మహాభారతం · అధ్యాయం 12.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.178.1
बान्धवाः कर्म वित्तं वा प्रज्ञा वेह पितामह ।
नरस्य का प्रतिष्ठा स्यादेतत्पृष्टो वदस्व मे ॥ १२.१७८.१ ॥
బంధువులా, కర్మమా, ధనమా, లేక ప్రజ్ఞా — పితామహా, ఈ లోకంలో మనిషికి ఆధారం ఏది? నేను అడుగుతున్నాను, నాకు చెప్పండి.
12.178.2
प्रज्ञा प्रतिष्ठा भूतानां प्रज्ञा लाभः परो मतः ।
प्रज्ञा निःश्रेयसी लोके प्रज्ञा स्वर्गो मतः सताम् ॥ १२.१७८.२ ॥
ప్రజ్ఞ ప్రాణులకు ఆధారం; ప్రజ్ఞను పొందడం అత్యుత్తమమని భావిస్తారు. లోకంలో ప్రజ్ఞయే శ్రేయస్సును ఇస్తుంది; సత్పురుషుల అభిప్రాయంలో ప్రజ్ఞయే స్వర్గం.
12.178.3
प्रज्ञया प्रापितार्थो हि बलिरैश्वर्यसंक्षये ।
प्रह्लादो नमुचिर्मङ्किस्तस्याः किं विद्यते परम् ॥ १२.१७८.३ ॥
ప్రజ్ఞ వల్లనే బలి ఐశ్వర్యం నశించినప్పుడు తన లక్ష్యాన్ని పొందాడు; ప్రహ్లాదుడు, నముచి, మంకి కూడా. ఆ ప్రజ్ఞకంటే ఉన్నతమైనది ఏముంది?
12.178.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्रकाश्यपसंवादं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.१७८.४ ॥
ఈ విషయంలో కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు — ఇంద్రుడు, కాశ్యపుల సంవాదం. యుధిష్ఠిరా, దాన్ని వినుము.
12.178.5
वैश्यः कश्चिदृषिसुतं काश्यपं संशितव्रतम् ।
रथेन पातयामास श्रीमान्दृप्तस्तपस्विनम् ॥ १२.१७८.५ ॥
ఒక వైశ్యుడు, ధనవంతుడు, గర్విష్ఠుడు, కఠిన వ్రతం గల ఋషి-పుత్రుడు కాశ్యపుడిని రథంతో కింద పడగొట్టాడు — ఆ తపస్విని.
12.178.6
आर्तः स पतितः क्रुद्धस्त्यक्त्वाऽऽत्मानमथाब्रवीत् ।
मरिष्याम्यधनस्येह जीवितार्थो न विद्यते ॥ १२.१७८.६ ॥
అతడు బాధపడి, కింద పడి, కోపంతో తన ప్రాణాన్ని విడిచిపెట్టాలని నిశ్చయించి ఇలా అన్నాడు — "ధనం లేని నేను మరణిస్తాను; ఈ లోకంలో నాకు జీవించే ప్రయోజనం లేదు."
12.178.7
तथा मुमूर्षमासीनमकूजन्तमचेतसम् ।
इन्द्रः सृगालरूपेण बभाषे क्षुब्धमानसम् ॥ १२.१७८.७ ॥
అలా మరణించాలనుకుని కూర్చున్న, ఏడ్వని, చైతన్యం లేని, కలత చెందిన మనసున్న అతనితో ఇంద్రుడు నక్క రూపంలో మాట్లాడాడు.
12.178.8
मनुष्ययोनिमिच्छन्ति सर्वभूतानि सर्वशः ।
मनुष्यत्वे च विप्रत्वं सर्व एवाभिनन्दति ॥ १२.१७८.८ ॥
సర్వ ప్రాణులు అన్ని విధాలుగా మనుష్య జన్మను కోరుకుంటాయి; మనుష్యుడిగా ఉండటంలో కూడా బ్రాహ్మణత్వాన్ని అందరూ సంతోషంగా కోరుకుంటారు.
12.178.9
मनुष्यो ब्राह्मणश्चासि श्रोत्रियश्चासि काश्यप ।
सुदुर्लभमवाप्यैतन्न दोषान्मर्तुमर्हसि ॥ १२.१७८.९ ॥
కాశ్యపా, నువ్వు మనిషివి, బ్రాహ్మణుడివి, శ్రోత్రియుడివి కూడా. ఇంత అరుదైనది పొంది, ఏదో దోషం వల్ల మరణించడం నీకు తగదు.
12.178.10
सर्वे लाभाः साभिमाना इति सत्यवती श्रुतिः ।
संतोषणीयरूपोऽसि लोभाद्यदभिमन्यसे ॥ १२.१७८.१० ॥
'అన్ని లాభాలు అహంకారంతో వస్తాయి' అని సత్యవతి అయిన శ్రుతి చెబుతుంది. నువ్వు సంతృప్తి పొందదగిన స్థితిలో ఉన్నావు; అయినా లోభం వల్ల అహంకరిస్తున్నావు.
12.178.11
अहो सिद्धार्थता तेषां येषां सन्तीह पाणयः ।
अतीव स्पृहये तेषां येषां सन्तीह पाणयः ॥ १२.१७८.११ ॥
ఆహా, ఇక్కడ చేతులు ఉన్నవారి కార్యసిద్ధి! ఇక్కడ చేతులు ఉన్నవారిని నేను ఎంతో కోరుకుంటున్నాను.
12.178.12
पाणिमद्भ्यः स्पृहाऽस्माकं यथा तव धनस्य वै ।
न पाणिलाभादधिको लाभः कश्चन विद्यते ॥ १२.१७८.१२ ॥
చేతులు ఉన్నవారి పట్ల మాకు ఉన్న కోరిక, నీకు ధనం పట్ల ఉన్నట్లే. చేతులు లభించడం కంటే అధికమైన లాభం మరొకటి లేదు.
12.178.13
अपाणित्वाद्वयं ब्रह्मन्कण्टकं नोद्धरामहे ।
जन्तूनुच्चावचानङ्गे दशतो न कषाम वा ॥ १२.१७८.१३ ॥
ఓ బ్రాహ్మణా, చేతులు లేనందున మేము ముల్లును తీయలేము; శరీరంపై కాటువేసే రకరకాల కీటకాలను తోలలేము, గోకలేము.
12.178.14
अथ येषां पुनः पाणी देवदत्तौ दशाङ्गुली ।
उद्धरन्ति कृमीनङ्गाद्दशतो निकषन्ति च ॥ १२.१७८.१४ ॥
కానీ దేవదత్తమైన రెండు చేతులు, పది వేళ్లు ఉన్నవారు శరీరం నుండి పురుగులను తీసి, కరిచేవాటిని నలిపివేస్తారు.
12.178.15
वर्षाहिमातपानां च परित्राणानि कुर्वते ।
चेलमन्नं सुखं शय्यां निवातं चोपभुञ्जते ॥ १२.१७८.१५ ॥
వర్షం, మంచు, ఎండ నుండి రక్షణలు చేసుకుంటారు; వస్త్రం, అన్నం, సుఖం, పడక, గాలి లేని చోటును అనుభవిస్తారు.
12.178.16
अधिष्ठाय च गां लोके भुञ्जते वाहयन्ति च ।
उपायैर्बहुभिश्चैव वश्यानात्मनि कुर्वते ॥ १२.१७८.१६ ॥
లోకంలో వారు ఎద్దుపై ఎక్కి దానిని అనుభవిస్తారు, తోలుతారు; అనేక ఉపాయాలతో వశులైనవారిని తమ వశంలో ఉంచుకుంటారు.
12.178.17
ये खल्वजिह्वाः कृपणा अल्पप्राणा अपाणयः ।
सहन्ते तानि दुःखानि दिष्ट्या त्वं न तथा मुने ॥ १२.१७८.१७ ॥
నాలుక లేని, అల్పప్రాణులైన, చేతులు లేని దీనులు ఆ దుఃఖాలను సహిస్తారు; ఓ ముని, అదృష్టవశాత్తు నీవు అలా లేవు.
12.178.18
दिष्ट्या त्वं न शृगालो वै न कृमिर्न च मूषकः ।
न सर्पो न च मण्डूको न चान्यः पापयोनिजः ॥ १२.१७८.१८ ॥
అదృష్టవశాత్తు నీవు నక్క కాదు, పురుగు కాదు, ఎలుక కాదు, పాము కాదు, కప్ప కాదు, పాపయోనిలో పుట్టిన మరే ఇతర జీవి కాదు.
12.178.19
एतावताऽपि लाभेन तोष्टुमर्हसि काश्यप ।
किं पुनर्योसि सत्वानां सर्वेषां ब्राह्मणोत्तमः ॥ १२.१७८.१९ ॥
కాశ్యపా, ఇంత లాభంతోనే నీవు సంతృప్తి చెందాలి. మరి నీవు సకల ప్రాణులలో ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడవు కదా.
12.178.20
इमे मां कृमयोऽदन्ति येषामुद्धरणाय वै ।
नास्ति शक्तिरपाणित्वात्पश्यावस्थामिमां मम ॥ १२.१७८.२० ॥
ఈ పురుగులు నన్ను తింటున్నాయి. చేతులు లేకపోవడంవల్ల వాటిని తరిమివేయగల శక్తి నాకు లేదు. నా ఈ స్థితిని చూడు.
12.178.21
अकार्यमिति चैवेमं नात्मानं संत्यजाम्यहम् ।
नातः पापीयसीं योनिं पतेयमपरामिति ॥ १२.१७८.२१ ॥
ఇది చేయరానిది కనుక నేను నన్ను త్యజించలేదు. ఇంతకంటే పాపమైన మరో జన్మలో నేను పడకూడదని.
12.178.22
मध्ये वै पापयोनीनां सृगालीयामहं गतः ।
पापीयस्यो बहुतरा इतोऽन्याः पापयोनयः ॥ १२.१७८.२२ ॥
పాప యోనుల మధ్య నేను నక్క యోనిలో పడ్డాను. వీటికంటే ఇంకా పాపమైన యోనులు చాలా ఉన్నాయి.
12.178.23
जात्यैवैके सुखितराः सन्त्यन्ये भृशदुःखिताः ।
नैकान्तं सुखमेवेह क्वचित्पश्यामि कस्यचित् ॥ १२.१७८.२३ ॥
కొందరు పుట్టుకతోనే ఎక్కువ సుఖంగా ఉంటారు, మరికొందరు ఎంతో దుఃఖంతో ఉంటారు. ఇక్కడ ఎవరికీ పూర్తి సుఖం ఉండటం నేనెక్కడా చూడలేదు.
12.178.24
मनुष्या ह्याढ्यतां प्राप्य राज्यमिच्छन्त्यनन्तरम् ।
राज्याद्देवत्वमिच्छन्ति देवत्वादिन्द्रतामपि ॥ १२.१७८.२४ ॥
మనుషులు సంపద పొందిన తర్వాత రాజ్యాన్ని కోరుకుంటారు; రాజ్యం వల్ల దేవత్వాన్ని కోరుకుంటారు; దేవత్వం వల్ల ఇంద్రపదవిని కూడా కోరుకుంటారు.
12.178.25
भवेस्त्वं यद्यपि त्वाढ्यो न राजा न च दैवतम् ।
देवत्वं प्राप्य चेन्द्रत्वं नैव तुष्येस्तथा सति ॥ १२.१७८.२५ ॥
నీవు ధనవంతుడవైనా, రాజువు కాకపోయినా, దేవుడు కాకపోయినా, దేవత్వాన్ని, ఇంద్రపదాన్ని పొందినా నీవు తృప్తి చెందవు.
12.178.26
न तृप्तिः प्रियलाभेऽस्ति तृष्णा नाद्भिः प्रशाम्यति ।
संप्रज्वलति सा भूयः समिद्भिरिव पावकः ॥ १२.१७८.२६ ॥
ప్రియమైనది పొందినా తృప్తి లేదు; తృష్ణ నీటితో శాంతించదు. అగ్ని కట్టెలతో మళ్ళీ మండినట్లు అది మళ్ళీ జ్వలిస్తుంది.
12.178.27
अस्त्येव त्वयि शोकोऽपि हर्षश्चापि तथा त्वयि ।
सुखदुःखे तथा चोभे तत्र का परिदेवना ॥ १२.१७८.२७ ॥
నీలో శోకమూ ఉంది, హర్షమూ ఉంది. సుఖదుఃఖాలు రెండూ నీలోనే ఉన్నాయి; అక్కడ విలాపం ఎందుకు?
12.178.28
परिच्छिद्यैव कामानां सर्वेषां चैव कर्मणाम् ।
मूलं बुद्धीन्द्रियग्रामं शकुन्तानिव पञ्जरे ॥ १२.१७८.२८ ॥
అన్ని కోరికలకు, అన్ని కర్మలకు మూలం బుద్ధి మరియు ఇంద్రియ సమూహమే. పంజరంలోని పక్షులను విడిపించినట్లు వాటిని పూర్తిగా ఛేదించు.
12.178.29
न द्वितीयस्य शिरसश्छेदनं विद्यते क्वचित् ।
न च पाणेस्तृतीयस्य यन्नास्ति न ततो भयम् ॥ १२.१७८.२९ ॥
రెండవ తల నరకబడడం ఎక్కడా లేదు; మూడవ చేయీ లేదు. లేనిదానివల్ల భయం లేదు.
12.178.30
न खल्वप्यरसज्ञस्य कामः क्वचन जायते ।
संस्पर्शाद्दर्शनाद्वापि श्रवणाद्वापि जायते ॥ १२.१७८.३० ॥
రుచి తెలియనివాడిలో ఎక్కడా కోరిక పుట్టదు. స్పర్శ వల్ల, దర్శనం వల్ల, లేదా శ్రవణం వల్ల అది పుడుతుంది.
12.178.31
न त्वं स्मरसि वारुण्या लट्वाकानां च पक्षिणाम् ।
ताभ्यां चाभ्यधिको भक्ष्यो न कश्चिद्विद्यते क्वचित् ॥ १२.१७८.३१ ॥
నీవు వారుణి (మద్యం)నూ లట్వాక పక్షులనూ గుర్తుంచుకోలేదా? వాటి కంటే మించిన భక్ష్యం ఎక్కడా లేదు.
12.178.32
यानि चान्यानि भूतेषु भक्ष्यभोज्यानि काश्यप ।
येषामभुक्तपूर्वाणि तेषामस्मृतिरेव ते ॥ १२.१७८.३२ ॥
ఓ కాశ్యపా! ప్రాణులలో ఇతర భక్ష్య భోజ్యాలు ఏవైతే ఉన్నాయో, వాటిని నువ్వు ముందెన్నడూ తినలేదు; వాటిని నువ్వు గుర్తుంచుకోలేదు.
12.178.33
अप्राशनमसंस्पर्शमसंदर्शनमेव च ।
पुरुषस्यैष नियमो मन्ये श्रेयो न संशयः ॥ १२.१७८.३३ ॥
తినకుండడం, తాకకుండడం, చూడకుండడం — ఇదే పురుషునికి నియమం అని నేను భావిస్తున్నాను; ఇది శ్రేయస్కరం, సందేహం లేదు.
12.178.34
पाणिमन्तो बलवन्तो धनवन्तो न संशयः ।
मनुष्या मानुषैरेव दासत्वमुपपादिताः ॥ १२.१७८.३४ ॥
చేతులు కలవారూ, బలవంతులూ, ధనవంతులూ అయిన మనుషులు—ఇందులో సందేహం లేదు—మనుషుల చేతనే దాస్యంలోకి నెట్టబడ్డారు.
12.178.35
वधबन्धपरिक्लेशैः क्लिश्यन्ते च पुनः पुनः ।
ते खल्वपि रमन्ते च मोदन्ते च हसन्ति च ॥ १२.१७८.३५ ॥
వధ, బంధనం, క్లేశాలతో వారు మళ్లీ మళ్లీ బాధపడతారు; అయినా వారే రమిస్తారు, సంతోషిస్తారు, నవ్వుతారు కూడా.
12.178.36
अपरे बाहुबलिनः कृतविद्या मनस्विनः ।
जुगुप्सितां च कृपणां पापवृत्तिमुपासते ॥ १२.१७८.३६ ॥
ఇతరులు బాహుబలురు, విద్యావంతులు, మనస్వులు అయినా నిందితమూ దీనమూ పాపకరమూ అయిన వృత్తిని అనుసరిస్తారు.
12.178.37
उत्सहन्ते च ते वृत्तिमन्यामप्युपसेवितुम् ।
स्वकर्मणा तु नियतं भवितव्यं तु तत्तथा ॥ १२.१७८.३७ ॥
వారు మరొక జీవనవృత్తిని అనుసరించగలిగినవారే కావచ్చు; కానీ తన స్వధర్మమే నియతంగా ఉండాలి, అదే అలా ఉండాలి.
12.178.38
न पुल्कसो न चण्डाल आत्मानं त्यक्तुमिच्छति ।
तया तुष्टः स्वया योन्या मायां पश्यस्व यादृशीम् ॥ १२.१७८.३८ ॥
పుల్కసుడూ చండాలుడూ తనను తాను త్యజించగోరడు; తన స్వజన్మతోనే సంతృప్తి చెందుతాడు — ఇది ఎటువంటి మాయో చూడు.
12.178.39
दृष्ट्वा कुणीन्पक्षहतान्मनुष्यानामयाविनः ।
सुसंपूर्णः स्वया योन्या लब्धलाभोसि काश्यप ॥ १२.१७८.३९ ॥
కుంటివారిని, పక్షవాతం వచ్చినవారిని, రోగంలేని మనుషులను చూసి — ఓ కాశ్యపా, నీవు నీ స్వజన్మతోనే పూర్ణుడై లాభం పొందినవాడవు.
12.178.40
यदि ब्राह्मणदेहस्ते निरातङ्को निरामयः ।
अङ्गानि च समग्राणि न च लोकेषु धिक्कृतः ॥ १२.१७८.४० ॥
నీ బ్రాహ్మణ దేహం భయరహితమై, రోగరహితమై, అవయవాలన్నీ సంపూర్ణంగా ఉండి, లోకంలో నిందింపబడనట్లయితే,
12.178.41
न केनचित्प्रवादेन सत्येनैवापहारिणा ।
धर्मायोत्तिष्ठ विप्रर्षे नात्मानं त्यक्तुमर्हसि ॥ १२.१७८.४१ ॥
ఏ సాకుతోనూ కాదు, పాపాన్ని తొలగించే సత్యంతోనే — ఓ విప్రర్షీ, ధర్మం కోసం లెమ్ము; నీవు నిన్ను త్యజించడం తగదు.
12.178.42
यदि ब्रह्मञ्शृणोष्येतच्छ्रद्दधासि च मे वचः ।
वेदोक्तस्यैव धर्मस्य फलं मुख्यमवाप्स्यसि ॥ १२.१७८.४२ ॥
ఓ బ్రహ్మన్, నీవు దీనిని విని నా మాటపై శ్రద్ధ కలిగి ఉంటే, వేదోక్త ధర్మం యొక్క ముఖ్యమైన ఫలాన్ని నీవు పొందుతావు.
12.178.43
स्वाध्यायमग्निसंस्कारमप्रमत्तोऽनुपालय ।
सत्यं दमं च दानं च स्पर्धिष्ठा मा च केनचित् ॥ १२.१७८.४३ ॥
స్వాధ్యాయాన్ని, అగ్ని సంస్కారాన్ని అప్రమత్తంగా పాటించు. సత్యాన్ని, దమాన్ని, దానాన్ని పాటించు; ఎవరితోనూ పోటీపడకు.
12.178.44
ये केचन स्वध्ययनाः प्राप्ता यजनयाजनम् ।
कथं ते चानुशोचेयुर्ध्यायेयुर्वाऽप्यशोभनम् ॥ १२.१७८.४४ ॥
స్వాధ్యాయం చేసి యజనం, యాజనం ఫలాన్ని పొందినవారు ఎలా శోకిస్తారు, లేదా అశుభాన్ని ధ్యానిస్తారు?
12.178.45
इच्छन्तस्ते विहाराय सुखं महदवाप्नुयुः ।
येऽनुजाताः सुनक्षत्रे सुतिथौ सुमुहूर्तके।
यज्ञदानप्रजेहायां यतन्ते शक्तिपूर्वकम् ॥ १२.१७८.४५ ॥
శుభ నక్షత్రంలో, శుభ తిథిలో, శుభ ముహూర్తంలో జన్మించి యజ్ఞ, దాన, సంతాన కార్యాలలో శక్తికొద్దీ ప్రయత్నించేవారు, విహారాన్ని కోరి గొప్ప సుఖాన్ని పొందుతారు.
12.178.46
नक्षत्रेष्वासुरेष्वन्ये दुस्तिथौ दुर्मुहूर्तजाः ।
सम्पतन्त्यासुरीं योनिं यज्ञप्रसववर्जिताः ॥ १२.१७८.४६ ॥
అసుర నక్షత్రాలలో, దుష్ట తిథిలో, దుర్ముహూర్తంలో జన్మించి యజ్ఞఫలం లేనివారు అసుర యోనిలో పడతారు.
12.178.47
अहमासं पण्डितको हैतुको वेदनिन्दकः ।
आन्वीक्षिकीं तर्कविद्यामनुरक्तो निरर्थिकाम् ॥ १२.१७८.४७ ॥
నేను పండితంభావన గల, హేతువాదిగా, వేదనిందకునిగా ఉండేవాడిని; నిరర్థకమైన ఆన్వీక్షికీ, తర్కవిద్యలపై అనురక్తుడనై ఉండేవాడిని.
12.178.48
हेतुवादान्प्रवदिता वक्ता संसत्सु हेतुमत् ।
आक्रोष्टा चातिवक्ता च ब्रह्मवाक्येषु च द्विजान् ॥ १२.१७८.४८ ॥
సభలలో హేతువాదాలు ప్రవచించే వక్తను; బ్రహ్మవాక్యాలపై ద్విజులను దూషించేవాడిని, అధికంగా మాట్లాడేవాడిని.
12.178.49
नास्तिकः सर्वशङ्की च मूर्खः पण्डितमानिकः ।
तस्येयं फलनिर्वृत्तिः सृगालत्वं मम द्विज ॥ १२.१७८.४९ ॥
నాస్తికుడు, అన్నిటిపై సందేహించువాడు, మూర్ఖుడు, తాను పండితుడినని భావించువాడు — అతనికి ఇదే ఫలితం; ఓ ద్విజా, నేను నక్కగా మారాను.
12.178.50
अपि जातु तथा तत्स्यादहोरात्रशतैरपि ।
यदहं मानुषीं योनिं सृगालः प्राप्नुयां पुनः ॥ १२.१७८.५० ॥
వందల పగళ్లు రాత్రులు గడిచినా కూడా, నేను నక్కగా ఉండి మళ్లీ మానవ జన్మను పొందగలనా?
12.178.51
संतुष्टश्चाप्रमत्तश्च यज्ञदानतपोरतः ।
ज्ञेयं ज्ञाता भवेयं वै वर्ज्यं वर्जयिता तथा ॥ १२.१७८.५१ ॥
సంతృప్తితో, అప్రమత్తతతో, యజ్ఞ దాన తపస్సులలో నిమగ్నుడై — తెలుసుకోదగినదానిని తెలుసుకునేవాడను, విడువదగినదానిని విడిచేవాడను నేను అవ్వాలి.
12.178.52
ततः स मुनिरुत्थाय काश्यपस्तमुवाच ह ।
अहो बतामि कुशलो बुद्धिमांश्चेति विस्मितः ॥ १२.१७८.५२ ॥
అప్పుడు ఆ ముని కాశ్యపుడు లేచి అతనితో ఇలా అన్నాడు — "అహో! నేను నిజంగా నైపుణ్యవంతుడను, బుద్ధిమంతుడను" అని ఆశ్చర్యపడ్డాడు.
12.178.53
समवैक्षत तं विप्रो ज्ञानदीर्घेण चक्षुषा ।
ददर्श चैनं देवानां देवमिन्द्रं शचीपतिम् ॥ १२.१७८.५३ ॥
ఆ బ్రాహ్మణుడు జ్ఞానమనే దీర్ఘ దృష్టితో అతన్ని పరిశీలించాడు; దేవతల దేవుడూ శచీపతీ అయిన ఇంద్రుడిని చూశాడు.
12.178.54
ततः संपूजयामास काश्यपो हरिवाहनम् ।
अनुज्ञातस्तु तेनाथ प्रविवेश स्वमालयम् ॥ १२.१७८.५४ ॥
అప్పుడు కాశ్యపుడు హరివాహనుడైన ఇంద్రుడిని బాగా సత్కరించాడు; అతని అనుమతి పొంది తన నివాసంలోకి ప్రవేశించాడు.