ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.169.1
गिरं तां मधुरां श्रुत्वा गौतमो विस्मितस्तदा ।
कौतूहलान्वितो राजन्राजधर्माणमैक्षत ॥ १२.१६९.१ ॥
ಆ ಮಧುರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಗೌತಮನು ಆಗ ವಿಸ್ಮಿತನಾದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ರಾಜಧರ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
12.169.2
भोः काश्यपस्य पुत्रोऽहं माता दाक्षायणी मम ।
सती त्वं च गुणोपेतः स्वागतं ते द्विजोत्तम ॥ १२.१६९.२ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ನಾನು ಕಶ್ಯಪನ ಮಗ; ನನ್ನ ತಾಯಿ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ. ನೀವು ಗುಣವಂತರು; ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ.
12.169.3
तस्मै दत्त्वा स सत्कारं विधिदृष्टेन कर्मणा ।
शालपुष्पमयीं दिव्यां बृसीं समुपकल्पयत् ॥ १२.१६९.३ ॥
ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಶಾಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ಆಸನವನ್ನು ಅವನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
12.169.4
भगीरथरथाक्रान्तदेशान्गङ्गानिषेवितान् ।
ये चरन्ति महामीनास्तांश्च तस्यान्वकल्पयत् ॥ १२.१६९.४ ॥
ಭಗೀರಥನ ರಥ ಹಾದುಹೋದ, ಗಂಗೆಯಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ಅವನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು.
12.169.5
वह्निं चापि सुसंदीप्तं मीनांश्चापि सुपीवरान् ।
स गौतमायातिथये न्यवेदयत काश्यपिः ॥ १२.१६९.५ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೂ, ಅತಿ ದಪ್ಪ ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ಕಾಶ್ಯಪನ ಮಗನು ಅತಿಥಿ ಗೌತಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
12.169.6
भुक्तवन्तं च तं विप्रं प्रीतात्मानं महामनाः ।
श्रमापनयनार्थं स पक्षाभ्यामभ्यवीजयत् ॥ १२.१६९.६ ॥
ಊಟ ಮಾಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದ ಆ ವಿಪ್ರನ ಆಯಾಸ ಕಳೆಯಲು ಉದಾರಚಿತ್ತನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದನು.
12.169.7
तनो विश्रान्तमासीनं गोत्रवृत्तमपृच्छत ।
सोऽब्रवीद्गौतमोऽस्मीति ब्राह्मणोस्मीत्युदाहरत् ॥ १२.१६९.७ ॥
ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಅವನ ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು. ಅವನು 'ನಾನು ಗೌತಮ' ಎಂದೂ, 'ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ' ಎಂದೂ ಹೇಳಿದನು.
12.169.8
तस्मै पर्णमयं दिव्यं दिव्यपुष्पाधिवासितम् ।
गन्धाढ्यं शयनं प्रादात्स शिश्ये तत्र वै सुखम् ॥ १२.१६९.८ ॥
ಅವನಿಗೆ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ, ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸುವಾಸಿತವಾದ, ಪರಿಮಳ ತುಂಬಿದ ದಿವ್ಯ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿದನು.
12.169.9
अपोपविष्टं शयने गौतमं वाक्यवित्तमः ।
पप्रच्छ काश्यपिर्वाग्मी किमागमनमित्युत ॥ १२.१६९.९ ॥
ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗೌತಮನನ್ನು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಾಗ್ಮಿ ಕಾಶ್ಯಪನು 'ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಉದ್ದೇಶವೇನು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
12.169.10
ततोऽब्रवीद्गौतमस्तं दरिद्रोऽहं महामते ।
समुद्रगमनाकाङ्क्षी द्रव्यार्थमिति भारत ॥ १२.१६९.१० ॥
ಆಗ ಗೌತಮನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ಓ ಮಹಾಮತಿ, ನಾನು ದರಿದ್ರನು. ಓ ಭಾರತ, ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಸಮುದ್ರಯಾನ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'
12.169.11
तं काश्यपोऽब्रवीत्प्रीत्या नोत्कण्ठां कर्तुमर्हसि ।
कृतकार्यो द्विजश्रेष्ठ सद्रव्यो यास्यसे गृहान् ॥ १२.१६९.११ ॥
ಕಾಶ್ಯಪನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು, 'ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಉತ್ಕಂಠೆ ಪಡಬಾರದು. ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಫಲವಾಗಿ, ಧನದೊಂದಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವೆ.'
12.169.12
चतुर्विधा ह्यर्थगतिर्बृहस्पतिमतं यथा ।
मित्रं विद्या हिरण्यं च बुद्धिश्चेति बुधेप्सिता ॥ १२.१६९.१२ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮತದ ಪ್ರಕಾರ ಧನಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ನಾಲ್ಕು ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ: ಮಿತ್ರತ್ವ, ವಿದ್ಯೆ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ — ಇವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಯಸುವವು.
12.169.13
प्रादुर्भूतोऽस्मि ते मित्रं सुहृत्त्वं च महत्तरम् ।
सोऽहं तथा यतिष्यामि भविष्यसि यथार्थवान् ॥ १२.१६९.१३ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರನು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಹಿತೈಷಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆನು, ನೀನು ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವೆ.
12.169.14
ततः प्रभातसमये सुखं पृष्ट्वाऽब्रवीदिदम् ।
गच्छ सौम्य पथाऽनेन कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १२.१६९.१४ ॥
ನಂತರ ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಸೌಮ್ಯನೇ, ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗು; ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವೆ.
12.169.15
इतस्त्रियोजनं गत्वा राक्षसाधिपतिर्महान् ।
विरूपाक्ष इति ख्यातः सखा मम महाबलः ॥ १२.१६९.१५ ॥
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರ ಹೋದರೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾ ಅಧಿಪತಿ, 'ವಿರೂಪಾಕ್ಷ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನನ್ನ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಮಿತ್ರನಿದ್ದಾನೆ.
12.169.16
तं गच्छ द्विजमुख्य त्वं स मद्वाक्यप्रचोदितः ।
कामानभीप्सितांस्तुभ्यं दाता नास्त्यत्र संशयः ॥ १२.१६९.१६ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವನು ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಿನಗೆ ಬಯಸಿದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
12.169.17
इत्युक्तः प्रययौ राजन्गौतमो विगतक्लमः ।
फलान्यमृतकल्पानि भक्षयानो यथेष्टतः ॥ १२.१६९.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಗೌತಮನು ಹೊರಟನು; ಅಮೃತಸಮಾನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ತಿನ್ನುತ್ತಾ.
12.169.18
चन्दनागुरुमुख्यानि पत्रत्वचवनानि च ।
तस्मिन्पथि महाराज सेवमानो द्रुतं ययौ ॥ १२.१६९.१८ ॥
ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದನ, ಅಗರು ಮೊದಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮರಗಳ ಮತ್ತು ಎಲೆ-ತೊಗಟೆಯ ವನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಬೇಗನೆ ಹೋದನು.
12.169.19
ततो मनुव्रजं नाम नगरं शैलतोरणम् ।
शैलप्राकारवप्रं च शैलयन्त्रार्गलं तथा ॥ १२.१६९.१९ ॥
ನಂತರ ಮನುವ್ರಜ ಎಂಬ ನಗರ ಬಂದಿತು; ಅದರ ದ್ವಾರತೋರಣಗಳು ಪರ್ವತಗಳಿಂದಲೇ ಆಗಿದ್ದವು, ಅದರ ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಗೋಡೆಗಳೂ ಪರ್ವತಗಳಿಂದಲೇ ಆಗಿದ್ದವು, ಅದರ ಅಗುಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಂತ್ರಗಳೂ ಪರ್ವತಗಳಿಂದಲೇ ಆಗಿದ್ದವು.
12.169.20
विदितश्चाभवत्तस्य राक्षसेन्द्रस्य धीमतः ।
प्रहितः सुहृदा राजन्प्रीयमाणः प्रियातिथिः ॥ १२.१६९.२० ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ಒಬ್ಬ ಪ್ರಿಯ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
12.169.21
ततः स राक्षसेन्द्रः स्वान्प्रेष्यानाह युधिष्ठिर ।
गौतमो नगरद्वाराच्छीघ्रमानीयतामिति ॥ १२.१६९.२१ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ: 'ಗೌತಮನನ್ನು ನಗರದ್ವಾರದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆತನ್ನಿ.'
12.169.22
तस्मात्पुरवरात्तूर्णं पुरुषाः श्वेतवेष्टनाः ।
गौतमेत्यभिभाषन्तः पुरद्वारमुपागमन् ॥ १२.१६९.२२ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಿಂದ ಬಿಳಿ ಪೇಟ ಧರಿಸಿದ ಪುರುಷರು ವೇಗವಾಗಿ, 'ಗೌತಮ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಗರದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
12.169.23
ते तमूचुर्महाराज राजप्रेष्यास्तदा द्विजम् ।
त्वरस्व तूर्णमागच्छ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ १२.१६९.२३ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆಗ ಆ ರಾಜಸೇವಕರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ತ್ವರೆಮಾಡಿ, ಶೀಘ್ರ ಬನ್ನಿ; ರಾಜನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.'
12.169.24
राक्षसाधिपतिर्वीरो विरूपाक्ष इति श्रुतः ।
स त्वां त्वरति वै द्रष्टुं तत्क्षिप्रं संविधीयताम् ॥ १२.१६९.२४ ॥
ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ, ವೀರ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು. ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ತ್ವರೆಯಿಂದಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
12.169.25
ततः स प्राद्रवद्विप्रो विस्मयाद्विगतक्लमः ।
गौतमः परमर्द्धि तां पश्यन्परमविस्मितः ॥ १२.१६९.२५ ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಆಯಾಸ ಮರೆತು ಓಡಿದನು. ಆ ಪರಮ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ ಗೌತಮನು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು.
12.169.26
तैरेव सहितो राज्ञो वेश्म तूर्णमुपाद्रवत् ।
दर्शनं राक्षसेन्द्रस्य काङ्क्षमाणो द्विजस्तदा ॥ १२.१६९.२६ ॥
ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆ ದ್ವಿಜನು ರಾಜನ ಅರಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಓಡಿದನು; ಆಗ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ.