपि ॥ १२.१६४.७९ ॥
ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച പ്രതാപവാനായ ഹരിണാശ്വൻ അവനിൽ നിന്ന്. ഹരിണാശ്വനിൽ നിന്ന് ശുനകൻ വാൾ നേടി; ശുനകനിൽ നിന്നും.
12.164.80
उशीनरो वै धर्मात्मा तस्माद्भोजाः सयादवाः ।
यदुभ्यश्च शिबिर्लेभे शिबेश्चापि प्रतर्दनः ॥ १२.१६४.८० ॥
ഉശീനരൻ ധർമാത്മാവായിരുന്നു; അവനിൽനിന്ന് ഭോജരും യാദവരും ഉണ്ടായി. യദുവിൽനിന്ന് ശിബി ജനിച്ചു; ശിബിയിൽനിന്ന് പ്രതർദനനും ജനിച്ചു.
12.164.81
प्रतर्दनादष्टकश्च रुशदश्वोऽष्टकादपि ।
रुशदश्वाद्भरद्वाजो द्रोणस्तस्मात्कृपस्ततः।
ततस्त्वं भ्रातृभिः सार्धं परमासिमवाप्तवान् ॥ १२.१६४.८१ ॥
പ്രതർദനനിൽനിന്ന് അഷ്ടകൻ; അഷ്ടകനിൽനിന്ന് രുശദശ്വനും. രുശദശ്വനിൽനിന്ന് ഭരദ്വാജൻ; ഭരദ്വാജനിൽനിന്ന് ദ്രോണൻ, അവനിൽനിന്ന് കൃപൻ. പിന്നെ നീ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പരമഖഡ്ഗം നേടി.
12.164.82
कृत्तिकास्तस्य नक्षत्रमसेरग्निश्च दैवतम् ।
रोहिण्यो गोत्रमस्याथ रुद्राश्च गुरुसत्तमाः ॥ १२.१६४.८२ ॥
ആ വാളിന്റെ നക്ഷത്രം കൃത്തികയാണ്; ദേവത അഗ്നി. അതിന്റെ ഗോത്രം രോഹിണി; രുദ്രന്മാർ ശ്രേഷ്ഠ ഗുരുക്കന്മാർ.
12.164.83
असेरष्टौ हि नामानि रहस्यानि निबोध मे ।
पाण्डवेय सदा यानि कीर्तयँल्लभते जयम् ॥ १२.१६४.८३ ॥
പാണ്ഡവപുത്രാ, ആ വാളിന് എട്ടു രഹസ്യനാമങ്ങളുണ്ട്; എന്നിൽനിന്ന് അവ അറിയുക. ഇവ എപ്പോഴും കീർത്തിക്കുന്നവൻ വിജയം നേടുന്നു.
12.164.84
असिर्विशसनः खङ्गस्तीक्ष्णचर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपालस्तथैव च ॥ १२.१६४.८४ ॥
അസി, വിശസനൻ, ഖഡ്ഗം, തീക്ഷ്ണചർമ്മൻ, ദുരാസദൻ, ശ്രീഗർഭം, വിജയം, ധർമ്മപാലൻ—ഇവയാണ് അതിന്റെ നാമങ്ങൾ.
12.164.85
अग्र्यः प्रहरणानां च खङ्गो भुवि परिश्रुतः ।
महेश्वरप्रणीतश्च पुराणे निश्चयं गतः।
एतानि चैव नामानि पुराणे निश्चितानि वै ॥ १२.१६४.८५ ॥
ആയുധങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ ഖഡ്ഗം ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്; ഇത് മഹേശ്വരൻ ഉപദേശിച്ചതും പുരാണത്തിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. ഈ നാമങ്ങൾതന്നെയാണ് പുരാണത്തിൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
12.164.86
पृथुस्तूत्पादयामास धनुराद्यमरिंदमः ।
तेनेयं पृथिवी दुग्धा सस्यानि सुबहून्यपि।
धर्मेण च यथापूर्वं वैन्येन परिरक्षिता ॥ १२.१६४.८६ ॥
പൃഥു വില്ല് മുതലായവ ഉണ്ടാക്കി; ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവനായിരുന്നു അവൻ. അവനാൽ ഈ ഭൂമി കറക്കപ്പെട്ടു; അനേകം ധാന്യങ്ങൾ ലഭിച്ചു. വേനന്റെ പുത്രൻ മുമ്പത്തെപ്പോലെ ധർമ്മത്തോടെ ഇതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.
12.164.87
तदेतदार्षं माद्रेय प्रमाणं कर्तुमर्हसि ।
असेश्च पूजा कर्तव्या सदा युद्धविशारदैः ॥ १२.१६४.८७ ॥
മാദ്രേയാ, ഈ ഋഷി പാരമ്പര്യത്തെ നീ പ്രമാണമായി സ്വീകരിക്കണം. വാളിനുള്ള പൂജ യുദ്ധനിപുണരാൽ എന്നും ചെയ്യപ്പെടണം.
12.164.88
इत्येष प्रथमः कल्पो मया ते कथितः पुनः ।
एवमेवासिसर्गोऽयं यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.१६४.८८ ॥
ഇങ്ങനെ ആദ്യത്തെ വിധി ഞാൻ നിനക്ക് വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അതുപോലെതന്നെ ഈ വാൾസൃഷ്ടിയും യഥാവിധിയാണ്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
12.164.89
सर्वथा तमिह श्रुत्वा स्वङ्गस्यागममुत्तमम् ।
लभते पुरुषः कीर्ति प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.१६४.८९ ॥
ഇവിടെ വാളിന്റെ ഉത്തമ പാരമ്പര്യം എല്ലാവിധത്തിലും കേട്ട് മനുഷ്യൻ കീർത്തി നേടുന്നു; മരണശേഷം അനന്തത പ്രാപിക്കുന്നു.