Mahābhārata · Adhyāya 12.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.18.1
तूष्णींभूतं तु राजानं पुनरेवार्जुनोऽब्रवीत् ।
संतप्तः शोकदुःखाभ्यां राजवाक्शल्यपीडितः ॥ १२.१८.१ ॥
Vendo o rei em silêncio, Arjuna falou novamente, atormentado pela aflição e pelo sofrimento, ferido pela flecha das palavras do rei.
12.18.2
कथयन्ति पुरावृत्तमितिहासमिमं जनाः ।
विदेहराज्ञः संवादं भार्यया सह भारत ॥ १२.१८.२ ॥
As pessoas contam este antigo relato, esta lenda: o diálogo do rei de Videha com sua esposa, ó Bhārata.
12.18.3
उत्सृज्य राज्यं भिक्षार्थं कृतबुद्धिं नरेश्वरम् ।
विदेहराजमहीषी दुःखिता प्रत्यभाषत ॥ १२.१८.३ ॥
A rainha principal do rei de Videha, aflita, respondeu ao senhor dos homens que havia abandonado o reino e resolvido viver de esmolas.
12.18.4
धनान्यपत्यं मित्राणि रत्नानि विविधानि च ।
पन्थानं पावनं हित्वा जनको मौढ्यमास्थितः ॥ १२.१८.४ ॥
Tendo abandonado riquezas, descendência, amigos e diversas joias, e o caminho puro, Janaka entregou-se à loucura.
12.18.5
तं ददर्श प्रिया भार्या भैक्षवृत्तिमकिंचनम् ।
धानामुष्टिमुपासीनं निरीहं गतमत्सरम् ॥ १२.१८.५ ॥
Sua amada esposa o viu: vivendo de esmolas, sem posses, sentado junto a um punhado de grãos torrados, livre de desejo e de inveja.
12.18.6
तमुवाच समामत्य भर्तारमकुतोभयम् ।
क्रुद्धा मनस्विनी भार्या विविक्ते हेतुमद्वचः ॥ १२.१८.६ ॥
Aproximando-se de seu marido destemido, a esposa irritada e de espírito elevado lhe falou em particular com palavras razoáveis.
12.18.7
कथमुत्सृज्य राज्यं स्वं धनधान्यसमन्वितम् ।
कापालीं वृत्तिमास्थाय धान्यमुष्टिमुपाससे ॥ १२.१८.७ ॥
Como, tendo abandonado o teu próprio reino, rico em riquezas e grãos, adotaste o modo de vida do kāpālī e vives de um punhado de grão?
12.18.8
प्रतिज्ञा तेऽन्यथा राजन्विचेष्टा चान्यथा तव ।
यद्राज्यं महदुत्सृज्य स्वल्पे लुभ्यसि पार्थिव ॥ १२.१८.८ ॥
O teu voto, ó rei, é uma coisa, e a tua conduta é outra. Ó governante da terra, tendo abandonado um grande reino, cobiças uma coisa pequena.
12.18.9
नैतेनातिथयो राजन्देवर्षिपितरस्तथा ।
अद्य शक्यास्त्वया भर्तुं मोघस्तेऽयं परिश्रमः ॥ १२.१८.९ ॥
Com isto, ó rei, hoje não podes sustentar os hóspedes, os deuses, os sábios e os antepassados. O teu esforço é vão.
12.18.10
देवतातिथिभिश्चैव पितृभिश्चैव पार्थिव ।
सर्वैरेतैः परित्यक्तः परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१० ॥
Ó governante da terra, foste abandonado por todos estes: os deuses, os hóspedes e os antepassados. Inactivo, andas como um renunciante.
12.18.11
यस्त्वं त्रैविद्यवृद्धानां ब्राह्मणानां सहस्रशः ।
भर्ता भूत्वा च लोकस्य सोऽद्यान्यैर्भूतिमिच्छसि ॥ १२.१८.११ ॥
Tu, que foste o sustento de milhares de brâmanes idosos versados nos três Vedas e o protetor do mundo, hoje desejas a prosperidade dos outros.
12.18.12
श्रियं हित्वा प्रदीप्तां त्वं श्ववत्संप्रति वीक्ष्यसे ।
अपुत्रा जननी तेऽद्य कौसल्या चापतिस्त्वया ॥ १२.१८.१२ ॥
Tendo abandonado a glória real resplandecente, agora olhas em volta como um cão. Hoje a tua mãe Kauśalyā está sem filho, e por tua causa também sem marido.
12.18.13
आश्रिता धर्मकामास्त्वां क्षत्रियाः पर्युपासते ।
त्वदाशामभिकाङ्क्षन्तः कृपणाः फलहेतुकाः ॥ १२.१८.१३ ॥
Os kṣatriyas que desejam o dharma dependem de ti e te servem. Aqueles desvalidos que esperam em ti e buscam o fruto aguardam por ti.
12.18.14
तांश्च त्वं विफलान्कृत्वा कं नु लोकं गमिष्यसि ।
राजन्संशयिते मोक्षे परतन्त्रेषु देहिषु ॥ १२.१८.१४ ॥
E tendo-os tornado infrutíferos, para que mundo irás? Ó rei, a libertação é duvidosa, e os seres encarnados estão sujeitos a outros.
12.18.15
नैव तेऽस्ति परो लोको नापरः पापकर्मणः ।
धर्म्यान्दारान्परित्यज्य यस्त्वमिच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१८.१५ ॥
Para ti, que praticas o mal, não há nem mundo superior nem inferior. Tendo abandonado tuas esposas legítimas, desejas viver.
12.18.16
स्रजो गन्धानलंकारान्वासांसि विविधानि च ।
किमर्थमभिसंत्यज्य परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१६ ॥
Tendo abandonado por completo guirlandas, perfumes, adornos e vestes de todo tipo, para que fim vagas inativo como renunciante?
12.18.17
निपानं सर्वभूतानां भूत्वा त्वं पावनं महत ।
आढ्यो वनस्पतिर्भूत्वा सोन्यांस्त्वं पर्युपाससे ॥ १२.१८.१७ ॥
Tornado bebedouro de todos os seres, grande purificador e árvore rica em frutos, serves aos outros.
12.18.18
खादन्ति हस्तिनं न्यासे क्रव्यादा बहवोऽप्युत ।
बहवः कृमयश्चैव किं पुनस्त्वामनर्थकम् ॥ १२.१८.१८ ॥
Muitas criaturas carnívoras devoram até um elefante no corpo, e também muitos vermes. Quanto mais te devorarão a ti, que és inútil!
12.18.19
य इमां कुण्डिकां भिन्द्यान्त्रिविष्टब्धं च यो हरेत् ।
वासश्चापि हरेत्तस्मिन्कथं ते मानसं भवेत् ॥ १२.१८.१९ ॥
Como seria a tua mente em relação a quem quebra este pote, rouba o que estava escondido e lhe tira também a roupa?
12.18.20
यस्त्वं सर्वं समुत्सृज्य धानामुष्टिमनुग्रहः ।
यदनेन कृतं सर्वं किमिदं मम दीयते ॥ १२.१८.२० ॥
Tu, tendo abandonado tudo, mostraste favor por um punhado de grão. Junto com tudo o que ele fez, por que isto me está sendo dado?
12.18.21
धानामुष्टेरिहार्थश्चेत्प्रतिज्ञा ते विनश्यति ।
का वाऽहं तव को मे त्वं कश्च ते मय्यनुग्रहः ॥ १२.१८.२१ ॥
Se há algum propósito aqui num punhado de grão, o teu voto é destruído. Quem sou eu para ti, quem és tu para mim, e qual é o teu favor para comigo?
12.18.22
प्रशाधि पृथिवीं राजन्यत्र तेऽनुग्रहो भवेत् ।
प्रासादे शयनं यानं वासांस्याभरणानि च ॥ १२.१८.२२ ॥
Ó rei, governa a terra, onde estiver o teu prazer: um leito num palácio, veículos, vestes e adornos.
12.18.23
श्रियां निराशैरधनेस्त्यक्तमित्रैरकिंचनैः ।
सौखिकैः संभृतो योऽर्थः स संत्यजति किंनु तं ॥ १२.१८.२३ ॥
A riqueza acumulada pelos amantes do prazer é abandonada até por aqueles sem desejo de prosperidade, os pobres, os que deixaram os amigos e os que nada possuem; quem, então, não a abandonaria?
12.18.24
योऽत्यन्तं प्रतिगृह्णीयाद्यश्च दद्यात्सदैव हि ।
तयोस्त्वमन्तरं विद्धि श्रेयांस्ताभ्यां क उच्यते ॥ १२.१८.२४ ॥
Conhece a diferença entre quem recebe sem cessar em excesso e quem sempre dá: qual dos dois é considerado o melhor?
12.18.25
सदैव याचमानेषु तथा दम्भान्वितेषु च ।
एतेषु दक्षिणा दत्ता दावाग्राविव दुर्हुतम् ॥ १२.१८.२५ ॥
A dakṣiṇā dada sempre aos mendigos e igualmente aos cheios de hipocrisia é como uma oferenda mal feita lançada em um incêndio florestal.
12.18.26
जातवेदा यथा राजन्नादग्ध्वैवोपशाम्यति ।
सदैव याचमानो वै तथा शाम्यति न द्विजः ॥ १२.१८.२६ ॥
Ó rei, assim como o fogo se apaga sem queimar, assim o dvija que sempre mendiga nunca se acalma.
12.18.27
सतां वै ददतोऽन्नं च लोकेऽस्मिन्प्रकृतिर्ध्रुवा ।
न चेद्राजा भवेद्दाता कुतः स्युर्मोक्षकाङ्क्षिणः ॥ १२.१८.२७ ॥
Neste mundo, é natureza fixa dos bons dar alimento. Se o rei não fosse doador, de onde viriam os que buscam a libertação?
12.18.28
अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तत एव च ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति अन्नदः प्राणदो भवेत् ॥ १२.१८.२८ ॥
Neste mundo, os chefes de família vivem do alimento, e os mendicantes também. O sopro vital surge do alimento; quem dá alimento torna-se doador de vida.
12.18.29
गृहस्थेभ्योऽपि निर्मुक्ता गृहस्थानेव संश्रिताः ।
प्रभवं च प्रतिष्ठां च दान्ता विन्दन्त आसते ॥ १२.१८.२९ ॥
Embora libertos dos chefes de família, dependem deles; os que dominam a si mesmos obtêm deles sua origem e sustento, e assim permanecem.
12.18.30
त्यागान्न भिक्षुकं विन्द्यान्न मौढ्यान्न च याचनात् ।
ऋजुस्तु योऽर्थं त्यजति तं मुक्तं विद्धि भिक्षुकम् ॥ १२.१८.३० ॥
Não se deve reconhecer um mendicante pela renúncia, nem pela ilusão, nem pela mendicância; saiba que o mendicante libertado é aquele que, com retidão, abandona a riqueza.
12.18.31
असक्तः शक्तवद्गच्छन्निः सङ्गो मुक्तबन्धनः ।
समः शत्रौ च मित्रे च स वै मुक्तो महीपते ॥ १२.१८.३१ ॥
Aquele que, sem apego, caminha conforme sua força, livre de companhia e liberto dos laços, igual para com inimigo e amigo, esse é verdadeiramente libertado, ó senhor da terra.
12.18.32
परिव्रजन्ति दानार्थं मुण्डाः काषायवाससः ।
सिता बहुविधैः पाशैः संचिन्वन्तो वृथामिषम् ॥ १२.१८.३२ ॥
Os de cabeça raspada, vestidos de ocre, andam em busca de esmolas; presos por muitos tipos de laços, acumulam presa inútil.
12.18.33
त्रयीं च नामवार्तां च त्यक्त्वा पुत्रान्व्रजन्ति ये ।
त्रिविष्टब्धं च वासश्च प्रतिगृह्णन्त्यबुद्धयः ॥ १२.१८.३३ ॥
Aqueles que, abandonando as três Vedas e a conversa de nome e linhagem, partem deixando seus filhos, e os insensatos que aceitam uma vestimenta sustentada de três modos.
12.18.34
अनिष्कषाये काषायमीहार्थमिति विद्धि तम् ।
धर्मध्वजानां मुण्डानां वृत्त्यर्थमिति मे मतिः ॥ १२.१८.३४ ॥
Saiba que a vestimenta ocre de quem não é purificado serve ao ganho; para os de cabeça raspada que empunham o estandarte do dharma, serve, na minha opinião, ao sustento.
12.18.35
काषायैरजिनैश्चीरैर्नग्नान्मुण्डाञ्जटाधरान् ।
बिभ्रत्साधून्महाराज जय लोकाञ्जितेन्द्रियः ॥ १२.१८.३५ ॥
Sustentando os santos nus, de cabeça raspada e cabelos emaranhados, vestidos de ocre, pele de antílope e casca, ó grande rei, com os sentidos conquistados, conquista os mundos.
12.18.36
अग्न्याधेयानि गुर्वर्थं क्रतूनपि सुदक्षिणान् ।
ददात्यहरहः पूर्वं को नु धर्मरतस्ततः ॥ १२.१८.३६ ॥
Quem, deleitando-se no dharma, dá dia após dia, primeiro, para o mestre, as instalações do fogo e os sacrifícios com generosos honorários?
12.18.37
तत्त्वज्ञो जनको राजा लोकेऽस्मिन्निति गीयते ।
सोऽप्यासीन्मोहसंपन्नो मा मोहवशमन्वगाः ॥ १२.१८.३७ ॥
O rei Janaka, que conhece a verdade, é celebrado neste mundo. Contudo, ele também esteve tomado pela ilusão; não caias sob o poder da ilusão.
12.18.38
एवं धर्ममनुक्रान्ता सदा दानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणोपेताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.१८.३८ ॥
Aqueles que assim seguiram o dharma, sempre dedicados à doação e à austeridade, dotados da qualidade da não crueldade e livres de desejo e ira.
12.18.39
प्रजानां पालने युक्ता दममुत्तममास्थिताः ।
इष्ट्वा लोकानवाप्स्यामो गुरुवृद्धोपचायिनः ॥ १२.१८.३९ ॥
Dedicados à proteção dos súditos, mantendo o supremo domínio de si, servindo mestres e anciãos, alcançaremos os mundos pelo sacrifício.
12.18.40
देवतातिथिभूतानां निर्वपन्तो यथाविधि ।
स्थानमिष्टमवाप्स्यामो ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.१८.४० ॥
Oferecendo conforme a regra aos deuses, aos hóspedes e a todos os seres, devotados aos brâmanes e veraces, alcançaremos o lugar desejado.