மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.180.1
कुतः सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये च किमभ्येति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१८०.१ ॥
அசையும், அசையாத இந்த முழு உலகமும் எங்கிருந்து படைக்கப்பட்டது? பிரளயத்தில் அது எதை அடைகிறது? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.180.2
ससागरः सगगनः सशैलः सबलाहकः ।
सभूमिः साग्निपवनो लोकोऽयं केन निर्मितः ॥ १२.१८०.२ ॥
கடல்கள், வானம், மலைகள், மேகங்கள், பூமி, நெருப்பு, காற்று ஆகியவற்றுடன் கூடிய இந்த உலகை யார் உருவாக்கினார்?
12.180.3
कथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयः ।
शोचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मावथो कथम् ॥ १२.१८०.३ ॥
உயிரினங்கள் எப்படிப் படைக்கப்பட்டன? வர்ணப் பிரிவுகள் எப்படி ஏற்பட்டன? அவர்களுக்குத் தூய்மையும் தீட்டும், தர்மமும் அதர்மமும் எப்படி ஏற்பட்டன?
12.180.4
कीदृशो जीवतां जीवः क्व वा गच्छन्ति ये मृताः ।
अस्माल्लोकादमुं लोकं सर्वं शंसतु नो भवान् ॥ १२.१८०.४ ॥
உயிருள்ளவர்களின் உயிர் எத்தகையது? இறந்தவர்கள் எங்கே செல்கின்றனர்? இவ்வுலகிலிருந்து அவ்வுலகம் வரை அனைத்தையும் தாங்கள் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.180.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भृगुणाऽभिहितं श्रेष्ठं भरद्वाजाय पृच्छते ॥ १२.१८०.५ ॥
இது குறித்தும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைச் சொல்கின்றனர். கேட்ட பரத்வாஜருக்கு பிருகு சொன்னது இது.
12.180.6
कैलासशिखरे दृष्ट्वा दीप्यमानमिवौजसा ।
भृगुं महर्षिमासीनं भरद्वाजोऽन्वपृच्छत ॥ १२.१८०.६ ॥
கைலாச சிகரத்தில் ஒளியால் ஜொலித்தபடி அமர்ந்திருந்த மகரிஷி பிருகுவைக் கண்டு பரத்வாஜர் கேட்டார்.
12.180.7
ससागरः सगगनः शशैलः सवलाहकः ।
सभूमिः साग्निपवनो लोकोऽयं केन निर्मितः ॥ १२.१८०.७ ॥
கடல்கள், வானம், மலைகள், மேகங்கள், பூமி, நெருப்பு, காற்று ஆகியவற்றுடன் கூடிய இந்த உலகை யார் படைத்தது?
12.180.8
कथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयः ।
शौचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मावथो कथम्। ॥ १२.१८०.८ ॥
உயிர்கள் எவ்வாறு படைக்கப்பட்டன, வர்ணப் பிரிவுகள் எவ்வாறு ஏற்பட்டன, அவர்களின் தூய்மையும் தீட்டும், தர்மமும் அதர்மமும் எவ்வாறு உள்ளன?
12.180.9
कीदृशो जीवतां जीवः क्व वा गच्छन्ति ये मृताः ।
परलोकमिमं चापि सर्वं शंसितृमर्हसि ॥ १२.१८०.९ ॥
உயிருள்ளவர்களின் உயிர் எத்தகையது? இறந்தவர்கள் எங்கே செல்கின்றனர்? இந்த மறுலகத்தைப் பற்றியும் அனைத்தையும் நீர் சொல்லத் தகுந்தவர்.
12.180.10
एवं स भगवान्पृष्टो भरद्वाजेन संशयम् ।
ब्रह्मर्पिर्ब्रह्मसंकाशः सर्वं तस्मै ततोऽब्रवीत् ॥ १२.१८०.१० ॥
இவ்வாறு பரத்வாஜரால் தம் சந்தேகம் பற்றிக் கேட்கப்பட்ட அந்த பகவான், பிரம்மரிஷி பிரம்மனைப் போன்றவர், அவருக்கு அனைத்தையும் பின்னர் சொன்னார்.
12.180.11
नारायणो जगन्मूर्तिरन्तरात्मा सनातनः ।
कूटस्थोऽक्षर अव्यक्तो निर्लेपो व्यापकः प्रभुः ॥ १२.१८०.११ ॥
உலகமே வடிவான நாராயணன், உள்ளுறை ஆன்மா, நித்தியர்; மாறாத நிலையில் நிற்பவர், அழியாதவர், வெளிப்படாதவர், பற்றற்றவர், எங்கும் வியாபித்த பிரபு.
12.180.12
प्रकृतेः परतो नित्यमिन्द्रियैरप्यगोतरः ।
स सिसृक्षुः सहस्रांशादसृजत्पुरुषं प्रभुः ॥ १२.१८०.१२ ॥
இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவரும், எப்போதும் புலன்களுக்கு எட்டாதவருமான அந்தப் பிரபு, படைக்க விரும்பி ஆயிரம் கதிரவனிடமிருந்து புருஷனைப் படைத்தார்.
12.180.13
मानसो नाम यः पूर्वो विश्रुतो वै महर्षिभिः ।
अनादिनिधनो देवस्तथाऽभेद्योऽदजरामरः ॥ १२.१८०.१३ ॥
முன்பு மகரிஷிகளால் 'மானஸ' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவர், அந்த தேவன் ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவர், பிளக்க முடியாதவர், பிறப்பற்றவர், மரணமற்றவர்.
12.180.14
अव्यक्त इति विख्यातः शाश्वतोऽथाक्षयोऽव्ययः ।
यतः सृष्टानि भूतानि तिष्ठन्ति च म्रियन्ति च ॥ १२.१८०.१४ ॥
'அவ்யக்தம்' என்று புகழ்பெற்றவர், நித்தியர், அழியாதவர், மாறாதவர்; அவரிடமிருந்து படைக்கப்பட்ட உயிரினங்கள் நிலைத்திருக்கின்றன, இறக்கவும் செய்கின்றன.
12.180.15
सोऽसृजत्प्रथमं देवो महान्तं नाम नामतः ।
महान्ससर्जाहंकारं स चापि भगवानथ।
आकाशमिति विख्यातं सर्वभूतधरः प्रभुः ॥ १२.१८०.१५ ॥
அந்த தேவன் முதலில் 'மகான்' என்ற பெயருடைய தத்துவத்தைப் படைத்தார்; மகானும் பகவான் அகங்காரத்தைப் படைத்தார். பின்னர் எல்லா உயிர்களையும் தாங்கும் பிரபு 'ஆகாசம்' என்று புகழ்பெற்றதைப் படைத்தார்.
12.180.16
आकाशादभवद्वारि सलिलादग्निमारुतौ ।
अग्निमारुतसंयोगात्ततः समभवन्मही ॥ १२.१८०.१६ ॥
ஆகாசத்திலிருந்து நீர் தோன்றியது; நீரிலிருந்து அக்னியும் வாயுவும். அக்னியும் வாயுவும் சேர்ந்ததால் பின்னர் பூமி தோன்றியது.
12.180.17
ततस्ते गेमयं दिव्यं पद्मं सृष्टं स्वयंभुवा ।
तस्मात्पद्मात्समभवद्ब्रह्मा वेदमयो निधिः ॥ १२.१८०.१७ ॥
பின்னர் சுயம்பூவால் அவருக்காக ஒரு தெய்வீகத் தங்கத் தாமரை படைக்கப்பட்டது. அந்தத் தாமரையிலிருந்து வேதமயமான பொக்கிஷமாகிய பிரம்மா தோன்றினார்.
12.180.18
अहंकार इति ख्यातः सर्वभूतात्मभूतकृत् ।
ब्रह्मा वै स महातेजा य एते पञ्चधातवः ॥ १२.१८०.१८ ॥
'அகங்காரம்' என்று புகழ்பெற்றவர், எல்லா உயிர்களின் ஆன்ம இயல்பை உண்டாக்குபவர்; அவர் நிச்சயமாக மகா தேஜஸ்வியான பிரம்மா ஆவார் — இந்த ஐந்து தாதுக்களும் அவரே.
12.180.19
शैलास्तस्यास्थिसंज्ञास्तु मेदो मांसं च मेदिनी ।
समुद्रास्तस्य रुधिरमाकाशमुदरं तथा ॥ १२.१८०.१९ ॥
மலைகள் அவனது எலும்புகள் என அழைக்கப்படுகின்றன; பூமி அவனது கொழுப்பும் சதையுமாகும். கடல்கள் அவனது இரத்தம்; ஆகாயம் அவனது வயிறு.
12.180.20
पवनश्चैव निःश्वासस्तेजोऽग्निर्निम्नगाः सिराः ।
दिवाकरश्च सोमश्च नयने तस्य विश्रुते ॥ १२.१८०.२० ॥
காற்று அவனது மூச்சு; அக்னியின் ஒளி அவனது தேஜஸ்; ஆறுகள் அவனது நரம்புகள். சூரியனும் சந்திரனும் அவனது புகழ்பெற்ற கண்கள்.
12.180.21
नभश्चोर्ध्वं शिरस्तस्य क्षितिः पादौ भुजौ दिशः ।
दुर्विज्ञेयो ह्यनन्तात्मा सिद्धैरपि न संशयः ॥ १२.१८०.२१ ॥
ஆகாயம் மேலே அவனது தலை; பூமி அவனது பாதங்கள்; திசைகள் அவனது புஜங்கள். அந்த முடிவற்ற ஆத்மாவை சித்தர்களும் அறிவது கடினம்; இதில் ஐயமில்லை.
12.180.22
स एष भगवान्विष्णुरनन्त इति विश्रुतः ।
सर्वभूतात्मभूतस्थो दुर्विज्ञेयोऽकृतात्माभः ॥ १२.१८०.२२ ॥
இந்த பகவான் விஷ்ணுவே 'அனந்தன்' என்று புகழ்பெற்றவர்; எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவாக உறைபவர். தன்னை சுத்தப்படுத்திக்கொள்ளாதவர்களுக்கு அவர் அறிய முடியாதவர்.
12.180.23
अहंकारस्य यः स्रष्टा सर्वभूतोद्भवाय वै ।
यतः समभवद्विश्वं पृष्टोऽहं यदिह त्वया ॥ १२.१८०.२३ ॥
அகங்காரத்தை உருவாக்கியவரும், எல்லா உயிர்களும் தோன்றுவதற்குக் காரணமானவரும், யாரிடமிருந்து இந்த உலகம் தோன்றியதோ — அவரைப் பற்றி நீ இங்கு என்னிடம் கேட்டதை நான் கூறுகிறேன்.
12.180.24
गगनस्य दिशां चैव भूतलस्यानिलस्य च ।
कान्यत्र परिमाणानि संशयं छिन्धि मेऽर्थितः ॥ १२.१८०.२४ ॥
ஆகாயம், திசைகள், பூமி, காற்று ஆகியவற்றின் அளவுகள் யாவை? நான் வேண்டுகிறேன், என் ஐயத்தை நீக்குக.
12.180.25
अनन्तमेतदाकाशं सिद्धचारणसेवितम् ।
रम्यं नानाश्रयाकीर्णं यस्यान्तो नाधिगम्यते ॥ १२.१८०.२५ ॥
இந்த ஆகாயம் முடிவற்றது; சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவிப்பது; அழகியது; பல இருப்பிடங்களால் நிறைந்தது; இதன் முடிவு காணப்படுவதில்லை.
12.180.26
ऊर्ध्वं गतेरधस्तात्तु चन्द्रादित्यौ न दृश्यतः ।
तत्र देवाः स्वयं दीप्ताः सूर्यभासोऽग्निवर्चसः ॥ १२.१८०.२६ ॥
மேலுள்ள பாதைக்குக் கீழே சந்திரனும் சூரியனும் காணப்படுவதில்லை. அங்கே தாமாகவே ஒளிரும் தேவர்கள் உள்ளனர்; சூரியனின் ஒளியும் அக்கினியின் தேஜஸும் உடையவர்கள்.
12.180.27
ते चाप्यन्तं न पश्यन्ति नभसः प्रथितौजसः ।
दुर्गमत्वादनन्तत्वादिति वै विद्धि मानद ॥ १२.१८०.२७ ॥
புகழ்பெற்ற ஒளியுடைய அவர்களும் ஆகாயத்தின் முடிவைக் காண்பதில்லை. மானம் அளிப்பவனே, அது அணுக முடியாததாலும் முடிவற்றதாலும் என அறிவாயாக.
12.180.28
उपर्युपरि तैर्देवैः प्रज्वलद्भिः स्वयंप्रभैः ।
निरुद्धमेतदाकाशमप्रमेयं सुरैरपि ॥ १२.१८०.२८ ॥
மேலும் மேலும் தாமாகவே ஒளிரும் ஜ்வலிக்கும் அந்த தேவர்களால் இந்த ஆகாயம் சூழப்பட்டுள்ளது; தேவர்களுக்கும் அளக்க முடியாதது.
12.180.29
पृथिव्यन्ते समुद्रास्तु समुद्रान्ते तमः स्मृतम् ।
तप्नसोऽन्ते जलं प्राहुर्जलस्यान्तेऽग्निरेव च ॥ १२.१८०.२९ ॥
பூமியின் முடிவில் கடல்கள் உள்ளன; கடலின் முடிவில் இருள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. வெப்பத்தின் முடிவில் நீர் என்றும், நீரின் முடிவில் அக்கினியே என்றும் கூறுவர்.
12.180.30
रसातलान्ते सलिलं जलान्ते पन्नगाधिपाः ।
तदन्ते पुनराकाशमाकाशान्ते पुनर्जलम् ॥ १२.१८०.३० ॥
ரசாதலத்தின் முடிவில் நீர்; நீரின் முடிவில் நாகத் தலைவர்கள். அதன் முடிவில் மீண்டும் ஆகாயம்; ஆகாயத்தின் முடிவில் மீண்டும் நீர்.
12.180.31
एवमन्तं हि नभसः प्रमाणं सलिलस्य च ।
अग्निमारुतयोश्चैव दुर्ज्ञेयं दैवतैरपि ॥ १२.१८०.३१ ॥
இவ்வாறே ஆகாயத்தின் எல்லையும் நீரின் அளவும், நெருப்பு மற்றும் காற்றின் அளவும் தேவர்களுக்குக் கூட அறிய முடியாதவை.
12.180.32
अग्निमारुततोयानां वर्णाः क्षितितलस्य च ।
आकाशसदृशा ह्येते भिद्यन्तेऽतत्वदर्शनात् ॥ १२.१८०.३२ ॥
நெருப்பு, காற்று, நீர் மற்றும் பூமியின் மேற்பரப்பின் நிறங்கள் ஆகாயத்தைப் போன்றவை; உண்மை நிலையைக் காணாததால் இவை வேறுபட்டுத் தோன்றுகின்றன.
12.180.33
पठन्ति चैव मुनयः शास्त्रेषु विविधेषु च ।
त्रैलोक्यसागरे चैव प्रमाणं विहितं यथा ॥ १२.१८०.३३ ॥
முனிவர்கள் பல்வேறு சாத்திரங்களில் இதை ஓதுகிறார்கள்; மூவுலகப் பெருங்கடலின் அளவும் விதிக்கப்பட்டபடியே கூறப்பட்டுள்ளது.
12.180.34
अदृश्यत्वादगम्यत्वात्कः प्रमाणमुदाहरेत् ।
सिद्धानां देवतानां च यदा परिमिता गतिः।
तदा गौणमनन्तस्य नामानन्तेति विश्रुतम् ॥ १२.१८०.३४ ॥
காண முடியாததாலும் அடைய முடியாததாலும் யார் அளவைக் கூற முடியும்? சித்தர்களின் மற்றும் தேவர்களின் நடையும் வரையறுக்கப்பட்டதாக இருக்கும்போது, அனந்தனின் பெயர் அனந்தம் என்று கௌணமாகப் புகழ்பெற்றது.
12.180.35
नामधेयानुरूपस्य मानसस्य महात्मनः ।
यदा तु र्दिव्यं यद्रूपं ह्रसते वर्धते पुनः।
कोऽन्यस्तद्वेदितुं शक्तो योपि स्यात्तद्विधोऽपरः ॥ १२.१८०.३५ ॥
பெயருக்கேற்ற, மனத்திலிருந்து பிறந்த அந்த மகாத்மாவின் திவ்ய உருவம் குறைந்தும் மீண்டும் பெருகியும் போகும்போது, அதை அறியக்கூடிய வேறு யார் இருக்கிறார்கள், அவரைப் போன்றவராக இருந்தாலும் கூட?
12.180.36
ततः पुष्करतः सृष्टः सर्वज्ञो मूर्तिमान्प्रभुः ।
ब्रह्मा धर्ममयः पूर्वः प्रजापतिरनुत्तमः ॥ १२.१८०.३६ ॥
பின்னர் தாமரையிலிருந்து சர்வஞ்ஞரான, உருவம் கொண்ட பிரபுவான, தர்மமயமான, முதல்வரும் ஒப்பற்ற பிரஜாபதியுமான பிரம்மா தோன்றினார்.
12.180.37
पुष्कराद्यदि संभूतो ज्येष्ठं भवति पुष्करम् ।
ब्रह्माणं पूर्वजं चाह भवान्संदेह एव मे ॥ १२.१८०.३७ ॥
தாமரையிலிருந்து தோன்றியவன் என்றால், தாமரையே மூத்தது ஆகும்; ஆனால் நீங்கள் பிரம்மாவை முதல் பிறந்தவர் என்கிறீர்கள், இதில் எனக்கு ஐயம் உள்ளது.
12.180.38
मानसस्येह या मूर्तिर्ब्रह्मत्वं समुपागता ।
तस्यासनविधानार्थं पृथिवी पद्ममुच्यते ॥ १२.१८०.३८ ॥
இங்கு மானசனின் எந்த வடிவம் பிரம்மத்துவத்தை அடைந்ததோ, அவருக்கு ஆசனம் அமைக்கும் பொருட்டு பூமியே தாமரை எனப்படுகிறது.
12.180.39
कर्णिकां तस्य पद्मस्य मेरुर्गगमुच्छ्रितः ।
तस्य मध्ये स्थितो लोकान्सृजते जगतः प्रभुः।
मानसांश्च तथा देवान्भूतानि विविधानि च ॥ १२.१८०.३९ ॥
அந்தத் தாமரையின் கர்ணிகை மேரு; அது வானம் வரை உயர்ந்துள்ளது. அதன் நடுவில் நின்று இறைவன் உலகங்களைப் படைக்கிறார்; மானசர்களையும், தேவர்களையும், பல்வேறு உயிரினங்களையும் படைக்கிறார்.