Mahābhārata · Adhyāya 12.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.184.1
यदि प्राणयते वायुर्वायुरेव विचेष्टते ।
श्वसित्याभाषते चैव तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.१ ॥
Wenn der Wind allein den Atem trägt, allein sich regt, atmet und spricht, dann ist das lebendige Selbst nutzlos.
12.184.2
यदूष्मभाव आग्नेयो वह्निना पच्यते यदि ।
अग्निर्जरयते चैतत्तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८४.२ ॥
Wenn die Wärme feurig ist, vom Feuer gekocht wird und das Feuer selbst sie verzehrt, dann ist das lebendige Selbst nutzlos.
12.184.3
जन्तोः प्रमीयमाणस्य जीवो नैवोपलभ्यते ।
वायुरेव जहात्येनमूष्मभावश्च नश्यति ॥ १२.१८४.३ ॥
Bei einem sterbenden Wesen wird das lebendige Selbst nicht wahrgenommen; allein der Wind verlässt es, und die Wärme vergeht.
12.184.4
यदि वायुमयो जीवः संश्लेषो यदि वायुना ।
वायुमण्डलवद्दृश्येद्गच्छन्सह मरुद्गणैः ॥ १२.१८४.४ ॥
Wenn das lebendige Selbst aus Wind besteht und mit dem Wind verbunden ist, müsste es wie ein Windgebilde sichtbar sein, gemeinsam mit dem Heer der Maruts dahinziehend.
12.184.5
श्लेष्मं वा यदि वा जीवः सह तेन प्रणश्यति ।
महार्णववियुक्तत्वादन्यत्सलिलभाजनम् ॥ १२.१८४.५ ॥
Wenn das lebendige Selbst zugleich mit dem Schleim vergeht oder wie ein vom großen Ozean getrenntes Wassergefäß ist,
12.184.6
यत्क्षिपेत्सलिलं कूपे प्रदीपं वा हुताशने ।
तन्नश्यत्युभयं तद्वज्जीवो वातानलात्मकः ॥ १२.१८४.६ ॥
Wie das in einen Brunnen gegossene Wasser und die ins Feuer geworfene Lampe beide vergehen, so vergeht auch das lebendige Selbst, das aus Wind und Feuer besteht.
12.184.7
पञ्च साधारणो ह्यस्मिञ्शरीरे जीवितं कुतः ।
तेषामन्यतरत्यागाच्चतुर्णां नास्ति संग्रहः ॥ १२.१८४.७ ॥
In diesem Körper gibt es fünf gemeinsame Elemente; woher also das Leben? Wird eines davon aufgegeben, besteht die Verbindung der vier nicht mehr.
12.184.8
नश्यन्त्यापो ह्यनाधाराद्वायुरुच्छ्वासनिग्रहात् ।
नश्यते कोष्ठभेदात्खमग्निर्नश्यत्यभोजनात् ॥ १२.१८४.८ ॥
Das Wasser vergeht ohne Behälter; die Luft vergeht, wenn der Atem angehalten wird; der Raum vergeht, wenn der Bauch zerreißt; das Feuer vergeht ohne Nahrung.
12.184.9
व्याधिप्राणपरिक्लेशैर्मेदिनी चैव शीर्यते ।
पीडितेऽन्यतमे ह्येषां संघातो याति पञ्चताम् ॥ १२.१८४.९ ॥
Durch Krankheit und Qualen des Atems zerfällt auch die Erde; wenn eines davon bedrängt wird, geht diese Verbindung in die Auflösung der Fünf über.
12.184.10
तस्मिन्पञ्चत्वमापन्ने जीवः किमनुधावति ।
किं वेदयति वा जीवः किं शृणोति ब्रवीति च ॥ १२.१८४.१० ॥
Wenn jene Auflösung in die Fünf eingetreten ist, wem folgt dann das lebende Wesen? Oder was nimmt es wahr? Was hört es und was spricht es?
12.184.11
एषा गौः परलोकस्थं तारयिष्यति मामिति ।
यो दत्त्वा म्रियते जन्तुः सा गौः कं तारयिष्यति ॥ १२.१८४.११ ॥
„Diese Kuh wird mich hinübertragen, der ich in der Anderswelt weile“ — wer so denkend stirbt, nachdem er eine Kuh gegeben hat: wen wird diese Kuh hinübertragen?
12.184.12
गौश्च प्रतिग्रहीता च दाता चैव समं यदा ।
इहैव विलयं यान्ति कुतस्तेषां समागमः ॥ १२.१८४.१२ ॥
Wenn Kuh, Empfänger und Geber hier gleichermaßen zerfallen, wie könnten sie sich dann in der Anderswelt wiederfinden?
12.184.13
विहगैरुपभुक्तस्य शैलाग्नात्पतितस्य च ।
अग्निना चोपयुक्तस्य कुतः संजीवनं पुनः ॥ १२.१८४.१३ ॥
Wie könnte jemand wieder lebendig werden, der von Vögeln gefressen, vom Gipfel eines Berges gestürzt und vom Feuer verzehrt wurde?
12.184.14
छिन्नस्य यदि वृक्षस्य न मूलं प्रतिरोहति ।
बीजान्यस्य प्ररोहन्ति मृतः क्व पुनरेष्यति ॥ १२.१८४.१४ ॥
Wenn die Wurzel eines gefällten Baumes nicht wieder austreibt, seine Samen aber sprießen, wohin wird dann der Tote zurückkehren?
12.184.15
बीजमात्रं पुरा सृष्टं यदेतत्परिवर्तते ।
मृतामृताः प्रणश्यन्ति बीजाद्वीजं प्रवर्तते ॥ १२.१८४.१५ ॥
Was am Anfang nur als Same geschaffen wurde, das dreht sich weiter; die Toten und die Nicht-Toten vergehen, und aus Same entsteht Same.