ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.18.1
तूष्णींभूतं तु राजानं पुनरेवार्जुनोऽब्रवीत् ।
संतप्तः शोकदुःखाभ्यां राजवाक्शल्यपीडितः ॥ १२.१८.१ ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਵੇਖ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ। ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ।
12.18.2
कथयन्ति पुरावृत्तमितिहासमिमं जनाः ।
विदेहराज्ञः संवादं भार्यया सह भारत ॥ १२.१८.२ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਲੋਕ ਇਸ ਪੁਰਾਤਨ ਵਰਤਾਂਤ, ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਵਿਦੇਹ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸੰਵਾਦ।
12.18.3
उत्सृज्य राज्यं भिक्षार्थं कृतबुद्धिं नरेश्वरम् ।
विदेहराजमहीषी दुःखिता प्रत्यभाषत ॥ १२.१८.३ ॥
ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਭਿੱਖਿਆ ਲਈ ਮਨ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਨਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵਿਦੇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਟਰਾਣੀ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
12.18.4
धनान्यपत्यं मित्राणि रत्नानि विविधानि च ।
पन्थानं पावनं हित्वा जनको मौढ्यमास्थितः ॥ १२.१८.४ ॥
ਧਨ, ਸੰਤਾਨ, ਮਿੱਤਰ, ਅਨੇਕ ਰਤਨ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਨਕ ਮੂਰਖਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਬੈਠਾ ਹੈ।
12.18.5
तं ददर्श प्रिया भार्या भैक्षवृत्तिमकिंचनम् ।
धानामुष्टिमुपासीनं निरीहं गतमत्सरम् ॥ १२.१८.५ ॥
ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ — ਭਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜੀਂਦਾ, ਬੇਸਹਾਰਾ, ਭੁੱਜੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਮੁੱਠੀ ਕੋਲ ਬੈਠਾ, ਇੱਛਾਰਹਿਤ, ਈਰਖਾਰਹਿਤ।
12.18.6
तमुवाच समामत्य भर्तारमकुतोभयम् ।
क्रुद्धा मनस्विनी भार्या विविक्ते हेतुमद्वचः ॥ १२.१८.६ ॥
ਨਿਡਰ ਪਤੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਮਨਸਵਿਨੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸੰਗਤ ਬੋਲ ਕਹੇ।
12.18.7
कथमुत्सृज्य राज्यं स्वं धनधान्यसमन्वितम् ।
कापालीं वृत्तिमास्थाय धान्यमुष्टिमुपाससे ॥ १२.१८.७ ॥
ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਪਾਲੀ ਵ੍ਰਿਤੀ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਅੰਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
12.18.8
प्रतिज्ञा तेऽन्यथा राजन्विचेष्टा चान्यथा तव ।
यद्राज्यं महदुत्सृज्य स्वल्पे लुभ्यसि पार्थिव ॥ १२.१८.८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਹੋਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਆਚਰਣ ਹੋਰ। ਹੇ ਪਾਰਥਿਵ, ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਤੂੰ ਥੋੜੇ ਵਿੱਚ ਲੋਭੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
12.18.9
नैतेनातिथयो राजन्देवर्षिपितरस्तथा ।
अद्य शक्यास्त्वया भर्तुं मोघस्तेऽयं परिश्रमः ॥ १२.१८.९ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਨਾਲ ਅਤਿਥੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਅੱਜ ਤੂੰ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੀ ਇਹ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
12.18.10
देवतातिथिभिश्चैव पितृभिश्चैव पार्थिव ।
सर्वैरेतैः परित्यक्तः परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१० ॥
ਹੇ ਪਾਰਥਿਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤਿਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਬਣ ਕੇ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
12.18.11
यस्त्वं त्रैविद्यवृद्धानां ब्राह्मणानां सहस्रशः ।
भर्ता भूत्वा च लोकस्य सोऽद्यान्यैर्भूतिमिच्छसि ॥ १२.१८.११ ॥
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਐਸ਼ਵਰਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
12.18.12
श्रियं हित्वा प्रदीप्तां त्वं श्ववत्संप्रति वीक्ष्यसे ।
अपुत्रा जननी तेऽद्य कौसल्या चापतिस्त्वया ॥ १२.१८.१२ ॥
ਚਮਕਦੀ ਰਾਜ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਛੱਡ ਕੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਪੁੱਤਰਹੀਣ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਪਤੀਹੀਣ ਵੀ।
12.18.13
आश्रिता धर्मकामास्त्वां क्षत्रियाः पर्युपासते ।
त्वदाशामभिकाङ्क्षन्तः कृपणाः फलहेतुकाः ॥ १२.१८.१३ ॥
ਧਰਮ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਖੱਤਰੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਆਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੀਨ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
12.18.14
तांश्च त्वं विफलान्कृत्वा कं नु लोकं गमिष्यसि ।
राजन्संशयिते मोक्षे परतन्त्रेषु देहिषु ॥ १२.१८.१४ ॥
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ? ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੋਖ਼ਸ਼ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਦੇਹਧਾਰੀ ਪਰਾਧੀਨ ਹਨ।
12.18.15
नैव तेऽस्ति परो लोको नापरः पापकर्मणः ।
धर्म्यान्दारान्परित्यज्य यस्त्वमिच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१८.१५ ॥
ਪਾਪ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਾ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਹੈ, ਨਾ ਅਧਮ ਲੋਕ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੂੰ ਜੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
12.18.16
स्रजो गन्धानलंकारान्वासांसि विविधानि च ।
किमर्थमभिसंत्यज्य परिव्रजसि निष्क्रियः ॥ १२.१८.१६ ॥
ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆ ਹੋ ਕੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਵਾਂਗ ਭਟਕਦਾ ਹੈਂ?
12.18.17
निपानं सर्वभूतानां भूत्वा त्वं पावनं महत ।
आढ्यो वनस्पतिर्भूत्वा सोन्यांस्त्वं पर्युपाससे ॥ १२.१८.१७ ॥
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਟੋਭਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਤੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
12.18.18
खादन्ति हस्तिनं न्यासे क्रव्यादा बहवोऽप्युत ।
बहवः कृमयश्चैव किं पुनस्त्वामनर्थकम् ॥ १२.१८.१८ ॥
ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਜੀਵ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਿਰਾਰਥਕ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਾ ਖਾਣਗੇ?
12.18.19
य इमां कुण्डिकां भिन्द्यान्त्रिविष्टब्धं च यो हरेत् ।
वासश्चापि हरेत्तस्मिन्कथं ते मानसं भवेत् ॥ १२.१८.१९ ॥
ਜੋ ਇਹ ਕੁੰਡਿਕਾ ਤੋੜੇ, ਜੋ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਚੁਰਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵੀ ਖੋਹ ਲਵੇ — ਉਸ ਬਾਰੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?
12.18.20
यस्त्वं सर्वं समुत्सृज्य धानामुष्टिमनुग्रहः ।
यदनेन कृतं सर्वं किमिदं मम दीयते ॥ १२.१८.२० ॥
ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਧਾਨ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ — ਇਸਨੇ ਜੋ ਸਭ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
12.18.21
धानामुष्टेरिहार्थश्चेत्प्रतिज्ञा ते विनश्यति ।
का वाऽहं तव को मे त्वं कश्च ते मय्यनुग्रहः ॥ १२.१८.२१ ॥
ਜੇ ਇੱਥੇ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਧਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਕੀ ਹੈ?
12.18.22
प्रशाधि पृथिवीं राजन्यत्र तेऽनुग्रहो भवेत् ।
प्रासादे शयनं यानं वासांस्याभरणानि च ॥ १२.१८.२२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ, ਜਿੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁੱਖ ਮਿਲੇ — ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਪਲੰਘ, ਸਵਾਰੀ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ।
12.18.23
श्रियां निराशैरधनेस्त्यक्तमित्रैरकिंचनैः ।
सौखिकैः संभृतो योऽर्थः स संत्यजति किंनु तं ॥ १२.१८.२३ ॥
ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਧਨ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ — ਸੁਖ-ਲਾਲਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਧਨ — ਉਸਨੂੰ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਦਾ?
12.18.24
योऽत्यन्तं प्रतिगृह्णीयाद्यश्च दद्यात्सदैव हि ।
तयोस्त्वमन्तरं विद्धि श्रेयांस्ताभ्यां क उच्यते ॥ १२.१८.२४ ॥
ਜੋ ਸਦਾ ਬਹੁਤਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰ ਜਾਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
12.18.25
सदैव याचमानेषु तथा दम्भान्वितेषु च ।
एतेषु दक्षिणा दत्ता दावाग्राविव दुर्हुतम् ॥ १२.१८.२५ ॥
ਸਦਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਦੰਭ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਈ ਆਹੁਤੀ ਵਰਗੀ ਹੈ।
12.18.26
जातवेदा यथा राजन्नादग्ध्वैवोपशाम्यति ।
सदैव याचमानो वै तथा शाम्यति न द्विजः ॥ १२.१८.२६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸਾੜੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਦਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
12.18.27
सतां वै ददतोऽन्नं च लोकेऽस्मिन्प्रकृतिर्ध्रुवा ।
न चेद्राजा भवेद्दाता कुतः स्युर्मोक्षकाङ्क्षिणः ॥ १२.१८.२७ ॥
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਜਣ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਥਿਰ ਸੁਭਾਅ ਹੈ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਦਾਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੋਕਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਣਗੇ?
12.18.28
अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तत एव च ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति अन्नदः प्राणदो भवेत् ॥ १२.१८.२८ ॥
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਅੰਨ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ ਉਸੇ ਨਾਲ। ਅੰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.18.29
गृहस्थेभ्योऽपि निर्मुक्ता गृहस्थानेव संश्रिताः ।
प्रभवं च प्रतिष्ठां च दान्ता विन्दन्त आसते ॥ १२.१८.२९ ॥
ਗ੍ਰਹਿਸਥੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਜਮੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੂਲ ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਪਾ ਕੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
12.18.30
त्यागान्न भिक्षुकं विन्द्यान्न मौढ्यान्न च याचनात् ।
ऋजुस्तु योऽर्थं त्यजति तं मुक्तं विद्धि भिक्षुकम् ॥ १२.१८.३० ॥
ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਿੱਖੂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਮੰਗਣ ਨਾਲ। ਜੋ ਸਰਲਤਾ ਨਾਲ ਧਨ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਭਿੱਖੂ ਜਾਣੋ।
12.18.31
असक्तः शक्तवद्गच्छन्निः सङ्गो मुक्तबन्धनः ।
समः शत्रौ च मित्रे च स वै मुक्तो महीपते ॥ १२.१८.३१ ॥
ਬਿਨਾਂ ਆਸਕਤੀ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ, ਸੰਗ-ਰਹਿਤ, ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹੀਪਤੀ।
12.18.32
परिव्रजन्ति दानार्थं मुण्डाः काषायवाससः ।
सिता बहुविधैः पाशैः संचिन्वन्तो वृथामिषम् ॥ १२.१८.३२ ॥
ਮੁੰਡੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਾਏ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਲਈ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਫੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਭੋਗ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
12.18.33
त्रयीं च नामवार्तां च त्यक्त्वा पुत्रान्व्रजन्ति ये ।
त्रिविष्टब्धं च वासश्च प्रतिगृह्णन्त्यबुद्धयः ॥ १२.१८.३३ ॥
ਤ੍ਰਯੀ (ਵੇਦ) ਅਤੇ ਨਾਮ-ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅਗਿਆਨੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਧਾਰਿਆ ਵਸਤਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
12.18.34
अनिष्कषाये काषायमीहार्थमिति विद्धि तम् ।
धर्मध्वजानां मुण्डानां वृत्त्यर्थमिति मे मतिः ॥ १२.१८.३४ ॥
ਅਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕਾਸ਼ਾਏ ਲਾਭ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ। ਧਰਮ-ਧੁਜਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਤ ਹੈ।
12.18.35
काषायैरजिनैश्चीरैर्नग्नान्मुण्डाञ्जटाधरान् ।
बिभ्रत्साधून्महाराज जय लोकाञ्जितेन्द्रियः ॥ १२.१८.३५ ॥
ਕਾਸ਼ਾਏ, ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਅਤੇ ਬਲਕਲ ਪਹਿਨੇ ਨੰਗੇ, ਮੁੰਡੇ ਅਤੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ।
12.18.36
अग्न्याधेयानि गुर्वर्थं क्रतूनपि सुदक्षिणान् ।
ददात्यहरहः पूर्वं को नु धर्मरतस्ततः ॥ १२.१८.३६ ॥
ਗੁਰੂ ਲਈ ਅਗਨੀ-ਆਧਾਨ ਅਤੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਣਾ ਵਾਲੇ ਯੱਗ ਵੀ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ-ਰਤ ਕੌਣ ਹੈ?
12.18.37
तत्त्वज्ञो जनको राजा लोकेऽस्मिन्निति गीयते ।
सोऽप्यासीन्मोहसंपन्नो मा मोहवशमन्वगाः ॥ १२.१८.३७ ॥
ਤੱਤਵਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਤੂੰ ਮੋਹ ਦੇ ਵੱਸ ਨਾ ਜਾ।
12.18.38
एवं धर्ममनुक्रान्ता सदा दानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणोपेताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.१८.३८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਦਾਨ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਾਮ-ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
12.18.39
प्रजानां पालने युक्ता दममुत्तममास्थिताः ।
इष्ट्वा लोकानवाप्स्यामो गुरुवृद्धोपचायिनः ॥ १२.१८.३९ ॥
ਪਰਜਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਉੱਤਮ ਦਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਏ, ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।
12.18.40
देवतातिथिभूतानां निर्वपन्तो यथाविधि ।
स्थानमिष्टमवाप्स्यामो ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.१८.४० ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਦਿੰਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਇੱਛਤ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।