Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.18

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

12.18.1

तूष्णींभूतं तु राजानं पुनरेवार्जुनोऽब्रवीत् ।
संतप्तः शोकदुःखाभ्यां राजवाक्शल्यपीडितः ॥ १२.१८.१ ॥

ರಾಜನು ಮೌನವಾಗಿರಲು ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ, ರಾಜನ ಮಾತೆಂಬ ಬಾಣದಿಂದ ನೋವುಗೊಂಡವನಾಗಿ.

12.18.2

कथयन्ति पुरावृत्तमितिहासमिमं जनाः ।
विदेहराज्ञः संवादं भार्यया सह भारत ॥ १२.१८.२ ॥

ಓ ಭರತನೇ, ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು, ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ವಿದೇಹ ರಾಜನ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಸಂವಾದವನ್ನು.

12.18.3

उत्सृज्य राज्यं भिक्षार्थं कृतबुद्धिं नरेश्वरम् ।
विदेहराजमहीषी दुःखिता प्रत्यभाषत ॥ १२.१८.३ ॥

ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ನರೇಶ್ವರನಿಗೆ ವಿದೇಹ ರಾಜನ ಪಟ್ಟದ ರಾಣಿ ದುಃಖದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

12.18.4

धनान्यपत्यं मित्राणि रत्नानि विविधानि च ।
पन्थानं पावनं हित्वा जनको मौढ्यमास्थितः ॥ १२.१८.४ ॥

ಧನ, ಸಂತಾನ, ಮಿತ್ರರು, ನಾನಾ ರತ್ನಗಳು — ಇವುಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಜನಕನು ಮೂಢತ್ವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.

12.18.5

तं ददर्श प्रिया भार्या भैक्षवृत्तिमकिंचनम् ।
धानामुष्टिमुपासीनं निरीहं गतमत्सरम् ॥ १२.१८.५ ॥

ಅವನನ್ನು ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ನೋಡಿದಳು — ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬದುಕುವವನಾಗಿ, ಏನೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯದ ಮುಷ್ಟಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವನಾಗಿ, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ.

12.18.6

तमुवाच समामत्य भर्तारमकुतोभयम् ।
क्रुद्धा मनस्विनी भार्या विविक्ते हेतुमद्वचः ॥ १२.१८.६ ॥

ನಿರ್ಭಯನಾದ ಗಂಡನ ಬಳಿ ಬಂದು, ಕೋಪಗೊಂಡ ಮನಸ್ವಿನಿಯಾದ ಪತ್ನಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

12.18.7

कथमुत्सृज्य राज्यं स्वं धनधान्यसमन्वितम् ।
कापालीं वृत्तिमास्थाय धान्यमुष्टिमुपाससे ॥ १२.१८.७ ॥

ಧನಧಾನ್ಯ ತುಂಬಿದ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕಾಪಾಲಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವೆ?

12.18.8

प्रतिज्ञा तेऽन्यथा राजन्विचेष्टा चान्यथा तव ।
यद्राज्यं महदुत्सृज्य स्वल्पे लुभ्यसि पार्थिव ॥ १२.१८.८ ॥

ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಬೇರೆ, ನಿನ್ನ ನಡೆ ಬೇರೆ. ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ಮಹಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪದರಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಪಡುತ್ತಿರುವೆ.

12.18.9

नैतेनातिथयो राजन्देवर्षिपितरस्तथा ।
अद्य शक्यास्त्वया भर्तुं मोघस्तेऽयं परिश्रमः ॥ १२.१८.९ ॥

ರಾಜನೇ, ಇದರಿಂದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಇಂದು ನೀನು ಪೋಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥ.

12.18.10

देवतातिथिभिश्चैव पितृभिश्चैव पार्थिव ।
सर्वैरेतैः परित्यक्तः परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१० ॥

ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಈ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ. ನಿಷ್ಕ್ರಿಯನಾಗಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವೆ.

12.18.11

यस्त्वं त्रैविद्यवृद्धानां ब्राह्मणानां सहस्रशः ।
भर्ता भूत्वा च लोकस्य सोऽद्यान्यैर्भूतिमिच्छसि ॥ १२.१८.११ ॥

ತ್ರಿವೇದಜ್ಞ ವೃದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿಯ ಪೋಷಕನಾಗಿ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದ ನೀನು, ಇಂದು ಇತರರಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.

12.18.12

श्रियं हित्वा प्रदीप्तां त्वं श्ववत्संप्रति वीक्ष्यसे ।
अपुत्रा जननी तेऽद्य कौसल्या चापतिस्त्वया ॥ १२.१८.१२ ॥

ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಈಗ ನಾಯಿಯಂತೆ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ. ಇಂದು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಮಗನಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ಪತಿಯಿಲ್ಲದವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

12.18.13

आश्रिता धर्मकामास्त्वां क्षत्रियाः पर्युपासते ।
त्वदाशामभिकाङ्क्षन्तः कृपणाः फलहेतुकाः ॥ १२.१८.१३ ॥

ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆಶೆ ಇಟ್ಟು, ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವ ಆ ದೀನರು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

12.18.14

तांश्च त्वं विफलान्कृत्वा कं नु लोकं गमिष्यसि ।
राजन्संशयिते मोक्षे परतन्त्रेषु देहिषु ॥ १२.१८.१४ ॥

ಅವರನ್ನು ನಿಷ್ಫಲರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ನೀನು ಯಾವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ? ರಾಜನೇ, ಮೋಕ್ಷ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದ; ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಪರತಂತ್ರರು.

12.18.15

नैव तेऽस्ति परो लोको नापरः पापकर्मणः ।
धर्म्यान्दारान्परित्यज्य यस्त्वमिच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१८.१५ ॥

ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಾದ ನಿನಗೆ ಉತ್ತಮ ಲೋಕವಿಲ್ಲ, ಕನಿಷ್ಠ ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ. ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಬದುಕಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ.

12.18.16

स्रजो गन्धानलंकारान्वासांसि विविधानि च ।
किमर्थमभिसंत्यज्य परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१६ ॥

ಮಾಲೆಗಳು, ಸುಗಂಧ, ಅಲಂಕಾರ, ವಿವಿಧ ವಸ್ತ್ರಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯನಾಗಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವೆ?

12.18.17

निपानं सर्वभूतानां भूत्वा त्वं पावनं महत ।
आढ्यो वनस्पतिर्भूत्वा सोन्यांस्त्वं पर्युपाससे ॥ १२.१८.१७ ॥

ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನೀರಿನ ತೊರೆಯಾಗಿ, ಮಹಾ ಪಾವನನಾಗಿ, ಫಲಭರಿತ ವೃಕ್ಷವಾಗಿ ನೀನು ಇತರರನ್ನು ಉಪಚರಿಸುತ್ತಿರುವೆ.

12.18.18

खादन्ति हस्तिनं न्यासे क्रव्यादा बहवोऽप्युत ।
बहवः कृमयश्चैव किं पुनस्त्वामनर्थकम् ॥ १२.१८.१८ ॥

ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಜೀವಿಗಳು ಆನೆಯನ್ನೂ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ, ಅನೇಕ ಹುಳುಗಳೂ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅವು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲವೇ?

12.18.19

य इमां कुण्डिकां भिन्द्यान्त्रिविष्टब्धं च यो हरेत् ।
वासश्चापि हरेत्तस्मिन्कथं ते मानसं भवेत् ॥ १२.१८.१९ ॥

ಈ ಕುಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದವನು, ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕದ್ದವನು, ಅವನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಕಸಿದವನು — ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?

12.18.20

यस्त्वं सर्वं समुत्सृज्य धानामुष्टिमनुग्रहः ।
यदनेन कृतं सर्वं किमिदं मम दीयते ॥ १२.१८.२० ॥

ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಧಾನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿಸಿದೆ — ಇವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇದು ನನಗೆ ಏಕೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ?

12.18.21

धानामुष्टेरिहार्थश्चेत्प्रतिज्ञा ते विनश्यति ।
का वाऽहं तव को मे त्वं कश्च ते मय्यनुग्रहः ॥ १२.१८.२१ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಾರು, ನೀನು ನನಗೆ ಯಾರು, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ಏನು?

12.18.22

प्रशाधि पृथिवीं राजन्यत्र तेऽनुग्रहो भवेत् ।
प्रासादे शयनं यानं वासांस्याभरणानि च ॥ १२.१८.२२ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳು — ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆ, ವಾಹನ, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು.

12.18.23

श्रियां निराशैरधनेस्त्यक्तमित्रैरकिंचनैः ।
सौखिकैः संभृतो योऽर्थः स संत्यजति किंनु तं ॥ १२.१८.२३ ॥

ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಬಡವರು, ಮಿತ್ರರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು, ಏನೂ ಇಲ್ಲದವರು — ಸುಖಾಸಕ್ತರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧನವನ್ನು — ಅದನ್ನು ಯಾರು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ?

12.18.24

योऽत्यन्तं प्रतिगृह्णीयाद्यश्च दद्यात्सदैव हि ।
तयोस्त्वमन्तरं विद्धि श्रेयांस्ताभ्यां क उच्यते ॥ १२.१८.२४ ॥

ಸದಾ ಅತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡುವವನು — ಈ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿ. ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ?

12.18.25

सदैव याचमानेषु तथा दम्भान्वितेषु च ।
एतेषु दक्षिणा दत्ता दावाग्राविव दुर्हुतम् ॥ १२.१८.२५ ॥

ಸದಾ ಯಾಚಿಸುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ದಂಭದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಕ್ಷಿಣೆ, ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ಹಾಕಿದ ಆಹುತಿಯಂತೆ.

12.18.26

जातवेदा यथा राजन्नादग्ध्वैवोपशाम्यति ।
सदैव याचमानो वै तथा शाम्यति न द्विजः ॥ १२.१८.२६ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಬೆಂಕಿ ಸುಡದೆಯೇ ಶಮಿಸುವಂತೆ, ಸದಾ ಯಾಚಿಸುವ ದ್ವಿಜನು ಶಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

12.18.27

सतां वै ददतोऽन्नं च लोकेऽस्मिन्प्रकृतिर्ध्रुवा ।
न चेद्राजा भवेद्दाता कुतः स्युर्मोक्षकाङ्क्षिणः ॥ १२.१८.२७ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವುದು ಸ್ಥಿರ ಸ್ವಭಾವ. ರಾಜನು ದಾತನಾಗದಿದ್ದರೆ ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದ ಇರುವರು?

12.18.28

अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तत एव च ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति अन्नदः प्राणदो भवेत् ॥ १२.१८.२८ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥರು ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಭಿಕ್ಷುಗಳೂ ಅದರಿಂದಲೇ. ಅನ್ನದಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅನ್ನದಾತನು ಪ್ರಾಣದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

12.18.29

गृहस्थेभ्योऽपि निर्मुक्ता गृहस्थानेव संश्रिताः ।
प्रभवं च प्रतिष्ठां च दान्ता विन्दन्त आसते ॥ १२.१८.२९ ॥

ಗೃಹಸ್ಥರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡರೂ ಅವರು ಗೃಹಸ್ಥರನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಂಯಮಿಗಳು ಅವರಿಂದಲೇ ಮೂಲವನ್ನೂ ಆಧಾರವನ್ನೂ ಪಡೆದು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ.

12.18.30

त्यागान्न भिक्षुकं विन्द्यान्न मौढ्यान्न च याचनात् ।
ऋजुस्तु योऽर्थं त्यजति तं मुक्तं विद्धि भिक्षुकम् ॥ १२.१८.३० ॥

ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಭಿಕ್ಷುಕನೆಂದು ತಿಳಿಯಬಾರದು; ಮೂಢತೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾಚನೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಋಜುವಾಗಿ ಧನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನನ್ನೇ ಮುಕ್ತ ಭಿಕ್ಷುಕನೆಂದು ತಿಳಿ.

12.18.31

असक्तः शक्तवद्गच्छन्निः सङ्गो मुक्तबन्धनः ।
समः शत्रौ च मित्रे च स वै मुक्तो महीपते ॥ १२.१८.३१ ॥

ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದು, ಸಂಗರಹಿತನಾಗಿ, ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಶತ್ರುವಿನಲ್ಲೂ ಮಿತ್ರನಲ್ಲೂ ಸಮಭಾವದಿಂದಿರುವವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಮುಕ್ತ, ಓ ಮಹೀಪತಿ.

12.18.32

परिव्रजन्ति दानार्थं मुण्डाः काषायवाससः ।
सिता बहुविधैः पाशैः संचिन्वन्तो वृथामिषम् ॥ १२.१८.३२ ॥

ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿ ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವರು ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬದ್ಧರಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಭೋಗವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

12.18.33

त्रयीं च नामवार्तां च त्यक्त्वा पुत्रान्व्रजन्ति ये ।
त्रिविष्टब्धं च वासश्च प्रतिगृह्णन्त्यबुद्धयः ॥ १२.१८.३३ ॥

ತ್ರಯೀ (ವೇದ) ಹಾಗೂ ನಾಮ-ಕುಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವವರು, ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

12.18.34

अनिष्कषाये काषायमीहार्थमिति विद्धि तम् ।
धर्मध्वजानां मुण्डानां वृत्त्यर्थमिति मे मतिः ॥ १२.१८.३४ ॥

ಅಶುದ್ಧಚಿತ್ತನಿಗೆ ಕಾಷಾಯವು ಲಾಭಾರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿ. ಧರ್ಮಧ್ವಜ ಹಿಡಿದ ಬೋಳುತಲೆಯವರದು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

12.18.35

काषायैरजिनैश्चीरैर्नग्नान्मुण्डाञ्जटाधरान् ।
बिभ्रत्साधून्महाराज जय लोकाञ्जितेन्द्रियः ॥ १२.१८.३५ ॥

ಕಾಷಾಯ, ಜಿಂಕೆಚರ್ಮ, ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ನಗ್ನರನ್ನೂ, ಬೋಳುತಲೆಯವರನ್ನೂ, ಜಟಾಧಾರಿ ಸಾಧುಗಳನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನಾಗಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲು.

12.18.36

अग्न्याधेयानि गुर्वर्थं क्रतूनपि सुदक्षिणान् ।
ददात्यहरहः पूर्वं को नु धर्मरतस्ततः ॥ १२.१८.३६ ॥

ಗುರುವಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನ್ಯಾಧಾನಗಳನ್ನೂ, ಉತ್ತಮ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಮೊದಲು ನೀಡುವವನು ಯಾರು? ಅಂಥ ಧರ್ಮರತನು ಯಾರು?

12.18.37

तत्त्वज्ञो जनको राजा लोकेऽस्मिन्निति गीयते ।
सोऽप्यासीन्मोहसंपन्नो मा मोहवशमन्वगाः ॥ १२.१८.३७ ॥

ತತ್ತ್ವಜ್ಞನಾದ ರಾಜ ಜನಕನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನೂ ಮೋಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು; ನೀನು ಮೋಹದ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡ.

12.18.38

एवं धर्ममनुक्रान्ता सदा दानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणोपेताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.१८.३८ ॥

ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಸದಾ ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ದಯೆಯ ಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು.

12.18.39

प्रजानां पालने युक्ता दममुत्तममास्थिताः ।
इष्ट्वा लोकानवाप्स्यामो गुरुवृद्धोपचायिनः ॥ १२.१८.३९ ॥

ಪ್ರಜೆಗಳ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ದಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಗುರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ನಾವು ಯಜ್ಞಮಾಡಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆವು.

12.18.40

देवतातिथिभूतानां निर्वपन्तो यथाविधि ।
स्थानमिष्टमवाप्स्यामो ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.१८.४० ॥

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತರಾಗಿ, ಸತ್ಯವಾದಿಗಳಾಗಿರುವ ನಾವು ಇಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆವು.