ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.18.1
तूष्णींभूतं तु राजानं पुनरेवार्जुनोऽब्रवीत् ।
संतप्तः शोकदुःखाभ्यां राजवाक्शल्यपीडितः ॥ १२.१८.१ ॥
ରାଜା ନୀରବ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ ପୁଣି କହିଲେ। ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ବାକ୍ୟରୂପୀ ଶଲ୍ୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ।
12.18.2
कथयन्ति पुरावृत्तमितिहासमिमं जनाः ।
विदेहराज्ञः संवादं भार्यया सह भारत ॥ १२.१८.२ ॥
ହେ ଭରତ, ଲୋକମାନେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ବୃତ୍ତାନ୍ତ, ଏହି ଇତିହାସ କହନ୍ତି — ବିଦେହ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସଂବାଦ।
12.18.3
उत्सृज्य राज्यं भिक्षार्थं कृतबुद्धिं नरेश्वरम् ।
विदेहराजमहीषी दुःखिता प्रत्यभाषत ॥ १२.१८.३ ॥
ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କରିଥିବା ନରେଶ୍ବରଙ୍କୁ ବିଦେହ ରାଜାଙ୍କ ପଟ୍ଟମହିଷୀ ଦୁଃଖରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
12.18.4
धनान्यपत्यं मित्राणि रत्नानि विविधानि च ।
पन्थानं पावनं हित्वा जनको मौढ्यमास्थितः ॥ १२.१८.४ ॥
ଧନ, ସନ୍ତାନ, ମିତ୍ର, ନାନା ରତ୍ନ — ଏସବୁ ଓ ପବିତ୍ର ପନ୍ଥା ତ୍ୟାଗ କରି ଜନକ ମୂଢ଼ତା ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
12.18.5
तं ददर्श प्रिया भार्या भैक्षवृत्तिमकिंचनम् ।
धानामुष्टिमुपासीनं निरीहं गतमत्सरम् ॥ १२.१८.५ ॥
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ପତ୍ନୀ ଦେଖିଲେ — ଭିକ୍ଷାରେ ଜୀବନଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅକିଞ୍ଚନ, ଭଜା ଧାନର ମୁଠି ପାଖରେ ବସିଥିବା, ନିରୀହ, ମତ୍ସରହୀନ।
12.18.6
तमुवाच समामत्य भर्तारमकुतोभयम् ।
क्रुद्धा मनस्विनी भार्या विविक्ते हेतुमद्वचः ॥ १२.१८.६ ॥
ନିର୍ଭୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, କ୍ରୋଧିତା ମନସ୍ୱିନୀ ପତ୍ନୀ ଏକାନ୍ତରେ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
12.18.7
कथमुत्सृज्य राज्यं स्वं धनधान्यसमन्वितम् ।
कापालीं वृत्तिमास्थाय धान्यमुष्टिमुपाससे ॥ १२.१८.७ ॥
ଧନଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମର ନିଜ ରାଜ୍ୟ କିପରି ପରିତ୍ୟାଗ କରି, କାପାଳିକ ବୃତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି, ଏକ ମୁଠ ଶସ୍ୟରେ ତୁମେ ବଞ୍ଚୁଛ?
12.18.8
प्रतिज्ञा तेऽन्यथा राजन्विचेष्टा चान्यथा तव ।
यद्राज्यं महदुत्सृज्य स्वल्पे लुभ्यसि पार्थिव ॥ १२.१८.८ ॥
ହେ ରାଜନ, ତୁମର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅନ୍ୟ ଏବଂ ତୁମର ଆଚରଣ ଅନ୍ୟ। ହେ ପାର୍ଥିବ, ମହାନ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ସାମାନ୍ୟରେ ଲୋଭ କରୁଛ।
12.18.9
नैतेनातिथयो राजन्देवर्षिपितरस्तथा ।
अद्य शक्यास्त्वया भर्तुं मोघस्तेऽयं परिश्रमः ॥ १२.१८.९ ॥
ହେ ରାଜନ, ଏଥିରେ ଅତିଥି, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଆଜି ତୁମେ ପୋଷଣ କରି ପାରିବ ନାହିଁ। ତୁମର ଏହି ପରିଶ୍ରମ ବ୍ୟର୍ଥ।
12.18.10
देवतातिथिभिश्चैव पितृभिश्चैव पार्थिव ।
सर्वैरेतैः परित्यक्तः परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१० ॥
ହେ ପାର୍ଥିବ, ଦେବତା, ଅତିଥି ଓ ପିତୃଗଣ, ଏମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ। ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇ ପରିବ୍ରାଜକ ରୂପେ ବୁଲୁଛ।
12.18.11
यस्त्वं त्रैविद्यवृद्धानां ब्राह्मणानां सहस्रशः ।
भर्ता भूत्वा च लोकस्य सोऽद्यान्यैर्भूतिमिच्छसि ॥ १२.१८.११ ॥
ତ୍ରିବେଦଜ୍ଞ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ହଜାରେ ପୋଷକ ଓ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ହୋଇ ତୁମେ ଆଜି ଅନ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
12.18.12
श्रियं हित्वा प्रदीप्तां त्वं श्ववत्संप्रति वीक्ष्यसे ।
अपुत्रा जननी तेऽद्य कौसल्या चापतिस्त्वया ॥ १२.१८.१२ ॥
ଜଲୁଥିବା ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମେ ଏବେ କୁକୁରପରି ଚାରିପାଖେ ଚାହୁଁଛ। ଆଜି ତୁମ ମାତା କୌଶଲ୍ୟା ପୁତ୍ରହୀନା ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପତିହୀନା ମଧ୍ୟ।
12.18.13
आश्रिता धर्मकामास्त्वां क्षत्रियाः पर्युपासते ।
त्वदाशामभिकाङ्क्षन्तः कृपणाः फलहेतुकाः ॥ १२.१८.१३ ॥
ଧର୍ମକାମୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ତୁମ୍ଭଠାରେ ଆଶ୍ରିତ ହୋଇ ତୁମ୍ଭର ସେବା କରନ୍ତି। ତୁମ୍ଭଠାରେ ଆଶା ରଖି ଫଳ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେ ଦୀନମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ହିଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
12.18.14
तांश्च त्वं विफलान्कृत्वा कं नु लोकं गमिष्यसि ।
राजन्संशयिते मोक्षे परतन्त्रेषु देहिषु ॥ १२.१८.१४ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍ଫଳ କରି ତୁମ୍ଭେ କେଉଁ ଲୋକକୁ ଯିବ? ହେ ରାଜନ୍, ମୋକ୍ଷ ସଂଶୟରେ ଅଛି; ଦେହଧାରୀମାନେ ପରାଧୀନ।
12.18.15
नैव तेऽस्ति परो लोको नापरः पापकर्मणः ।
धर्म्यान्दारान्परित्यज्य यस्त्वमिच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१८.१५ ॥
ପାପକର୍ମା ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ନା ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଅଛି, ନା ଅଧମ ଲୋକ। ଧର୍ମସମ୍ମତ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
12.18.16
स्रजो गन्धानलंकारान्वासांसि विविधानि च ।
किमर्थमभिसंत्यज्य परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१६ ॥
ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ବିବିଧ ବସ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ କରି କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ପରି ବୁଲୁଛ?
12.18.17
निपानं सर्वभूतानां भूत्वा त्वं पावनं महत ।
आढ्यो वनस्पतिर्भूत्वा सोन्यांस्त्वं पर्युपाससे ॥ १२.१८.१७ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳାଶୟ ଓ ମହାପବିତ୍ର ହୋଇ, ଫଳଭରା ବୃକ୍ଷ ହୋଇ ତୁମ୍ଭେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛ।
12.18.18
खादन्ति हस्तिनं न्यासे क्रव्यादा बहवोऽप्युत ।
बहवः कृमयश्चैव किं पुनस्त्वामनर्थकम् ॥ १२.१८.१८ ॥
ଏହି ଦେହରେ ଅନେକ ମାଂସାହାରୀ ଜୀବ ହାତୀକୁ ମଧ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଅନେକ କୀଟ ମଧ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି। ତେବେ ନିରର୍ଥକ ତୁମ୍ଭକୁ ସେମାନେ କାହିଁକି ଖାଇବେ ନାହିଁ?
12.18.19
य इमां कुण्डिकां भिन्द्यान्त्रिविष्टब्धं च यो हरेत् ।
वासश्चापि हरेत्तस्मिन्कथं ते मानसं भवेत् ॥ १२.१८.१९ ॥
ଯିଏ ଏହି କୁଣ୍ଡିକା ଭାଙ୍ଗେ, ଯିଏ ଆବୃତ ଥିବା ବସ୍ତୁ ଚୋରି କରେ ଏବଂ ତା'ର ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ହରଣ କରେ — ତା' ପ୍ରତି ତୁମ ମନ କିପରି ହେବ?
12.18.20
यस्त्वं सर्वं समुत्सृज्य धानामुष्टिमनुग्रहः ।
यदनेन कृतं सर्वं किमिदं मम दीयते ॥ १२.१८.२० ॥
ତୁମେ ସବୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏକ ମୁଠି ଧାନ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ କଲ — ଏ ଯାହା କରିଛି ସବୁ ସହିତ, ଏହା ମୋତେ କାହିଁକି ଦିଆଯାଉଛି?
12.18.21
धानामुष्टेरिहार्थश्चेत्प्रतिज्ञा ते विनश्यति ।
का वाऽहं तव को मे त्वं कश्च ते मय्यनुग्रहः ॥ १२.१८.२१ ॥
ଏଠାରେ ଏକ ମୁଠି ଧାନର ପ୍ରୟୋଜନ ଥିଲେ, ତୁମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ମୁଁ ତୁମର କିଏ, ତୁମେ ମୋର କିଏ, ମୋ ଉପରେ ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହ କଣ?
12.18.22
प्रशाधि पृथिवीं राजन्यत्र तेऽनुग्रहो भवेत् ।
प्रासादे शयनं यानं वासांस्याभरणानि च ॥ १२.१८.२२ ॥
ହେ ରାଜା, ପୃଥିବୀ ଶାସନ କର, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ସୁଖ ପାଅ — ପ୍ରାସାଦରେ ଶଯ୍ୟା, ବାହନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର।
12.18.23
श्रियां निराशैरधनेस्त्यक्तमित्रैरकिंचनैः ।
सौखिकैः संभृतो योऽर्थः स संत्यजति किंनु तं ॥ १२.१८.२३ ॥
ଧନ ଆଶାହୀନ, ନିର୍ଧନ, ମିତ୍ରତ୍ୟାଗୀ, ଅକିଞ୍ଚନ — ସୁଖାସକ୍ତମାନଙ୍କ ସଞ୍ଚିତ ଯେଉଁ ଧନ — ତାହା କିଏ ତ୍ୟାଗ କରେ ନାହିଁ?
12.18.24
योऽत्यन्तं प्रतिगृह्णीयाद्यश्च दद्यात्सदैव हि ।
तयोस्त्वमन्तरं विद्धि श्रेयांस्ताभ्यां क उच्यते ॥ १२.१८.२४ ॥
ଯିଏ ସର୍ବଦା ଅତ୍ୟଧିକ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଯିଏ ସର୍ବଦା ଦାନ କରେ — ଏ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର ଜାଣ। ଏ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁହାଯାଏ?
12.18.25
सदैव याचमानेषु तथा दम्भान्वितेषु च ।
एतेषु दक्षिणा दत्ता दावाग्राविव दुर्हुतम् ॥ १२.१८.२५ ॥
ସବୁବେଳେ ଯାଚନାକାରୀ ଏବଂ ଦମ୍ଭଯୁକ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦକ୍ଷିଣା, ଦାବାଗ୍ନିରେ ଭୁଲ ଭାବେ ଢାଳିଥିବା ଆହୁତି ପରି।
12.18.26
जातवेदा यथा राजन्नादग्ध्वैवोपशाम्यति ।
सदैव याचमानो वै तथा शाम्यति न द्विजः ॥ १२.१८.२६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅଗ୍ନି ନଦହି ହିଁ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ସେହିପରି ସବୁବେଳେ ଯାଚନାକାରୀ ଦ୍ଵିଜ ଶାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
12.18.27
सतां वै ददतोऽन्नं च लोकेऽस्मिन्प्रकृतिर्ध्रुवा ।
न चेद्राजा भवेद्दाता कुतः स्युर्मोक्षकाङ्क्षिणः ॥ १२.१८.२७ ॥
ଏହି ଲୋକରେ ସଜ୍ଜନମାନେ ଅନ୍ନଦାନ କରିବା ସ୍ଥିର ସ୍ୱଭାବ। ରାଜା ଦାତା ନହେଲେ ମୋକ୍ଷକାମୀ କେଉଁଠାରୁ ହେବେ?
12.18.28
अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तत एव च ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति अन्नदः प्राणदो भवेत् ॥ १२.१८.२८ ॥
ଏହି ଲୋକରେ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଅନ୍ନରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି; ଭିକ୍ଷୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାରିଦ୍ୱାରା। ଅନ୍ନରୁ ପ୍ରାଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଅନ୍ନଦାତା ପ୍ରାଣଦାତା ହୁଏ।
12.18.29
गृहस्थेभ्योऽपि निर्मुक्ता गृहस्थानेव संश्रिताः ।
प्रभवं च प्रतिष्ठां च दान्ता विन्दन्त आसते ॥ १२.१८.२९ ॥
ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି। ଦାନ୍ତମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଆଧାର ପାଇ ରହନ୍ତି।
12.18.30
त्यागान्न भिक्षुकं विन्द्यान्न मौढ्यान्न च याचनात् ।
ऋजुस्तु योऽर्थं त्यजति तं मुक्तं विद्धि भिक्षुकम् ॥ १२.१८.३० ॥
ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା କାହାକୁ ଭିକ୍ଷୁ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ନା ମୂଢ଼ତାରେ, ନା ଯାଚନାରେ। ଯିଏ ସରଳଭାବେ ଧନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତାକୁ ହିଁ ମୁକ୍ତ ଭିକ୍ଷୁ ବୋଲି ଜାଣ।
12.18.31
असक्तः शक्तवद्गच्छन्निः सङ्गो मुक्तबन्धनः ।
समः शत्रौ च मित्रे च स वै मुक्तो महीपते ॥ १२.१८.३१ ॥
ଆସକ୍ତିହୀନ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଚାଲୁଥିବା, ସଙ୍ଗରହିତ, ବନ୍ଧନମୁକ୍ତ, ଶତ୍ରୁ ଓ ମିତ୍ର ପ୍ରତି ସମଭାବ ରଖୁଥିବା ସେ ହିଁ ପ୍ରକୃତରେ ମୁକ୍ତ, ହେ ମହୀପତି।
12.18.32
परिव्रजन्ति दानार्थं मुण्डाः काषायवाससः ।
सिता बहुविधैः पाशैः संचिन्वन्तो वृथामिषम् ॥ १२.१८.३२ ॥
ମୁଣ୍ଡିତ ମସ୍ତକ ଓ କାଷାୟ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ବୁଲନ୍ତି; ନାନା ପ୍ରକାର ପାଶରେ ବନ୍ଧା ପଡ଼ି ସେମାନେ ବ୍ୟର୍ଥ ଭୋଗ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
12.18.33
त्रयीं च नामवार्तां च त्यक्त्वा पुत्रान्व्रजन्ति ये ।
त्रिविष्टब्धं च वासश्च प्रतिगृह्णन्त्यबुद्धयः ॥ १२.१८.३३ ॥
ତ୍ରୟୀ (ବେଦ) ଓ ନାମ-କୁଳର କଥା ତ୍ୟାଗ କରି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯିବାସମାନେ, ଏବଂ ଅଜ୍ଞମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରେ ଧାରଣ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
12.18.34
अनिष्कषाये काषायमीहार्थमिति विद्धि तम् ।
धर्मध्वजानां मुण्डानां वृत्त्यर्थमिति मे मतिः ॥ १२.१८.३४ ॥
ଅଶୁଦ୍ଧ ମନର ଲୋକଙ୍କ କାଷାୟ ଲାଭ ପାଇଁ ବୋଲି ଜାଣ। ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମୁଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ତାହା ଜୀବିକା ପାଇଁ ବୋଲି ମୋର ମତ।
12.18.35
काषायैरजिनैश्चीरैर्नग्नान्मुण्डाञ्जटाधरान् ।
बिभ्रत्साधून्महाराज जय लोकाञ्जितेन्द्रियः ॥ १२.१८.३५ ॥
କାଷାୟ, ମୃଗଚର୍ମ ଓ ବଲ୍କଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ନଗ୍ନ, ମୁଣ୍ଡିତ ଓ ଜଟାଧାରୀ ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରି, ହେ ମହାରାଜ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ହୋଇ ତୁମେ ଲୋକସମୂହ ଜୟ କର।
12.18.36
अग्न्याधेयानि गुर्वर्थं क्रतूनपि सुदक्षिणान् ।
ददात्यहरहः पूर्वं को नु धर्मरतस्ततः ॥ १२.१८.३६ ॥
ଗୁରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନ୍ୟାଧାନ ଓ ସୁଦକ୍ଷିଣା ଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞମାନ ପ୍ରତିଦିନ ଆଗରୁ ଦେଉଥିବା ଧର୍ମରତ କିଏ?
12.18.37
तत्त्वज्ञो जनको राजा लोकेऽस्मिन्निति गीयते ।
सोऽप्यासीन्मोहसंपन्नो मा मोहवशमन्वगाः ॥ १२.१८.३७ ॥
ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ରାଜା ଜନକ ଏ ଲୋକରେ ଏହିପରି ଗାଯାଯାଏ। ସେ ମଧ୍ୟ ମୋହରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ; ତୁମେ ମୋହର ବଶରେ ଯାଅ ନାହିଁ।
12.18.38
एवं धर्ममनुक्रान्ता सदा दानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणोपेताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.१८.३८ ॥
ଏହିପରି ଧର୍ମର ଅନୁସରଣ କରି, ସଦା ଦାନ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ରତ, ଅହିଂସା ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, କାମ-କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ।
12.18.39
प्रजानां पालने युक्ता दममुत्तममास्थिताः ।
इष्ट्वा लोकानवाप्स्यामो गुरुवृद्धोपचायिनः ॥ १२.१८.३९ ॥
ପ୍ରଜାପାଳନରେ ନିଯୁକ୍ତ, ଉତ୍ତମ ଦମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଗୁରୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା ଆମେ ଯଜ୍ଞ କରି ଲୋକସମୂହ ପାଇବା।
12.18.40
देवतातिथिभूतानां निर्वपन्तो यथाविधि ।
स्थानमिष्टमवाप्स्यामो ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.१८.४० ॥
ଦେବତା, ଅତିଥି ଓ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ପଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଆମେ ଇଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ପାଇବା।