మహాభారతం · అధ్యాయం 12.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.168.1
तस्यां निशायां व्युष्टायां गते तस्मिन्द्विजोत्तमे ।
निष्क्रम्य गौतमोऽगच्छद्धनार्थी विचचार ह ॥ १२.१६८.१ ॥
ఆ రాత్రి గడిచి తెల్లవారినప్పుడు, ద్విజోత్తమా, గౌతముడు బయలుదేరి ధనాన్ని కోరుతూ తిరిగాడు.
12.168.2
सामुद्रिकान्सवणिजस्ततोऽपश्यत्स्थितान्पथि ।
स तेन सह सार्थेन प्रययौ सागरं प्रति ॥ १२.१६८.२ ॥
అప్పుడు దారిలో నిలిచి ఉన్న సముద్ర వ్యాపారులను, వారి వర్తక బృందాన్ని చూశాడు; ఆ బృందంతో కలిసి అతడు సముద్రం వైపు వెళ్ళాడు.
12.168.3
स तु सार्थो महाराज कस्मिंश्चिद्गिरिगह्वरे ।
मत्तेन द्विरदेनाथ निहतः प्रायशोऽभवत् ॥ १२.१६८.३ ॥
మహారాజా, ఆ వర్తక బృందం ఒక పర్వత గుహలో మదించిన ఏనుగు చేత దాదాపు నాశనమైంది.
12.168.4
स कथंचिद्भयात्तस्माद्विमुक्तो प्रायशोऽभवत् ।
कांदिग्भूतो जीवितार्थी प्रदुद्रावोत्तरां दिशम् ॥ १२.१६८.४ ॥
అతడు ఎలాగో ఆ భయం నుండి దాదాపు తప్పించుకున్నాడు; దిక్కు తోచక కలత చెంది, ప్రాణం దక్కించుకోవాలని ఉత్తర దిశ వైపు పారిపోయాడు.
12.168.5
ततस्तु स परिभ्रष्टः सार्थाद्देशात्तथाऽर्थतः ।
एकाकी व्यभ्रमत्तत्र वने कापुरुषो यथा ॥ १२.१६८.५ ॥
అప్పుడు అతడు బృందం నుండి, దేశం నుండి, ధనం నుండి కూడా తప్పిపోయి, ఒంటరిగా ఆ అడవిలో పిరికివాడిలా తిరిగాడు.
12.168.6
स पन्थानमथासाद्य समुद्राभिसरं तदा ।
आससाद वनं रम्यं महत्पुष्पितपादपम् ॥ १२.१६८.६ ॥
అతడు సముద్రానికి వెళ్ళే దారి చేరుకుని, అప్పుడు పూలతో నిండిన చెట్లతో ఉన్న రమణీయమైన, విశాలమైన అడవికి చేరుకున్నాడు.
12.168.7
सर्वर्तुकैराम्रवणैः पुष्पितैरुपशोभितम् ।
नन्दनोद्देशसदृशं यक्षकिन्नरसेवितम् ॥ १२.१६८.७ ॥
అది అన్ని ఋతువులలోనూ పూచిన మామిడి తోటలతో అలంకరించబడి, నందన వన ప్రదేశం వలె, యక్షులు మరియు కిన్నరులు సేవించేదిగా ఉండెను.
12.168.8
सालतालघवाश्वत्थप्लक्षागुरुवनैस्तथा ।
चन्दनस्य च मुख्यस्य पादपैरुपशोभितम्।
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु सुखेषु सुखगन्धिषु ॥ १२.१६८.८ ॥
సాల, తాల, ఘవ, అశ్వత్థ, ప్లక్ష, అగరు వనాలతో, ఉత్తమ చందన వృక్షాలతో అది అలంకరించబడి, పర్వత పీఠభూములపై రమ్యమైన, సుఖకరమైన, సుగంధభరితమైన ప్రదేశాలలో ఉండెను.
12.168.9
समन्ततो द्विजश्रेष्ठा वल्गु कूजन्ति तत्र वै ।
मनुष्यवदनाश्चान्ये भारुण्डा इति विश्रुताः ॥ १२.१६८.९ ॥
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, అక్కడ అంతటా మధురంగా కూస్తాయి; మానవ ముఖాలు కలిగిన, 'భారుండులు' అని ప్రసిద్ధమైన ఇతర పక్షులు కూడా ఉన్నాయి.
12.168.10
स तान्यतिमनोज्ञानि विहगानां रुतानि वै ।
शृण्वन्सुरमणीयानि विप्रोऽगच्छत गौतमः ॥ १२.१६८.१० ॥
ఆ అతి మనోహరమైన, దివ్య రమణీయమైన పక్షుల కూతలను వింటూ ఆ బ్రాహ్మణుడు గౌతముడు ముందుకు సాగాడు.
12.168.11
ततोऽपश्यत्सुरम्येषु सुवर्णसिकताचिते ।
देशभागे समे चित्रे स्वर्गोद्देशसमप्रभे।
श्रिया जुष्टं ददर्शाथ न्यग्रोधं च सुमण्डलम् ॥ १२.१६८.११ ॥
అప్పుడు దేవతలకు రమణీయమైన, బంగారు ఇసుకతో నిండిన, సమతలమైన, విచిత్రమైన ప్రదేశంలో, స్వర్గ ప్రదేశాల కాంతి కలిగిన, శోభతో కూడిన, చక్కని గుండ్రని మర్రి చెట్టును అతడు చూశాడు.
12.168.12
शाखाभिरनुरूपाभिः संवृतं छत्रसन्निभम् ।
तस्य मूलं च संसिक्तं वरचन्दनवारिणा ॥ १२.१६८.१२ ॥
తగిన కొమ్మలతో కప్పబడి, గొడుగు వలె ఉండెను; దాని వేర్లు శ్రేష్ఠమైన చందన జలంతో తడపబడి ఉండెను.
12.168.13
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत्पितामहसदोपमम् ।
तं दृष्ट्वा गौतमः प्रीतो मनःकान्तमनुत्तमम् ॥ १२.१६८.१३ ॥
దివ్య పుష్పాలతో కూడినది, శోభాయుక్తమైనది, పితామహుడు బ్రహ్మ సభ వంటిది అయిన ఆ వృక్షాన్ని చూసి గౌతముడు సంతోషించాడు; అది మనసుకు అత్యంత ఇష్టమైనది.
12.168.14
मेध्यं सुरगृहप्रख्यं पुष्पितैः पादपैर्वृतम् ।
तमासाद्य मुदा युक्तस्तस्याधस्तादुपाविशत् ॥ १२.१६८.१४ ॥
పవిత్రమైనది, దేవతల గృహంలా ఉన్నది, పుష్పించిన వృక్షాలతో చుట్టబడిన ఆ ప్రదేశానికి చేరి, సంతోషంతో ఆ వృక్షం క్రింద కూర్చున్నాడు.
12.168.15
तत्रासीनस्य कौन्तेय गौतमस्य नराधिप ।
पुष्पाणि समुपस्पृश्य प्रववावनिलः शुभः।
ह्लादयंस्तस्य गात्राणि गौतमस्य तदा नृप ॥ १२.१६८.१५ ॥
ఓ కౌంతేయా, ఓ నరాధిపా! అక్కడ కూర్చున్న గౌతముని వద్ద పువ్వులను తాకుతూ ఒక శుభకరమైన గాలి వీచింది; అది అప్పుడు గౌతముని అవయవాలకు ఆనందం కలిగించింది.
12.168.16
स तु विप्रः परिश्रान्तिः स्पृष्टः पुण्येन वायुना ।
सुखमासाद्य सुष्वाप भास्करश्चास्तमभ्ययात् ॥ १२.१६८.१६ ॥
ఆ బ్రాహ్మణుడు, అలసిపోయినవాడు, పవిత్రమైన గాలి తాకగా సుఖం పొంది గాఢంగా నిద్రపోయాడు; సూర్యుడు కూడా అస్తమించాడు.
12.168.17
ततोऽस्तं भास्करे याते सन्ध्याकाल उपस्थिते ।
आजगाम स्वभवनं ब्रह्मलोकात्खगोत्तमः ॥ १२.१६८.१७ ॥
అప్పుడు సూర్యుడు అస్తమించి, సంధ్యాకాలం రాగా, పక్షులలో శ్రేష్ఠుడు బ్రహ్మలోకం నుండి తన నివాసానికి వచ్చాడు.
12.168.18
नाडीजङ्घ इति ख्यातो दयितो ब्रह्मणः सखा ।
बकराजो महाप्राज्ञः काश्यपस्यात्मसंभवः ॥ १२.१६८.१८ ॥
నాడీజంఘుడు అని ప్రసిద్ధుడు, బ్రహ్మకు ప్రియమైన మిత్రుడు, కొంగల రాజు, మహాప్రాజ్ఞుడు, కశ్యపుని ఆత్మసంభవుడు.
12.168.19
राजधर्मेति विख्यातो बभूवाप्रतिभो भुवि ।
देवकन्यासुतः श्रीमान्विद्वान्देवसमप्रभः ॥ १२.१६८.१९ ॥
రాజధర్మ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడైన ఆయన భూమిపై సాటిలేనివాడయ్యాడు. దేవకన్య కుమారుడైన ఆ తేజోవంతుడు, విద్వాంసుడు, దేవతలతో సమానమైన కాంతి కలవాడు.
12.168.20
मृष्टहाटकसंछन्नो भूषणैरर्कसन्निभैः ।
भूषितः सर्वगात्रेषु देवगर्भः श्रिया ज्वलन् ॥ १२.१६८.२० ॥
మెరుగుపెట్టిన బంగారంతో కప్పబడి, సూర్యునితో సమానమైన ఆభరణాలతో అన్ని అవయవాలలో అలంకరించబడి, దేవగర్భంలా శ్రీతో ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాడు.
12.168.21
तमागतं खगं दृष्ट्वा गौतमो विस्मितोऽभवत् ।
क्षुत्पिपासापरीतात्मा हिंसार्थं चैनमैक्षत ॥ १२.१६८.२१ ॥
వచ్చిన ఆ పక్షిని చూసి గౌతముడు విస్మయం చెందాడు. ఆకలి దప్పులతో కలత చెందిన మనసుతో అతడు దానిని చంపే ఉద్దేశంతో చూశాడు.
12.168.22
स्वागतं भवतो विप्र दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मे गृहान् ।
अस्तं च सविता यातः संध्येयं समुपस्थिता ॥ १२.१६८.२२ ॥
బ్రాహ్మణుడా, మీకు స్వాగతం! అదృష్టవశాత్తు మీరు నా ఇంటికి వచ్చారు. సవితృ అస్తమించాడు, ఇదిగో సంధ్యా సమయం వచ్చింది.
12.168.23
मम त्वं निलयं प्राप्तः प्रियातिथिरनिन्दितः ।
पूजितो यास्यसि प्रातर्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१६८.२३ ॥
నా ఇంటికి చేరుకున్నారు; మీరు ప్రియమైన, నిర్దోషమైన అతిథి. విధి ప్రకారం సత్కారం పొంది ఉదయం వెళ్తారు.