മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.169.1
गिरं तां मधुरां श्रुत्वा गौतमो विस्मितस्तदा ।
कौतूहलान्वितो राजन्राजधर्माणमैक्षत ॥ १२.१६९.१ ॥
ആ മധുരവാക്ക് കേട്ട് ഗൗതമൻ അപ്പോൾ വിസ്മയിച്ചു; രാജാവേ, കൗതുകത്തോടെ രാജധർമ്മനെ നോക്കി.
12.169.2
भोः काश्यपस्य पुत्रोऽहं माता दाक्षायणी मम ।
सती त्वं च गुणोपेतः स्वागतं ते द्विजोत्तम ॥ १२.१६९.२ ॥
അയ്യാ, ഞാൻ കശ്യപന്റെ പുത്രനാണ്; എന്റെ അമ്മ ദാക്ഷായണി. നീ ഗുണവാനാണ്; ദ്വിജോത്തമാ, നിനക്ക് സ്വാഗതം.
12.169.3
तस्मै दत्त्वा स सत्कारं विधिदृष्टेन कर्मणा ।
शालपुष्पमयीं दिव्यां बृसीं समुपकल्पयत् ॥ १२.१६९.३ ॥
വിധിപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തിന് സത്കാരം നൽകി, ശാലപുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള ദിവ്യമായ ആസനം അദ്ദേഹം ഒരുക്കി.
12.169.4
भगीरथरथाक्रान्तदेशान्गङ्गानिषेवितान् ।
ये चरन्ति महामीनास्तांश्च तस्यान्वकल्पयत् ॥ १२.१६९.४ ॥
ഭഗീരഥന്റെ രഥം കടന്നുപോയ, ഗംഗ സേവിക്കുന്ന ദേശങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വലിയ മത്സ്യങ്ങളെയും അദ്ദേഹത്തിനായി അവൻ ഒരുക്കി.
12.169.5
वह्निं चापि सुसंदीप्तं मीनांश्चापि सुपीवरान् ।
स गौतमायातिथये न्यवेदयत काश्यपिः ॥ १२.१६९.५ ॥
നന്നായി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയും, അത്യന്തം തടിച്ച മത്സ്യങ്ങളും കശ്യപപുത്രൻ അതിഥിയായ ഗൗതമന് സമർപ്പിച്ചു.
12.169.6
भुक्तवन्तं च तं विप्रं प्रीतात्मानं महामनाः ।
श्रमापनयनार्थं स पक्षाभ्यामभ्यवीजयत् ॥ १२.१६९.६ ॥
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെയിരുന്ന ആ വിപ്രന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റാൻ മഹാമനസ്കനായ അവൻ തന്റെ ചിറകുകൾകൊണ്ട് വീശി.
12.169.7
तनो विश्रान्तमासीनं गोत्रवृत्तमपृच्छत ।
सोऽब्रवीद्गौतमोऽस्मीति ब्राह्मणोस्मीत्युदाहरत् ॥ १२.१६९.७ ॥
വിശ്രമിച്ച് ഇരിക്കുന്ന അവനോട് അവന്റെ ഗോത്രവും നടപ്പും അവൻ ചോദിച്ചു. 'ഞാൻ ഗൗതമൻ' എന്നും 'ഞാൻ ബ്രാഹ്മണൻ' എന്നും അവൻ പറഞ്ഞു.
12.169.8
तस्मै पर्णमयं दिव्यं दिव्यपुष्पाधिवासितम् ।
गन्धाढ्यं शयनं प्रादात्स शिश्ये तत्र वै सुखम् ॥ १२.१६९.८ ॥
അവന് ഇലകൾ കൊണ്ടുള്ള, ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ സുഗന്ധമാക്കിയ, പരിമളം നിറഞ്ഞ ദിവ്യമായ ശയ്യ നൽകി. അവൻ അവിടെ സുഖമായി ഉറങ്ങി.
12.169.9
अपोपविष्टं शयने गौतमं वाक्यवित्तमः ।
पप्रच्छ काश्यपिर्वाग्मी किमागमनमित्युत ॥ १२.१६९.९ ॥
ശയ്യയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഗൗതമനോട്, വാക്കിൽ മികച്ചവനായ വാഗ്മിയായ കാശ്യപൻ 'താങ്കളുടെ വരവിന്റെ കാരണം എന്ത്?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
12.169.10
ततोऽब्रवीद्गौतमस्तं दरिद्रोऽहं महामते ।
समुद्रगमनाकाङ्क्षी द्रव्यार्थमिति भारत ॥ १२.१६९.१० ॥
അപ്പോൾ ഗൗതമൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മഹാമതേ, ഞാൻ ദരിദ്രനാണ്. ഭാരതാ, ധനത്തിനായി സമുദ്രയാത്ര ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
12.169.11
तं काश्यपोऽब्रवीत्प्रीत्या नोत्कण्ठां कर्तुमर्हसि ।
कृतकार्यो द्विजश्रेष्ठ सद्रव्यो यास्यसे गृहान् ॥ १२.१६९.११ ॥
കാശ്യപൻ സ്നേഹപൂർവം അവനോട് പറഞ്ഞു, 'ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഉത്കണ്ഠപ്പെടരുത്. കാര്യം സാധിച്ച് ധനസമേതം നീ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.'
12.169.12
चतुर्विधा ह्यर्थगतिर्बृहस्पतिमतं यथा ।
मित्रं विद्या हिरण्यं च बुद्धिश्चेति बुधेप्सिता ॥ १२.१६९.१२ ॥
ബൃഹസ്പതിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ധനം നേടാനുള്ള വഴികൾ നാലാണ്: മിത്രം, വിദ്യ, സ്വർണം, ബുദ്ധി — ഇവയാണ് ബുദ്ധിമാന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
12.169.13
प्रादुर्भूतोऽस्मि ते मित्रं सुहृत्त्वं च महत्तरम् ।
सोऽहं तथा यतिष्यामि भविष्यसि यथार्थवान् ॥ १२.१६९.१३ ॥
ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ സുഹൃത്തും മഹാനായ ഹിതൈഷിയുമാണ്. അങ്ങനെതന്നെ ഞാൻ പരിശ്രമിക്കും, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടും.
12.169.14
ततः प्रभातसमये सुखं पृष्ट्वाऽब्रवीदिदम् ।
गच्छ सौम्य पथाऽनेन कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १२.१६९.१४ ॥
പിന്നെ പ്രഭാതസമയത്ത് സുഖം ചോദിച്ച് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: സൗമ്യനേ, ഈ വഴിയിൽ പോകൂ; നീ കൃതകൃത്യനാകും.
12.169.15
इतस्त्रियोजनं गत्वा राक्षसाधिपतिर्महान् ।
विरूपाक्ष इति ख्यातः सखा मम महाबलः ॥ १२.१६९.१५ ॥
ഇവിടെനിന്ന് മൂന്ന് യോജന പോയാൽ, രാക്ഷസാധിപനായ മഹാനും 'വിരൂപാക്ഷൻ' എന്നു പ്രസിദ്ധനും എന്റെ മഹാബലവാനായ സുഹൃത്തുമുണ്ട്.
12.169.16
तं गच्छ द्विजमुख्य त्वं स मद्वाक्यप्रचोदितः ।
कामानभीप्सितांस्तुभ्यं दाता नास्त्यत्र संशयः ॥ १२.१६९.१६ ॥
ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നീ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ; എന്റെ വാക്കിനാൽ പ്രേരിതനായ അവൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹിച്ച കാമ്യങ്ങൾ നൽകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
12.169.17
इत्युक्तः प्रययौ राजन्गौतमो विगतक्लमः ।
फलान्यमृतकल्पानि भक्षयानो यथेष्टतः ॥ १२.१६९.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട്, ഹേ രാജാവേ, ക്ഷീണമില്ലാത്ത ഗൗതമൻ പുറപ്പെട്ടു; അമൃതസമാനമായ ഫലങ്ങൾ ഇഷ്ടാനുസരണം ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്.
12.169.18
चन्दनागुरुमुख्यानि पत्रत्वचवनानि च ।
तस्मिन्पथि महाराज सेवमानो द्रुतं ययौ ॥ १२.१६९.१८ ॥
ആ വഴിയിൽ ചന്ദനം, അകിൽ മുതലായ പ്രധാന വൃക്ഷങ്ങളും ഇലയും തൊലിയും നിറഞ്ഞ വനങ്ങളും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ മഹാരാജാവേ, അവൻ വേഗത്തിൽ പോയി.
12.169.19
ततो मनुव्रजं नाम नगरं शैलतोरणम् ।
शैलप्राकारवप्रं च शैलयन्त्रार्गलं तथा ॥ १२.१६९.१९ ॥
പിന്നീട് മനുവ്രജം എന്ന നഗരം എത്തി; അതിന്റെ കവാടങ്ങൾ പർവതനിർമിതമായിരുന്നു, മതിലും പ്രാകാരവും പർവതനിർമിതമായിരുന്നു, അഴികളും യന്ത്രങ്ങളും പർവതനിർമിതമായിരുന്നു.
12.169.20
विदितश्चाभवत्तस्य राक्षसेन्द्रस्य धीमतः ।
प्रहितः सुहृदा राजन्प्रीयमाणः प्रियातिथिः ॥ १२.१६९.२० ॥
ആ ബുദ്ധിമാനായ രാക്ഷസേന്ദ്രന് തന്റെ സുഹൃത്ത് ഒരു പ്രിയ അതിഥിയെ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിവായി, രാജാവേ; അതിൽ അവൻ സന്തോഷിച്ചു.
12.169.21
ततः स राक्षसेन्द्रः स्वान्प्रेष्यानाह युधिष्ठिर ।
गौतमो नगरद्वाराच्छीघ्रमानीयतामिति ॥ १२.१६९.२१ ॥
അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു, യുധിഷ്ഠിരാ: 'ഗൗതമനെ നഗരകവാടത്തിൽ നിന്ന് വേഗം കൊണ്ടുവരൂ.'
12.169.22
तस्मात्पुरवरात्तूर्णं पुरुषाः श्वेतवेष्टनाः ।
गौतमेत्यभिभाषन्तः पुरद्वारमुपागमन् ॥ १२.१६९.२२ ॥
ആ ശ്രേഷ്ഠനഗരത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തലപ്പാവണിഞ്ഞ പുരുഷന്മാർ വേഗം, 'ഗൗതമാ' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് നഗരകവാടത്തിൽ എത്തി.
12.169.23
ते तमूचुर्महाराज राजप्रेष्यास्तदा द्विजम् ।
त्वरस्व तूर्णमागच्छ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ १२.१६९.२३ ॥
മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ രാജഭൃത്യന്മാർ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: 'വേഗം വരൂ, തിടുക്കത്തിൽ വരൂ; രാജാവ് നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
12.169.24
राक्षसाधिपतिर्वीरो विरूपाक्ष इति श्रुतः ।
स त्वां त्वरति वै द्रष्टुं तत्क्षिप्रं संविधीयताम् ॥ १२.१६९.२४ ॥
രാക്ഷസാധിപതിയായ വീരനായ വിരൂപാക്ഷൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനാണ്. അവൻ നിങ്ങളെ കാണാൻ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നു; അതിനാൽ വേഗം ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്യുക.
12.169.25
ततः स प्राद्रवद्विप्रो विस्मयाद्विगतक्लमः ।
गौतमः परमर्द्धि तां पश्यन्परमविस्मितः ॥ १२.१६९.२५ ॥
അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതത്താൽ ക്ഷീണം മറന്ന് ഓടി. ആ പരമ വൈഭവം കണ്ട് ഗൗതമൻ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.
12.169.26
तैरेव सहितो राज्ञो वेश्म तूर्णमुपाद्रवत् ।
दर्शनं राक्षसेन्द्रस्य काङ्क्षमाणो द्विजस्तदा ॥ १२.१६९.२६ ॥
അവരോടൊപ്പം ആ ദ്വിജൻ രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ഓടി; അപ്പോൾ രാക്ഷസേന്ദ്രന്റെ ദർശനം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.