Mahābhārata · Adhyāya 12.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.181.1
मेरुमध्ये स्थितो ब्रह्मा कथं स ससृजे प्रजाः ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.१८१.१ ॥
Como Brahmā, situado no meio do Meru, criou as criaturas? Conta-me tudo isso exatamente como é, pois pergunto.
12.181.2
प्रजाविसर्गं पूर्वं स मानसो मनसाऽसृजत् ।
संरक्षणार्थं भूतानां सृष्टं प्रथमतो जलम् ॥ १२.१८१.२ ॥
Outrora, aquele Brahmā nascido da mente criou pela mente a emissão das criaturas. Para a proteção dos seres, a água foi criada primeiro.
12.181.3
यत्प्राणः सर्वभूतानां वर्धन्ते येन च प्रजाः ।
परित्यक्ताश्च नश्यन्ति तेनेदं सर्वमावृतम् ॥ १२.१८१.३ ॥
Aquilo que é o sopro vital de todos os seres, pelo qual as criaturas crescem, e que, quando abandonado, elas perecem — por isso tudo isto está envolvido.
12.181.4
पृथिवी पर्वता मेघा मूर्तिमन्तश्च ये परे ।
सर्वं तद्वारुणं ज्ञेयमापस्तस्तम्भिरे हि ताः ॥ १२.१८१.४ ॥
A terra, as montanhas, as nuvens e quaisquer outras coisas corpóreas — tudo isso deve ser conhecido como pertencente a Varuṇa, pois foram aquelas águas que os sustentaram firmes.
12.181.5
कथं सलिलमुत्पन्नं कथं चैवाग्निमारुतौ ।
कथं वा मेदिनी सृष्टेत्यत्र मे संशयो महान् ॥ १२.१८१.५ ॥
Como surgiu a água, e como o fogo e o vento, ou como foi criada a terra? Sobre isso tenho uma grande dúvida.
12.181.6
ब्रह्मकल्पे पुरा ब्रह्मन्ब्रह्मर्षीणां समागमे ।
लोकसंभवसन्देहः समुत्पन्नो महात्मनाम् ॥ १२.१८१.६ ॥
Outrora, na era de Brahmā, ó brâmane, numa assembleia dos sábios brâmanes, surgiu entre os magnânimos a dúvida sobre a origem dos mundos.
12.181.7
तेऽतिष्ठन्ध्यानमालम्ब्य मौनमास्थाय निश्चलाः ।
त्यक्ताहाराः पवनपा दिव्यं वर्षशतं द्विजाः ॥ १२.१८१.७ ॥
Tendo recorrido à meditação e adotado o silêncio, permaneceram imóveis; tendo abandonado o alimento e bebendo apenas vento, aqueles dvijas ficaram de pé por cem anos divinos.
12.181.8
तेषां ब्रह्ममयी वाणी सर्वेषां श्रोत्रमागमत् ।
दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात् ॥ १२.१८१.८ ॥
Sua voz, feita de Brahman, chegou aos ouvidos de todos; e ali, da abóbada do céu, surgiu a divina Sarasvatī.
12.181.9
पुराऽस्तमितनिःशब्दमाकाशमचलोपमम् ।
नष्टचन्द्रार्कपवनं प्रसुप्तमिव संबभौ ॥ १२.१८१.९ ॥
Outrora o céu, silencioso como se tivesse se posto, permanecia imóvel como uma montanha; com a lua, o sol e o vento desaparecidos, parecia adormecido.
12.181.10
ततः सलिलमुत्पन्नं तमसीवापरं तमः ।
तस्माच्च सलिलोत्पीडात्समजायत मारुतः ॥ १२.१८१.१० ॥
Então surgiu a água, como outra escuridão na escuridão; e da pressão dessa água nasceu o vento.
12.181.11
यथा भाजनमच्छिद्रं निःशब्दमिह लक्ष्यते ।
तच्चाम्भसा पूर्यमाणं सशब्दं कुरुतेऽनिलः ॥ १२.१८१.११ ॥
Assim como um vaso sem furos parece silencioso aqui, mas, ao ser cheio de água, o vento faz com que ele soe.
12.181.12
तथा सलिलसंरुद्धे नभसोन्ते निरन्तरे ।
भित्त्वाऽर्णवतलं वायुः समुत्पतति घोषवान् ॥ १२.१८१.१२ ॥
Assim também, no céu cercado de água, infinito e contínuo, o vento, rompendo o fundo do oceano, ergue-se rugindo.
12.181.13
स एष चरते वायुरर्णवोत्पीडसंभवः ।
आकाशस्थानमासाद्य प्रशान्तिं नाधिगच्छति ॥ १२.१८१.१३ ॥
Este vento, nascido da pressão do oceano, vagueia; tendo encontrado seu lugar no céu, não alcança a calma.
12.181.14
तस्मिन्वाय्वम्बुसंघर्षे दीप्ततेजा महाबलः ।
प्रादुर्बभूवोर्ध्वशिखः कृत्वा निस्तिमिरं नभः ॥ १२.१८१.१४ ॥
Naquele choque de vento e água surgiu o poderoso de brilho ardente, com chamas que se erguiam, que tornou o céu livre de trevas.
12.181.15
अग्निः पवनसंयुक्तः स्वात्समुत्क्षिपते जलम् ।
सोऽग्निमारुतसंयोगाद्धनत्वमुपपद्यते ॥ १२.१८१.१५ ॥
O fogo, unido ao vento, eleva a água por sua própria natureza; pela união de fogo e vento, ela passa a adquirir solidez.
12.181.16
तस्याकाशान्निपतितः स्नेहस्तिष्ठति योऽपरः ।
स संघातत्वमापन्नो भूमित्वमनुगच्छति ॥ १२.१८१.१६ ॥
Aquela umidade que, caída do céu, permanece, é outra. Tornando-se compacta, chega ao estado de terra.
12.181.17
रसानां सर्वगन्धानां स्नेहानां प्राणिनां तथा ।
भूमिर्योनिरिह ज्ञेया यस्यां सर्वं प्रसूयते ॥ १२.१८१.१७ ॥
Dos sabores, de todos os odores, das umidades e dos seres vivos, igualmente, a terra deve ser reconhecida aqui como o ventre, do qual tudo é produzido.