มหาภารตะ · อัธยายะ 12.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.178.1
बान्धवाः कर्म वित्तं वा प्रज्ञा वेह पितामह ।
नरस्य का प्रतिष्ठा स्यादेतत्पृष्टो वदस्व मे ॥ १२.१७८.१ ॥
ญาติพี่น้อง การกระทำ ทรัพย์ หรือปัญญา ท่านปู่ อะไรเป็นรากฐานของมนุษย์ในโลกนี้ ข้าพเจ้าถามท่าน ขอท่านโปรดบอกข้าพเจ้าเถิด
12.178.2
प्रज्ञा प्रतिष्ठा भूतानां प्रज्ञा लाभः परो मतः ।
प्रज्ञा निःश्रेयसी लोके प्रज्ञा स्वर्गो मतः सताम् ॥ १२.१७८.२ ॥
ปัญญาเป็นรากฐานของสรรพสัตว์ การได้มาซึ่งปัญญาถือว่าสูงสุด ในโลกนี้ มีแต่ปัญญาเท่านั้นที่นำไปสู่ความดีสูงสุด ในทัศนะของผู้ประเสริฐ ปัญญาคือสวรรค์
12.178.3
प्रज्ञया प्रापितार्थो हि बलिरैश्वर्यसंक्षये ।
प्रह्लादो नमुचिर्मङ्किस्तस्याः किं विद्यते परम् ॥ १२.१७८.३ ॥
ด้วยปัญญาเพียงอย่างเดียว พลีบรรลุจุดหมายได้แม้เมื่ออำนาจปกครองของตนสูญเสียไป ปัญญาเช่นนั้นก็เป็นเช่นเดียวกับปรหลาทะ นมุจิ และมังกิ ยังมีสิ่งใดที่สูงกว่าปัญญานั้นอีกเล่า
12.178.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्रकाश्यपसंवादं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.१७८.४ ॥
ในเรื่องนี้ ผู้คนยังเล่าเรื่องเก่าแก่นี้ไว้ คือบทสนทนาระหว่างพระอินทร์กับกาศยปะ ยุธิษฐิระ จงฟังเรื่องนั้นเถิด
12.178.5
वैश्यः कश्चिदृषिसुतं काश्यपं संशितव्रतम् ।
रथेन पातयामास श्रीमान्दृप्तस्तपस्विनम् ॥ १२.१७८.५ ॥
มีพ่อค้าแพศย์ผู้หนึ่ง มั่งคั่งและทะนงตน ได้ใช้รถม้าชนกาศยปะ บุตรของฤๅษี ผู้มีวัตรอันเคร่งครัด ผู้เป็นตปัสวี ให้ล้มลง
12.178.6
आर्तः स पतितः क्रुद्धस्त्यक्त्वाऽऽत्मानमथाब्रवीत् ।
मरिष्याम्यधनस्येह जीवितार्थो न विद्यते ॥ १२.१७८.६ ॥
เขาล้มลงด้วยความทุกข์และความโกรธ จึงละทิ้งชีวิตของตน แล้วกล่าวว่า "เมื่อไม่มีทรัพย์ ข้าพเจ้าจะตาย ในโลกนี้ชีวิตของข้าพเจ้าไม่มีจุดหมายอีกแล้ว"
12.178.7
तथा मुमूर्षमासीनमकूजन्तमचेतसम् ।
इन्द्रः सृगालरूपेण बभाषे क्षुब्धमानसम् ॥ १२.१७८.७ ॥
ขณะที่เขานั่งอยู่ ปรารถนาจะตาย ไม่ร้องคราง ไร้สติ มีจิตใจกระวนกระวาย พระอินทร์ในร่างของหมาจิ้งจอกได้ตรัสกับเขา
12.178.8
मनुष्ययोनिमिच्छन्ति सर्वभूतानि सर्वशः ।
मनुष्यत्वे च विप्रत्वं सर्व एवाभिनन्दति ॥ १२.१७८.८ ॥
สรรพสัตว์ทั้งปวงย่อมปรารถนากำเนิดเป็นมนุษย์ในทุกทาง และในความเป็นมนุษย์ ทุกคนย่อมยินดีในความเป็นพราหมณ์
12.178.9
मनुष्यो ब्राह्मणश्चासि श्रोत्रियश्चासि काश्यप ।
सुदुर्लभमवाप्यैतन्न दोषान्मर्तुमर्हसि ॥ १२.१७८.९ ॥
ท่านเป็นมนุษย์ เป็นพราหมณ์ และเป็นผู้เรียนรู้พระเวท ข้าแต่กาศยปะ เมื่อได้สิ่งที่หาได้ยากยิ่งเช่นนี้แล้ว ท่านไม่ควรตายเพราะความผิดพลาดเล็กน้อยเลย
12.178.10
सर्वे लाभाः साभिमाना इति सत्यवती श्रुतिः ।
संतोषणीयरूपोऽसि लोभाद्यदभिमन्यसे ॥ १२.१७८.१० ॥
"ลาภทั้งปวงย่อมมาพร้อมกับมานะ" ดังที่พระศรุติจริงแท้กล่าวไว้ ท่านมีรูปร่างที่พึงสันโดษได้ แต่เพราะโลภ ท่านจึงถือตัว
12.178.11
अहो सिद्धार्थता तेषां येषां सन्तीह पाणयः ।
अतीव स्पृहये तेषां येषां सन्तीह पाणयः ॥ १२.१७८.११ ॥
ช่างเป็นความสำเร็จของผู้ที่มีมือเสียนี่กระไร ข้าพเจ้าปรารถนาผู้ที่มีมืออยู่ในโลกนี้ยิ่งนัก
12.178.12
पाणिमद्भ्यः स्पृहाऽस्माकं यथा तव धनस्य वै ।
न पाणिलाभादधिको लाभः कश्चन विद्यते ॥ १२.१७८.१२ ॥
ความปรารถนาของพวกเราที่มีต่อผู้มีมือ ก็เหมือนความปรารถนาของท่านที่มีต่อทรัพย์นั่นแหละ ไม่มีลาภใดที่ยิ่งกว่าลาภคือการมีมือ
12.178.13
अपाणित्वाद्वयं ब्रह्मन्कण्टकं नोद्धरामहे ।
जन्तूनुच्चावचानङ्गे दशतो न कषाम वा ॥ १२.१७८.१३ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ เพราะไม่มีมือ พวกเราจึงถอนหนามไม่ได้ และไม่สามารถไล่หรือเกาสัตว์ต่าง ๆ ที่กัดกินอยู่บนร่างกายได้
12.178.14
अथ येषां पुनः पाणी देवदत्तौ दशाङ्गुली ।
उद्धरन्ति कृमीनङ्गाद्दशतो निकषन्ति च ॥ १२.१७८.१४ ॥
ส่วนผู้ที่มีมือสองข้างซึ่งเทพประทานมา มีนิ้วสิบนิ้ว ย่อมดึงหนอนออกจากร่างกายได้ และบีบสัตว์ที่กัดนั้นได้
12.178.15
वर्षाहिमातपानां च परित्राणानि कुर्वते ।
चेलमन्नं सुखं शय्यां निवातं चोपभुञ्जते ॥ १२.१७८.१५ ॥
พวกเขาทำเครื่องป้องกันฝน หิมะ และแดดได้ และพวกเขาได้ใช้ผ้านุ่งห่ม อาหาร ความสุขสบาย เตียงนอน และที่พักที่ปราศจากลม
12.178.16
अधिष्ठाय च गां लोके भुञ्जते वाहयन्ति च ।
उपायैर्बहुभिश्चैव वश्यानात्मनि कुर्वते ॥ १२.१७८.१६ ॥
ในโลกนี้ พวกเขาขึ้นขี่วัวแล้วใช้งานและบังคับมัน และด้วยอุบายหลายประการ พวกเขาทำให้สัตว์ที่อยู่ใต้อำนาจอยู่ในการควบคุมของตน
12.178.17
ये खल्वजिह्वाः कृपणा अल्पप्राणा अपाणयः ।
सहन्ते तानि दुःखानि दिष्ट्या त्वं न तथा मुने ॥ १२.१७८.१७ ॥
ผู้ที่ไม่มีลิ้น น่าสงสาร มีลมปราณน้อย และไม่มีมือ ย่อมทนทุกข์เหล่านั้นอยู่ แต่โชคดีที่ท่านไม่เป็นเช่นนั้น ข้าแต่ฤๅษี
12.178.18
दिष्ट्या त्वं न शृगालो वै न कृमिर्न च मूषकः ।
न सर्पो न च मण्डूको न चान्यः पापयोनिजः ॥ १२.१७८.१८ ॥
โชคดีที่ท่านไม่ใช่หมาจิ้งจอก ไม่ใช่หนอน ไม่ใช่หนู ไม่ใช่งู ไม่ใช่กบ และไม่ใช่สัตว์อื่นที่เกิดจากครรภ์อันชั่วร้าย
12.178.19
एतावताऽपि लाभेन तोष्टुमर्हसि काश्यप ।
किं पुनर्योसि सत्वानां सर्वेषां ब्राह्मणोत्तमः ॥ १२.१७८.१९ ॥
แม้เพียงลาภเท่านี้ ท่านก็ควรพอใจแล้ว ข้าแต่กาศยปะ ยิ่งไปกว่านั้น ท่านผู้เป็นพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่สรรพสัตว์ทั้งปวง ยิ่งควรพอใจยิ่งนัก
12.178.20
इमे मां कृमयोऽदन्ति येषामुद्धरणाय वै ।
नास्ति शक्तिरपाणित्वात्पश्यावस्थामिमां मम ॥ १२.१७८.२० ॥
หนอนเหล่านี้กำลังกัดกินข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่มีกำลังจะไล่มันไป เพราะข้าพเจ้าไม่มีมือ ขอท่านดูสภาพของข้าพเจ้าในตอนนี้เถิด
12.178.21
अकार्यमिति चैवेमं नात्मानं संत्यजाम्यहम् ।
नातः पापीयसीं योनिं पतेयमपरामिति ॥ १२.१७८.२१ ॥
ด้วยคิดว่า สิ่งนี้ไม่ควรทำ ข้าพเจ้าจึงไม่ละทิ้งตัวตนนี้ เกรงว่าจะตกไปสู่กำเนิดอื่นที่บาปยิ่งกว่านี้
12.178.22
मध्ये वै पापयोनीनां सृगालीयामहं गतः ।
पापीयस्यो बहुतरा इतोऽन्याः पापयोनयः ॥ १२.१७८.२२ ॥
ท่ามกลางกำเนิดอันบาปทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้มาเกิดเป็นหมาจิ้งจอกตัวเมีย และยังมีกำเนิดบาปอื่น ๆ อีกมาก ที่บาปยิ่งกว่ากำเนิดเหล่านี้
12.178.23
जात्यैवैके सुखितराः सन्त्यन्ये भृशदुःखिताः ।
नैकान्तं सुखमेवेह क्वचित्पश्यामि कस्यचित् ॥ १२.१७८.२३ ॥
บางคนมีความสุขยิ่งตั้งแต่กำเนิด บางคนก็ทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง ในโลกนี้ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นใครมีความสุขอย่างสมบูรณ์ได้เลยสักครั้ง
12.178.24
मनुष्या ह्याढ्यतां प्राप्य राज्यमिच्छन्त्यनन्तरम् ।
राज्याद्देवत्वमिच्छन्ति देवत्वादिन्द्रतामपि ॥ १२.१७८.२४ ॥
มนุษย์เมื่อได้ความมั่งคั่งแล้ว ก็ปรารถนาความเป็นกษัตริย์ต่อไป เมื่อได้เป็นกษัตริย์แล้ว ก็ปรารถนาความเป็นเทพ และเมื่อได้เป็นเทพแล้ว ก็ยังปรารถนาความเป็นพระอินทร์
12.178.25
भवेस्त्वं यद्यपि त्वाढ्यो न राजा न च दैवतम् ।
देवत्वं प्राप्य चेन्द्रत्वं नैव तुष्येस्तथा सति ॥ १२.१७८.२५ ॥
แม้ท่านจะมั่งคั่ง ไม่เป็นกษัตริย์และไม่เป็นเทพก็ตาม แต่หากได้เป็นเทพและได้ความเป็นพระอินทร์ ท่านก็คงไม่พอใจในสภาพเช่นนั้นเช่นกัน
12.178.26
न तृप्तिः प्रियलाभेऽस्ति तृष्णा नाद्भिः प्रशाम्यति ।
संप्रज्वलति सा भूयः समिद्भिरिव पावकः ॥ १२.१७८.२६ ॥
เมื่อได้สิ่งที่รักแล้วก็ไม่มีความอิ่มพอ ความทะยานอยากไม่ดับลงด้วยน้ำ มันลุกโชนขึ้นอีกดังไฟที่ลุกขึ้นด้วยฟืน
12.178.27
अस्त्येव त्वयि शोकोऽपि हर्षश्चापि तथा त्वयि ।
सुखदुःखे तथा चोभे तत्र का परिदेवना ॥ १२.१७८.२७ ॥
ความโศกมีอยู่ในท่านอย่างแน่นอน ความยินดีก็มีอยู่ในท่านเช่นกัน ทั้งสุขและทุกข์ก็มีอยู่ในท่านทั้งสอง แล้วจะคร่ำครวญไปทำไมเล่า
12.178.28
परिच्छिद्यैव कामानां सर्वेषां चैव कर्मणाम् ।
मूलं बुद्धीन्द्रियग्रामं शकुन्तानिव पञ्जरे ॥ १२.१७८.२८ ॥
รากเหง้าของกิเลสทั้งปวงและของการกระทำทั้งปวงคือกลุ่มแห่งอินทรีย์แห่งปัญญา จงตัดมันให้ขาดโดยสิ้นเชิง เหมือนคนปลดนกออกจากกรง
12.178.29
न द्वितीयस्य शिरसश्छेदनं विद्यते क्वचित् ।
न च पाणेस्तृतीयस्य यन्नास्ति न ततो भयम् ॥ १२.१७८.२९ ॥
ไม่มีที่ไหนที่จะถูกตัดศีรษะที่สองได้ ทั้งมือที่สามก็ไม่มี และสิ่งใดที่ไม่มีอยู่ สิ่งนั้นก็ไม่ก่อให้เกิดความกลัว
12.178.30
न खल्वप्यरसज्ञस्य कामः क्वचन जायते ।
संस्पर्शाद्दर्शनाद्वापि श्रवणाद्वापि जायते ॥ १२.१७८.३० ॥
ผู้ไม่รู้รสแท้จริงแล้ว กามย่อมไม่เกิดขึ้นที่ไหนเลย กามเกิดขึ้นจากการสัมผัส จากการเห็น หรือแม้จากการได้ยิน
12.178.31
न त्वं स्मरसि वारुण्या लट्वाकानां च पक्षिणाम् ।
ताभ्यां चाभ्यधिको भक्ष्यो न कश्चिद्विद्यते क्वचित् ॥ १२.१७८.३१ ॥
ท่านไม่จำได้หรือถึงสุราและนกลัฏวากะทั้งหลาย ไม่มีอาหารใดที่ยิ่งกว่าสองสิ่งนี้ในที่ใดเลย
12.178.32
यानि चान्यानि भूतेषु भक्ष्यभोज्यानि काश्यप ।
येषामभुक्तपूर्वाणि तेषामस्मृतिरेव ते ॥ १२.१७८.३२ ॥
ข้าแต่กาศยปะ อาหารและเครื่องดื่มอื่น ๆ ในหมู่สัตว์ที่ท่านไม่เคยกินมาก่อน ท่านก็แม้แต่จะจำไม่ได้
12.178.33
अप्राशनमसंस्पर्शमसंदर्शनमेव च ।
पुरुषस्यैष नियमो मन्ये श्रेयो न संशयः ॥ १२.१७८.३३ ॥
การไม่กิน การไม่สัมผัส และการไม่เห็นเช่นนี้ ข้าพเจ้าเห็นว่าเป็นข้อปฏิบัติของบุรุษ และเป็นสิ่งที่ประเสริฐกว่า ไม่มีข้อสงสัยเลย
12.178.34
पाणिमन्तो बलवन्तो धनवन्तो न संशयः ।
मनुष्या मानुषैरेव दासत्वमुपपादिताः ॥ १२.१७८.३४ ॥
มนุษย์ที่มีมือ มีกำลัง และมีทรัพย์ ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า ถูกมนุษย์ด้วยกันเองทำให้ตกเป็นทาส
12.178.35
वधबन्धपरिक्लेशैः क्लिश्यन्ते च पुनः पुनः ।
ते खल्वपि रमन्ते च मोदन्ते च हसन्ति च ॥ १२.१७८.३५ ॥
เขาถูกทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยการฆ่า การจองจำ และความลำบาก แต่พวกเขาเองก็ยังเพลิดเพลิน ยินดี และแม้แต่หัวเราะ
12.178.36
अपरे बाहुबलिनः कृतविद्या मनस्विनः ।
जुगुप्सितां च कृपणां पापवृत्तिमुपासते ॥ १२.१७८.३६ ॥
อีกพวกหนึ่งมีแขนที่เข้มแข็ง มีวิชาความรู้ และมีใจที่มั่นคง กลับยึดถือการดำเนินชีวิตที่น่ารังเกียจ น่าสงสาร และเป็นบาป
12.178.37
उत्सहन्ते च ते वृत्तिमन्यामप्युपसेवितुम् ।
स्वकर्मणा तु नियतं भवितव्यं तु तत्तथा ॥ १२.१७८.३७ ॥
พวกเขาก็สามารถที่จะดำเนินชีวิตแบบอื่นได้เช่นกัน แต่หน้าที่ของตนนั้นย่อมถูกกำหนดไว้แล้ว และต้องเป็นไปเช่นนั้นอย่างแน่นอน
12.178.38
न पुल्कसो न चण्डाल आत्मानं त्यक्तुमिच्छति ।
तया तुष्टः स्वया योन्या मायां पश्यस्व यादृशीम् ॥ १२.१७८.३८ ॥
ทั้งปุลกสะและจัณฑาลก็ไม่ปรารถนาจะละทิ้งตนเอง จงพอใจในกำเนิดของตน แล้วดูเถิดว่าอวิชชานี้เป็นเช่นไร
12.178.39
दृष्ट्वा कुणीन्पक्षहतान्मनुष्यानामयाविनः ।
सुसंपूर्णः स्वया योन्या लब्धलाभोसि काश्यप ॥ १२.१७८.३९ ॥
ข้าแต่กาศยปะ เมื่อท่านเห็นมนุษย์ที่พิการแขนขาและอัมพาตครึ่งซีก และมนุษย์ที่ปราศจากโรค ท่านก็สมบูรณ์เต็มที่ในกำเนิดของตน และได้รับสิ่งที่ได้มาแล้ว
12.178.40
यदि ब्राह्मणदेहस्ते निरातङ्को निरामयः ।
अङ्गानि च समग्राणि न च लोकेषु धिक्कृतः ॥ १२.१७८.४० ॥
หากร่างพราหมณ์ของท่านปราศจากความหวาดกลัวและโรค อวัยวะทั้งหลายของท่านบริบูรณ์ และท่านไม่ถูกดูหมิ่นในหมู่ชนทั้งหลาย
12.178.41
न केनचित्प्रवादेन सत्येनैवापहारिणा ।
धर्मायोत्तिष्ठ विप्रर्षे नात्मानं त्यक्तुमर्हसि ॥ १२.१७८.४१ ॥
ไม่ใช่ด้วยข้ออ้างใดๆ แต่ด้วยสัจจะเท่านั้นซึ่งชำระบาปได้ จงลุกขึ้นเพื่อธรรมเถิด ข้าแต่พระฤๅษีผู้เป็นพราหมณ์ ท่านไม่ควรทอดทิ้งตนเอง
12.178.42
यदि ब्रह्मञ्शृणोष्येतच्छ्रद्दधासि च मे वचः ।
वेदोक्तस्यैव धर्मस्य फलं मुख्यमवाप्स्यसि ॥ १२.१७८.४२ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ หากท่านได้ฟังถ้อยคำนี้และเชื่อในคำของเรา ท่านจะได้รับผลสูงสุดของธรรมที่กล่าวไว้ในพระเวท
12.178.43
स्वाध्यायमग्निसंस्कारमप्रमत्तोऽनुपालय ।
सत्यं दमं च दानं च स्पर्धिष्ठा मा च केनचित् ॥ १२.१७८.४३ ॥
จงรักษาการศึกษาพระเวทและพิธีกรรมของไฟศักดิ์สิทธิ์ด้วยความไม่ประมาท จงยึดมั่นในสัจจะ การข่มใจ และการให้ทาน และอย่าแข่งขันกับผู้ใด
12.178.44
ये केचन स्वध्ययनाः प्राप्ता यजनयाजनम् ।
कथं ते चानुशोचेयुर्ध्यायेयुर्वाऽप्यशोभनम् ॥ १२.१७८.४४ ॥
บรรดาผู้ที่อุทิศตนต่อการศึกษาพระเวทและบรรลุผลของการบูชายัญและการเป็นผู้ประกอบพิธีบูชายัญ เหตุใดเขาเหล่านั้นจึงจะโศกเศร้า หรือคิดถึงสิ่งที่เป็นอัปมงคล
12.178.45
इच्छन्तस्ते विहाराय सुखं महदवाप्नुयुः ।
येऽनुजाताः सुनक्षत्रे सुतिथौ सुमुहूर्तके।
यज्ञदानप्रजेहायां यतन्ते शक्तिपूर्वकम् ॥ १२.१७८.४५ ॥
ผู้ที่เกิดภายใต้ดาวฤกษ์ที่เป็นมงคล ในวันทางจันทรคติที่เป็นมงคล และในฤกษ์ยามที่เป็นมงคล ผู้ที่พยายามอย่างเต็มกำลังในการบูชายัญ การให้ทาน และการมีบุตร ปรารถนาความสุขสำราญ จะได้รับความสุขอันยิ่งใหญ่
12.178.46
नक्षत्रेष्वासुरेष्वन्ये दुस्तिथौ दुर्मुहूर्तजाः ।
सम्पतन्त्यासुरीं योनिं यज्ञप्रसववर्जिताः ॥ १२.१७८.४६ ॥
ส่วนผู้อื่นที่เกิดภายใต้ดาวฤกษ์ของอสูร ในวันทางจันทรคติที่ไม่เป็นมงคล และในฤกษ์ยามที่ไม่เป็นมงคล ขาดผลของการบูชายัญ ย่อมตกลงสู่กำเนิดของอสูร
12.178.47
अहमासं पण्डितको हैतुको वेदनिन्दकः ।
आन्वीक्षिकीं तर्कविद्यामनुरक्तो निरर्थिकाम् ॥ १२.१७८.४७ ॥
ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าเคยเป็นผู้อวดรู้ นักตรรกวิทยา และผู้ดูหมิ่นพระเวท ยึดติดกับวิชาการสอบสวนและศิลปะแห่งการโต้เถียงซึ่งไร้ประโยชน์
12.178.48
हेतुवादान्प्रवदिता वक्ता संसत्सु हेतुमत् ।
आक्रोष्टा चातिवक्ता च ब्रह्मवाक्येषु च द्विजान् ॥ १२.१७८.४८ ॥
ข้าพเจ้าเป็นผู้กล่าวถ้อยคำโต้แย้งด้วยเหตุผล เป็นผู้พูดที่กล่าวอย่างมีเหตุผลในที่ประชุม เป็นผู้ด่าว่าพวกทวิชาติเมื่อพวกพราหมณ์กล่าวถ้อยคำของพรหม และเป็นผู้พูดมากเกินไป
12.178.49
नास्तिकः सर्वशङ्की च मूर्खः पण्डितमानिकः ।
तस्येयं फलनिर्वृत्तिः सृगालत्वं मम द्विज ॥ १२.१७८.४९ ॥
ผู้ปฏิเสธศรัทธา ผู้สงสัยทุกสิ่ง คนโง่ที่คิดว่าตนเป็นปราชญ์ นี่คือผลสำหรับเขา คือการที่ข้าพเจ้าต้องกลายเป็นตัวจิ้งจอก ข้าแต่ทวิชาติ
12.178.50
अपि जातु तथा तत्स्यादहोरात्रशतैरपि ।
यदहं मानुषीं योनिं सृगालः प्राप्नुयां पुनः ॥ १२.१७८.५० ॥
แม้ผ่านไปหลายร้อยวันหลายร้อยคืน จะเป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าพเจ้า ซึ่งกลายเป็นจิ้งจอกแล้ว จะได้กำเนิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง
12.178.51
संतुष्टश्चाप्रमत्तश्च यज्ञदानतपोरतः ।
ज्ञेयं ज्ञाता भवेयं वै वर्ज्यं वर्जयिता तथा ॥ १२.१७८.५१ ॥
ผู้สันโดษ ไม่ประมาท และยินดีในการบูชายัญ การให้ทาน และการบำเพ็ญตบะ ข้าพเจ้าควรเป็นผู้รู้สิ่งที่ควรรู้ และเป็นผู้ละสิ่งที่ควรละ
12.178.52
ततः स मुनिरुत्थाय काश्यपस्तमुवाच ह ।
अहो बतामि कुशलो बुद्धिमांश्चेति विस्मितः ॥ १२.१७८.५२ ॥
แล้วฤๅษีกาศยปนั้นลุกขึ้นและกล่าวกับเขาด้วยความอัศจรรย์ใจว่า "โอ้ ที่แท้ข้าก็เป็นผู้ชำนาญและมีปัญญา"
12.178.53
समवैक्षत तं विप्रो ज्ञानदीर्घेण चक्षुषा ।
ददर्श चैनं देवानां देवमिन्द्रं शचीपतिम् ॥ १२.१७८.५३ ॥
พราหมณ์มองดูเขาด้วยดวงตาแห่งญาณอันลึกซึ้ง และได้เห็นเขา คือพระอินทร์ เทพแห่งเทพทั้งหลาย ผู้เป็นพระสวามีของนางศจี
12.178.54
ततः संपूजयामास काश्यपो हरिवाहनम् ।
अनुज्ञातस्तु तेनाथ प्रविवेश स्वमालयम् ॥ १२.१७८.५४ ॥
แล้วกาศยปจึงบูชาพระอินทร์ผู้ทรงม้าสีน้ำตาลอย่างงดงาม และเมื่อได้รับอนุญาตจากพระองค์แล้ว ท่านจึงเข้าไปยังที่พำนักของตน