มหาภารตะ · อัธยายะ 12.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.196.1
कीदृशं निरयं याति जापको वर्णयस्व मे ।
कौतूहलं हि राजन्मे तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.१९६.१ ॥
ผู้ท่องบทสวดจะไปสู่นรกเช่นไร ขอท่านโปรดพรรณนาให้ข้าพเจ้าฟังด้วย ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าอยากรู้ยิ่งนัก และท่านผู้เดียวเท่านั้นที่คู่ควรจะกล่าวเรื่องนี้
12.196.2
धर्मस्यांशप्रसूतोऽसि धर्मज्ञोऽसि स्वभावतः ।
धर्ममूलाश्रयं वाक्यं शृणुष्वावहितोऽनघ ॥ १२.१९६.२ ॥
ท่านเกิดจากส่วนหนึ่งของธรรม และโดยธรรมชาติท่านรู้ธรรม ข้าแต่ผู้ไร้บาป ขอท่านตั้งใจฟังถ้อยคำเหล่านี้ซึ่งตั้งมั่นอยู่บนรากฐานของธรรม
12.196.3
अमूनि यानि स्थानानि देवानाममरात्मनाम् ।
नानासंस्थानवर्णानि नानारूपफलानि च ॥ १२.१९६.३ ॥
ถิ่นเหล่านั้นของเทพผู้มีธรรมชาติอมตะ มีรูปทรงและสีสันต่างๆ กัน มีรูปร่างและผลหลากหลาย
12.196.4
दिव्यानि कामचारीणि विमानानि सभास्तथा ।
आक्रीडा विविधा राजन्पद्मिन्यश्चामलोदकाः ॥ १२.१९६.४ ॥
มีวิมานทิพย์ที่ไปได้ตามใจปรารถนา มีท้องพระโรง และสวนสำราญต่างๆ ข้าแต่พระราชา ยังมีสระบัวที่มีน้ำใสสะอาดด้วย
12.196.5
चतुर्णां लोकपालानां शुक्रस्याथ बृहस्पतेः ।
मरुतां विश्वदेवानां साध्यानामश्विनोरपि ॥ १२.१९६.५ ॥
มีถิ่นของโลกบาลทั้งสี่ของศุกระและพฤหัสบดี มีของพวกมรุต วิศเวเทพ สาธยะ และฝาแฝดอัศวินด้วย
12.196.6
रुद्रादित्यवसूनां च तथाऽन्येषां दिवौकसाम् ।
एते वै निरयास्तात स्थानस्य परमात्मनः ॥ १२.१९६.६ ॥
และถิ่นของรุทร อาทิตย์ วสุ และเทพสวรรค์อื่นๆ เหล่านี้แหละ ลูกรัก คือนรกของถิ่นแห่งปรมาตมัน
12.196.7
अभयं चानिमित्तं च न च क्लेशभयावृतम् ।
द्वाभ्यां मुक्तं त्रिभिर्मुक्तमष्टाभिस्त्रिभिरेव च ॥ १२.१९६.७ ॥
ถิ่นนั้นปราศจากภัย ไม่มีเหตุ ไม่ถูกความทุกข์และความกลัวห่อหุ้ม หลุดพ้นจากสองสิ่ง หลุดพ้นจากสามสิ่ง และหลุดพ้นจากแปดกับสามสิ่ง
12.196.8
चतुर्लक्षणवर्जं तु चतुष्कारणवर्जितम् ।
अप्रहर्षमनानन्दमशोकं विगतक्लमम् ॥ १२.१९६.८ ॥
ปราศจากลักษณะทั้งสี่ และปราศจากเหตุทั้งสี่ ไม่มีความปีติ ไม่มีความยินดี ไม่มีความโศก และปราศจากความเหน็ดเหนื่อย
12.196.9
कालः संपच्यते तत्र कालस्तत्र न वै प्रभुः ।
स कालस्य प्रभू राजन्सर्वस्यापि तथेश्वरः ॥ १२.१९६.९ ॥
ที่นั่นกาลเวลาถูกรับรู้ได้ แต่ที่นั่นกาลเวลาไม่มีอำนาจปกครอง ข้าแต่พระราชา ผู้นั้นเป็นเจ้าของกาลเวลา และเช่นกันเป็นผู้ปกครองทุกสิ่ง
12.196.10
एतद्वै ब्रह्मणः स्थाने जापकस्य महात्मनः ।
तत्रस्थं परमात्मानं ध्यायन्वै सुसमाहितः।
हिरण्यगर्भः सायुज्यं प्राप्नुयाद्वा नृपोत्तम ॥ १२.१९६.१० ॥
นี่แหละคือถิ่นของพรหมัน ถิ่นของผู้ท่องบทสวดผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อทำสมาธิตั้งมั่นอย่างดีต่อปรมาตมันที่สถิตอยู่ในที่นั้น ผู้นั้นอาจบรรลุการรวมเป็นหนึ่งกับหิรัณยครรภ์ ข้าแต่ผู้ประเสริฐสุดของกษัตริย์ทั้งหลาย
12.196.11
आत्मकेवलतां प्राप्तस्तत्र गत्वा न शोचति ।
ईदृशं परमं स्थानं निरयास्ते च तादृशाः ॥ १२.१९६.११ ॥
เมื่อบรรลุความสงัดแห่งตน และได้ไปถึงที่นั้น ย่อมไม่โศกเศร้า ถิ่นอันสูงสุดเป็นเช่นนี้ ส่วนนรกเหล่านั้นก็เป็นเช่นนี้
12.196.12
एते ते निरयाः प्रोक्ताः सर्व एव यथातथम् ।
तस्य स्थानवरस्येह सर्वे निरयसंज्ञिताः ॥ १२.१९६.१२ ॥
นรกเหล่านี้ทั้งหมดได้ถูกกล่าวไว้ตามที่เป็นจริงทุกประการ เมื่อเทียบกับถิ่นอันประเสริฐนั้น สิ่งทั้งปวงเหล่านี้จึงถูกเรียกว่านรกทั้งสิ้น