Mahābhārata · Adhyāya 12.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.17.1
असंतोषः प्रमादश्च मदो रागोऽप्रशान्तता ।
बलं मोहोऽभिमानश्चाप्युद्वेगश्चैव सर्वशः ॥ १२.१७.१ ॥
Unzufriedenheit, Achtlosigkeit, Rausch, Leidenschaft, Unruhe, Gewalt, Verblendung, Hochmut und Aufruhr — diese alle, auf jede Weise (bedrängen den Menschen).
12.17.2
एभिः पाप्मभिराविष्टो राज्यं त्वमभिकाङ्क्षसे ।
निरामिषो विनिर्मुक्तः प्रशान्तः सुसुखी भव ॥ १२.१७.२ ॥
Von diesen Übeln befallen, begehrst du das Königreich. Frei vom Köder der Freuden, ganz erlöst, ruhig, sei sehr glücklich.
12.17.3
य इमामखिलां भूमिं शिष्यादेको महीपतिः ।
तस्याप्युदरमेकं वै किमिदं त्वं प्रशंससि ॥ १२.१७.३ ॥
Auch der einzige Herrscher, der diese ganze Erde beherrschte, hat nur einen Bauch. Warum also preist du das?
12.17.4
नाह्ना पूरयितुं शक्यां न मासैर्भरतर्षभ ।
अपूर्यां पूरयन्निच्छामायुषाऽपि न शक्नुयात् ॥ १२.१७.४ ॥
O Stier der Bharatas, sie lässt sich nicht an einem Tag füllen, auch nicht in Monaten; wer das Unfüllbare zu füllen begehrt, könnte es nicht einmal mit einem ganzen Leben füllen.
12.17.5
यथेद्धः प्रज्वलत्यग्निरसमिद्धः प्रशाम्यति ।
अल्पाहारतयाग्निं त्वं शमयौदर्यमुत्थितम् ॥ १२.१७.५ ॥
Wie das entzündete Feuer lodert und das unentzündete erlischt, so lösche, indem du wenig isst, das Feuer des Bauches, das sich erhoben hat.
12.17.6
आत्मोदरकृतेऽप्राज्ञः करोति विशसं बहु ।
जयोदरं पृथिव्या ते श्रेयो निर्जितया जितम् ॥ १२.१७.६ ॥
Um seines eigenen Bauches willen begeht der Unweise viel Blutvergießen. Deine Eroberung der Erde ist eine Eroberung für den Bauch; besser ist die Erde, erobert von dem, der sich selbst besiegt hat.
12.17.7
मानुषान्कामभोगांस्त्वमैश्वर्यं च प्रशंससि ।
अभोगिनोऽबलाश्चैव यान्ति स्थानमनुत्तमम् ॥ १२.१७.७ ॥
Du preist die menschlichen Lüste und die Herrschaft; doch auch die Genusslosen und die Schwachen gelangen zum höchsten Ort.
12.17.8
योगः क्षेमश्च राष्ट्रस्य धर्माधर्मौ त्वयि स्थितौ ।
मुच्यस्व महतो भारात्त्यागमेवाभिसंश्रय ॥ १२.१७.८ ॥
Das Wohl und die Sicherheit des Reiches, Dharma und Adharma, ruhen auf dir. Befreie dich von dieser großen Last und nimm Zuflucht bei der Entsagung.
12.17.9
एकोदरकृते व्याघ्रः करोति विशसं बहु ।
तमन्येऽप्युपजीवन्ति मन्दवेगतरा मृगाः ॥ १२.१७.९ ॥
Um eines einzigen Bauches willen begeht der Tiger viel Gemetzel; von ihm leben auch die langsameren Hirsche.
12.17.10
विषयान्प्रतिसंगृह्य संन्यासे कुरुते मतिम् ।
न च तुष्यन्ति राजानः पश्य बुद्ध्यन्तरं यथा ॥ १२.१७.१० ॥
Wer sich von den Sinnesobjekten zurückzieht, richtet den Geist auf die Entsagung; doch Könige geben sich nie zufrieden. Sieh den Unterschied im Verstand.
12.17.11
पत्राहारैरश्मकुट्टैर्दन्तोलूखलिकैस्तथा ।
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च तेरयं नरको जितः ॥ १२.१७.११ ॥
Die Blätteresser, die mit Steinen Mahlenden, die ihre Zähne zum Mörser machen, und die von Wasser und Luft Lebenden haben diese Hölle besiegt.
12.17.12
यस्त्विमां वसुधां कृत्स्नां प्रशासेदखिलां नृपः ।
तुल्याश्मकाञ्चनो यश्च स कृतार्थो न पार्थिवः ॥ १२.१७.१२ ॥
Der König, der diese ganze Erde regiert, aber Stein und Gold gleich achtet, der ist vollendet, nicht bloß ein Herr der Erde.
12.17.13
संकल्पेषु निरारम्भो निराशीर्निर्ममो भव ।
अशोकं स्थानमातिष्ठ इह चामुत्र चाव्ययम् ॥ १२.१७.१३ ॥
Sei frei vom Handeln in Vorsätzen, frei von Erwartung und frei von Besitzdenken. Verweile hier und im Jenseits im sorgenfreien, unvergänglichen Zustand.
12.17.14
निरामिषा न शोचन्ति शोचन्ति त्वामिषैषिणः ।
परित्यज्यामिषं सर्वं मृषावादात्प्रमोक्ष्यसे ॥ १२.१७.१४ ॥
Die Fleischlosen trauern nicht; trauern tun die Fleischsucher wie du. Nachdem du alles Fleisch aufgegeben hast, wirst du von der Lügenrede befreit werden.
12.17.15
पन्थानौ पितृयानश्च देवयानश्च विश्रुतौ ।
ईजानाः पितृयानेन देवयानेन मोक्षिणः ॥ १२.१७.१५ ॥
Zwei Pfade sind berühmt: der Pfad der Ahnen und der Pfad der Götter. Die Opfernden gehen den Pfad der Ahnen, die Erlösung Suchenden den Pfad der Götter.
12.17.16
तपसा ब्रह्मर्येण स्वाध्यायेन महर्षयः ।
विमुच्य देहांस्ते यान्ति मृत्योरविषयं गताः ॥ १२.१७.१६ ॥
Durch Askese, keusche Zucht und Veda-Studium legen die großen Seher ihre Leiber ab und gehen, nachdem sie einen Zustand jenseits des Zugriffs des Todes erreicht haben.
12.17.17
आमिषं बन्धनं लोके कर्मेहोक्तं तथाऽऽमिषम् ।
ताभ्यां विमुक्तः पापाभ्यां पदमाप्नोति तत्परम् ॥ १२.१७.१७ ॥
In der Welt ist der Köder (die Anhaftung) eine Fessel, und auch das Handeln wird hier ebenso als Köder erklärt. Befreit von diesen beiden Übeln erlangt man jenen höchsten Zustand.
12.17.18
अपि गाथां पुरा गीतां जनकेन वदन्त्युत ।
निर्द्वन्द्वेन विमुक्तेन मोक्षं समनुपश्यता ॥ १२.१७.१८ ॥
Man rezitiert auch eine alte Strophe, die Janaka sang: gesprochen von dem, der frei von den Gegensatzpaaren ist und die Befreiung klar erblickt.
12.17.19
अनन्तं बत मे वित्तं यस्य मे नास्ति किंचन ।
मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे किंचित्प्रदह्यते ॥ १२.१७.१९ ॥
Wahrlich unermesslich ist mein Reichtum, und doch gehört mir nichts; wenn Mithilā brennt, verbrennt nichts von dem, was mein ist.
12.17.20
प्रज्ञाप्रासादमारुह्य न शोचेच्छोचतो जनान् ।
जगतीस्थोऽथवाऽद्रिस्थो मन्दबुद्धिर्नचेक्षते ॥ १२.१७.२० ॥
Hat man den Palast der Weisheit erstiegen, so soll man nicht trauern, wenn man trauernde Menschen sieht; ob auf der Erde oder auf dem Berg stehend, sieht der Dumme nicht.
12.17.21
दृश्यं पश्यति यः पश्यन्स चक्षुष्मान्स बुद्धिमान् ।
अज्ञातानां च विज्ञानात्संबोधाद्रुद्धिरुच्यते ॥ १२.१७.२१ ॥
Wer das Sichtbare sieht, indem er sieht, der ist sehend und weise; durch das Erkennen des Unbekannten und durch vollkommenes Erwachen wird Einsicht genannt.
12.17.22
यस्तु मानं विजानाति बहुमानमियात्स वै ।
ब्रह्मभावप्रभूतानां वैद्यानां भावितात्मनाम् ॥ १२.१७.२२ ॥
Wer die Ehre kennt, erlangt gewiss große Ehre unter denen, die im Zustand des Brahman reich sind, unter den Kundigen und den in sich Geläuterten.
12.17.23
यदा भूतपृथग्भावमेकस्थमनुपश्यति ।
तत एव च विस्तारं ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.१७.२३ ॥
Wenn man die Vielheit der Wesen als im Einen gegründet erblickt, dann entsteht gerade Weite, und dann wird Brahman erlangt.
12.17.24
ते जनास्तां गतिं यान्ति नाविद्वांसोऽल्पचेतसः ।
नाबुद्धयो नातपसः सर्वं बुद्धौ प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१७.२४ ॥
Jene Menschen erreichen jenes Ziel nicht, die unwissend, kleinen Geistes, unverständig und ohne Askese sind; alles ist im Verstand gegründet.