مهابهاراتا · أدهيايا 12.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.180.1
कुतः सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये च किमभ्येति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१८०.१ ॥
من أين خُلق هذا العالم كله، الساكن والمتحرك؟ وإلى أين يعود عند الفناء؟ أخبرني بذلك أيها الجد.
12.180.2
ससागरः सगगनः सशैलः सबलाहकः ।
सभूमिः साग्निपवनो लोकोऽयं केन निर्मितः ॥ १२.१८०.२ ॥
من صنع هذا العالم بما فيه من بحار وسماء وجبال وسحب وأرض ونار وريح؟
12.180.3
कथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयः ।
शोचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मावथो कथम् ॥ १२.१८०.३ ॥
كيف خُلقت الكائنات؟ وكيف نشأت طبقات الفارنا؟ وكيف نشأ بينهم الطهر والنجس، والدارما والأدارما؟
12.180.4
कीदृशो जीवतां जीवः क्व वा गच्छन्ति ये मृताः ।
अस्माल्लोकादमुं लोकं सर्वं शंसतु नो भवान् ॥ १२.१८०.४ ॥
ما طبيعة الروح في الأحياء؟ وإلى أين يمضي الذين ماتوا؟ من هذا العالم إلى ذلك العالم، فلتبيّن لنا ذلك كله.
12.180.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भृगुणाऽभिहितं श्रेष्ठं भरद्वाजाय पृच्छते ॥ १२.१८०.५ ॥
وفي هذا الشأن يروون هذه الحكاية القديمة، الرواية الفاضلة التي رواها بهرغو لبهارادفاجا حين سأل.
12.180.6
कैलासशिखरे दृष्ट्वा दीप्यमानमिवौजसा ।
भृगुं महर्षिमासीनं भरद्वाजोऽन्वपृच्छत ॥ १२.१८०.६ ॥
لما رأى بهرغو، الحكيم العظيم، جالساً على قمة كايلاسا يتوهج كأنه يشتعل بالنور، سأله بهارادفاجا.
12.180.7
ससागरः सगगनः शशैलः सवलाहकः ।
सभूमिः साग्निपवनो लोकोऽयं केन निर्मितः ॥ १२.१८०.७ ॥
من خلق هذا العالم، بما فيه من محيطات وسماء وجبال وغيوم وأرض ونار وريح؟
12.180.8
कथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयः ।
शौचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मावथो कथम्। ॥ १२.१८०.८ ॥
كيف خُلقت الكائنات، وكيف نشأت تقسيمات الطبقات، وما طهارتهم ونجاستهم، وما دهرمهم وأدهرمهم؟
12.180.9
कीदृशो जीवतां जीवः क्व वा गच्छन्ति ये मृताः ।
परलोकमिमं चापि सर्वं शंसितृमर्हसि ॥ १२.१८०.९ ॥
ما طبيعة الروح في الأحياء؟ وإلى أين يذهب من ماتوا؟ وينبغي لك أن تبيّن كل ذلك، بما في ذلك هذا العالم الآخر.
12.180.10
एवं स भगवान्पृष्टो भरद्वाजेन संशयम् ।
ब्रह्मर्पिर्ब्रह्मसंकाशः सर्वं तस्मै ततोऽब्रवीत् ॥ १२.१८०.१० ॥
ولما سأله بهاردواجا عن شكّه هكذا، أخذ ذلك البرهمرشي المبجّل، المماثل لبرهما، يبيّن له كل شيء.
12.180.11
नारायणो जगन्मूर्तिरन्तरात्मा सनातनः ।
कूटस्थोऽक्षर अव्यक्तो निर्लेपो व्यापकः प्रभुः ॥ १२.१८०.११ ॥
ناراياناً، الذي صورته هي الكون، والذات الباطنة، الأزلي، الثابت في القمة، الذي لا يفنى، غير المتجلّي، الذي لا يتلوث، الشامل، السيد.
12.180.12
प्रकृतेः परतो नित्यमिन्द्रियैरप्यगोतरः ।
स सिसृक्षुः सहस्रांशादसृजत्पुरुषं प्रभुः ॥ १२.१८०.१२ ॥
المتعالي على الطبيعة، الذي لا تبلغه الحواس أبداً، أراد السيد أن يخلق، فأخرج من ذي الألف شعاع الپورشا.
12.180.13
मानसो नाम यः पूर्वो विश्रुतो वै महर्षिभिः ।
अनादिनिधनो देवस्तथाऽभेद्योऽदजरामरः ॥ १२.१८०.१३ ॥
الإله الذي اشتهر في القدم بين كبار الحكماء باسم مانسا، لا بداية له ولا نهاية، لا يُقهر، غير مولود، وخالد.
12.180.14
अव्यक्त इति विख्यातः शाश्वतोऽथाक्षयोऽव्ययः ।
यतः सृष्टानि भूतानि तिष्ठन्ति च म्रियन्ति च ॥ १२.१८०.१४ ॥
المعروف بالغير المتجلّي، وهو أزلي لا يفنى ولا يتغير؛ منه تقوم الكائنات المخلوقة وبه تموت أيضاً.
12.180.15
सोऽसृजत्प्रथमं देवो महान्तं नाम नामतः ।
महान्ससर्जाहंकारं स चापि भगवानथ।
आकाशमिति विख्यातं सर्वभूतधरः प्रभुः ॥ १२.१८०.१५ ॥
خلق ذلك الإله أولاً المبدأ المسمى ماهات؛ وخلق ماهات المبارك بدوره الأنا (أهانكارا). ثم خلق الرب حامل جميع الكائنات ما يُعرف بالأثير (آكاشا).
12.180.16
आकाशादभवद्वारि सलिलादग्निमारुतौ ।
अग्निमारुतसंयोगात्ततः समभवन्मही ॥ १२.१८०.१६ ॥
من الأثير نشأ الماء، ومن الماء النار والريح. ومن اتحاد النار والريح نشأت الأرض عندئذ.
12.180.17
ततस्ते गेमयं दिव्यं पद्मं सृष्टं स्वयंभुवा ।
तस्मात्पद्मात्समभवद्ब्रह्मा वेदमयो निधिः ॥ १२.१८०.१७ ॥
ثم خلق الكائن الذاتي لأجله لوتسة ذهبية إلهية؛ ومن تلك اللوتسة نشأ براهما، كنز الفيدا.
12.180.18
अहंकार इति ख्यातः सर्वभूतात्मभूतकृत् ।
ब्रह्मा वै स महातेजा य एते पञ्चधातवः ॥ १२.१८०.१८ ॥
من يُعرف بالأنا (أهانكارا)، صانع الطبيعة الذاتية لجميع الكائنات — هذا البراهما ذو البهاء العظيم هو هذه العناصر الخمسة.
12.180.19
शैलास्तस्यास्थिसंज्ञास्तु मेदो मांसं च मेदिनी ।
समुद्रास्तस्य रुधिरमाकाशमुदरं तथा ॥ १२.१८०.१९ ॥
تُسمّى الجبال عظامه، والأرض شحمه ولحمه. والمحيطات دمه، والسماء بطنه.
12.180.20
पवनश्चैव निःश्वासस्तेजोऽग्निर्निम्नगाः सिराः ।
दिवाकरश्च सोमश्च नयने तस्य विश्रुते ॥ १२.१८०.२० ॥
الريح نفسه، والنار بهاؤه، والأنهار عروقه. والشمس والقمر عيناه المشهورتان.
12.180.21
नभश्चोर्ध्वं शिरस्तस्य क्षितिः पादौ भुजौ दिशः ।
दुर्विज्ञेयो ह्यनन्तात्मा सिद्धैरपि न संशयः ॥ १२.१८०.२१ ॥
السماء فوقه رأسه، والأرض قدماه، والجهات ذراعاه. وتلك الذات اللامتناهية عسيرة المعرفة حتى على الكاملين، ولا شك في ذلك.
12.180.22
स एष भगवान्विष्णुरनन्त इति विश्रुतः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थो दुर्विज्ञेयोऽकृतात्माभः ॥ १२.१८०.२२ ॥
هذا المبارك فيشنو مشهور بالأبدي، ساكنٌ بوصفه ذات جميع الكائنات. وهو عسير المعرفة على من لم تُطهَّر ذواتهم.
12.180.23
अहंकारस्य यः स्रष्टा सर्वभूतोद्भवाय वै ।
यतः समभवद्विश्वं पृष्टोऽहं यदिह त्वया ॥ १२.१८०.२३ ॥
سأخبرك عمّن هو خالق مبدأ الأنا، الذي هو لأجل نشوء جميع الكائنات، والذي صدر عنه هذا الكون، عن الذي سألتني عنه هنا.
12.180.24
गगनस्य दिशां चैव भूतलस्यानिलस्य च ।
कान्यत्र परिमाणानि संशयं छिन्धि मेऽर्थितः ॥ १२.१८०.२४ ॥
ما مقاييس السماء والجهات والأرض والريح؟ أسألك، فاقطع شكّي.
12.180.25
अनन्तमेतदाकाशं सिद्धचारणसेवितम् ।
रम्यं नानाश्रयाकीर्णं यस्यान्तो नाधिगम्यते ॥ १२.१८०.२५ ॥
هذه السماء لا نهاية لها، يرتادها السيدّهات والتشاراناس، بهيّة، مليئة بمساكن شتى، ولا يُدرك لها منتهى.
12.180.26
ऊर्ध्वं गतेरधस्तात्तु चन्द्रादित्यौ न दृश्यतः ।
तत्र देवाः स्वयं दीप्ताः सूर्यभासोऽग्निवर्चसः ॥ १२.१८०.२६ ॥
وتحت ذلك المسار الصاعد لا يُرى القمر ولا الشمس. هناك تتألق الآلهة بذاتها، بضياء الشمس وبريق النار.
12.180.27
ते चाप्यन्तं न पश्यन्ति नभसः प्रथितौजसः ।
दुर्गमत्वादनन्तत्वादिति वै विद्धि मानद ॥ १२.१८०.२७ ॥
حتى ذوو القوة المشهورة لا يرون نهاية السماء. فاعلم ذلك يا معطي الإكرام، لأنها عسيرة المنال ولا نهاية لها.
12.180.28
उपर्युपरि तैर्देवैः प्रज्वलद्भिः स्वयंप्रभैः ।
निरुद्धमेतदाकाशमप्रमेयं सुरैरपि ॥ १२.१८०.२८ ॥
هذه السماء محاطة طبقةً فوق طبقة بتلك الآلهة المتوقدة المضيئة بذاتها، وهي غير قابلة للقياس حتى للآلهة.
12.180.29
पृथिव्यन्ते समुद्रास्तु समुद्रान्ते तमः स्मृतम् ।
तप्नसोऽन्ते जलं प्राहुर्जलस्यान्तेऽग्निरेव च ॥ १२.१८०.२९ ॥
عند نهاية الأرض توجد البحار، وعند نهاية البحار يُذكر الظلام. وعند نهاية الحرارة يقولون إن هناك الماء، وعند نهاية الماء النار.
12.180.30
रसातलान्ते सलिलं जलान्ते पन्नगाधिपाः ।
तदन्ते पुनराकाशमाकाशान्ते पुनर्जलम् ॥ १२.१८०.३० ॥
عند نهاية الرساتالا يوجد الماء، وعند نهاية المياه سادة الأفاعي. وعند نهايتها السماء من جديد، وعند نهاية السماء الماء من جديد.
12.180.31
एवमन्तं हि नभसः प्रमाणं सलिलस्य च ।
अग्निमारुतयोश्चैव दुर्ज्ञेयं दैवतैरपि ॥ १२.१८०.३१ ॥
وكذلك حدّ السماء ومقدار الماء، ومقدار النار والريح، يصعب على الآلهة أنفسهم معرفته.
12.180.32
अग्निमारुततोयानां वर्णाः क्षितितलस्य च ।
आकाशसदृशा ह्येते भिद्यन्तेऽतत्वदर्शनात् ॥ १२.१८०.३२ ॥
ألوان النار والريح والماء وسطح الأرض تشبه السماء، وإنما تبدو متمايزة لأن حقيقتها لم تُرَ.
12.180.33
पठन्ति चैव मुनयः शास्त्रेषु विविधेषु च ।
त्रैलोक्यसागरे चैव प्रमाणं विहितं यथा ॥ १२.१८०.३३ ॥
يتلو الحكماء هذا في مختلف الكتب، وقد ذُكر مقدار محيط العوالم الثلاثة كما هو مقرر.
12.180.34
अदृश्यत्वादगम्यत्वात्कः प्रमाणमुदाहरेत् ।
सिद्धानां देवतानां च यदा परिमिता गतिः।
तदा गौणमनन्तस्य नामानन्तेति विश्रुतम् ॥ १२.१८०.३४ ॥
وإذ هو غير مرئي وغير مدرك، فمن يستطيع أن يبيّن مقداره؟ ولما كان مسير الكاملين والآلهة محدودًا، فإن اسم اللامتناهي «أنانتا» يُعرف بمعنى ثانوي.
12.180.35
नामधेयानुरूपस्य मानसस्य महात्मनः ।
यदा तु र्दिव्यं यद्रूपं ह्रसते वर्धते पुनः।
कोऽन्यस्तद्वेदितुं शक्तो योपि स्यात्तद्विधोऽपरः ॥ १२.१८०.३५ ॥
حين يتناقص الشكل الإلهي لذلك العظيم، المولود من الذهن والموافق لاسمه، ثم ينمو مرة أخرى، فمن غيره قادر على معرفته، ولو كان من مثل نوعه؟
12.180.36
ततः पुष्करतः सृष्टः सर्वज्ञो मूर्तिमान्प्रभुः ।
ब्रह्मा धर्ममयः पूर्वः प्रजापतिरनुत्तमः ॥ १२.१८०.३६ ॥
ثم خُلق من اللوتس براهما، الرب العليم المتجسّد، المتكوّن من الدهرما، الأول، سيد المخلوقات الذي لا يُضاهى.
12.180.37
पुष्कराद्यदि संभूतो ज्येष्ठं भवति पुष्करम् ।
ब्रह्माणं पूर्वजं चाह भवान्संदेह एव मे ॥ १२.१८०.३७ ॥
إن كان قد وُلد من اللوتس فاللوتس هو الأكبر؛ ومع ذلك تقول إن براهما هو المولود الأول، وهذا يجعلني في شك.
12.180.38
मानसस्येह या मूर्तिर्ब्रह्मत्वं समुपागता ।
तस्यासनविधानार्थं पृथिवी पद्ममुच्यते ॥ १२.१८०.३८ ॥
الصورة التي لمانَسا هنا بلغت مقام براهما؛ ولتهيئة مقعده تُسمّى الأرض لوتسًا.
12.180.39
कर्णिकां तस्य पद्मस्य मेरुर्गगमुच्छ्रितः ।
तस्य मध्ये स्थितो लोकान्सृजते जगतः प्रभुः।
मानसांश्च तथा देवान्भूतानि विविधानि च ॥ १२.१८०.३९ ॥
جوهرة ذلك اللوتس هي ميرو المرتفع حتى السماء. وقائما في وسطه يخلق الرب العوالم، والمولودين من الذهن، والآلهة، والكائنات المتنوعة.