مهابهاراتا · أدهيايا 12.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.17.1
असंतोषः प्रमादश्च मदो रागोऽप्रशान्तता ।
बलं मोहोऽभिमानश्चाप्युद्वेगश्चैव सर्वशः ॥ १२.१७.१ ॥
الاستياء، والغفلة، والسكر، والشهوة، والاضطراب، والقوة، والوهم، والغرور، والقلق، هذه كلها بكل وجه (تحيط بالإنسان).
12.17.2
एभिः पाप्मभिराविष्टो राज्यं त्वमभिकाङ्क्षसे ।
निरामिषो विनिर्मुक्तः प्रशान्तः सुसुखी भव ॥ १२.१७.२ ॥
وأنت مبتلى بهذه الآثام تشتهي المملكة؛ فكن متحررا من طعم اللذات، مطلقا من كل قيد، هادئا، فتكون في غاية السعادة.
12.17.3
य इमामखिलां भूमिं शिष्यादेको महीपतिः ।
तस्याप्युदरमेकं वै किमिदं त्वं प्रशंससि ॥ १२.१७.३ ॥
حتى الملك الواحد الذي يحكم هذه الأرض كلها ليس له إلا بطن واحد؛ فلماذا تمدح هذا؟
12.17.4
नाह्ना पूरयितुं शक्यां न मासैर्भरतर्षभ ।
अपूर्यां पूरयन्निच्छामायुषाऽपि न शक्नुयात् ॥ १२.१७.४ ॥
يا ثور البهاراتا، لا يمكن أن تُملأ في يوم ولا في شهور؛ ومن أراد أن يملأ ما لا يُملأ لم يستطع ملأه ولو بعمر كامل.
12.17.5
यथेद्धः प्रज्वलत्यग्निरसमिद्धः प्रशाम्यति ।
अल्पाहारतयाग्निं त्वं शमयौदर्यमुत्थितम् ॥ १२.१७.५ ॥
كما تشتعل النار إذا أُوقدت وتخمد إذا لم تُغذَّ، فاكبح بقلة الطعام نار البطن التي اشتعلت.
12.17.6
आत्मोदरकृतेऽप्राज्ञः करोति विशसं बहु ।
जयोदरं पृथिव्या ते श्रेयो निर्जितया जितम् ॥ १२.१७.६ ॥
من أجل بطنه يرتكب الجاهل كثيرا من القتل؛ وفتحك للأرض فتح للبطن، وأفضل منه أرض يفتحها من غلب نفسه.
12.17.7
मानुषान्कामभोगांस्त्वमैश्वर्यं च प्रशंससि ।
अभोगिनोऽबलाश्चैव यान्ति स्थानमनुत्तमम् ॥ १२.१७.७ ॥
أنت تمدح لذائذ الرغبة البشرية والسلطان، ولكن من تجردوا من المتعة والضعفاء أيضًا يبلغون المقام الأسمى.
12.17.8
योगः क्षेमश्च राष्ट्रस्य धर्माधर्मौ त्वयि स्थितौ ।
मुच्यस्व महतो भारात्त्यागमेवाभिसंश्रय ॥ १२.१७.८ ॥
رفاه المملكة وأمنها، والدارما والأدارما، كلها قائمة فيك. تحرر من هذا العبء العظيم، واحتمِ بالتخلي.
12.17.9
एकोदरकृते व्याघ्रः करोति विशसं बहु ।
तमन्येऽप्युपजीवन्ति मन्दवेगतरा मृगाः ॥ १२.१७.९ ॥
من أجل بطن واحدة يرتكب النمر قتلاً كثيرًا، ويعيش عليه أيضًا الغزلان البطيئة السرعة.
12.17.10
विषयान्प्रतिसंगृह्य संन्यासे कुरुते मतिम् ।
न च तुष्यन्ति राजानः पश्य बुद्ध्यन्तरं यथा ॥ १२.१७.१० ॥
من يكفّ عن موضوعات الحواس يوجّه عقله إلى التخلي؛ لكن الملوك لا يرضون أبدًا. انظر إلى الفرق في الفهم.
12.17.11
पत्राहारैरश्मकुट्टैर्दन्तोलूखलिकैस्तथा ।
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च तेरयं नरको जितः ॥ १२.१७.११ ॥
الذين يأكلون الأوراق، والذين يطحنون بالحجارة، والذين يجعلون أسنانهم هاونًا، والذين يعيشون على الماء والهواء، قد غلبوا هذه الجحيم.
12.17.12
यस्त्विमां वसुधां कृत्स्नां प्रशासेदखिलां नृपः ।
तुल्याश्मकाञ्चनो यश्च स कृतार्थो न पार्थिवः ॥ १२.१७.१२ ॥
الملك الذي يحكم هذه الأرض كلها، لكنه يرى الحجر والذهب سواء، هو الذي بلغ غايته، لا مجرد سيد للأرض.
12.17.13
संकल्पेषु निरारम्भो निराशीर्निर्ममो भव ।
अशोकं स्थानमातिष्ठ इह चामुत्र चाव्ययम् ॥ १२.१७.१३ ॥
كن خاليًا من الشروع في العزائم، خاليًا من الرجاء، خاليًا من التملك. أقم هنا وهناك في المقام الخالي من الحزن والباقي.
12.17.14
निरामिषा न शोचन्ति शोचन्ति त्वामिषैषिणः ।
परित्यज्यामिषं सर्वं मृषावादात्प्रमोक्ष्यसे ॥ १२.१७.१४ ॥
الخالون من اللحم لا يحزنون، بل يحزن الباحثون عن اللحم مثلك. إذا تركت كل لحم، تتحرر من قول الزور.
12.17.15
पन्थानौ पितृयानश्च देवयानश्च विश्रुतौ ।
ईजानाः पितृयानेन देवयानेन मोक्षिणः ॥ १२.१७.१५ ॥
طريقان مشهوران: طريق الآباء وطريق الآلهة. الذين يقدّمون القرابين يسيرون في طريق الآباء، والذين يطلبون التحرر يسيرون في طريق الآلهة.
12.17.16
तपसा ब्रह्मर्येण स्वाध्यायेन महर्षयः ।
विमुच्य देहांस्ते यान्ति मृत्योरविषयं गताः ॥ १२.१७.१६ ॥
بالتقشف والعفة وتلاوة الفيدا، يترك كبار الحكماء أجسادهم ويمضون، بعد أن بلغوا حالًا بعيدًا عن متناول الموت.
12.17.17
आमिषं बन्धनं लोके कर्मेहोक्तं तथाऽऽमिषम् ।
ताभ्यां विमुक्तः पापाभ्यां पदमाप्नोति तत्परम् ॥ १२.१७.१७ ॥
في العالم، الطُّعم (التعلق) قيد، وهنا يُعلن أن الفعل أيضًا طُعم. متى تحرر من هذين الشرين، بلغ ذلك المقام الأسمى.
12.17.18
अपि गाथां पुरा गीतां जनकेन वदन्त्युत ।
निर्द्वन्द्वेन विमुक्तेन मोक्षं समनुपश्यता ॥ १२.१७.१८ ॥
ويُتلى أيضًا نشيد قديم غنّاه جاناكا: قاله من تحرر من الأضداد ويرى التحرر بوضوح.
12.17.19
अनन्तं बत मे वित्तं यस्य मे नास्ति किंचन ।
मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे किंचित्प्रदह्यते ॥ १२.१७.१९ ॥
إن ثروتي لا حدّ لها حقًا، ومع ذلك ليس لي شيء؛ فإذا اشتعلت ميثيلا لا يحترق لي شيء.
12.17.20
प्रज्ञाप्रासादमारुह्य न शोचेच्छोचतो जनान् ।
जगतीस्थोऽथवाऽद्रिस्थो मन्दबुद्धिर्नचेक्षते ॥ १२.१७.२० ॥
من صعد قصر الحكمة فلا يحزن لرؤية الناس الحزانى؛ وسواء وقف على الأرض أو على الجبل، فإن الضعيف الفهم لا يرى.
12.17.21
दृश्यं पश्यति यः पश्यन्स चक्षुष्मान्स बुद्धिमान् ।
अज्ञातानां च विज्ञानात्संबोधाद्रुद्धिरुच्यते ॥ १२.१७.२१ ॥
من يرى المرئي وهو يرى، فذلك ذو البصر والحكيم؛ وبمعرفة المجهول وبالتيقظ التام يُقال إن العقل حاصل.
12.17.22
यस्तु मानं विजानाति बहुमानमियात्स वै ।
ब्रह्मभावप्रभूतानां वैद्यानां भावितात्मनाम् ॥ १२.१७.२२ ॥
ومن يعرف الكرامة ينال كرامة عظيمة حقًا، بين من امتلأوا بحال البراهمان، والعارفين، والمهذبين نفوسهم.
12.17.23
यदा भूतपृथग्भावमेकस्थमनुपश्यति ।
तत एव च विस्तारं ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.१७.२३ ॥
حين يرى المرء تفرّق الكائنات مستقرًا في الواحد، عندئذ يحصل الاتساع، وعندئذ يبلغ البراهمان.
12.17.24
ते जनास्तां गतिं यान्ति नाविद्वांसोऽल्पचेतसः ।
नाबुद्धयो नातपसः सर्वं बुद्धौ प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१७.२४ ॥
لا يبلغ تلك الغاية أولئك الناس الجهلة ضيقو العقول، عديمو الفهم وعديمو التقشف؛ فكل شيء قائم على العقل.