Mahābhārata · Adhyāya 12.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.196.1
कीदृशं निरयं याति जापको वर्णयस्व मे ।
कौतूहलं हि राजन्मे तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.१९६.१ ॥
In welche Art von Hölle gelangt der Rezitierende? Beschreibe sie mir. O König, ich bin sehr neugierig darauf; du allein bist würdig, es zu sagen.
12.196.2
धर्मस्यांशप्रसूतोऽसि धर्मज्ञोऽसि स्वभावतः ।
धर्ममूलाश्रयं वाक्यं शृणुष्वावहितोऽनघ ॥ १२.१९६.२ ॥
Du bist aus einem Teil des Dharma geboren und kennst das Dharma von Natur aus. O Makelloser, höre aufmerksam auf diese Worte, die auf der Wurzel des Dharma ruhen.
12.196.3
अमूनि यानि स्थानानि देवानाममरात्मनाम् ।
नानासंस्थानवर्णानि नानारूपफलानि च ॥ १२.१९६.३ ॥
Jene Wohnstätten der Götter von unsterblicher Natur, von vielfältiger Gestalt und Farbe, mit mannigfaltigen Formen und Früchten,
12.196.4
दिव्यानि कामचारीणि विमानानि सभास्तथा ।
आक्रीडा विविधा राजन्पद्मिन्यश्चामलोदकाः ॥ १२.१९६.४ ॥
Göttliche Lufwagen, die nach Belieben schweben, Versammlungshallen und vielfältige Vergnügungsorte; und, o König, Lotusteiche mit klarem Wasser.
12.196.5
चतुर्णां लोकपालानां शुक्रस्याथ बृहस्पतेः ।
मरुतां विश्वदेवानां साध्यानामश्विनोरपि ॥ १२.१९६.५ ॥
Dort sind auch die Wohnstätten der vier Weltenhüter, des Śukra und Bṛhaspati, der Maruts, der Viśvedevas, der Sādhyas und der beiden Aśvins.
12.196.6
रुद्रादित्यवसूनां च तथाऽन्येषां दिवौकसाम् ।
एते वै निरयास्तात स्थानस्य परमात्मनः ॥ १२.१९६.६ ॥
Ebenso die Wohnstätten der Rudras, Ādityas, Vasus und der übrigen Himmelsbewohner. Diese, lieber Sohn, sind eben die Höllen der Wohnstätte des höchsten Selbst.
12.196.7
अभयं चानिमित्तं च न च क्लेशभयावृतम् ।
द्वाभ्यां मुक्तं त्रिभिर्मुक्तमष्टाभिस्त्रिभिरेव च ॥ १२.१९६.७ ॥
Es ist furchtlos und ohne Ursache; es ist nicht von Leid und Furcht umhüllt; befreit von zwei, befreit von drei, und befreit von acht und von drei.
12.196.8
चतुर्लक्षणवर्जं तु चतुष्कारणवर्जितम् ।
अप्रहर्षमनानन्दमशोकं विगतक्लमम् ॥ १२.१९६.८ ॥
Es ist frei von den vier Kennzeichen und den vier Ursachen; ohne Freude, ohne Entzücken, ohne Kummer und frei von Ermüdung.
12.196.9
कालः संपच्यते तत्र कालस्तत्र न वै प्रभुः ।
स कालस्य प्रभू राजन्सर्वस्यापि तथेश्वरः ॥ १२.१९६.९ ॥
Dort wird die Zeit wahrgenommen, doch dort hat die Zeit keine Herrschaft. O König, er ist der Herr der Zeit, und ebenso der Herrscher über alles.
12.196.10
एतद्वै ब्रह्मणः स्थाने जापकस्य महात्मनः ।
तत्रस्थं परमात्मानं ध्यायन्वै सुसमाहितः।
हिरण्यगर्भः सायुज्यं प्राप्नुयाद्वा नृपोत्तम ॥ १२.१९६.१० ॥
Dies ist wahrlich der Ort Brahmans, des großen Rezitierenden. Wer, wohlgesammelt, über das höchste Selbst meditiert, das dort weilt, mag die Vereinigung mit Hiraṇyagarbha erlangen, o bester der Könige.
12.196.11
आत्मकेवलतां प्राप्तस्तत्र गत्वा न शोचति ।
ईदृशं परमं स्थानं निरयास्ते च तादृशाः ॥ १२.१९६.११ ॥
Wer die Einsamkeit des Selbst erlangt hat und dorthin gegangen ist, der trauert nicht. Solch ein höchster Ort ist es; und jene Höllen sind von gleicher Art.
12.196.12
एते ते निरयाः प्रोक्ताः सर्व एव यथातथम् ।
तस्य स्थानवरस्येह सर्वे निरयसंज्ञिताः ॥ १२.१९६.१२ ॥
Dies sind die Höllen, alle so dargelegt, wie sie wirklich sind; im Vergleich mit jenem vortrefflichen Ort werden sie alle Höllen genannt.