ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.180.1
कुतः सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये च किमभ्येति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१८०.१ ॥
ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ କେଉଁଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା? ପ୍ରଳୟରେ ତାହା କାହିଁକି ଯାଏ? ହେ ପିତାମହ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
12.180.2
ससागरः सगगनः सशैलः सबलाहकः ।
सभूमिः साग्निपवनो लोकोऽयं केन निर्मितः ॥ १२.१८०.२ ॥
ସାଗର, ଆକାଶ, ପର୍ବତ, ମେଘ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି ଓ ପବନ ସହିତ ଏହି ଲୋକ କିଏ ନିର୍ମାଣ କଲା?
12.180.3
कथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयः ।
शोचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मावथो कथम् ॥ १२.१८०.३ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନେ କିପରି ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ? ବର୍ଣ୍ଣ ବିଭାଗ କିପରି ହେଲା? ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୌଚାଶୌଚ ଓ ଧର୍ମାଧର୍ମ କିପରି ଆସିଲା?
12.180.4
कीदृशो जीवतां जीवः क्व वा गच्छन्ति ये मृताः ।
अस्माल्लोकादमुं लोकं सर्वं शंसतु नो भवान् ॥ १२.१८०.४ ॥
ଜୀବିତମାନଙ୍କର ଜୀବ କିପରି? ଯେଉଁମାନେ ମରିଛନ୍ତି ସେମାନେ କେଉଁଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି? ଏ ଲୋକରୁ ସେ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ ଆପଣ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।
12.180.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भृगुणाऽभिहितं श्रेष्ठं भरद्वाजाय पृच्छते ॥ १२.१८०.५ ॥
ଏ ବିଷୟରେ ଲୋକେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି, ଯାହା ଭୃଗୁ ପଚାରୁଥିବା ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
12.180.6
कैलासशिखरे दृष्ट्वा दीप्यमानमिवौजसा ।
भृगुं महर्षिमासीनं भरद्वाजोऽन्वपृच्छत ॥ १२.१८०.६ ॥
କୈଳାସ ଶିଖରରେ ତେଜରେ ଜଳୁଥିବା ବସିଥିବା ମହର୍ଷି ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଦେଖି ଭରଦ୍ୱାଜ ପଚାରିଲେ।
12.180.7
ससागरः सगगनः शशैलः सवलाहकः ।
सभूमिः साग्निपवनो लोकोऽयं केन निर्मितः ॥ १२.१८०.७ ॥
ସମୁଦ୍ର, ଆକାଶ, ପର୍ବତ, ମେଘ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଏହି ଲୋକ କାହା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି?
12.180.8
कथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयः ।
शौचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मावथो कथम्। ॥ १२.१८०.८ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନେ କିପରି ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ବର୍ଣ୍ଣ ବିଭାଗ କିପରି ହେଲା, ସେମାନଙ୍କର ଶୌଚାଶୌଚ ଓ ଧର୍ମାଧର୍ମ କିପରି?
12.180.9
कीदृशो जीवतां जीवः क्व वा गच्छन्ति ये मृताः ।
परलोकमिमं चापि सर्वं शंसितृमर्हसि ॥ १२.१८०.९ ॥
ଜୀବିତମାନଙ୍କର ଜୀବ କିପରି? ଯେଉଁମାନେ ମରିଗଲେ ସେମାନେ କେଉଁଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି? ଏହି ପରଲୋକ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ସବୁ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
12.180.10
एवं स भगवान्पृष्टो भरद्वाजेन संशयम् ।
ब्रह्मर्पिर्ब्रह्मसंकाशः सर्वं तस्मै ततोऽब्रवीत् ॥ १२.१८०.१० ॥
ଏହିପରି ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂଶୟ ପଚରାଗଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ ସେହି ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ତାଙ୍କୁ ସବୁ କହିଲେ।
12.180.11
नारायणो जगन्मूर्तिरन्तरात्मा सनातनः ।
कूटस्थोऽक्षर अव्यक्तो निर्लेपो व्यापकः प्रभुः ॥ १२.१८०.११ ॥
ଜଗତ ଯାହାଙ୍କ ରୂପ, ସେହି ନାରାୟଣ, ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ସନାତନ; କୂଟସ୍ଥ, ଅକ୍ଷର, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ନିର୍ଲେପ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପ୍ରଭୁ।
12.180.12
प्रकृतेः परतो नित्यमिन्द्रियैरप्यगोतरः ।
स सिसृक्षुः सहस्रांशादसृजत्पुरुषं प्रभुः ॥ १२.१८०.१२ ॥
ପ୍ରକୃତିର ପାରରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଅଗୋଚର ସେହି ପ୍ରଭୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସହସ୍ରାଂଶୁରୁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
12.180.13
मानसो नाम यः पूर्वो विश्रुतो वै महर्षिभिः ।
अनादिनिधनो देवस्तथाऽभेद्योऽदजरामरः ॥ १२.१८०.१३ ॥
ପୂର୍ବରୁ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 'ମାନସ' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ସେ ଦେବତା ଆଦି-ଅନ୍ତହୀନ, ଅଭେଦ୍ୟ, ଅଜ ଓ ଅମର ଅଟନ୍ତି।
12.180.14
अव्यक्त इति विख्यातः शाश्वतोऽथाक्षयोऽव्ययः ।
यतः सृष्टानि भूतानि तिष्ठन्ति च म्रियन्ति च ॥ १२.१८०.१४ ॥
'ଅବ୍ୟକ୍ତ' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ସେ ଶାଶ୍ୱତ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବ୍ୟୟ; ଯାହାଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ରହନ୍ତି ଏବଂ ମରନ୍ତି ମଧ୍ୟ।
12.180.15
सोऽसृजत्प्रथमं देवो महान्तं नाम नामतः ।
महान्ससर्जाहंकारं स चापि भगवानथ।
आकाशमिति विख्यातं सर्वभूतधरः प्रभुः ॥ १२.१८०.१५ ॥
ସେ ଦେବତା ପ୍ରଥମେ 'ମହାନ୍' ନାମକ ତତ୍ତ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ମହାନ୍ ଭଗବାନ୍ ଅହଙ୍କାରକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ତା'ପରେ ସର୍ବଭୂତଧାରୀ ପ୍ରଭୁ 'ଆକାଶ' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ତତ୍ତ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
12.180.16
आकाशादभवद्वारि सलिलादग्निमारुतौ ।
अग्निमारुतसंयोगात्ततः समभवन्मही ॥ १२.१८०.१६ ॥
ଆକାଶରୁ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଜଳରୁ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ। ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁର ସଂଯୋଗରୁ ତା'ପରେ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
12.180.17
ततस्ते गेमयं दिव्यं पद्मं सृष्टं स्वयंभुवा ।
तस्मात्पद्मात्समभवद्ब्रह्मा वेदमयो निधिः ॥ १२.१८०.१७ ॥
ତା'ପରେ ସ୍ୱୟଂଭୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେହି ପଦ୍ମରୁ ବେଦମୟ ନିଧି ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
12.180.18
अहंकार इति ख्यातः सर्वभूतात्मभूतकृत् ।
ब्रह्मा वै स महातेजा य एते पञ्चधातवः ॥ १२.१८०.१८ ॥
'ଅହଙ୍କାର' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ସର୍ବଭୂତର ଆତ୍ମଭାବ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମା ହିଁ — ଏହି ପଞ୍ଚଧାତୁ।
12.180.19
शैलास्तस्यास्थिसंज्ञास्तु मेदो मांसं च मेदिनी ।
समुद्रास्तस्य रुधिरमाकाशमुदरं तथा ॥ १२.१८०.१९ ॥
ପର୍ବତମାନେ ତାଙ୍କର ହାଡ଼ ବୋଲି ଜଣାଯାଆନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମେଦ ଓ ମାଂସ। ସମୁଦ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ, ଆକାଶ ତାଙ୍କର ଉଦର।
12.180.20
पवनश्चैव निःश्वासस्तेजोऽग्निर्निम्नगाः सिराः ।
दिवाकरश्च सोमश्च नयने तस्य विश्रुते ॥ १२.१८०.२० ॥
ପବନ ତାଙ୍କର ନିଶ୍ୱାସ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ତେଜ, ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶିରା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବିଖ୍ୟାତ ନୟନ।
12.180.21
नभश्चोर्ध्वं शिरस्तस्य क्षितिः पादौ भुजौ दिशः ।
दुर्विज्ञेयो ह्यनन्तात्मा सिद्धैरपि न संशयः ॥ १२.१८०.२१ ॥
ଆକାଶ ଉପରେ ତାଙ୍କର ମସ୍ତକ, ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଚରଣ, ଦିଗମାନେ ତାଙ୍କର ବାହୁ। ସେହି ଅନନ୍ତାତ୍ମାଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବା କଷ୍ଟକର; ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
12.180.22
स एष भगवान्विष्णुरनन्त इति विश्रुतः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थो दुर्विज्ञेयोऽकृतात्माभः ॥ १२.१८०.२२ ॥
ଏହି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ହିଁ 'ଅନନ୍ତ' ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ; ସର୍ବଭୂତର ଆତ୍ମାରୂପେ ସେ ସ୍ଥିତ। ଅଶୁଦ୍ଧାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଦୁର୍ବୋଧ।
12.180.23
अहंकारस्य यः स्रष्टा सर्वभूतोद्भवाय वै ।
यतः समभवद्विश्वं पृष्टोऽहं यदिह त्वया ॥ १२.१८०.२३ ॥
ଅହଙ୍କାରର ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସର୍ବଭୂତର ଉତ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଯିଏ, ଯାହାଠାରୁ ଏ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି — ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋତେ ପଚାରିଥିବା କଥା ମୁଁ କହୁଛି।
12.180.24
गगनस्य दिशां चैव भूतलस्यानिलस्य च ।
कान्यत्र परिमाणानि संशयं छिन्धि मेऽर्थितः ॥ १२.१८०.२४ ॥
ଆକାଶ, ଦିଗ, ଭୂତଳ ଓ ବାୟୁର ପରିମାଣ କେତେ? ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି, ମୋର ସନ୍ଦେହ ଛିନ୍ନ କରନ୍ତୁ।
12.180.25
अनन्तमेतदाकाशं सिद्धचारणसेवितम् ।
रम्यं नानाश्रयाकीर्णं यस्यान्तो नाधिगम्यते ॥ १२.१८०.२५ ॥
ଏହି ଆକାଶ ଅନନ୍ତ; ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ; ରମଣୀୟ; ଅନେକ ଆଶ୍ରୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଯାହାର ଅନ୍ତ ମିଳେ ନାହିଁ।
12.180.26
ऊर्ध्वं गतेरधस्तात्तु चन्द्रादित्यौ न दृश्यतः ।
तत्र देवाः स्वयं दीप्ताः सूर्यभासोऽग्निवर्चसः ॥ १२.१८०.२६ ॥
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଗତିର ତଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ସେଠାରେ ନିଜେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତି ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜ ଥିବା।
12.180.27
ते चाप्यन्तं न पश्यन्ति नभसः प्रथितौजसः ।
दुर्गमत्वादनन्तत्वादिति वै विद्धि मानद ॥ १२.१८०.२७ ॥
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତେଜସ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶର ଅନ୍ତ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ମାନଦ, ଏହା ଦୁର୍ଗମ ଓ ଅନନ୍ତ ହେତୁ ବୋଲି ଜାଣ।
12.180.28
उपर्युपरि तैर्देवैः प्रज्वलद्भिः स्वयंप्रभैः ।
निरुद्धमेतदाकाशमप्रमेयं सुरैरपि ॥ १२.१८०.२८ ॥
ଉପରେ ଉପରେ ନିଜେ ପ୍ରକାଶିତ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସେହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଆକାଶ ଘେରା ହୋଇଛି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅପରିମେୟ।
12.180.29
पृथिव्यन्ते समुद्रास्तु समुद्रान्ते तमः स्मृतम् ।
तप्नसोऽन्ते जलं प्राहुर्जलस्यान्तेऽग्निरेव च ॥ १२.१८०.२९ ॥
ପୃଥିବୀର ଅନ୍ତରେ ସମୁଦ୍ର; ସମୁଦ୍ରର ଅନ୍ତରେ ଅନ୍ଧକାର ବୋଲି ସ୍ମୃତ। ତାପର ଅନ୍ତରେ ଜଳ କୁହନ୍ତି, ଏବଂ ଜଳର ଅନ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ହିଁ।
12.180.30
रसातलान्ते सलिलं जलान्ते पन्नगाधिपाः ।
तदन्ते पुनराकाशमाकाशान्ते पुनर्जलम् ॥ १२.१८०.३० ॥
ରସାତଳର ଅନ୍ତରେ ସଲିଳ; ଜଳର ଅନ୍ତରେ ପନ୍ନଗାଧିପମାନେ। ତାହାର ଅନ୍ତରେ ପୁଣି ଆକାଶ; ଆକାଶର ଅନ୍ତରେ ପୁଣି ଜଳ।
12.180.31
एवमन्तं हि नभसः प्रमाणं सलिलस्य च ।
अग्निमारुतयोश्चैव दुर्ज्ञेयं दैवतैरपि ॥ १२.१८०.३१ ॥
ଏହିପରି ଆକାଶର ଅନ୍ତ ଓ ଜଳର ପରିମାଣ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁର ପରିମାଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଜ୍ଞେୟ।
12.180.32
अग्निमारुततोयानां वर्णाः क्षितितलस्य च ।
आकाशसदृशा ह्येते भिद्यन्तेऽतत्वदर्शनात् ॥ १२.१८०.३२ ॥
ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠର ବର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶ ସଦୃଶ; ତତ୍ତ୍ୱ ନ ଦେଖିବା ଯୋଗୁଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ଭିନ୍ନ ବୋଧ ହୁଏ।
12.180.33
पठन्ति चैव मुनयः शास्त्रेषु विविधेषु च ।
त्रैलोक्यसागरे चैव प्रमाणं विहितं यथा ॥ १२.१८०.३३ ॥
ମୁନିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହା ପଢ଼ନ୍ତି; ତ୍ରିଲୋକ ସାଗରର ପରିମାଣ ମଧ୍ୟ ବିଧି ଅନୁସାରେ କୁହାଯାଇଛି।
12.180.34
अदृश्यत्वादगम्यत्वात्कः प्रमाणमुदाहरेत् ।
सिद्धानां देवतानां च यदा परिमिता गतिः।
तदा गौणमनन्तस्य नामानन्तेति विश्रुतम् ॥ १२.१८०.३४ ॥
ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଗମ୍ୟ ହେତୁ କିଏ ପ୍ରମାଣ କହିପାରିବ? ସିଦ୍ଧ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଗତି ମଧ୍ୟ ସୀମିତ ହେଲେ, ଅନନ୍ତଙ୍କ ନାମ ଗୌଣ ଭାବେ 'ଅନନ୍ତ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
12.180.35
नामधेयानुरूपस्य मानसस्य महात्मनः ।
यदा तु र्दिव्यं यद्रूपं ह्रसते वर्धते पुनः।
कोऽन्यस्तद्वेदितुं शक्तो योपि स्यात्तद्विधोऽपरः ॥ १२.१८०.३५ ॥
ନାମ ଅନୁରୂପ, ମନରୁ ଜାତ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଯେତେବେଳେ ହ୍ରାସ ପାଏ ଓ ପୁଣି ବଢ଼େ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଜାଣିବାକୁ ସମର୍ଥ ଆଉ କିଏ, ସେ ଯଦି ତାଙ୍କ ପରି ମଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି?
12.180.36
ततः पुष्करतः सृष्टः सर्वज्ञो मूर्तिमान्प्रभुः ।
ब्रह्मा धर्ममयः पूर्वः प्रजापतिरनुत्तमः ॥ १२.१८०.३६ ॥
ତା'ପରେ ପଦ୍ମରୁ ସର୍ବଜ୍ଞ, ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ପ୍ରଭୁ, ଧର୍ମମୟ, ଆଦି, ଅନୁତ୍ତମ ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟ ହେଲେ।
12.180.37
पुष्कराद्यदि संभूतो ज्येष्ठं भवति पुष्करम् ।
ब्रह्माणं पूर्वजं चाह भवान्संदेह एव मे ॥ १२.१८०.३७ ॥
ଯଦି ପଦ୍ମରୁ ଜାତ ହୋଇଛନ୍ତି ତେବେ ପଦ୍ମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ; କିନ୍ତୁ ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂର୍ବଜ କହୁଛନ୍ତି, ଏଥିରେ ମୋର ସନ୍ଦେହ ଅଛି।
12.180.38
मानसस्येह या मूर्तिर्ब्रह्मत्वं समुपागता ।
तस्यासनविधानार्थं पृथिवी पद्ममुच्यते ॥ १२.१८०.३८ ॥
ଏଠାରେ ମାନସଙ୍କ ଯେଉଁ ମୂର୍ତ୍ତି ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପାଇଲା, ତାଙ୍କ ଆସନ ବିଧାନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ପଦ୍ମ କୁହାଯାଏ।
12.180.39
कर्णिकां तस्य पद्मस्य मेरुर्गगमुच्छ्रितः ।
तस्य मध्ये स्थितो लोकान्सृजते जगतः प्रभुः।
मानसांश्च तथा देवान्भूतानि विविधानि च ॥ १२.१८०.३९ ॥
ସେହି ପଦ୍ମର କର୍ଣ୍ଣିକା ମେରୁ, ଯାହା ଆକାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ। ତାର ମଧ୍ୟରେ ଠିଆ ହୋଇ ପ୍ରଭୁ ଲୋକସମୂହ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ମାନସ, ଦେବତା ଓ ବିବିଧ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।