マハーバーラタ · 章 12.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.176.1
ईहमानः समारम्भान्यदि नासादयेद्धनम् ।
धनतृष्णाभिभूतश्च किं कुर्वन्सुखमाप्नुयात् ॥ १२.१७६.१ ॥
事業に努めても富を得られず、富への渇望に打ち負かされた人は、どうすれば幸福を得られるのでしょうか。
12.176.2
सर्वसाम्यमनायासः सत्यवाक्यं च भारत ।
निर्वेदश्चाविधित्सा च यस्य स्यात्स सखी नरः ॥ १२.१७६.२ ॥
バーラタよ、一切に対して平等であり、努力を要さず、真実を語り、厭離があり、行為への欲望がない人、その人こそ友である。
12.176.3
एतान्येव पदान्याहुः पञ्च वृद्धाः प्रशान्तये ।
एष स्वर्गश्च धर्मश्च सुखं चानुत्तमं सताम् ॥ १२.१७६.३ ॥
長老たちは、平安のためにこの五つの段階を説くという。これこそ天界であり、ダルマであり、善人にとっての無上の幸福である。
12.176.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
निर्वेदान्मङ्किना गीतं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.१७६.४ ॥
ここでも人々はこの古い物語を語る。マンキが厭離によって歌ったものである。ユディシュティラよ、それを聞け。
12.176.5
ईहमानो धनं मङ्किर्भग्नेहश्च पुनः पुनः ।
केनचिद्धनलेशेन क्रीतवान्दम्यगोयुगम् ॥ १२.१७६.५ ॥
マンキは富を求めて何度も努めたが、その努力は何度も挫かれた。ついにわずかな富で、調教された役牛の一対を買った。
12.176.6
सुसंबद्धौ तु तौ दम्यौ दमनायाभिनिःसृतौ ।
आसीनमुष्ट्रं मध्येन सहसैवाभ्यधावताम् ॥ १२.१७६.६ ॥
よく軛につながれたその二頭の調教済みの牛は、調教されるために出て行ったが、突然、座っていたラクダの真ん中めがけて突進した。
12.176.7
तयोः संप्राप्तयोरुष्ट्रः स्कन्धदेशममर्पणः ।
उत्थायोत्क्षिप्य तौ दम्यौ पससार महाजवः ॥ १२.१७६.७ ॥
二頭が近づくと、そのラクダはいらだって立ち上がり、肩の辺りで二頭の牛を跳ね上げ、非常な速さで走り去った。
12.176.8
ह्रियमाणौ तु तौ दम्यौ तेनोष्ट्रेण प्रमाथिना ।
प्रियमाणौ च संप्रेक्ष्य मङ्किस्तत्राब्रवीदिदम् ॥ १२.१७६.८ ॥
その破壊的なラクダに引きずられ、死につつある二頭の牛を見て、マンキはそこでこう言った。
12.176.9
न जात्वविहितं शक्यं दक्षेणाषीहितुं धनम् ।
युक्तेन श्रद्धया सम्यगीहां समनुतिष्ठता ॥ १२.१७६.९ ॥
熟練した人でも、定められていない富を得ることは決してできない。信仰と自制をもって正しく努める人にとっても同じである。
12.176.10
पूर्वमर्यैर्विहीनस्य युक्तस्याप्युतिष्ठतः ।
इमं पश्यत संगत्या मम दैवमुपप्लवम् ॥ १२.१७६.१० ॥
かつて当然の取り分を奪われ、自制して努力する私に降りかかったこの運命の災いを、出来事の流れの中で見よ。
12.176.11
उद्यम्योद्यम्य मे दम्यौ विषमेणैव गच्छतः ।
उत्क्षिप्य काकतालीयमुन्माथेनेव जम्बुकः ॥ १२.१७६.११ ॥
私の二頭の若い牛を何度も持ち上げ、険しい道を引きずりながら、まるで偶然に烏が椰子の実に当たるように、山犬が揺さぶるかのように、それらを空へ跳ね上げた。
12.176.12
मणीवोष्ट्रस्य लम्वेते प्रियौ वत्सतरौ मम ।
शुद्वं हि दैवमेवेदं हठे नैवास्ति पौरुषम् ॥ १२.१७६.१२ ॥
ラクダの首に宝玉のように、私の愛する二頭の若い牛がぶら下がっている。これはまさに純粋な運命であり、頑なさには男らしい努力などない。
12.176.13
यदि वाऽप्युपपद्येत पौरुषं नाम कर्हिचित् ।
अन्विष्यमाणं तदपि दैवमेवावतिष्ठते ॥ १२.१७६.१३ ॥
たとえ人間の努力が生じることがあっても、それを求めると、なお運命のままである。
12.176.14
तस्मान्निर्वेद एवेह गन्तव्यः सुखभीप्सता ।
सुखं स्वपिति निर्विण्णो निराशश्चार्थसाधने ॥ १२.१७६.१४ ॥
ゆえに幸福を求める者は、ここで厭離を得るべきである。厭離し、目的の達成に望みを持たぬ者は安らかに眠る。
12.176.15
अहो सम्यक्शुकेनोक्तं सर्वतः परिमुच्यता ।
प्रतिष्ठता महारण्यं जनकस्य निवेशनात् ॥ १२.१७६.१५ ॥
ああ！シュカは正しく語った。あらゆる面から解脱しようとする者は、ジャナカの館を去り、大森林へ赴く。
12.176.16
यः कामानाप्नुयात्सर्वान्यश्चैतान्केवलांस्त्यजेत् ।
प्रापणात्सर्वकामानां परित्यागो विशिष्यते ॥ १२.१७६.१६ ॥
あらゆる欲望を得る者と、ただこれらを捨てる者とがいる。あらゆる欲望を得ることより、それらを捨てることが勝れている。
12.176.17
नान्तं सर्वविधित्सानां गतपूर्वोऽस्ति कश्चन ।
शरीरे जीविते चैव तृष्णा मर्त्यस्य वर्धते ॥ १२.१७६.१७ ॥
あらゆることを為そうとする者の終わりを、先人の誰も見出した者はいない。身体と生命において、死すべき者の渇愛は増大する。
12.176.18
निवर्तस्य विधित्साभ्यः शाम्य निर्विद्य कामुक ।
असकृच्चासि निकृतो न च निर्विद्यसे मनः ॥ १२.१७६.१८ ॥
行為への欲望から引き返せ。静まり、厭離せよ、欲望を愛する者よ。おまえは幾度も傷つけられたのに、心はなお厭離しない。
12.176.19
यदि नाहं विनाश्यस्ते यद्येवं रमसे मया ।
मा मां योजय लोभेन वृथाऽत्वं वित्तकामुक ॥ १२.१७६.१९ ॥
もしお前によって私が滅ぼされるべきではなく、お前がこのように私に喜ぶのなら、貪欲で私を繋ぐな。富を欲する者よ、お前は無駄にそうしている。
12.176.20
संचितं संचितं द्रव्यं नष्टं तव पुनः पुनः ।
कदा तां मोक्ष्यसे मूढ धनेहां धनकामुक ॥ १२.१७६.२० ॥
お前は何度も蓄えた財を、何度も失った。愚かな富を求める者よ、その富への渇望をいつ捨てるのか。
12.176.21
अहो नु मम बालिश्यं योऽहं क्रीडनकस्तव ।
क्लेशैर्नानाविधैर्नित्यं संयोजयसि निर्घृणः।
किं नैवं जातु पुरुषः परेषां प्रेष्यतामियात् ॥ १२.१७६.२१ ॥
ああ、私は何という愚かさか、お前の玩具になってしまった。無慈悲な者よ、お前は絶えず私を様々な苦しみに結びつける。人はこのように他人の隷属へ決して行かないのか。
12.176.22
न पूर्वे नापरे जातु कामानामन्तमाप्नुवन् ।
त्यक्त्वा सर्वसमारम्भान्प्रतिबुद्धोऽस्मि जागृमि ॥ १२.१७६.२२ ॥
先の者も後の者も、欲望の果てに至った者はいない。すべての営みを捨てて、私は目覚めた。私は目覚めている。
12.176.23
नूनं मे हृदयं कामं वज्रसारमयं दृढम् ।
यदनर्थशताविष्टं शतधा न विदीर्यते ॥ १२.१७६.२३ ॥
確かに私の心は欲望に満ち、雷の本質でできて堅固である。百の不幸に取り囲まれても、百に砕けることがないのだから。
12.176.24
त्यजामि काम त्वां चैव यच्च किंचित्प्रियं तव ।
तवाहं प्रियमन्विच्छन्नात्मन्युपलभे सुखम् ॥ १२.१७६.२४ ॥
私は欲望を捨てる。お前も、お前にとって大切なものすべても捨てる。お前の喜ぶものを求めながらも、私は自分の内に幸福を見出す。
12.176.25
काम जानामि ते मूलं संकल्पात्किल जायसे ।
न त्वां संकल्पयिष्यामि समूलो नभविष्यसि ॥ १२.१७६.२५ ॥
欲望よ、お前の根は決意だと私は知っている。決意からお前は生まれる。私がお前を思い起こさなければ、お前は根ごと消え去るだろう。
12.176.26
ईहा धनस्य न सुखा लुब्ध्वा चिन्ता च भूयसी ।
लब्धनाशो यथा मृत्युर्लब्धं भवति वा न वा ॥ १२.१७६.२६ ॥
富を求めることは快くなく、貪欲は大きな憂いをもたらす。得たものを失うことは死のようなものだ、得たにせよ得ないにせよ。
12.176.27
परित्यागे न लभते ततो दुःखतरं नु किम् ।
न च तुष्यति लब्धेन भूय एव च मार्गति ॥ १२.१७६.२७ ॥
捨てても得られない者より大きな苦しみが何かあろうか。得たものに満足しない者は、さらに求め続ける。
12.176.28
अनुतर्पुल एवार्थः स्वादु गाङ्गभिवोदकम् ।
मद्विलापनमेततु प्रतिबुद्धोऽस्मि संत्यज ॥ १२.१७६.२८ ॥
富は決して満足を与えないが、ガンジスの水のように甘く感じられる。これは私の嘆きにすぎない。私は目覚めた、これを捨てよ。
12.176.29
य इमं मामकं देहं भूतग्रामः समाश्रितः ।
स यात्वितो यथाकामं वसतां वा यथासुखम् ॥ १२.१७६.२९ ॥
この私の身体に身を寄せている生き物の群れは、望むままにここから去るがよい。あるいは幸せに住める所に住むがよい。
12.176.30
न युष्मास्विह मे प्रीतिः कामलोभानुसारिषु ।
तस्मादुत्सृज्य वः सर्वान्सत्वमेवाश्रयाम्यहम् ॥ १२.१७६.३० ॥
欲望と貪欲に従うお前たちに、私はここで愛着を持たない。だからお前たちすべてを捨て、ただ純質（サットヴァ）に身を寄せる。
12.176.31
सर्व भूतान्यहं देहे पश्यन्मनसि चात्मनः ।
योगे बुद्धिं श्रुते सत्वं मनो ब्रह्मणि धारयन् ॥ १२.१७६.३१ ॥
身と心の中に一切の生類を自己として見て、ヨーガに知性を、聞いた教えに確固たる本性を据え、心をブラフマンに保つ。
12.176.32
विहरिष्याम्यनासक्तः सुखी लोकान्निरामयः ।
यथा मां त्वं पुनर्नैवं दुःखेषु प्रणिधास्यसि ॥ १२.१७६.३२ ॥
執着なく、幸福で、病なく、諸世界を遍歴しよう。あなたが再び私をこれらの苦しみに置くことのないように。
12.176.33
त्वया हि मे प्रणुन्नस्य गतिरन्या न विद्यते ।
तृष्णा शोकश्रमाणां हि त्वं काम प्रभवः सदा ॥ १२.१७६.३३ ॥
あなたに駆り立てられた私には別の道はない。実にカーマよ、渇愛と悲しみと苦労の源は常にあなたなのだ。
12.176.34
धननाशेऽधिकं दुःखं मन्ये सर्वमहत्तरम् ।
ज्ञातयो ह्यवमन्यन्ते मित्राणि च धनाच्च्युतम् ॥ १२.१७६.३४ ॥
富を失うことには、より大きな苦しみがあると私は思う、あらゆる苦しみの中で最大のものだと。富を失った者は親族も友人も軽んじるのだ。
12.176.35
अवज्ञानसहस्रैस्तु दोषाः कष्टतराऽधने ।
धने सुखकला या तु साऽपि दुःखैर्विधीयते ॥ १२.१७६.३५ ॥
貧困の中では、幾千もの侮辱によって欠点はいっそう苦しいものとなる。富の中にある幸福のわずかな部分すら、苦しみによって定められているのだ。
12.176.36
धनमस्येति पुरुषं पुरो निघ्नन्ति दस्यवः ।
क्लिश्यन्ति विविधैर्दण्डैर्नित्यमुद्वेजयन्ति च ॥ १२.१७६.३६ ॥
「この男には財がある」と思い、盗賊たちは前から人を打ち倒し、様々な罰で苦しめ、常に怯えさせる。
12.176.37
धनलोलुपता दुःखमिति बुद्धं चिरान्मया ।
यद्यदालम्बसे कामं तत्तदेवानुरुध्यसे ॥ १२.१७६.३७ ॥
富への貪欲こそが苦しみだと、私は長い時を経てようやく悟った。お前が執着するどんな欲望にも、お前はまさにそれによって縛られるのだ。
12.176.38
अतत्त्वज्ञोऽसि बालश्च दुस्तोषोऽपूरणोऽनलः ।
नैव त्वं वेत्थ सुलभं नैव त्वं वेत्थ दुर्लभम् ॥ १२.१७६.३८ ॥
お前は真理を知らぬ子供だ。満たしがたく、満たしようのない火のようだ。容易に得られるものすら知らず、得がたいものも知らない。
12.176.39
पाताल इव दुष्पूरो मां दुःखैर्योक्तुमिच्छसि ।
नाहमद्य समावेष्टुं शक्यः काम पुनस्त्वया ॥ १२.१७६.३९ ॥
冥界のように満たしがたいお前は、私を苦しみで縛ろうとする。ああ欲望よ、今日の私はもう再びお前に包まれることはできない。
12.176.40
निर्वेदमहमासाद्य द्रव्यनाशाद्यदृच्छया ।
निवृत्तिं परमां प्राप्य नाद्य कामान्विचिन्तये ॥ १२.१७६.४० ॥
富を失ったことで、私は偶然にも厭離を得た。最高の解脱に達した今、私はもう欲望を思うことはない。
12.176.41
अतिक्लेशान्सहामीह नाहं बुद्ध्याम्यबुद्धिमान् ।
निकृतो धननाशेन शये सर्वाङ्गविज्वरः ॥ १२.१७६.४१ ॥
ここで私は大きな苦しみに耐えている。愚かな私には理解できない。富の喪失に打ちのめされながらも、全身に熱なく横たわっている。
12.176.42
परित्यजामि काम त्वां हित्वा सर्वं मनोगतम् ।
न त्वं मया पुनः काम नस्योतेनेव रंस्यसे ॥ १२.१७६.४२ ॥
ああ欲望よ、私はお前を捨てる。心にあるすべてをも捨てよう。ああ欲望よ、鼻綱を通された牛のように、お前はもう私によって楽しむことはない。
12.176.43
क्षमिष्ये क्षिपमाणानां न हिंसिष्ये विहिंसितः ।
द्वेष्यमुक्तः प्रियं वक्ष्याम्यनादृत्य तदप्रियम् ॥ १२.१७६.४३ ॥
私を罵る者は私が赦そう。害されても私は害を加えない。憎しみをもって語られても、その不快を顧みず、私は快いことだけを語ろう。
12.176.44
तृप्तः स्वस्थेन्द्रियो नित्यं यथालब्धेन वर्तयन् ।
न सकामं करिष्यामि त्वामहं शत्रुमात्मनः ॥ १२.१७६.४४ ॥
常に満足し、感覚を静め、得たものによって暮らしながら、私は自分自身の敵であるお前の欲望を満たさせはしない。
12.176.45
निर्वेदं निर्वृतिं तृप्तिं शान्तिं सत्यं दमं क्षमाम् ।
सर्वभूतदयां चैव विद्धि मां शरणागतम् ॥ १२.१७६.४५ ॥
無執・涅槃・満足・寂静・真実・自制・忍耐、そして一切の生きものへの慈悲——これらを知れ、私は帰依を求めて来たのだと。
12.176.46
तस्मात्कामश्च लोभश्च तृष्णा कार्पण्यमेव च ।
त्यजन्तु मां प्रतिष्ठन्तं सत्वस्थो ह्यस्मि सांप्रतम् ॥ १२.१७६.४६ ॥
ゆえに、今なお私の中に立つ欲望・貪欲・渇愛・けちは、私を離れよ。今や私は善性に安住しているのだから。
12.176.47
प्रहाय कामं लोभं च क्रोधं पारुष्यमेव च ।
नाद्य लोभवशं प्राप्तो दुःखं प्राप्स्याम्यनात्मवान् ॥ १२.१७६.४७ ॥
欲望・貪欲・怒り・粗暴さを捨てて、今日私は貪欲の支配に陥ることはない。さもなくば、自己制御を失い、ただ苦しみを得るであろう。
12.176.48
यद्यस्त्यजति कामानां तत्सुखस्याभिपूर्यते ।
कामस्य वशगो नित्यं दुःखमेव प्रपद्यते ॥ १२.१७६.४८ ॥
もし人が欲望を捨てれば、その人の幸福は満たされる。しかし常に欲望に支配される者は、ただ苦しみに陥る。
12.176.49
कामानुबन्धं नुदते यत्किंचित्पुरुषो रजः ।
कामक्रोधोद्भवं दुःखमह्रीररतिरेव च ॥ १२.१७६.४९ ॥
人が欲望の束縛として退けるものは何であれ、それは欲と怒りから生じる苦しみであり、また恥と厭わしさでもある。
12.176.50
एष ब्रह्मप्रतिष्ठोऽहं ग्रीष्मे शीतमिव ह्रदम् ।
शाम्यामि परिनिर्वामि सुखमासे च केवलम् ॥ १२.१७६.५० ॥
私はブラフマンに確立している。夏の冷たい湖のように、私は静まり、完全に冷やされ、ただ幸福の中に座す。
12.176.51
यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत्सुखम् ।
तृष्णाक्षयसुखस्यैते नार्हतः षोडशीं कलाम् ॥ १२.१७६.५१ ॥
世の欲望の快楽も、神聖な大いなる幸福も、渇愛の滅尽の幸福の十六分の一にさえ値しない。
12.176.52
आत्मना सप्तमं कामं हत्वा शत्रुमिवोत्तमम् ।
प्राप्यावध्यं ब्रह्मपुरं राजेव च वसाम्यहम् ॥ १२.१७६.५२ ॥
自己によって第七の欲望を最上の敵のように打ち倒し、不滅のブラフマンの都に至って、私は王のように住まう。
12.176.53
एतां बुद्धिं समास्थाय मङ्किर्निर्वेदमागतः ।
सर्वान्कामान्परित्यज्य प्राप्य ब्रह्म महत्सुखम् ॥ १२.१७६.५३ ॥
この智慧をしっかりと取り入れて、マンキは厭離に至った。すべての欲望を捨てて、ブラフマンと大いなる幸福を得た。
12.176.54
दम्यनाशकृते मङ्किरमृतत्वं किलागमत् ।
अच्छिनत्काममूलं स तेन प्राप परां गतिम् ॥ १२.१७६.५४ ॥
征服者を滅ぼすために、マンキは実に不死を得た。彼は欲望の根を断ち、それによって至高の境地に達した。
12.176.55
अत्राप्युदाहरन्तीमं श्लोकं मोक्षोपसंहितम् ।
गीतं विदेहराजेन जनकेन प्रशाम्यता ॥ १२.१७६.५५ ॥
ここでも解脱に関わるこの詩節が引用される。ヴィデーハの王ジャナカが心静かなときに歌ったものである。
12.176.56
अनन्तमिव मे वित्तं यस्य मे नास्ति किंचन ।
मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे दह्यति किंचन ॥ १२.१७६.५६ ॥
私の富は無限のようだが、私には何一つない。ミティラーが燃え上がっても、私のものは何も燃えない。
12.176.57
अत्रैवोदाहरन्तीमं बोध्यस्य पदसंचयम् ।
निर्वेदं प्रति विन्यस्तं तं निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.१७६.५७ ॥
ここでも人々は、離欲について説かれたボーディヤのこの詩句群を引用する。ユディシュティラよ、それを理解せよ。
12.176.58
बोध्यं शान्तमृषिं राजा नाहुषः पर्यपृच्छत ।
निर्वेदाच्छान्तिमापन्नं शास्त्रप्रज्ञानतर्पितम् ॥ १२.१७६.५८ ॥
ナフシャの子の王は、厌離によって寂静に達し、聖典の智慧に満たされた寂静の聖者ボーディヤに尋ねた。
12.176.59
उपदेशं महाप्राज्ञ शमस्योपदिशस्व मे ।
कां बुद्धिं समनुप्राप्य शान्तश्चरसि निर्वृतः ॥ १२.१७६.५९ ॥
大いなる智者よ、寂静の教えを私に説きなさい。どのような智慧を得て、あなたは寂静と満足のうちに歩んでいるのか。
12.176.60
उपदेशेन वर्तामि नानुशास्मीह कंचन ।
लक्षणं तस्य वक्ष्येऽहं तत्स्वयं परिमृष्यताम् ॥ १२.१७६.६० ॥
私は教えに従って生きており、ここで誰かに命じることはない。その特徴を私が説こう、それをあなた自身が吟味せよ。
12.176.61
पिङ्गला कुररः सर्पः सारङ्गान्वेषणं वने ।
इषुकारः कुमारी च षडेते गुरवो मम ॥ १२.१७६.६१ ॥
ピンガラー、ミサゴ、蛇、森で鹿を探す者、矢作り、そして乙女——この六者が私の師である。
12.176.62
आशा बलवती राजन्नैराश्यं परमं सुखम् ।
आशां निराशां कृत्वा तु सुखं स्वपिति पिङ्गला ॥ १२.१७६.६२ ॥
王よ、希望は強大である。無望こそ最高の幸福である。希望を無望に変えて、ピンガラーは安らかに眠る。
12.176.63
सामिषं कुररं दृष्ट्वा वध्यमानं निरामिषैः ।
आमिषस्य परित्यागात्कुररः सुखमेधते ॥ १२.१७६.६३ ॥
肉を持つミサゴが肉のない鳥たちに襲われるのを見て、肉を捨てたことでミサゴは幸福に栄える。
12.176.64
गृहारम्भो हि दुःखाय न सुखाय कदाचन ।
सर्पः परकृतं वेश्म प्रविश्य सुखमेधते ॥ १२.१७६.६४ ॥
家を建て始めることは苦しみのためであり、決して幸福のためではない。蛇は他人が作った住まいに入り、幸福に栄える。
12.176.65
सुखं जीवन्ति मुनयो भैक्ष्यवृत्तिं समाश्रिताः ।
अद्रोहणैव भूतानां सारङ्ग इव पक्षिणः ॥ १२.१७६.६५ ॥
乞食の生活を選んだ聖者たちは、生き物に害を与えず、サーランガ鳥のように幸福に暮らす。
12.176.66
अल्पेभ्यश्च महद्भ्यश्च शास्त्रेभ्यो मतिमान्नरः ।
सर्वतः सारमादद्यात्पुष्पेभ्य इव षट्पदः ॥ १२.१७६.६६ ॥
賢者は小さな聖典からも大きな聖典からも、あらゆる所から精髄を取るべきである。六足の蜂が花から蜜を取るように。
12.176.67
इषुकारो नरः कश्चिदिपावासक्तमानसः ।
समीपेनापि गच्छन्तं राजानं नावबुद्धवान् ॥ १२.१७६.६७ ॥
ある矢作りの男は、自分の矢に心を奪われており、すぐそばを通った王にも気づかなかった。
12.176.68
बहूनां कलहो नित्यं द्वयोः संकथनं ध्रुवम् ।
एकाकी विचरिष्यानि कुमारीशङ्खको यथा ॥ १२.१७६.६८ ॥
多くの者の間には常に争いがあり、二人の間には必ず会話がある。私は未婚の娘の貝殻の腕輪のように、ひとり歩き回ろう。