മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.168.1
तस्यां निशायां व्युष्टायां गते तस्मिन्द्विजोत्तमे ।
निष्क्रम्य गौतमोऽगच्छद्धनार्थी विचचार ह ॥ १२.१६८.१ ॥
ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതമായപ്പോൾ, ദ്വിജോത്തമാ, ഗൗതമൻ പുറപ്പെട്ട് ധനമാഗ്രഹിച്ച് അലഞ്ഞുനടന്നു.
12.168.2
सामुद्रिकान्सवणिजस्ततोऽपश्यत्स्थितान्पथि ।
स तेन सह सार्थेन प्रययौ सागरं प्रति ॥ १२.१६८.२ ॥
പിന്നെ വഴിയിൽ നിന്നിരുന്ന കടൽ വ്യാപാരികളെയും അവരുടെ വണിക്സംഘത്തെയും അവൻ കണ്ടു; ആ സംഘത്തോടൊപ്പം അവൻ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.
12.168.3
स तु सार्थो महाराज कस्मिंश्चिद्गिरिगह्वरे ।
मत्तेन द्विरदेनाथ निहतः प्रायशोऽभवत् ॥ १२.१६८.३ ॥
മഹാരാജാവേ, ആ വണിക്സംഘം ഒരു പർവതഗുഹയിൽ മദയാനയാൽ ഏറെക്കുറെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
12.168.4
स कथंचिद्भयात्तस्माद्विमुक्तो प्रायशोऽभवत् ।
कांदिग्भूतो जीवितार्थी प्रदुद्रावोत्तरां दिशम् ॥ १२.१६८.४ ॥
അവൻ എങ്ങനെയോ ആ ഭയത്തിൽനിന്ന് ഏറെക്കുറെ മോചിതനായി; ദിക്കറിയാതെ പരിഭ്രമിച്ച്, ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഉത്തര ദിക്കിലേക്ക് ഓടി.
12.168.5
ततस्तु स परिभ्रष्टः सार्थाद्देशात्तथाऽर्थतः ।
एकाकी व्यभ्रमत्तत्र वने कापुरुषो यथा ॥ १२.१६८.५ ॥
അപ്പോൾ അവൻ സംഘത്തിൽനിന്നും ദേശത്തുനിന്നും ധനത്തിൽനിന്നും വേർപെട്ട്, ഒറ്റയ്ക്ക് ആ കാട്ടിൽ ഭീരുവിനെപ്പോലെ അലഞ്ഞു.
12.168.6
स पन्थानमथासाद्य समुद्राभिसरं तदा ।
आससाद वनं रम्यं महत्पुष्पितपादपम् ॥ १२.१६८.६ ॥
അവൻ സമുദ്രത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിലെത്തി; അപ്പോൾ പൂത്തുലഞ്ഞ മരങ്ങളുള്ള മനോഹരവും വിശാലവുമായ ഒരു കാട്ടിലെത്തി.
12.168.7
सर्वर्तुकैराम्रवणैः पुष्पितैरुपशोभितम् ।
नन्दनोद्देशसदृशं यक्षकिन्नरसेवितम् ॥ १२.१६८.७ ॥
അത് എല്ലാ ഋതുക്കളിലും പൂത്ത മാവിൻതോപ്പുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, നന്ദനവനപ്രദേശത്തിന് തുല്യമായി, യക്ഷന്മാരും കിന്നരന്മാരും സേവിക്കുന്നതായിരുന്നു.
12.168.8
सालतालघवाश्वत्थप्लक्षागुरुवनैस्तथा ।
चन्दनस्य च मुख्यस्य पादपैरुपशोभितम्।
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु सुखेषु सुखगन्धिषु ॥ १२.१६८.८ ॥
സാല, താല, ഘവ, അശ്വത്ഥ, പ്ലക്ഷ, അഗരു വനങ്ങളാലും ശ്രേഷ്ഠമായ ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങളാലും അത് ശോഭിച്ചു; പർവതപീഠഭൂമികളിലെ രമ്യവും സുഖകരവും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ.
12.168.9
समन्ततो द्विजश्रेष्ठा वल्गु कूजन्ति तत्र वै ।
मनुष्यवदनाश्चान्ये भारुण्डा इति विश्रुताः ॥ १२.१६८.९ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, അവിടെ എല്ലായിടത്തും മധുരമായി കൂവുന്നു; മനുഷ്യമുഖമുള്ള, 'ഭാരുണ്ഡം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന മറ്റ് പക്ഷികളുമുണ്ട്.
12.168.10
स तान्यतिमनोज्ञानि विहगानां रुतानि वै ।
शृण्वन्सुरमणीयानि विप्रोऽगच्छत गौतमः ॥ १२.१६८.१० ॥
ആ അത്യന്തം മനോഹരവും ദേവരമണീയവുമായ പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് ആ ബ്രാഹ്മണനായ ഗൗതമൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.
12.168.11
ततोऽपश्यत्सुरम्येषु सुवर्णसिकताचिते ।
देशभागे समे चित्रे स्वर्गोद्देशसमप्रभे।
श्रिया जुष्टं ददर्शाथ न्यग्रोधं च सुमण्डलम् ॥ १२.१६८.११ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർക്കും രമണീയമായ, സ്വർണമണൽ നിറഞ്ഞ, സമതലമായ വിചിത്രമായ പ്രദേശത്ത്, സ്വർഗപ്രദേശങ്ങളുടെ പ്രഭയോടുകൂടിയ, ശോഭയുള്ള, മനോഹരമായ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒരു പേരാൽ വൃക്ഷം അവൻ കണ്ടു.
12.168.12
शाखाभिरनुरूपाभिः संवृतं छत्रसन्निभम् ।
तस्य मूलं च संसिक्तं वरचन्दनवारिणा ॥ १२.१६८.१२ ॥
അനുയോജ്യമായ ശാഖകളാൽ മൂടപ്പെട്ട്, കുടപോലെ ഇരുന്നു; അതിന്റെ വേര് ശ്രേഷ്ഠമായ ചന്ദനജലത്താൽ തളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
12.168.13
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत्पितामहसदोपमम् ।
तं दृष्ट्वा गौतमः प्रीतो मनःकान्तमनुत्तमम् ॥ १२.१६८.१३ ॥
ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ശോഭയുള്ളതും പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സഭപോലെയുള്ളതുമായ ആ വൃക്ഷത്തെ കണ്ട് ഗൗതമൻ സന്തോഷിച്ചു; മനസ്സിന് അത്യന്തം ഇഷ്ടമായതായിരുന്നു അത്.
12.168.14
मेध्यं सुरगृहप्रख्यं पुष्पितैः पादपैर्वृतम् ।
तमासाद्य मुदा युक्तस्तस्याधस्तादुपाविशत् ॥ १२.१६८.१४ ॥
പവിത്രവും ദേവഗൃഹംപോലെയും പുഷ്പിച്ച വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായ ആ സ്ഥലത്തെത്തി, സന്തോഷത്തോടെ ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നു.
12.168.15
तत्रासीनस्य कौन्तेय गौतमस्य नराधिप ।
पुष्पाणि समुपस्पृश्य प्रववावनिलः शुभः।
ह्लादयंस्तस्य गात्राणि गौतमस्य तदा नृप ॥ १२.१६८.१५ ॥
കൗന്തേയാ, നരാധിപാ! അവിടെ ഇരുന്ന ഗൗതമന്റെ അരികിൽ പൂക്കളെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ശുഭകരമായ കാറ്റ് വീശി; അത് അപ്പോൾ ഗൗതമന്റെ അവയവങ്ങളെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
12.168.16
स तु विप्रः परिश्रान्तिः स्पृष्टः पुण्येन वायुना ।
सुखमासाद्य सुष्वाप भास्करश्चास्तमभ्ययात् ॥ १२.१६८.१६ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷീണിതനായവൻ, പുണ്യമായ കാറ്റിനാൽ തൊടപ്പെട്ട് സുഖം നേടി ഗാഢനിദ്രയിൽ ആണ്ടു; സൂര്യനും അസ്തമിച്ചു.
12.168.17
ततोऽस्तं भास्करे याते सन्ध्याकाल उपस्थिते ।
आजगाम स्वभवनं ब्रह्मलोकात्खगोत्तमः ॥ १२.१६८.१७ ॥
പിന്നെ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച് സന്ധ്യാസമയം ആയപ്പോൾ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തുനിന്ന് തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് വന്നു.
12.168.18
नाडीजङ्घ इति ख्यातो दयितो ब्रह्मणः सखा ।
बकराजो महाप्राज्ञः काश्यपस्यात्मसंभवः ॥ १२.१६८.१८ ॥
നാഡീജംഘൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത്, കൊക്കുകളുടെ രാജാവ്, മഹാപ്രാജ്ഞൻ, കശ്യപന്റെ സ്വന്തം പുത്രൻ.
12.168.19
राजधर्मेति विख्यातो बभूवाप्रतिभो भुवि ।
देवकन्यासुतः श्रीमान्विद्वान्देवसमप्रभः ॥ १२.१६८.१९ ॥
രാജധർമ്മൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ അദ്ദേഹം ഭൂമിയിൽ സമാനതയില്ലാത്തവനായി. ദേവകന്യയുടെ പുത്രനായ ആ ശ്രീമാൻ വിദ്വാനും ദേവതുല്യ തേജസ്സുള്ളവനുമായിരുന്നു.
12.168.20
मृष्टहाटकसंछन्नो भूषणैरर्कसन्निभैः ।
भूषितः सर्वगात्रेषु देवगर्भः श्रिया ज्वलन् ॥ १२.१६८.२० ॥
മിനുസപ്പെടുത്തിയ സ്വർണ്ണത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവനായി, സൂര്യതുല്യമായ ആഭരണങ്ങളാൽ സർവ്വാംഗങ്ങളിലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ദേവഗർഭം പോലെ ശ്രീയാൽ ജ്വലിച്ചു.
12.168.21
तमागतं खगं दृष्ट्वा गौतमो विस्मितोऽभवत् ।
क्षुत्पिपासापरीतात्मा हिंसार्थं चैनमैक्षत ॥ १२.१६८.२१ ॥
വന്നെത്തിയ ആ പക്ഷിയെ കണ്ട് ഗൗതമൻ വിസ്മയിച്ചു. വിശപ്പും ദാഹവും മനസ്സിനെ വലച്ചപ്പോൾ അവനെ കൊല്ലാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അദ്ദേഹം നോക്കി.
12.168.22
स्वागतं भवतो विप्र दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मे गृहान् ।
अस्तं च सविता यातः संध्येयं समुपस्थिता ॥ १२.१६८.२२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, സ്വാഗതം! ഭാഗ്യവശാൽ അങ്ങ് എൻ്റെ ഗൃഹത്തിലെത്തി. സവിതാവ് അസ്തമിച്ചു; ഇതാ സന്ധ്യ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
12.168.23
मम त्वं निलयं प्राप्तः प्रियातिथिरनिन्दितः ।
पूजितो यास्यसि प्रातर्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१६८.२३ ॥
അങ്ങ് എൻ്റെ ഗൃഹത്തിലെത്തി; അങ്ങ് പ്രിയപ്പെട്ടവനും കുറ്റമറ്റ അതിഥിയുമാണ്. വിധിപ്രകാരം ആദരിക്കപ്പെട്ട് രാവിലെ അങ്ങ് പോകും.