มหาภารตะ · อัธยายะ 12.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.181.1
मेरुमध्ये स्थितो ब्रह्मा कथं स ससृजे प्रजाः ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.१८१.१ ॥
พราหมณ์อยู่กลางเขาเมรุ พระพรหมทรงสร้างสรรพชีวิตได้อย่างไร ขอท่านโปรดบอกข้าพเจ้าทั้งหมดตามความเป็นจริงตามที่ข้าพเจ้าถาม
12.181.2
प्रजाविसर्गं पूर्वं स मानसो मनसाऽसृजत् ।
संरक्षणार्थं भूतानां सृष्टं प्रथमतो जलम् ॥ १२.१८१.२ ॥
ในกาลก่อน พระพรหมผู้เกิดจากจิต ทรงให้กำเนิดสรรพสัตว์ด้วยใจ เพื่อคุ้มครองสัตว์ทั้งหลาย น้ำจึงถูกสร้างขึ้นเป็นอันดับแรก
12.181.3
यत्प्राणः सर्वभूतानां वर्धन्ते येन च प्रजाः ।
परित्यक्ताश्च नश्यन्ति तेनेदं सर्वमावृतम् ॥ १२.१८१.३ ॥
สิ่งที่เป็นลมปราณของสัตว์ทั้งปวง ซึ่งสัตว์ทั้งหลายเจริญเติบโตด้วย และเมื่อถูกละทิ้งแล้วก็พินาศไป โลกทั้งหมดนี้ถูกสิ่งนั้นห่อหุ้มไว้
12.181.4
पृथिवी पर्वता मेघा मूर्तिमन्तश्च ये परे ।
सर्वं तद्वारुणं ज्ञेयमापस्तस्तम्भिरे हि ताः ॥ १२.१८१.४ ॥
แผ่นดิน ภูเขา เมฆ และสิ่งมีรูปร่างอื่นใดที่มีอยู่ ทั้งหมดนั้นพึงรู้ว่าเป็นของวรุณ เพราะน้ำนั้นเองที่ยึดสิ่งเหล่านั้นให้มั่นคง
12.181.5
कथं सलिलमुत्पन्नं कथं चैवाग्निमारुतौ ।
कथं वा मेदिनी सृष्टेत्यत्र मे संशयो महान् ॥ १२.१८१.५ ॥
น้ำเกิดขึ้นได้อย่างไร ไฟและลมเกิดขึ้นอย่างไร หรือแผ่นดินถูกสร้างขึ้นได้อย่างไร ข้าพเจ้ามีความสงสัยอย่างยิ่งในเรื่องนี้
12.181.6
ब्रह्मकल्पे पुरा ब्रह्मन्ब्रह्मर्षीणां समागमे ।
लोकसंभवसन्देहः समुत्पन्नो महात्मनाम् ॥ १२.१८१.६ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ ในกาลก่อน ในยุคพรหมกัลป์ เมื่อพระพรหมฤๅษีทั้งหลายมาประชุมกัน ความสงสัยเรื่องกำเนิดของโลกก็เกิดขึ้นแก่ท่านผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ทั้งหลาย
12.181.7
तेऽतिष्ठन्ध्यानमालम्ब्य मौनमास्थाय निश्चलाः ।
त्यक्ताहाराः पवनपा दिव्यं वर्षशतं द्विजाः ॥ १२.१८१.७ ॥
ท่านเหล่านั้นตั้งมั่นในฌาน นิ่งเงียบ ไม่หวั่นไหว ละเว้นอาหาร เลี้ยงชีพด้วยลมอยู่ได้เป็นร้อยปีทิพย์ พราหมณ์ทั้งหลายนั้นยืนอยู่อย่างนั้น
12.181.8
तेषां ब्रह्ममयी वाणी सर्वेषां श्रोत्रमागमत् ।
दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात् ॥ १२.१८१.८ ॥
เสียงของท่านเหล่านั้นซึ่งประกอบด้วยพรหมัน ได้ไปถึงหูของทุกท่าน แล้วพระสรัสวดีทิพย์ก็ปรากฏขึ้นที่นั่น จากท้องฟ้า
12.181.9
पुराऽस्तमितनिःशब्दमाकाशमचलोपमम् ।
नष्टचन्द्रार्कपवनं प्रसुप्तमिव संबभौ ॥ १२.१८१.९ ॥
ในกาลก่อน ท้องฟ้าเงียบสงัดราวกับพระอาทิตย์ตกไปแล้ว นิ่งไม่หวั่นไหวดุจภูเขา เมื่อดวงจันทร์ พระอาทิตย์ และลมหายไป ท้องฟ้าก็ปรากฏดุจหลับใหล
12.181.10
ततः सलिलमुत्पन्नं तमसीवापरं तमः ।
तस्माच्च सलिलोत्पीडात्समजायत मारुतः ॥ १२.१८१.१० ॥
ต่อมา น้ำก็เกิดขึ้น ดุจความมืดอีกชั้นหนึ่งซ้อนอยู่ในความมืด และจากแรงกดดันของน้ำนั้น ลมจึงบังเกิดขึ้น
12.181.11
यथा भाजनमच्छिद्रं निःशब्दमिह लक्ष्यते ।
तच्चाम्भसा पूर्यमाणं सशब्दं कुरुतेऽनिलः ॥ १२.१८१.११ ॥
เหมือนภาชนะที่ไม่มีช่องรั่วซึ่งเห็นว่าเงียบเชียบอยู่ที่นี่ แต่เมื่อเต็มด้วยน้ำ ลมก็ทำให้มันดังขึ้นได้
12.181.12
तथा सलिलसंरुद्धे नभसोन्ते निरन्तरे ।
भित्त्वाऽर्णवतलं वायुः समुत्पतति घोषवान् ॥ १२.१८१.१२ ॥
ฉันนั้นเช่นกัน ในท้องฟ้าที่ถูกน้ำล้อมไว้ ไม่มีที่สิ้นสุดและไม่ขาดตอน ลมก็พัดแหวกพื้นมหาสมุทรแล้วพุ่งขึ้นพร้อมเสียงคำราม
12.181.13
स एष चरते वायुरर्णवोत्पीडसंभवः ।
आकाशस्थानमासाद्य प्रशान्तिं नाधिगच्छति ॥ १२.१८१.१३ ॥
ลมนี้เกิดจากแรงดันของมหาสมุทร ย่อมพัดไปไม่หยุด เมื่อไปถึงที่อยู่ในท้องฟ้าแล้ว ก็ไม่บรรลุความสงบ
12.181.14
तस्मिन्वाय्वम्बुसंघर्षे दीप्ततेजा महाबलः ।
प्रादुर्बभूवोर्ध्वशिखः कृत्वा निस्तिमिरं नभः ॥ १२.१८१.१४ ॥
ในการปะทะกันของลมและน้ำนั้น ได้ปรากฏผู้ทรงพลังมหาศาล มีรัศมีรุ่งโรจน์ มีเปลวไฟพุ่งขึ้นสูง ทำให้ท้องฟ้าปราศจากความมืด
12.181.15
अग्निः पवनसंयुक्तः स्वात्समुत्क्षिपते जलम् ।
सोऽग्निमारुतसंयोगाद्धनत्वमुपपद्यते ॥ १२.१८१.१५ ॥
ไฟที่ประกอบด้วยลม ย่อมยกน้ำขึ้นตามธรรมชาติของตน เพราะการรวมกันของไฟและลม น้ำจึงกลายเป็นของแข็งขึ้น
12.181.16
तस्याकाशान्निपतितः स्नेहस्तिष्ठति योऽपरः ।
स संघातत्वमापन्नो भूमित्वमनुगच्छति ॥ १२.१८१.१६ ॥
ความชื้นที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและยังคงอยู่ นั่นเป็นอีกส่วนหนึ่ง เมื่อจับตัวกันแน่นแล้ว ก็กลายเป็นสภาพของแผ่นดิน
12.181.17
रसानां सर्वगन्धानां स्नेहानां प्राणिनां तथा ।
भूमिर्योनिरिह ज्ञेया यस्यां सर्वं प्रसूयते ॥ १२.१८१.१७ ॥
แผ่นดินนี้พึงรู้ว่าเป็นครรภ์ของรสทั้งปวง กลิ่นทั้งปวง ความชื้นทั้งปวง และสัตว์มีชีวิตทั้งหลายฉันนั้น สรรพสิ่งทั้งปวงย่อมเกิดขึ้นจากแผ่นดินนี้