Mahābhārata · Adhyāya 12.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.196.1
कीदृशं निरयं याति जापको वर्णयस्व मे ।
कौतूहलं हि राजन्मे तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.१९६.१ ॥
What kind of hell does one who recites go to? Describe it to me. O king, I am very curious about this; you alone are fit to speak of it.
12.196.2
धर्मस्यांशप्रसूतोऽसि धर्मज्ञोऽसि स्वभावतः ।
धर्ममूलाश्रयं वाक्यं शृणुष्वावहितोऽनघ ॥ १२.१९६.२ ॥
You are born of a portion of Dharma and by nature you know Dharma. O sinless one, listen attentively to these words, which rest on the root of Dharma.
12.196.3
अमूनि यानि स्थानानि देवानाममरात्मनाम् ।
नानासंस्थानवर्णानि नानारूपफलानि च ॥ १२.१९६.३ ॥
Those abodes of the immortal-natured gods, of many shapes and colours, bearing many forms and fruits,
12.196.4
दिव्यानि कामचारीणि विमानानि सभास्तथा ।
आक्रीडा विविधा राजन्पद्मिन्यश्चामलोदकाः ॥ १२.१९६.४ ॥
Divine aerial chariots that move at will, assembly halls, and various pleasure grounds; and, O king, lotus ponds with clear water.
12.196.5
चतुर्णां लोकपालानां शुक्रस्याथ बृहस्पतेः ।
मरुतां विश्वदेवानां साध्यानामश्विनोरपि ॥ १२.१९६.५ ॥
There are also the abodes of the four guardians of the worlds, of Śukra and Bṛhaspati, of the Maruts, the Viśvedevas, the Sādhyas, and the two Aśvins.
12.196.6
रुद्रादित्यवसूनां च तथाऽन्येषां दिवौकसाम् ।
एते वै निरयास्तात स्थानस्य परमात्मनः ॥ १२.१९६.६ ॥
And likewise the abodes of the Rudras, Ādityas, Vasus and the other dwellers in heaven. These, dear child, are indeed the hells of the abode of the supreme Self.
12.196.7
अभयं चानिमित्तं च न च क्लेशभयावृतम् ।
द्वाभ्यां मुक्तं त्रिभिर्मुक्तमष्टाभिस्त्रिभिरेव च ॥ १२.१९६.७ ॥
It is fearless and without cause; it is not enveloped by affliction and fear; freed from two, freed from three, and freed from eight and from three.
12.196.8
चतुर्लक्षणवर्जं तु चतुष्कारणवर्जितम् ।
अप्रहर्षमनानन्दमशोकं विगतक्लमम् ॥ १२.१९६.८ ॥
It is free of the four marks and free of the four causes; without elation, without joy, without sorrow, and free of weariness.
12.196.9
कालः संपच्यते तत्र कालस्तत्र न वै प्रभुः ।
स कालस्य प्रभू राजन्सर्वस्यापि तथेश्वरः ॥ १२.१९६.९ ॥
There time is perceived, but there time has no lordship. O king, he is the lord of time, and likewise the ruler of all.
12.196.10
एतद्वै ब्रह्मणः स्थाने जापकस्य महात्मनः ।
तत्रस्थं परमात्मानं ध्यायन्वै सुसमाहितः।
हिरण्यगर्भः सायुज्यं प्राप्नुयाद्वा नृपोत्तम ॥ १२.१९६.१० ॥
This is indeed the place of Brahman, of the great-souled reciter. Meditating well-composed upon the supreme self abiding there, one may attain union with Hiraṇyagarbha, or so, O best of kings.
12.196.11
आत्मकेवलतां प्राप्तस्तत्र गत्वा न शोचति ।
ईदृशं परमं स्थानं निरयास्ते च तादृशाः ॥ १२.१९६.११ ॥
Having attained the solitude of the self, and having gone there, one does not grieve. Such is the supreme place; and those hells are of such kind.
12.196.12
एते ते निरयाः प्रोक्ताः सर्व एव यथातथम् ।
तस्य स्थानवरस्येह सर्वे निरयसंज्ञिताः ॥ १२.१९६.१२ ॥
These are the hells, all declared exactly as they are; in comparison with that excellent place, all of them are called hells.