Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.181

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

12.181.1

मेरुमध्ये स्थितो ब्रह्मा कथं स ससृजे प्रजाः ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.१८१.१ ॥

மேரு மலையின் நடுவில் நின்ற பிரம்மா எவ்வாறு உயிரினங்களைப் படைத்தார்? நான் கேட்கும் இவை அனைத்தையும் உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

12.181.2

प्रजाविसर्गं पूर्वं स मानसो मनसाऽसृजत् ।
संरक्षणार्थं भूतानां सृष्टं प्रथमतो जलम् ॥ १२.१८१.२ ॥

முன்பு அந்த மானஸ பிரம்மா மனத்தால் உயிரினங்களைப் படைத்தார். உயிரினங்களைக் காக்கும் பொருட்டு முதலில் நீர் படைக்கப்பட்டது.

12.181.3

यत्प्राणः सर्वभूतानां वर्धन्ते येन च प्रजाः ।
परित्यक्ताश्च नश्यन्ति तेनेदं सर्वमावृतम् ॥ १२.१८१.३ ॥

எது அனைத்து உயிரினங்களின் உயிர்மூச்சோ, எதனால் உயிரினங்கள் வளர்கின்றனவோ, எது விலக்கப்பட்டால் அவை அழிகின்றனவோ, அதனாலேயே இவை அனைத்தும் சூழப்பட்டுள்ளன.

12.181.4

पृथिवी पर्वता मेघा मूर्तिमन्तश्च ये परे ।
सर्वं तद्वारुणं ज्ञेयमापस्तस्तम्भिरे हि ताः ॥ १२.१८१.४ ॥

நிலம், மலைகள், மேகங்கள், உருவம் கொண்ட மற்ற அனைத்தும் — அவை அனைத்தும் வருணனுக்குரியவை என அறியப்பட வேண்டும்; அந்த நீர்களே அவற்றைத் தாங்கி நிற்கின்றன.

12.181.5

कथं सलिलमुत्पन्नं कथं चैवाग्निमारुतौ ।
कथं वा मेदिनी सृष्टेत्यत्र मे संशयो महान् ॥ १२.१८१.५ ॥

நீர் எவ்வாறு தோன்றியது, நெருப்பும் காற்றும் எவ்வாறு தோன்றின, அல்லது பூமி எவ்வாறு படைக்கப்பட்டது — இதில் எனக்குப் பெரிய சந்தேகம் உள்ளது.

12.181.6

ब्रह्मकल्पे पुरा ब्रह्मन्ब्रह्मर्षीणां समागमे ।
लोकसंभवसन्देहः समुत्पन्नो महात्मनाम् ॥ १२.१८१.६ ॥

முன்பு பிரம்மகல்பத்தில், பிராமணரே, பிரம்மரிஷிகளின் கூட்டத்தில், உலகங்களின் தோற்றம் குறித்து மகாத்மாக்களிடையே ஐயம் எழுந்தது.

12.181.7

तेऽतिष्ठन्ध्यानमालम्ब्य मौनमास्थाय निश्चलाः ।
त्यक्ताहाराः पवनपा दिव्यं वर्षशतं द्विजाः ॥ १२.१८१.७ ॥

அவர்கள் தியானத்தைப் பற்றி, மௌனத்தை மேற்கொண்டு, அசையாமல் நின்றனர்; உணவைத் துறந்து, காற்றை மட்டுமே உண்டு, அந்த இருபிறப்பாளர்கள் தெய்வீகமான நூறு ஆண்டுகள் நின்றனர்.

12.181.8

तेषां ब्रह्ममयी वाणी सर्वेषां श्रोत्रमागमत् ।
दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात् ॥ १२.१८१.८ ॥

அவர்களின் பிரம்மமயமான குரல் அனைவரின் செவிகளையும் எட்டியது; அங்கே ஆகாயத்திலிருந்து தெய்வீக சரஸ்வதி தோன்றினாள்.

12.181.9

पुराऽस्तमितनिःशब्दमाकाशमचलोपमम् ।
नष्टचन्द्रार्कपवनं प्रसुप्तमिव संबभौ ॥ १२.१८१.९ ॥

முன்பு ஆகாயம், அடங்கி ஓசையற்று, மலைபோல அசைவற்றிருந்தது; சந்திரனும் சூரியனும் காற்றும் அழிந்தவைபோல், அது உறங்குவதுபோலத் தோன்றியது.

12.181.10

ततः सलिलमुत्पन्नं तमसीवापरं तमः ।
तस्माच्च सलिलोत्पीडात्समजायत मारुतः ॥ १२.१८१.१० ॥

பின்னர் நீர் தோன்றியது, இருளில் மற்றொரு இருள்போல்; அந்த நீரின் அழுத்தத்திலிருந்து காற்று பிறந்தது.

12.181.11

यथा भाजनमच्छिद्रं निःशब्दमिह लक्ष्यते ।
तच्चाम्भसा पूर्यमाणं सशब्दं कुरुतेऽनिलः ॥ १२.१८१.११ ॥

துளையற்ற பாத்திரம் இங்கே ஓசையற்றுக் காணப்படுவதுபோல; ஆனால் அது நீரால் நிரப்பப்படும்போது, காற்று அதில் ஒலியை உண்டாக்குகிறது.

12.181.12

तथा सलिलसंरुद्धे नभसोन्ते निरन्तरे ।
भित्त्वाऽर्णवतलं वायुः समुत्पतति घोषवान् ॥ १२.१८१.१२ ॥

அதுபோல, நீரால் சூழப்பட்ட, முடிவற்ற தொடர்ச்சியான ஆகாயத்தில், காற்று கடல் அடித்தளத்தைப் பிளந்து ஒலி முழங்கியபடி மேலெழுந்தது.

12.181.13

स एष चरते वायुरर्णवोत्पीडसंभवः ।
आकाशस्थानमासाद्य प्रशान्तिं नाधिगच्छति ॥ १२.१८१.१३ ॥

கடலின் அழுத்தத்திலிருந்து தோன்றும் இந்தக் காற்று சுற்றித் திரிகிறது. ஆகாயத்தில் இடம் பெற்றும் அது அமைதியை அடைவதில்லை.

12.181.14

तस्मिन्वाय्वम्बुसंघर्षे दीप्ततेजा महाबलः ।
प्रादुर्बभूवोर्ध्वशिखः कृत्वा निस्तिमिरं नभः ॥ १२.१८१.१४ ॥

காற்றுக்கும் நீருக்கும் நிகழ்ந்த அந்த மோதலில், ஒளிரும் தேஜஸுடைய மகாபலமுள்ள நெருப்பு தோன்றியது; மேல்நோக்கி எழும் சுடருடன் அது ஆகாயத்தை இருளற்றதாக்கியது.

12.181.15

अग्निः पवनसंयुक्तः स्वात्समुत्क्षिपते जलम् ।
सोऽग्निमारुतसंयोगाद्धनत्वमुपपद्यते ॥ १२.१८१.१५ ॥

காற்றுடன் இணைந்த நெருப்பு தன் இயல்பால் நீரை மேலே தூக்குகிறது. அது நெருப்பும் காற்றும் சேர்வதால் கெட்டித் தன்மையை அடைகிறது.

12.181.16

तस्याकाशान्निपतितः स्नेहस्तिष्ठति योऽपरः ।
स संघातत्वमापन्नो भूमित्वमनुगच्छति ॥ १२.१८१.१६ ॥

ஆகாயத்திலிருந்து விழுந்து நிற்கும் அந்த ஈரம் வேறொன்று. அது ஒன்றுசேர்ந்து நிலத்தன்மையை அடைகிறது.

12.181.17

रसानां सर्वगन्धानां स्नेहानां प्राणिनां तथा ।
भूमिर्योनिरिह ज्ञेया यस्यां सर्वं प्रसूयते ॥ १२.१८१.१७ ॥

சுவைகளுக்கும், எல்லா மணங்களுக்கும், ஈரங்களுக்கும், உயிரினங்களுக்கும் அதுபோலவே, இங்கு நிலமே யோனி என அறியப்பட வேண்டும்; அதிலிருந்து எல்லாம் பிறக்கிறது.