ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.181.1
मेरुमध्ये स्थितो ब्रह्मा कथं स ससृजे प्रजाः ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.१८१.१ ॥
ಮೇರುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳು.
12.181.2
प्रजाविसर्गं पूर्वं स मानसो मनसाऽसृजत् ।
संरक्षणार्थं भूतानां सृष्टं प्रथमतो जलम् ॥ १२.१८१.२ ॥
ಹಿಂದೆ ಆ ಮಾನಸ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮೊದಲು ನೀರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು.
12.181.3
यत्प्राणः सर्वभूतानां वर्धन्ते येन च प्रजाः ।
परित्यक्ताश्च नश्यन्ति तेनेदं सर्वमावृतम् ॥ १२.१८१.३ ॥
ಯಾವುದು ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣವೋ, ಯಾವುದರಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಅವು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.181.4
पृथिवी पर्वता मेघा मूर्तिमन्तश्च ये परे ।
सर्वं तद्वारुणं ज्ञेयमापस्तस्तम्भिरे हि ताः ॥ १२.१८१.४ ॥
ಭೂಮಿ, ಪರ್ವತಗಳು, ಮೇಘಗಳು, ಮೂರ್ತರೂಪದ ಇತರ ಎಲ್ಲವೂ — ಅವೆಲ್ಲವೂ ವರುಣಸಂಬಂಧಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆ ಜಲಗಳೇ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿವೆ.
12.181.5
कथं सलिलमुत्पन्नं कथं चैवाग्निमारुतौ ।
कथं वा मेदिनी सृष्टेत्यत्र मे संशयो महान् ॥ १२.१८१.५ ॥
ಜಲ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವಾಯು ಹೇಗೆ (ಹುಟ್ಟಿದವು), ಅಥವಾ ಭೂಮಿ ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು — ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂದೇಹವಿದೆ.
12.181.6
ब्रह्मकल्पे पुरा ब्रह्मन्ब्रह्मर्षीणां समागमे ।
लोकसंभवसन्देहः समुत्पन्नो महात्मनाम् ॥ १२.१८१.६ ॥
ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ, ಲೋಕಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಉಂಟಾಯಿತು.
12.181.7
तेऽतिष्ठन्ध्यानमालम्ब्य मौनमास्थाय निश्चलाः ।
त्यक्ताहाराः पवनपा दिव्यं वर्षशतं द्विजाः ॥ १२.१८१.७ ॥
ಅವರು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮೌನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅಚಲರಾಗಿ ನಿಂತರು; ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಆ ದ್ವಿಜರು ದಿವ್ಯವಾದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಂತಿದ್ದರು.
12.181.8
तेषां ब्रह्ममयी वाणी सर्वेषां श्रोत्रमागमत् ।
दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात् ॥ १२.१८१.८ ॥
ಅವರ ಬ್ರಹ್ಮಮಯವಾದ ವಾಣಿ ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ದಿವ್ಯ ಸರಸ್ವತಿ ಪ್ರಕಟವಾದಳು.
12.181.9
पुराऽस्तमितनिःशब्दमाकाशमचलोपमम् ।
नष्टचन्द्रार्कपवनं प्रसुप्तमिव संबभौ ॥ १२.१८१.९ ॥
ಹಿಂದೆ ಆಕಾಶವು, ಅಸ್ತವಾದಂತೆ ಶಬ್ದರಹಿತವಾಗಿ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿತ್ತು; ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಗಾಳಿ ನಶಿಸಿದಂತೆ, ಅದು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿತು.
12.181.10
ततः सलिलमुत्पन्नं तमसीवापरं तमः ।
तस्माच्च सलिलोत्पीडात्समजायत मारुतः ॥ १२.१८१.१० ॥
ಆಗ ನೀರು ಉದ್ಭವಿಸಿತು, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ; ಆ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಗಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
12.181.11
यथा भाजनमच्छिद्रं निःशब्दमिह लक्ष्यते ।
तच्चाम्भसा पूर्यमाणं सशब्दं कुरुतेऽनिलः ॥ १२.१८१.११ ॥
ರಂಧ್ರವಿಲ್ಲದ ಪಾತ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದರಹಿತವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದಾಗ ಗಾಳಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
12.181.12
तथा सलिलसंरुद्धे नभसोन्ते निरन्तरे ।
भित्त्वाऽर्णवतलं वायुः समुत्पतति घोषवान् ॥ १२.१८१.१२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಿರಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿ ಸಮುದ್ರತಳವನ್ನು ಸೀಳಿ, ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಮೇಲೆದ್ದಿತು.
12.181.13
स एष चरते वायुरर्णवोत्पीडसंभवः ।
आकाशस्थानमासाद्य प्रशान्तिं नाधिगच्छति ॥ १२.१८१.१३ ॥
ಸಾಗರದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ವಾಯು ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ಪಡೆದರೂ ಅದು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
12.181.14
तस्मिन्वाय्वम्बुसंघर्षे दीप्ततेजा महाबलः ।
प्रादुर्बभूवोर्ध्वशिखः कृत्वा निस्तिमिरं नभः ॥ १२.१८१.१४ ॥
ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಆ ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ಹೊಳೆಯುವ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮಹಾಬಲ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು; ಮೇಲೇರುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿತು.
12.181.15
अग्निः पवनसंयुक्तः स्वात्समुत्क्षिपते जलम् ।
सोऽग्निमारुतसंयोगाद्धनत्वमुपपद्यते ॥ १२.१८१.१५ ॥
ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಗ್ನಿ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅದು ಘನತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
12.181.16
तस्याकाशान्निपतितः स्नेहस्तिष्ठति योऽपरः ।
स संघातत्वमापन्नो भूमित्वमनुगच्छति ॥ १२.१८१.१६ ॥
ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದು ಉಳಿಯುವ ಆ ತೇವ ಇನ್ನೊಂದು ವಸ್ತು. ಅದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
12.181.17
रसानां सर्वगन्धानां स्नेहानां प्राणिनां तथा ।
भूमिर्योनिरिह ज्ञेया यस्यां सर्वं प्रसूयते ॥ १२.१८१.१७ ॥
ರಸಗಳಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಗಂಧಗಳಿಗೆ, ತೇವಗಳಿಗೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯೇ ಯೋನಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.