ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.168.1
तस्यां निशायां व्युष्टायां गते तस्मिन्द्विजोत्तमे ।
निष्क्रम्य गौतमोऽगच्छद्धनार्थी विचचार ह ॥ १२.१६८.१ ॥
ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾದಾಗ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಗೌತಮನು ಹೊರಟು ಧನವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
12.168.2
सामुद्रिकान्सवणिजस्ततोऽपश्यत्स्थितान्पथि ।
स तेन सह सार्थेन प्रययौ सागरं प्रति ॥ १२.१६८.२ ॥
ನಂತರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸಮುದ್ರ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ವರ್ತಕ ಸಂಘವನ್ನು ಕಂಡನು; ಆ ಸಂಘದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
12.168.3
स तु सार्थो महाराज कस्मिंश्चिद्गिरिगह्वरे ।
मत्तेन द्विरदेनाथ निहतः प्रायशोऽभवत् ॥ १२.१६८.३ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ವರ್ತಕ ಸಂಘವು ಒಂದು ಪರ್ವತ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಿಂದ ಬಹುತೇಕ ನಾಶವಾಯಿತು.
12.168.4
स कथंचिद्भयात्तस्माद्विमुक्तो प्रायशोऽभवत् ।
कांदिग्भूतो जीवितार्थी प्रदुद्रावोत्तरां दिशम् ॥ १२.१६८.४ ॥
ಅವನು ಹೇಗೋ ಆ ಭಯದಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದನು; ದಿಕ್ಕು ತೋಚದೆ ಕಂಗಾಲಾಗಿ, ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿದನು.
12.168.5
ततस्तु स परिभ्रष्टः सार्थाद्देशात्तथाऽर्थतः ।
एकाकी व्यभ्रमत्तत्र वने कापुरुषो यथा ॥ १२.१६८.५ ॥
ಆಗ ಅವನು ಸಂಘದಿಂದಲೂ, ದೇಶದಿಂದಲೂ, ಧನದಿಂದಲೂ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು, ಒಬ್ಬನೇ ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಡಿಯಂತೆ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
12.168.6
स पन्थानमथासाद्य समुद्राभिसरं तदा ।
आससाद वनं रम्यं महत्पुष्पितपादपम् ॥ १२.१६८.६ ॥
ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಸೇರಿದನು; ಆಗ ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಮ್ಯವಾದ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
12.168.7
सर्वर्तुकैराम्रवणैः पुष्पितैरुपशोभितम् ।
नन्दनोद्देशसदृशं यक्षकिन्नरसेवितम् ॥ १२.१६८.७ ॥
ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳಲ್ಲೂ ಹೂಬಿಟ್ಟ ಮಾವಿನ ತೋಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ನಂದನ ವನದ ಪ್ರದೇಶದಂತೆ, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು.
12.168.8
सालतालघवाश्वत्थप्लक्षागुरुवनैस्तथा ।
चन्दनस्य च मुख्यस्य पादपैरुपशोभितम्।
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु सुखेषु सुखगन्धिषु ॥ १२.१६८.८ ॥
ಸಾಲ, ತಾಲ, ಘವ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ಅಗರು ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಂದನ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಪರ್ವತ ಪ್ರಸ್ಥಗಳ ರಮ್ಯ, ಸುಖಕರ, ಸುಗಂಧಭರಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ.
12.168.9
समन्ततो द्विजश्रेष्ठा वल्गु कूजन्ति तत्र वै ।
मनुष्यवदनाश्चान्ये भारुण्डा इति विश्रुताः ॥ १२.१६८.९ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತವೆ; ಮನುಷ್ಯ ಮುಖದ, 'ಭಾರುಂಡ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇವೆ.
12.168.10
स तान्यतिमनोज्ञानि विहगानां रुतानि वै ।
शृण्वन्सुरमणीयानि विप्रोऽगच्छत गौतमः ॥ १२.१६८.१० ॥
ಆ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ, ದಿವ್ಯ ರಮಣೀಯವಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗೌತಮನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
12.168.11
ततोऽपश्यत्सुरम्येषु सुवर्णसिकताचिते ।
देशभागे समे चित्रे स्वर्गोद्देशसमप्रभे।
श्रिया जुष्टं ददर्शाथ न्यग्रोधं च सुमण्डलम् ॥ १२.१६८.११ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ರಮಣೀಯವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಮರಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸಮತಲವಾದ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪ್ರಭೆಯಿದ್ದ, ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಆಲದ ಮರವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
12.168.12
शाखाभिरनुरूपाभिः संवृतं छत्रसन्निभम् ।
तस्य मूलं च संसिक्तं वरचन्दनवारिणा ॥ १२.१६८.१२ ॥
ಸೂಕ್ತವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಛತ್ರದಂತಿತ್ತು; ಅದರ ಬೇರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಂದನ ಜಲದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
12.168.13
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत्पितामहसदोपमम् ।
तं दृष्ट्वा गौतमः प्रीतो मनःकान्तमनुत्तमम् ॥ १२.१६८.१३ ॥
ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶ್ರೀಮಂತವಾದ, ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಯಂತಿರುವ ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿ ಗೌತಮನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಅದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟವಾದುದು.
12.168.14
मेध्यं सुरगृहप्रख्यं पुष्पितैः पादपैर्वृतम् ।
तमासाद्य मुदा युक्तस्तस्याधस्तादुपाविशत् ॥ १२.१६८.१४ ॥
ಪವಿತ್ರವಾದ, ದೇವಗೃಹದಂತಿರುವ, ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ವೃಕ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತನು.
12.168.15
तत्रासीनस्य कौन्तेय गौतमस्य नराधिप ।
पुष्पाणि समुपस्पृश्य प्रववावनिलः शुभः।
ह्लादयंस्तस्य गात्राणि गौतमस्य तदा नृप ॥ १२.१६८.१५ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನರಾಧಿಪ! ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗೌತಮನ ಬಳಿ ಹೂಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತ ಶುಭಕರವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ಅದು ಆಗ ಗೌತಮನ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡಿತು.
12.168.16
स तु विप्रः परिश्रान्तिः स्पृष्टः पुण्येन वायुना ।
सुखमासाद्य सुष्वाप भास्करश्चास्तमभ्ययात् ॥ १२.१६८.१६ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಆಯಾಸಗೊಂಡವನು, ಪವಿತ್ರವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸುಖ ಪಡೆದು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿದನು; ಸೂರ್ಯನೂ ಅಸ್ತನಾದನು.
12.168.17
ततोऽस्तं भास्करे याते सन्ध्याकाल उपस्थिते ।
आजगाम स्वभवनं ब्रह्मलोकात्खगोत्तमः ॥ १२.१६८.१७ ॥
ನಂತರ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತನಾಗಿ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
12.168.18
नाडीजङ्घ इति ख्यातो दयितो ब्रह्मणः सखा ।
बकराजो महाप्राज्ञः काश्यपस्यात्मसंभवः ॥ १२.१६८.१८ ॥
ನಾಡೀಜಂಘ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳ ರಾಜ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಕಶ್ಯಪನ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರ.
12.168.19
राजधर्मेति विख्यातो बभूवाप्रतिभो भुवि ।
देवकन्यासुतः श्रीमान्विद्वान्देवसमप्रभः ॥ १२.१६८.१९ ॥
ರಾಜಧರ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನಾದನು. ದೇವಕನ್ಯೆಯ ಮಗನಾದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ, ವಿದ್ವಾಂಸ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು.
12.168.20
मृष्टहाटकसंछन्नो भूषणैरर्कसन्निभैः ।
भूषितः सर्वगात्रेषु देवगर्भः श्रिया ज्वलन् ॥ १२.१६८.२० ॥
ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ದೇವಗರ್ಭದಂತೆ ಶ್ರೀಯಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದನು.
12.168.21
तमागतं खगं दृष्ट्वा गौतमो विस्मितोऽभवत् ।
क्षुत्पिपासापरीतात्मा हिंसार्थं चैनमैक्षत ॥ १२.१६८.२१ ॥
ಬಂದ ಆ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಗೌತಮನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು. ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ಕಲಕಿದ ಮನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನೋಡಿದನು.
12.168.22
स्वागतं भवतो विप्र दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मे गृहान् ।
अस्तं च सविता यातः संध्येयं समुपस्थिता ॥ १२.१६८.२२ ॥
ವಿಪ್ರನೇ, ನಿನಗೆ ಸ್ವಾಗತ! ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರುವೆ. ಸವಿತೃ ಅಸ್ತನಾದನು; ಈ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಬಂದಿದೆ.
12.168.23
मम त्वं निलयं प्राप्तः प्रियातिथिरनिन्दितः ।
पूजितो यास्यसि प्रातर्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१६८.२३ ॥
ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರುವೆ; ನೀನು ಪ್ರಿಯನಾದ, ನಿರ್ದೋಷನಾದ ಅತಿಥಿ. ವಿಧಿಯಂತೆ ಸತ್ಕಾರ ಪಡೆದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೊರಡುವೆ.