مهابهاراتا · أدهيايا 12.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.181.1
मेरुमध्ये स्थितो ब्रह्मा कथं स ससृजे प्रजाः ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.१८१.१ ॥
كيف خلق براهما، الواقف في وسط ميرو، المخلوقات؟ أخبرني بكل هذا على حقيقته كما أسأل.
12.181.2
प्रजाविसर्गं पूर्वं स मानसो मनसाऽसृजत् ।
संरक्षणार्थं भूतानां सृष्टं प्रथमतो जलम् ॥ १२.१८१.२ ॥
في القديم خلق ذلك البراهما المولود من العقل، بالعقل، إرسال المخلوقات. ولحماية الكائنات خُلق الماء أولاً.
12.181.3
यत्प्राणः सर्वभूतानां वर्धन्ते येन च प्रजाः ।
परित्यक्ताश्च नश्यन्ति तेनेदं सर्वमावृतम् ॥ १२.१८१.३ ॥
ما هو نَفَس الحياة لجميع الكائنات، وبه تنمو المخلوقات، وإذا تُرك هلكت، فبه كل هذا مغمور.
12.181.4
पृथिवी पर्वता मेघा मूर्तिमन्तश्च ये परे ।
सर्वं तद्वारुणं ज्ञेयमापस्तस्तम्भिरे हि ताः ॥ १२.१८१.४ ॥
الأرض والجبال والسحب وكل ما هو ذو صورة سواها — ينبغي أن يُعلم أن ذلك كله من شأن فارونا، لأن تلك المياه هي التي ثبّتتها.
12.181.5
कथं सलिलमुत्पन्नं कथं चैवाग्निमारुतौ ।
कथं वा मेदिनी सृष्टेत्यत्र मे संशयो महान् ॥ १२.१८१.५ ॥
كيف نشأ الماء، وكيف نشأت النار والريح، أو كيف خُلقت الأرض؟ في هذا شكّي عظيم.
12.181.6
ब्रह्मकल्पे पुरा ब्रह्मन्ब्रह्मर्षीणां समागमे ।
लोकसंभवसन्देहः समुत्पन्नो महात्मनाम् ॥ १२.१८१.६ ॥
في زمن كلپا البراهما، أيها البراهمي، في مجمع الحكماء البراهمة، نشأ الشك لدى العظماء في أصل العوالم.
12.181.7
तेऽतिष्ठन्ध्यानमालम्ब्य मौनमास्थाय निश्चलाः ।
त्यक्ताहाराः पवनपा दिव्यं वर्षशतं द्विजाः ॥ १२.१८१.७ ॥
وقد اتكأوا على التأمل، والتزموا الصمت، فوقفوا ثابتين؛ وقد تركوا الطعام، ولم يشربوا إلا الريح، فبقي أولئك المولودون مرتين قائمين مئة عام إلهي.
12.181.8
तेषां ब्रह्ममयी वाणी सर्वेषां श्रोत्रमागमत् ।
दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात् ॥ १२.१८१.८ ॥
وبلغ صوتهم، المكوَّن من البراهمن، آذان الجميع؛ وهناك، من قبة السماء، ظهرت ساراسفاتي الإلهية.
12.181.9
पुराऽस्तमितनिःशब्दमाकाशमचलोपमम् ।
नष्टचन्द्रार्कपवनं प्रसुप्तमिव संबभौ ॥ १२.१८१.९ ॥
في الأزل كانت السماء، صامتة كأنها غابت، ثابتة كالجبل؛ وقد زال القمر والشمس والريح، فبدت كأنها نائمة.
12.181.10
ततः सलिलमुत्पन्नं तमसीवापरं तमः ।
तस्माच्च सलिलोत्पीडात्समजायत मारुतः ॥ १२.१८१.१० ॥
ثم نشأ الماء، كظلمة أخرى في الظلمة؛ ومن ضغط ذلك الماء وُلدت الريح.
12.181.11
यथा भाजनमच्छिद्रं निःशब्दमिह लक्ष्यते ।
तच्चाम्भसा पूर्यमाणं सशब्दं कुरुतेऽनिलः ॥ १२.१८१.११ ॥
كما أن الإناء الذي لا ثقب فيه يُرى هنا صامتًا، لكنه إذا امتلأ بالماء أحدثت الريح فيه صوتًا.
12.181.12
तथा सलिलसंरुद्धे नभसोन्ते निरन्तरे ।
भित्त्वाऽर्णवतलं वायुः समुत्पतति घोषवान् ॥ १२.१८१.१२ ॥
وكذلك في السماء المحاطة بالماء، الممتدة بلا نهاية والمتصلة، تشق الريح قاع البحر وتنهض هادرة.
12.181.13
स एष चरते वायुरर्णवोत्पीडसंभवः ।
आकाशस्थानमासाद्य प्रशान्तिं नाधिगच्छति ॥ १२.१८१.१३ ॥
هذه الريح، المولودة من ضغط المحيط، تتجول؛ وإن وجدت مكانها في السماء فإنها لا تبلغ السكينة.
12.181.14
तस्मिन्वाय्वम्बुसंघर्षे दीप्ततेजा महाबलः ।
प्रादुर्बभूवोर्ध्वशिखः कृत्वा निस्तिमिरं नभः ॥ १२.१८१.१४ ॥
وفي ذلك التصادم بين الريح والماء ظهر ذو الضياء المتوهج، العظيم القوة، بألسنة لهب صاعدة، فجعل السماء خالية من الظلمة.
12.181.15
अग्निः पवनसंयुक्तः स्वात्समुत्क्षिपते जलम् ।
सोऽग्निमारुतसंयोगाद्धनत्वमुपपद्यते ॥ १२.१८१.१५ ॥
النار المتحدة بالريح ترفع الماء بطبيعتها؛ ومن اتحاد النار والريح يصير الماء ذا صلابة.
12.181.16
तस्याकाशान्निपतितः स्नेहस्तिष्ठति योऽपरः ।
स संघातत्वमापन्नो भूमित्वमनुगच्छति ॥ १२.१८१.१६ ॥
ذلك الرطب الذي يسقط من السماء ويبقى هو شيء آخر؛ وإذ يتكاثف يبلغ حال الأرض.
12.181.17
रसानां सर्वगन्धानां स्नेहानां प्राणिनां तथा ।
भूमिर्योनिरिह ज्ञेया यस्यां सर्वं प्रसूयते ॥ १२.१८१.१७ ॥
ولطعوم كل الروائح والرطوبات والكائنات الحية كذلك؛ فالأرض هنا ينبغي أن تُعرف بأنها الرحم الذي منه يولد كل شيء.