மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.18.1
तूष्णींभूतं तु राजानं पुनरेवार्जुनोऽब्रवीत् ।
संतप्तः शोकदुःखाभ्यां राजवाक्शल्यपीडितः ॥ १२.१८.१ ॥
அரசன் மௌனமாயிருப்பதைக் கண்டு அர்ஜுனன் மீண்டும் பேசினான். துக்கத்தாலும் துயரத்தாலும் வேதனையுற்று, அரசனின் சொல் என்னும் அம்பால் துன்புற்றவனாய்.
12.18.2
कथयन्ति पुरावृत्तमितिहासमिमं जनाः ।
विदेहराज्ञः संवादं भार्यया सह भारत ॥ १२.१८.२ ॥
பாரதா, பழங்கால நிகழ்வான இந்த இதிகாசத்தை மக்கள் சொல்கிறார்கள் — விதேக அரசனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் நடந்த உரையாடலை.
12.18.3
उत्सृज्य राज्यं भिक्षार्थं कृतबुद्धिं नरेश्वरम् ।
विदेहराजमहीषी दुःखिता प्रत्यभाषत ॥ १२.१८.३ ॥
அரசைத் துறந்து பிச்சைக்காகத் தீர்மானித்த மன்னனிடம் விதேக அரசனின் பட்டத்தரசி துயருடன் பதிலளித்தாள்.
12.18.4
धनान्यपत्यं मित्राणि रत्नानि विविधानि च ।
पन्थानं पावनं हित्वा जनको मौढ्यमास्थितः ॥ १२.१८.४ ॥
செல்வம், மக்கள், நண்பர்கள், பல்வேறு ரத்தினங்கள் — இவற்றையும் தூய வழியையும் விட்டு ஜனகன் மடமையை அடைந்துவிட்டான்.
12.18.5
तं ददर्श प्रिया भार्या भैक्षवृत्तिमकिंचनम् ।
धानामुष्टिमुपासीनं निरीहं गतमत्सरम् ॥ १२.१८.५ ॥
அவனைப் பிரியமான மனைவி கண்டாள் — பிச்சையால் வாழ்பவனாய், உடைமையற்றவனாய், வறுத்த தானியக் கைப்பிடி அருகே அமர்ந்திருப்பவனாய், ஆசையற்றவனாய், பொறாமையற்றவனாய்.
12.18.6
तमुवाच समामत्य भर्तारमकुतोभयम् ।
क्रुद्धा मनस्विनी भार्या विविक्ते हेतुमद्वचः ॥ १२.१८.६ ॥
அச்சமற்ற கணவனை அணுகி, கோபமும் மனத்திண்மையும் கொண்ட மனைவி தனிமையில் காரணத்துடன் சொற்களைக் கூறினாள்.
12.18.7
कथमुत्सृज्य राज्यं स्वं धनधान्यसमन्वितम् ।
कापालीं वृत्तिमास्थाय धान्यमुष्टिमुपाससे ॥ १२.१८.७ ॥
செல்வமும் தானியமும் நிறைந்த உன் சொந்த இராச்சியத்தைக் கைவிட்டு, கபாலியின் வாழ்க்கையை ஏற்று, ஒரு கைப்பிடி தானியத்தால் எவ்வாறு வாழ்கிறாய்?
12.18.8
प्रतिज्ञा तेऽन्यथा राजन्विचेष्टा चान्यथा तव ।
यद्राज्यं महदुत्सृज्य स्वल्पे लुभ्यसि पार्थिव ॥ १२.१८.८ ॥
அரசே, உன் சபதம் வேறு, உன் செயல் வேறு. மன்னனே, பெரிய இராச்சியத்தைக் கைவிட்டு, சிறியதில் பேராசை கொள்கிறாய்.
12.18.9
नैतेनातिथयो राजन्देवर्षिपितरस्तथा ।
अद्य शक्यास्त्वया भर्तुं मोघस्तेऽयं परिश्रमः ॥ १२.१८.९ ॥
அரசே, இதனால் விருந்தினர்களையும், தேவர்களையும், முனிவர்களையும், முன்னோர்களையும் இன்று நீ போஷிக்க இயலாது. உன் இந்த முயற்சி வீண்.
12.18.10
देवतातिथिभिश्चैव पितृभिश्चैव पार्थिव ।
सर्वैरेतैः परित्यक्तः परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१० ॥
மன்னனே, தேவர்கள், விருந்தினர்கள், முன்னோர்கள் ஆகிய இவர்கள் அனைவராலும் நீ கைவிடப்பட்டவன். செயலற்றவனாய் துறவியாய் அலைகிறாய்.
12.18.11
यस्त्वं त्रैविद्यवृद्धानां ब्राह्मणानां सहस्रशः ।
भर्ता भूत्वा च लोकस्य सोऽद्यान्यैर्भूतिमिच्छसि ॥ १२.१८.११ ॥
மூவேதம் அறிந்த முதிய பிராமணர்கள் ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு ஆதரவாளனாகவும் உலகின் காவலனாகவும் இருந்த நீ, இன்று பிறரிடமிருந்து செல்வத்தை விரும்புகிறாய்.
12.18.12
श्रियं हित्वा प्रदीप्तां त्वं श्ववत्संप्रति वीक्ष्यसे ।
अपुत्रा जननी तेऽद्य कौसल्या चापतिस्त्वया ॥ १२.१८.१२ ॥
ஒளிர்ந்த அரசச் செல்வத்தைக் கைவிட்டு, இப்போது நாயைப் போல் சுற்றிப் பார்க்கிறாய். இன்று உன் தாய் கௌசல்யா மகனற்றவளாகவும், உன்னால் கணவனற்றவளாகவும் ஆகிவிட்டாள்.
12.18.13
आश्रिता धर्मकामास्त्वां क्षत्रियाः पर्युपासते ।
त्वदाशामभिकाङ्क्षन्तः कृपणाः फलहेतुकाः ॥ १२.१८.१३ ॥
தர்மத்தை விரும்பும் க்ஷத்திரியர்கள் உன்னையே சார்ந்து உன்னை வழிபடுகிறார்கள். உன்னிடம் நம்பிக்கை வைத்து, பலனை விரும்பும் அந்த துயருற்றவர்கள் உன்னையே எதிர்பார்க்கிறார்கள்.
12.18.14
तांश्च त्वं विफलान्कृत्वा कं नु लोकं गमिष्यसि ।
राजन्संशयिते मोक्षे परतन्त्रेषु देहिषु ॥ १२.१८.१४ ॥
அவர்களை வீணாக்கிவிட்டு நீ எந்த உலகுக்குச் செல்வாய்? அரசே, விடுதலை ஐயத்திற்குரியது; உடலுடைய உயிர்கள் பிறர் வசப்பட்டவை.
12.18.15
नैव तेऽस्ति परो लोको नापरः पापकर्मणः ।
धर्म्यान्दारान्परित्यज्य यस्त्वमिच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१८.१५ ॥
பாவச் செயல் செய்பவனான உனக்கு உயர்ந்த உலகமும் இல்லை, தாழ்ந்த உலகமும் இல்லை. தர்மத்துக்குரிய மனைவியரைக் கைவிட்டு நீ வாழ விரும்புகிறாய்.
12.18.16
स्रजो गन्धानलंकारान्वासांसि विविधानि च ।
किमर्थमभिसंत्यज्य परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१६ ॥
மாலைகள், நறுமணங்கள், அணிகலன்கள், பல வகையான ஆடைகள் ஆகியவற்றை முற்றிலும் துறந்து, எதற்காக நீ செயலற்றவனாய் துறவியாய் அலைகிறாய்?
12.18.17
निपानं सर्वभूतानां भूत्वा त्वं पावनं महत ।
आढ्यो वनस्पतिर्भूत्वा सोन्यांस्त्वं पर्युपाससे ॥ १२.१८.१७ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் நீர்த்துறையாகவும், பெரிய புனிதமானவனாகவும், செழிப்பான மரமாகவும் ஆகி, நீ பிறரை உபசரிக்கிறாய்.
12.18.18
खादन्ति हस्तिनं न्यासे क्रव्यादा बहवोऽप्युत ।
बहवः कृमयश्चैव किं पुनस्त्वामनर्थकम् ॥ १२.१८.१८ ॥
அழிவுக்குரிய பொருட்களில் பல ஊன் உண்ணும் உயிர்கள் யானையையும் தின்கின்றன; பல புழுக்களும் உண்கின்றன. அப்படியிருக்க, பயனற்ற உன்னை அவை ஏன் உண்ணாது?
12.18.19
य इमां कुण्डिकां भिन्द्यान्त्रिविष्टब्धं च यो हरेत् ।
वासश्चापि हरेत्तस्मिन्कथं ते मानसं भवेत् ॥ १२.१८.१९ ॥
இந்தக் குடுவையை உடைப்பவனும், மூடி வைத்ததைக் கவர்பவனும், அவனிடம் உடையையும் பறிப்பவனும் — அவனிடம் உனக்கு என்ன மனம் இருக்கும்?
12.18.20
यस्त्वं सर्वं समुत्सृज्य धानामुष्टिमनुग्रहः ।
यदनेन कृतं सर्वं किमिदं मम दीयते ॥ १२.१८.२० ॥
நீ எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு ஒரு கைப்பிடி நெல்லின் மீது அருள் செய்தாய் — இவன் செய்த அனைத்தும், இது எனக்கு ஏன் கொடுக்கப்படுகிறது?
12.18.21
धानामुष्टेरिहार्थश्चेत्प्रतिज्ञा ते विनश्यति ।
का वाऽहं तव को मे त्वं कश्च ते मय्यनुग्रहः ॥ १२.१८.२१ ॥
இங்கு ஒரு கைப்பிடி நெல்லில் பயன் இருக்குமானால், உன் சபதம் அழிந்துவிடும். நான் உனக்கு யார், நீ எனக்கு யார், என் மீது உன் அருள் எதில் உள்ளது?
12.18.22
प्रशाधि पृथिवीं राजन्यत्र तेऽनुग्रहो भवेत् ।
प्रासादे शयनं यानं वासांस्याभरणानि च ॥ १२.१८.२२ ॥
அரசே, பூமியை ஆட்சி செய், உனக்கு மகிழ்ச்சி கிடைக்கும் இடத்தில் — மாளிகையில் படுக்கை, வாகனம், ஆடைகள், ஆபரணங்கள்.
12.18.23
श्रियां निराशैरधनेस्त्यक्तमित्रैरकिंचनैः ।
सौखिकैः संभृतो योऽर्थः स संत्यजति किंनु तं ॥ १२.१८.२३ ॥
செல்வத்தில் ஆசையற்றவர்களும், ஏழைகளும், நண்பர்களைத் துறந்தவர்களும், எதுவுமற்றவர்களும் ஈட்டிய செல்வத்தை — அதனை யார்தான் துறக்கவில்லை?
12.18.24
योऽत्यन्तं प्रतिगृह्णीयाद्यश्च दद्यात्सदैव हि ।
तयोस्त्वमन्तरं विद्धि श्रेयांस्ताभ्यां क उच्यते ॥ १२.१८.२४ ॥
எப்போதும் மிகுதியாக ஏற்பவனும், எப்போதும் கொடுப்பவனும் — இவ்விருவருக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அறி. இவ்விருவரில் யார் சிறந்தவர் என்று சொல்லப்படுகிறது?
12.18.25
सदैव याचमानेषु तथा दम्भान्वितेषु च ।
एतेषु दक्षिणा दत्ता दावाग्राविव दुर्हुतम् ॥ १२.१८.२५ ॥
எப்போதும் யாசிப்பவர்களுக்கும், அதேபோல் வஞ்சகம் நிறைந்தவர்களுக்கும் கொடுக்கப்படும் தக்षிணை, காட்டுத் தீயில் தவறாக இடப்பட்ட ஆஹுதி போன்றது.
12.18.26
जातवेदा यथा राजन्नादग्ध्वैवोपशाम्यति ।
सदैव याचमानो वै तथा शाम्यति न द्विजः ॥ १२.१८.२६ ॥
அரசே, நெருப்பு எரிக்காமலேயே அடங்குவது போல, எப்போதும் யாசிக்கும் அந்தணன் அடங்குவதில்லை.
12.18.27
सतां वै ददतोऽन्नं च लोकेऽस्मिन्प्रकृतिर्ध्रुवा ।
न चेद्राजा भवेद्दाता कुतः स्युर्मोक्षकाङ्क्षिणः ॥ १२.१८.२७ ॥
இவ்வுலகில் நல்லோர் உணவு தானம் செய்வது நிலையான இயல்பு. அரசன் கொடையாளியாக இல்லாவிட்டால், வீடுபேறை விரும்புவோர் எங்கிருந்து தோன்றுவர்?
12.18.28
अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तत एव च ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति अन्नदः प्राणदो भवेत् ॥ १२.१८.२८ ॥
இவ்வுலகில் இல்லறத்தார் உணவினால் வாழ்கின்றனர்; துறவியரும் அதனாலேயே. உணவினால் உயிர் தோன்றுகிறது; உணவளிப்பவன் உயிர் அளிப்பவனாகிறான்.
12.18.29
गृहस्थेभ्योऽपि निर्मुक्ता गृहस्थानेव संश्रिताः ।
प्रभवं च प्रतिष्ठां च दान्ता विन्दन्त आसते ॥ १२.१८.२९ ॥
இல்லறத்தாரிடமிருந்து விடுபட்டிருந்தாலும் அவர்கள் இல்லறத்தாரையே சார்ந்திருக்கின்றனர். அடக்கமுடையோர் அவர்களிடமிருந்தே தோற்றத்தையும் ஆதாரத்தையும் பெற்று நிலைத்திருக்கின்றனர்.
12.18.30
त्यागान्न भिक्षुकं विन्द्यान्न मौढ्यान्न च याचनात् ।
ऋजुस्तु योऽर्थं त्यजति तं मुक्तं विद्धि भिक्षुकम् ॥ १२.१८.३० ॥
துறவினால் ஒருவனை பிக்ஷு என்று அறியக்கூடாது; மடமையினாலும் அல்ல, யாசிப்பினாலும் அல்ல. நேர்மையாளனாக செல்வத்தை துறப்பவனையே விடுதலை பெற்ற பிக்ஷு என்று அறிக.
12.18.31
असक्तः शक्तवद्गच्छन्निः सङ्गो मुक्तबन्धनः ।
समः शत्रौ च मित्रे च स वै मुक्तो महीपते ॥ १२.१८.३१ ॥
பற்றின்றி, தன் சக்திக்கேற்ப நடந்து, பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, பகைவனிடத்தும் நண்பனிடத்தும் சமமாக இருப்பவனே உண்மையில் விடுதலை பெற்றவன், ஓ மன்னா.
12.18.32
परिव्रजन्ति दानार्थं मुण्डाः काषायवाससः ।
सिता बहुविधैः पाशैः संचिन्वन्तो वृथामिषम् ॥ १२.१८.३२ ॥
மொட்டை தலையும் காவி ஆடையும் அணிந்தவர்கள் தானத்திற்காக அலைகின்றனர்; பல வகை வலைகளால் கட்டுண்டு, பயனற்ற இரையைச் சேர்க்கின்றனர்.
12.18.33
त्रयीं च नामवार्तां च त्यक्त्वा पुत्रान्व्रजन्ति ये ।
त्रिविष्टब्धं च वासश्च प्रतिगृह्णन्त्यबुद्धयः ॥ १२.१८.३३ ॥
மூன்று வேதங்களையும், பெயர் குலப் பேச்சையும் துறந்து, மகன்களையும் விட்டுச் செல்பவர்கள்; அறிவிலிகள் மூன்று வகையாக அணிந்த ஆடையை ஏற்கின்றனர்.
12.18.34
अनिष्कषाये काषायमीहार्थमिति विद्धि तम् ।
धर्मध्वजानां मुण्डानां वृत्त्यर्थमिति मे मतिः ॥ १२.१८.३४ ॥
தூய்மையற்றவனின் காவி ஆடை ஆதாயத்திற்காகவே என்று அறிக. தர்மக் கொடி ஏந்தும் மொட்டைத் தலையினரின் அது வாழ்க்கைக்காகவே என்பது என் கருத்து.
12.18.35
काषायैरजिनैश्चीरैर्नग्नान्मुण्डाञ्जटाधरान् ।
बिभ्रत्साधून्महाराज जय लोकाञ्जितेन्द्रियः ॥ १२.१८.३५ ॥
காவி ஆடை, மான்தோல், மரவுரி அணிந்தவர்களும், நிர்வாணர்களும், மொட்டைத் தலையினரும், சடை முடியினருமான சாதுக்களைப் பேணிக்கொண்டு, ஓ மகாராஜா, புலனடக்கியவனாக நீ உலகங்களை வெல்வாய்.
12.18.36
अग्न्याधेयानि गुर्वर्थं क्रतूनपि सुदक्षिणान् ।
ददात्यहरहः पूर्वं को नु धर्मरतस्ततः ॥ १२.१८.३६ ॥
குருவுக்காக அக்னியாதானங்களையும், நல்ல தட்சிணையுடன் கூடிய யாகங்களையும், நாள்தோறும் முன்னே கொடுப்பவன் யார், அத்தகைய தர்மத்தில் ஈடுபட்டவன் யார்?
12.18.37
तत्त्वज्ञो जनको राजा लोकेऽस्मिन्निति गीयते ।
सोऽप्यासीन्मोहसंपन्नो मा मोहवशमन्वगाः ॥ १२.१८.३७ ॥
தத்துவ அறிவுள்ள அரசன் ஜனகன் இவ்வுலகில் இவ்வாறு புகழப்படுகிறான். அவனும் மோகத்தில் ஆழ்ந்திருந்தான்; நீ மோகத்தின் வசத்திற்கு உட்படாதே.
12.18.38
एवं धर्ममनुक्रान्ता सदा दानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणोपेताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.१८.३८ ॥
இவ்வாறு தர்மத்தைப் பின்பற்றி, எப்போதும் தானத்திலும் தவத்திலும் ஈடுபட்டு, இரக்கக் குணம் கொண்டு, காமமும் கோபமும் அற்றவர்கள்.
12.18.39
प्रजानां पालने युक्ता दममुत्तममास्थिताः ।
इष्ट्वा लोकानवाप्स्यामो गुरुवृद्धोपचायिनः ॥ १२.१८.३९ ॥
மக்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்டு, உயர்ந்த தமத்தை மேற்கொண்டு, குருக்களையும் முதியோரையும் வழிபடுபவர்களாகிய நாம் யாகம் செய்து உலகங்களை அடைவோம்.
12.18.40
देवतातिथिभूतानां निर्वपन्तो यथाविधि ।
स्थानमिष्टमवाप्स्यामो ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.१८.४० ॥
தேவர்கள், விருந்தினர்கள், உயிர்களுக்கு முறைப்படி படையல் செய்து, பிராமணர்களை ஆதரித்து, உண்மை பேசுபவர்களாகிய நாம் விரும்பிய இடத்தை அடைவோம்.