महाभारत · अध्याय 12.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.196.1
कीदृशं निरयं याति जापको वर्णयस्व मे ।
कौतूहलं हि राजन्मे तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.१९६.१ ॥
जप करणारा कोणत्या प्रकारच्या नरकात जातो, ते मला सांगा. हे राजा, मला याबद्दल फार कुतूहल आहे; आपणच ते सांगण्यास योग्य आहात.
12.196.2
धर्मस्यांशप्रसूतोऽसि धर्मज्ञोऽसि स्वभावतः ।
धर्ममूलाश्रयं वाक्यं शृणुष्वावहितोऽनघ ॥ १२.१९६.२ ॥
तू धर्माच्या अंशापासून जन्मलास आणि स्वभावतःच धर्म जाणणारा आहेस. हे निष्पाप, लक्षपूर्वक धर्माच्या मूळाश्रयी असलेले हे वचन ऐक.
12.196.3
अमूनि यानि स्थानानि देवानाममरात्मनाम् ।
नानासंस्थानवर्णानि नानारूपफलानि च ॥ १२.१९६.३ ॥
अमरस्वरूप देवांची ती स्थाने — नाना आकार, रंग, रूपे आणि फळे असलेली —
12.196.4
दिव्यानि कामचारीणि विमानानि सभास्तथा ।
आक्रीडा विविधा राजन्पद्मिन्यश्चामलोदकाः ॥ १२.१९६.४ ॥
दिव्य, इच्छेनुसार संचार करणारी विमाने, सभा, विविध क्रीडास्थळे, हे राजा, निर्मळ जल असलेली कमळसरोवरे —
12.196.5
चतुर्णां लोकपालानां शुक्रस्याथ बृहस्पतेः ।
मरुतां विश्वदेवानां साध्यानामश्विनोरपि ॥ १२.१९६.५ ॥
चार लोकपाल, शुक्र आणि बृहस्पती, मरुत, विश्वदेव, साध्य आणि अश्विनीकुमार यांची स्थानेही तेथे आहेत.
12.196.6
रुद्रादित्यवसूनां च तथाऽन्येषां दिवौकसाम् ।
एते वै निरयास्तात स्थानस्य परमात्मनः ॥ १२.१९६.६ ॥
रुद्र, आदित्य, वसू आणि इतर स्वर्गवासींची स्थानेही तेथे आहेत. हे वत्सा, हीच परमात्म्याच्या स्थानातील नरके आहेत.
12.196.7
अभयं चानिमित्तं च न च क्लेशभयावृतम् ।
द्वाभ्यां मुक्तं त्रिभिर्मुक्तमष्टाभिस्त्रिभिरेव च ॥ १२.१९६.७ ॥
ते अभय आणि निर्निमित्त आहे; क्लेश आणि भयाने वेढलेले नाही; दोन्हींपासून मुक्त, तिन्हींपासून मुक्त, आठ आणि तिन्हींपासूनही मुक्त.
12.196.8
चतुर्लक्षणवर्जं तु चतुष्कारणवर्जितम् ।
अप्रहर्षमनानन्दमशोकं विगतक्लमम् ॥ १२.१९६.८ ॥
चार लक्षणांनी रहित आणि चार कारणांनी वर्ज्य आहे; हर्षरहित, आनंदरहित, शोकरहित, श्रमरहित.
12.196.9
कालः संपच्यते तत्र कालस्तत्र न वै प्रभुः ।
स कालस्य प्रभू राजन्सर्वस्यापि तथेश्वरः ॥ १२.१९६.९ ॥
तेथे काल दिसतो, पण तेथे काळावर सत्ता नसते. हे राजा, तो काळाचाही प्रभू आहे आणि सर्वांचाही तसाच ईश्वर आहे.
12.196.10
एतद्वै ब्रह्मणः स्थाने जापकस्य महात्मनः ।
तत्रस्थं परमात्मानं ध्यायन्वै सुसमाहितः।
हिरण्यगर्भः सायुज्यं प्राप्नुयाद्वा नृपोत्तम ॥ १२.१९६.१० ॥
हेच ब्रह्माचे स्थान आहे, जपकर्त्या महात्म्याचे स्थान आहे. तेथे स्थित परमात्म्याचे उत्तम एकाग्रतेने ध्यान करीत हिरण्यगर्भ सायुज्य प्राप्त करू शकतो, किंवा हे नृपश्रेष्ठा.
12.196.11
आत्मकेवलतां प्राप्तस्तत्र गत्वा न शोचति ।
ईदृशं परमं स्थानं निरयास्ते च तादृशाः ॥ १२.१९६.११ ॥
आत्मकेवलता प्राप्त झालेला तेथे जाऊन शोक करीत नाही. असे परम स्थान आहे, आणि ते नरकही तसेच आहेत.
12.196.12
एते ते निरयाः प्रोक्ताः सर्व एव यथातथम् ।
तस्य स्थानवरस्येह सर्वे निरयसंज्ञिताः ॥ १२.१९६.१२ ॥
ही सर्व नरके यथार्थपणे सांगितली गेली आहेत. या श्रेष्ठ स्थानाच्या तुलनेत ही सर्व नरक नावाने ओळखली जातात.