Mahābhārata · Adhyāya 12.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.184.1
यदि प्राणयते वायुर्वायुरेव विचेष्टते ।
श्वसित्याभाषते चैव तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.१ ॥
Se é o vento que sustenta a vida, só o vento que age, respira e fala, então o eu vivente é inútil.
12.184.2
यदूष्मभाव आग्नेयो वह्निना पच्यते यदि ।
अग्निर्जरयते चैतत्तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.२ ॥
Se o calor é ígneo, é cozido pelo fogo e o próprio fogo o digere, então o eu vivente é inútil.
12.184.3
जन्तोः प्रमीयमाणस्य जीवो नैवोपलभ्यते ।
वायुरेव जहात्येनमूष्मभावश्च नश्यति ॥ १२.१८४.३ ॥
Numa criatura que morre o eu vivente não é percebido; só o vento o abandona, e o calor também perece.
12.184.4
यदि वायुमयो जीवः संश्लेषो यदि वायुना ।
वायुमण्डलवद्दृश्येद्गच्छन्सह मरुद्गणैः ॥ १२.१८४.४ ॥
Se o eu vivente é feito de vento e unido ao vento, deveria ser visto como uma esfera de vento, indo junto à hoste dos Marutas.
12.184.5
श्लेष्मं वा यदि वा जीवः सह तेन प्रणश्यति ।
महार्णववियुक्तत्वादन्यत्सलिलभाजनम् ॥ १२.१८४.५ ॥
Se o eu vivente perece junto com a flegma, ou é como um vaso de água separado do grande oceano,
12.184.6
यत्क्षिपेत्सलिलं कूपे प्रदीपं वा हुताशने ।
तन्नश्यत्युभयं तद्वज्जीवो वातानलात्मकः ॥ १२.१८४.६ ॥
Assim como a água lançada num poço e a lâmpada lançada ao fogo perecem ambas, assim também perece o eu vivente, de natureza de vento e fogo.
12.184.7
पञ्च साधारणो ह्यस्मिञ्शरीरे जीवितं कुतः ।
तेषामन्यतरत्यागाच्चतुर्णां नास्ति संग्रहः ॥ १२.१८४.७ ॥
Neste corpo há cinco elementos comuns; então de onde vem a vida? Ao abandonar qualquer um deles, a união dos quatro não se mantém.
12.184.8
नश्यन्त्यापो ह्यनाधाराद्वायुरुच्छ्वासनिग्रहात् ।
नश्यते कोष्ठभेदात्खमग्निर्नश्यत्यभोजनात् ॥ १२.१८४.८ ॥
A água perece sem recipiente; o ar perece quando a respiração é retida; o espaço perece quando o ventre se rompe; o fogo perece sem alimento.
12.184.9
व्याधिप्राणपरिक्लेशैर्मेदिनी चैव शीर्यते ।
पीडितेऽन्यतमे ह्येषां संघातो याति पञ्चताम् ॥ १२.१८४.९ ॥
Pelas aflições da doença e da respiração também a terra se desgasta; quando qualquer um deles é afligido, esta combinação passa à dissolução dos cinco.
12.184.10
तस्मिन्पञ्चत्वमापन्ने जीवः किमनुधावति ।
किं वेदयति वा जीवः किं शृणोति ब्रवीति च ॥ १२.१८४.१० ॥
Quando essa dissolução em cinco chega, o que persegue o ser vivo? Ou o que ele percebe? O que ouve e o que fala?
12.184.11
एषा गौः परलोकस्थं तारयिष्यति मामिति ।
यो दत्त्वा म्रियते जन्तुः सा गौः कं तारयिष्यति ॥ १२.१८४.११ ॥
"Esta vaca me levará do outro lado, eu que habito o outro mundo" — o ser que morre após doar uma vaca, pensando assim: a quem essa vaca levará do outro lado?
12.184.12
गौश्च प्रतिग्रहीता च दाता चैव समं यदा ।
इहैव विलयं यान्ति कुतस्तेषां समागमः ॥ १२.१८४.१२ ॥
Quando a vaca, o receptor e o doador se dissolvem aqui igualmente, como podem reunir-se no outro mundo?
12.184.13
विहगैरुपभुक्तस्य शैलाग्नात्पतितस्य च ।
अग्निना चोपयुक्तस्य कुतः संजीवनं पुनः ॥ १२.१८४.१३ ॥
Como pode voltar à vida aquele que foi devorado por aves, caiu do cume de uma montanha e foi consumido pelo fogo?
12.184.14
छिन्नस्य यदि वृक्षस्य न मूलं प्रतिरोहति ।
बीजान्यस्य प्ररोहन्ति मृतः क्व पुनरेष्यति ॥ १२.१८४.१४ ॥
Se a raiz de uma árvore abatida não rebrota, mas as suas sementes germinam, para onde voltará então o morto?
12.184.15
बीजमात्रं पुरा सृष्टं यदेतत्परिवर्तते ।
मृतामृताः प्रणश्यन्ति बीजाद्वीजं प्रवर्तते ॥ १२.१८४.१५ ॥
Isto que, no princípio, foi criado apenas como semente, continua a girar; os mortos e os não-mortos perecem, e da semente surge a semente.