மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.184.1
यदि प्राणयते वायुर्वायुरेव विचेष्टते ।
श्वसित्याभाषते चैव तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.१ ॥
காற்றே உயிரைத் தாங்கி, காற்றே செயல்படுத்தி, மூச்சுவிட்டுப் பேசுகிறது என்றால், அதனால் ஜீவன் பயனற்றது.
12.184.2
यदूष्मभाव आग्नेयो वह्निना पच्यते यदि ।
अग्निर्जरयते चैतत्तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.२ ॥
வெப்பநிலை நெருப்பிலிருந்து வந்தது, நெருப்பாலேயே சமைக்கப்படுகிறது, நெருப்பே இதை ஜீரணிக்கிறது என்றால், அதனால் ஜீவன் பயனற்றது.
12.184.3
जन्तोः प्रमीयमाणस्य जीवो नैवोपलभ्यते ।
वायुरेव जहात्येनमूष्मभावश्च नश्यति ॥ १२.१८४.३ ॥
இறக்கும் உயிரினத்தின் ஜீவன் காணப்படுவதில்லை; காற்றே இதை விட்டுச் செல்கிறது, வெப்பநிலையும் அழிகிறது.
12.184.4
यदि वायुमयो जीवः संश्लेषो यदि वायुना ।
वायुमण्डलवद्दृश्येद्गच्छन्सह मरुद्गणैः ॥ १२.१८४.४ ॥
ஜீவன் காற்றால் ஆனது, காற்றுடன் இணைந்திருக்கிறது என்றால், காற்று மண்டலம் போல் காணப்பட்டு மருத்கணங்களுடன் செல்வதாகத் தெரிய வேண்டும்.
12.184.5
श्लेष्मं वा यदि वा जीवः सह तेन प्रणश्यति ।
महार्णववियुक्तत्वादन्यत्सलिलभाजनम् ॥ १२.१८४.५ ॥
ஜீவன் சளியுடன் சேர்ந்தே அழிகிறது என்றால், அல்லது பெருங்கடலிலிருந்து பிரிந்த நீர்க்கலமாக இருக்கிறது என்றால்,
12.184.6
यत्क्षिपेत्सलिलं कूपे प्रदीपं वा हुताशने ।
तन्नश्यत्युभयं तद्वज्जीवो वातानलात्मकः ॥ १२.१८४.६ ॥
கிணற்றில் ஊற்றப்படும் நீரும், நெருப்பில் இடப்படும் விளக்கும் அழிவது போல, காற்றும் நெருப்புமான தன்மையுடைய ஜீவனும் அழிகிறது.
12.184.7
पञ्च साधारणो ह्यस्मिञ्शरीरे जीवितं कुतः ।
तेषामन्यतरत्यागाच्चतुर्णां नास्ति संग्रहः ॥ १२.१८४.७ ॥
இந்த உடலில் ஐந்து பொதுவான கூறுகள் உள்ளன; அப்படியானால் வாழ்க்கை எங்கிருந்து? அவற்றில் ஒன்று விலகினால் நான்கும் நிலைத்திருக்காது.
12.184.8
नश्यन्त्यापो ह्यनाधाराद्वायुरुच्छ्वासनिग्रहात् ।
नश्यते कोष्ठभेदात्खमग्निर्नश्यत्यभोजनात् ॥ १२.१८४.८ ॥
நீர் பாத்திரம் இல்லாமல் அழிகிறது; மூச்சு அடக்கப்பட்டால் காற்று அழிகிறது; வயிறு பிளந்தால் ஆகாயம் அழிகிறது; உணவில்லாமல் நெருப்பு அழிகிறது.
12.184.9
व्याधिप्राणपरिक्लेशैर्मेदिनी चैव शीर्यते ।
पीडितेऽन्यतमे ह्येषां संघातो याति पञ्चताम् ॥ १२.१८४.९ ॥
நோய், உயிர்மூச்சின் துன்பங்களால் பூமியும் சிதைகிறது; இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று வருந்தினால் இவற்றின் சேர்க்கை ஐந்தாக (அழிவை நோக்கி) செல்கிறது.
12.184.10
तस्मिन्पञ्चत्वमापन्ने जीवः किमनुधावति ।
किं वेदयति वा जीवः किं शृणोति ब्रवीति च ॥ १२.१८४.१० ॥
அந்த ஐந்தாக பிரிதல் நிகழ்ந்த பின் உயிர் எதைப் பின்தொடர்கிறது? அல்லது உயிர் எதை உணர்கிறது? எதைக் கேட்கிறது, எதைப் பேசுகிறது?
12.184.11
एषा गौः परलोकस्थं तारयिष्यति मामिति ।
यो दत्त्वा म्रियते जन्तुः सा गौः कं तारयिष्यति ॥ १२.१८४.११ ॥
"இந்தப் பசு மறுலோகத்தில் இருக்கும் என்னைக் கடத்தும்" என்று நினைத்து, பசுவை தானம் செய்துவிட்டு இறக்கும் உயிரை — அந்தப் பசு யாரைக் கடத்தும்?
12.184.12
गौश्च प्रतिग्रहीता च दाता चैव समं यदा ।
इहैव विलयं यान्ति कुतस्तेषां समागमः ॥ १२.१८४.१२ ॥
பசுவும், தானம் பெறுபவனும், கொடுப்பவனும் — இவர்கள் மூவரும் இங்கேயே சமமாக அழிவுக்குச் சென்றால், அவர்களின் மறுலோகச் சந்திப்பு எப்படி?
12.184.13
विहगैरुपभुक्तस्य शैलाग्नात्पतितस्य च ।
अग्निना चोपयुक्तस्य कुतः संजीवनं पुनः ॥ १२.१८४.१३ ॥
பறவைகளால் உண்ணப்பட்டவனும், மலை உச்சியிலிருந்து விழுந்தவனும், நெருப்பால் எரிக்கப்பட்டவனும் மீண்டும் உயிர்பெறுவது எப்படி?
12.184.14
छिन्नस्य यदि वृक्षस्य न मूलं प्रतिरोहति ।
बीजान्यस्य प्ररोहन्ति मृतः क्व पुनरेष्यति ॥ १२.१८४.१४ ॥
வெட்டப்பட்ட மரத்தின் வேர் மீண்டும் முளைக்காவிட்டாலும் அதன் விதைகள் முளைக்கின்றன; அப்படியானால் இறந்தவன் மீண்டும் எங்கே திரும்பி வருவான்?
12.184.15
बीजमात्रं पुरा सृष्टं यदेतत्परिवर्तते ।
मृतामृताः प्रणश्यन्ति बीजाद्वीजं प्रवर्तते ॥ १२.१८४.१५ ॥
தொடக்கத்தில் விதையாகவே படைக்கப்பட்ட இது சுழன்று கொண்டிருக்கிறது; இறந்தவையும் இறவாதவையும் அழிகின்றன; விதையிலிருந்து விதை தோன்றுகிறது.