مهابهاراتا · أدهيايا 12.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.168.1
तस्यां निशायां व्युष्टायां गते तस्मिन्द्विजोत्तमे ।
निष्क्रम्य गौतमोऽगच्छद्धनार्थी विचचार ह ॥ १२.१६८.१ ॥
وعندما انقضت تلك الليلة وطلع الفجر، يا أفضل المولودين مرتين، خرج غوتاما راغبًا في الثروة وجعل يتجول.
12.168.2
सामुद्रिकान्सवणिजस्ततोऽपश्यत्स्थितान्पथि ।
स तेन सह सार्थेन प्रययौ सागरं प्रति ॥ १२.१६८.२ ॥
ثم رأى التجار البحريين واقفين في الطريق، فمضى مع ذلك القافلة نحو البحر.
12.168.3
स तु सार्थो महाराज कस्मिंश्चिद्गिरिगह्वरे ।
मत्तेन द्विरदेनाथ निहतः प्रायशोऽभवत् ॥ १२.१६८.३ ॥
أما تلك القافلة، أيها الملك العظيم، ففي شق جبلي ما كادت تُهلك بفيل هائج.
12.168.4
स कथंचिद्भयात्तस्माद्विमुक्तो प्रायशोऽभवत् ।
कांदिग्भूतो जीवितार्थी प्रदुद्रावोत्तरां दिशम् ॥ १२.१६८.४ ॥
فنجا بطريقة ما من ذلك الخوف تقريبًا؛ وقد حار في كل الاتجاهات، وراغبًا في النجاة بحياته، فرّ نحو الجهة الشمالية.
12.168.5
ततस्तु स परिभ्रष्टः सार्थाद्देशात्तथाऽर्थतः ।
एकाकी व्यभ्रमत्तत्र वने कापुरुषो यथा ॥ १२.१६८.५ ॥
ثم انفصل عن القافلة وعن وطنه وعن ثروته، فجعل يتيه وحده في تلك الغابة كالجبان.
12.168.6
स पन्थानमथासाद्य समुद्राभिसरं तदा ।
आससाद वनं रम्यं महत्पुष्पितपादपम् ॥ १२.१६८.६ ॥
وصل إلى الطريق المؤدي إلى المحيط، ثم بلغ غابة واسعة بهيجة فيها أشجار كبيرة مزهرة.
12.168.7
सर्वर्तुकैराम्रवणैः पुष्पितैरुपशोभितम् ।
नन्दनोद्देशसदृशं यक्षकिन्नरसेवितम् ॥ १२.१६८.७ ॥
كان مزينًا ببساتين المانجو المزهرة في كل الفصول، يشبه منطقة ناندانا، يرتادها اليكشا والكينّارا.
12.168.8
सालतालघवाश्वत्थप्लक्षागुरुवनैस्तथा ।
चन्दनस्य च मुख्यस्य पादपैरुपशोभितम्।
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु सुखेषु सुखगन्धिषु ॥ १२.१६८.८ ॥
كان مزينًا بغابات السال والتال والغافا والأشفتا والبلكشا والأغارو، وبأفضل أشجار الصندل، على الهضاب الجبلية الجميلة والممتعة والعطرة.
12.168.9
समन्ततो द्विजश्रेष्ठा वल्गु कूजन्ति तत्र वै ।
मनुष्यवदनाश्चान्ये भारुण्डा इति विश्रुताः ॥ १२.१६८.९ ॥
من حولنا، يا أفضل المولودين مرتين، هناك تغني بعذوبة؛ وثمة طيور أخرى ذات وجوه بشرية، معروفة باسم بهارونداس.
12.168.10
स तान्यतिमनोज्ञानि विहगानां रुतानि वै ।
शृण्वन्सुरमणीयानि विप्रोऽगच्छत गौतमः ॥ १२.१६८.१० ॥
وبينما كان يسمع تلك الأصوات الطيور المبهجة والجميلة كالسماء، مضى البرهمي غوتاما.
12.168.11
ततोऽपश्यत्सुरम्येषु सुवर्णसिकताचिते ।
देशभागे समे चित्रे स्वर्गोद्देशसमप्रभे।
श्रिया जुष्टं ददर्शाथ न्यग्रोधं च सुमण्डलम् ॥ १२.१६८.११ ॥
ثم رأى في منطقة مستوية عجيبة مفروشة بالرمل الذهبي، بهيجة حتى للآلهة ومتألقة كمناطق السماء، شجرة بانيان مستديرة جميلة مفعمة بالبهاء.
12.168.12
शाखाभिरनुरूपाभिः संवृतं छत्रसन्निभम् ।
तस्य मूलं च संसिक्तं वरचन्दनवारिणा ॥ १२.१६८.१२ ॥
كان مغطى بأغصان مناسبة كالمظلة، وجذره مرشوش بماء الصندل الفاخر.
12.168.13
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत्पितामहसदोपमम् ।
तं दृष्ट्वा गौतमः प्रीतो मनःकान्तमनुत्तमम् ॥ १२.१६८.१३ ॥
لما رأى غوتاما تلك الشجرة المزدانة بالأزهار الإلهية، البهية، الشبيهة بمجلس الجد براهما، سُرّ بها؛ كانت محببة إلى القلب ولا نظير لها.
12.168.14
मेध्यं सुरगृहप्रख्यं पुष्पितैः पादपैर्वृतम् ।
तमासाद्य मुदा युक्तस्तस्याधस्तादुपाविशत् ॥ १२.१६८.१४ ॥
لما بلغ ذلك المكان المقدس، الشبيه بمسكن الآلهة والمحاط بالأشجار المزهرة، جلس غوتاما تحت تلك الشجرة وقد امتلأ فرحًا.
12.168.15
तत्रासीनस्य कौन्तेय गौतमस्य नराधिप ।
पुष्पाणि समुपस्पृश्य प्रववावनिलः शुभः।
ह्लादयंस्तस्य गात्राणि गौतमस्य तदा नृप ॥ १२.१६८.१५ ॥
هناك، يا ابن كونتي، يا سيد البشر، بينما كان غوتاما جالسًا، هبّت ريح مباركة تلامس الأزهار وتبهج أعضاءه.
12.168.16
स तु विप्रः परिश्रान्तिः स्पृष्टः पुण्येन वायुना ।
सुखमासाद्य सुष्वाप भास्करश्चास्तमभ्ययात् ॥ १२.१६८.१६ ॥
فنام ذلك البراهمي، المرهق، ملامساً الريح الطاهرة، ناعماً بالراحة نوماً عميقاً، وغربت الشمس.
12.168.17
ततोऽस्तं भास्करे याते सन्ध्याकाल उपस्थिते ।
आजगाम स्वभवनं ब्रह्मलोकात्खगोत्तमः ॥ १२.१६८.१७ ॥
ثم لما غربت الشمس وحان وقت الشفق، عاد أفضل الطيور من عالم براهما إلى مسكنه.
12.168.18
नाडीजङ्घ इति ख्यातो दयितो ब्रह्मणः सखा ।
बकराजो महाप्राज्ञः काश्यपस्यात्मसंभवः ॥ १२.१६८.१८ ॥
المعروف باسم ناديجانغا، الصديق المحبوب للبراهما، ملك الكراكي، الحكيم العظيم، المولود من كاشيابا نفسه.
12.168.19
राजधर्मेति विख्यातो बभूवाप्रतिभो भुवि ।
देवकन्यासुतः श्रीमान्विद्वान्देवसमप्रभः ॥ १२.१६८.१९ ॥
اشتهر باسم راجادهارما وصار بلا نظير على الأرض. ابن عذراء سماوية، مجيد، عالم، يتلألأ كالإله.
12.168.20
मृष्टहाटकसंछन्नो भूषणैरर्कसन्निभैः ।
भूषितः सर्वगात्रेषु देवगर्भः श्रिया ज्वलन् ॥ १२.१६८.२० ॥
مغطى بذهب مصقول، مزين في جميع أعضائه بحلي كالشمس، متوهجا بالجلال كجنين إلهي.
12.168.21
तमागतं खगं दृष्ट्वा गौतमो विस्मितोऽभवत् ।
क्षुत्पिपासापरीतात्मा हिंसार्थं चैनमैक्षत ॥ १२.१६८.२१ ॥
لما رأى الطائر القادم دهش غوتاما؛ وقد غلب الجوع والعطش على نفسه، فنظر إليه بقصد قتله.
12.168.22
स्वागतं भवतो विप्र दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मे गृहान् ।
अस्तं च सविता यातः संध्येयं समुपस्थिता ॥ १२.१६८.२२ ॥
مرحبا بك أيها البراهمي! لقد جئت إلى بيتي بحسن الحظ. غابت الشمس، وها هو الغسق قد حل.
12.168.23
मम त्वं निलयं प्राप्तः प्रियातिथिरनिन्दितः ।
पूजितो यास्यसि प्रातर्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१६८.२३ ॥
لقد جئت إلى مسكني، ضيفا عزيزا لا عيب فيه. ستُكرم بالطقوس المقررة، وتمضي في الصباح.