Mahābhārata · Adhyāya 12.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.184.1
यदि प्राणयते वायुर्वायुरेव विचेष्टते ।
श्वसित्याभाषते चैव तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.१ ॥
Si es el viento el que sostiene la vida, solo el viento el que se mueve, respira y habla, entonces el yo vivo es inútil.
12.184.2
यदूष्मभाव आग्नेयो वह्निना पच्यते यदि ।
अग्निर्जरयते चैतत्तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.२ ॥
Si el calor es ígneo, es cocido por el fuego y el fuego mismo lo digiere, entonces el yo vivo es inútil.
12.184.3
जन्तोः प्रमीयमाणस्य जीवो नैवोपलभ्यते ।
वायुरेव जहात्येनमूष्मभावश्च नश्यति ॥ १२.१८४.३ ॥
En una criatura que muere no se percibe el yo vivo; solo el viento lo abandona, y el calor también perece.
12.184.4
यदि वायुमयो जीवः संश्लेषो यदि वायुना ।
वायुमण्डलवद्दृश्येद्गच्छन्सह मरुद्गणैः ॥ १२.१८४.४ ॥
Si el yo vivo está hecho de viento y unido al viento, debería verse como una esfera de viento, yendo junto con la hueste de los Marutas.
12.184.5
श्लेष्मं वा यदि वा जीवः सह तेन प्रणश्यति ।
महार्णववियुक्तत्वादन्यत्सलिलभाजनम् ॥ १२.१८४.५ ॥
Si el yo vivo perece junto con la flema, o es como una vasija de agua separada del gran océano,
12.184.6
यत्क्षिपेत्सलिलं कूपे प्रदीपं वा हुताशने ।
तन्नश्यत्युभयं तद्वज्जीवो वातानलात्मकः ॥ १२.१८४.६ ॥
Como el agua arrojada a un pozo o una lámpara arrojada al fuego perecen ambas, así también perece el yo vivo, de naturaleza de viento y fuego.
12.184.7
पञ्च साधारणो ह्यस्मिञ्शरीरे जीवितं कुतः ।
तेषामन्यतरत्यागाच्चतुर्णां नास्ति संग्रहः ॥ १२.१८४.७ ॥
En este cuerpo hay cinco elementos comunes; ¿de dónde, entonces, la vida? Al abandonar cualquiera de ellos, la unión de los cuatro deja de sostenerse.
12.184.8
नश्यन्त्यापो ह्यनाधाराद्वायुरुच्छ्वासनिग्रहात् ।
नश्यते कोष्ठभेदात्खमग्निर्नश्यत्यभोजनात् ॥ १२.१८४.८ ॥
El agua perece sin recipiente; el aire perece cuando se contiene la respiración; el espacio perece cuando se rompe el vientre; el fuego perece sin alimento.
12.184.9
व्याधिप्राणपरिक्लेशैर्मेदिनी चैव शीर्यते ।
पीडितेऽन्यतमे ह्येषां संघातो याति पञ्चताम् ॥ १२.१८४.९ ॥
Por las aflicciones de la enfermedad y del aliento también la tierra se desgasta; cuando cualquiera de ellos sufre, esta combinación pasa a la disolución de los cinco.
12.184.10
तस्मिन्पञ्चत्वमापन्ने जीवः किमनुधावति ।
किं वेदयति वा जीवः किं शृणोति ब्रवीति च ॥ १२.१८४.१० ॥
Cuando llega esa disolución en cinco, ¿a qué persigue el ser vivo? ¿O qué percibe el ser vivo? ¿Qué oye y qué habla?
12.184.11
एषा गौः परलोकस्थं तारयिष्यति मामिति ।
यो दत्त्वा म्रियते जन्तुः सा गौः कं तारयिष्यति ॥ १२.१८४.११ ॥
"Esta vaca me llevará al otro lado, a mí que habito en el otro mundo": el ser que muere tras entregar una vaca, pensando así, ¿a quién llevará al otro lado esa vaca?
12.184.12
गौश्च प्रतिग्रहीता च दाता चैव समं यदा ।
इहैव विलयं यान्ति कुतस्तेषां समागमः ॥ १२.१८४.१२ ॥
Cuando la vaca, el receptor y el donante se disuelven aquí por igual, ¿cómo pueden encontrarse en el otro mundo?
12.184.13
विहगैरुपभुक्तस्य शैलाग्नात्पतितस्य च ।
अग्निना चोपयुक्तस्य कुतः संजीवनं पुनः ॥ १२.१८४.१३ ॥
¿Cómo puede revivir quien ha sido devorado por aves, cayó desde la cima de una montaña y fue consumido por el fuego?
12.184.14
छिन्नस्य यदि वृक्षस्य न मूलं प्रतिरोहति ।
बीजान्यस्य प्ररोहन्ति मृतः क्व पुनरेष्यति ॥ १२.१८४.१४ ॥
Si la raíz de un árbol talado no vuelve a brotar, pero sus semillas sí germinan, ¿adónde volverá entonces a regresar el muerto?
12.184.15
बीजमात्रं पुरा सृष्टं यदेतत्परिवर्तते ।
मृतामृताः प्रणश्यन्ति बीजाद्वीजं प्रवर्तते ॥ १२.१८४.१५ ॥
Esto que al principio fue creado solo como semilla, continúa girando; los muertos y los no muertos perecen, y de semilla en semilla avanza la vida.