مهابهاراتا · أدهيايا 12.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.198.1
किमुत्तरं तदा तौ स्म चक्रतुस्तस्य भाषिते ।
ब्राह्मणो वाऽथवा राजा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१९८.१ ॥
فماذا أجاب ذانك الاثنان حين قال ما قال؟ أكان ذلك الرجل برهمياً أم ملكاً؟ قل لي ذلك أيها الجد.
12.198.2
अथवा तौ गतौ तत्र यदेतत्कीर्तितं त्वया ।
संवादो वा तयोः कोऽभूत्किं वा तौ तत्र चक्रतुः ॥ १२.१९८.२ ॥
أم أن ذينك الاثنين ذهبا إلى هناك كما ذكرت؟ وأي حوار دار بينهما، أو ماذا فعلا هناك؟
12.198.3
तथेत्येवं प्रतिश्रुत्य धर्मं संपूज्य जापकः ।
यमं कालं च मृत्युं च स्वर्गं संपूज्य चार्हतः ॥ १२.१९८.३ ॥
وبعد أن وعد قائلاً: «ليكن كذلك»، وأكرم الدهرما، أكرم المتلو القراءة ياما والزمن والموت والسماء، فصار جديراً بالتكريم.
12.198.4
पूर्वं ये चापरे तत्र समेता ब्राह्मणर्षभाः ।
सर्वान्संपूज्य शिरसा राजानं सोऽब्रवीद्द्विजः ॥ १२.१९८.४ ॥
وبعد أن أكرم بانحناء الرأس جميع كبار البراهمة الآخرين الذين تجمعوا هناك من قبل، تكلم ذلك المولود مرتين إلى الملك.
12.198.5
फलेनानेन संयुक्तो राजर्षे गच्छ मुख्यताम् ।
भवता चाभ्यनुज्ञातो जपेयं भूय एव ह ॥ १२.१९८.५ ॥
أيها الحكيم الملكي، إذ صرت حائزاً لهذا الثمر فاذهب إلى المقام الأسمى؛ وبإذنك سأتلو مرة أخرى.
12.198.6
वरश्च मम पूर्वं हि दत्तो देव्या महाबल ।
श्रद्धा ते जपतो नित्यं भवत्विति विशांपते ॥ १२.१९८.६ ॥
أيها القوي، لقد منحتني الإلهة نعمة من قبل: أيها سيد الشعوب، ليبقَ إيمانك ثابتاً أبداً وأنت تتلو.
12.198.7
यद्येवं सफला सिद्धिः श्रद्धा च जपितुं तव ।
गच्छ विप्र मया सार्धं जापकं फलमाप्नुहि ॥ १२.१९८.७ ॥
فإن كان الأمر كذلك، فقد أثمرت إتقانك وإيمانك بالجابا. أيها البراهمي، سر معي؛ فلينل المردّد ثوابه.
12.198.8
कृतः प्रयत्नः सुमहान्सर्वेषां सन्निधाविह ।
सह तुल्यफलावावां गच्छावो यत्र नौ गतिः ॥ १२.१९८.८ ॥
هنا، أمام الجميع، بذلت جهدًا عظيمًا. نحن الاثنان لنا ثواب متساوٍ؛ فلنمضِ حيث يقودنا طريقنا.
12.198.9
व्यवसायं तयोस्तत्र विदित्वा त्रिदशेश्वरः ।
सह देवैरुपययौ लोकपालैस्तथैव च ॥ १२.१९८.९ ॥
فلما علم سيّد الثلاثة والثلاثين عزمهما، جاء مع الآلهة ومع حُماة العوالم كذلك.
12.198.10
साध्याश्च विश्वे मरुतो वाक्यानि सुमहान्ति च ।
नद्यः शैलाः समुद्राश्च तीर्थानि विविधानि च ॥ १२.१९८.१० ॥
والصادهيات والفيشفاس والماروتات، والأقوال العظيمة جدًا، والأنهار والجبال والبحار والمعابر المقدسة المتنوعة (جاءت هناك كذلك).
12.198.11
तपांसि संयोगविधिर्वेदास्तोभाः सरस्वती ।
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुर्हहाहुहूः ॥ १२.१९८.११ ॥
والتقشفات، وشعيرة الاتحاد، والفيدا، والترانيم، وسرسواتي، ونارادا، وبارفاتا، وفيشفافاسو، وهاها وهوهو (جاؤوا هناك).
12.198.12
गन्धर्वश्चित्रसेनश्च परिवारगणैर्युतः ।
नागाः सिद्धाश्च मुनयो देवदेवः प्रजापतिः ॥ १२.१९८.१२ ॥
وجندي الغاندهارفا تشيتراسينا مع حاشيته، والنّاغات والسيدّهات والحكماء، وبرجابتي إله الآلهة (جاؤوا هناك).
12.198.13
आजगाम च देवेशो ब्रह्मा वेदमयोऽव्ययः ।
विष्णुः सहस्रशीर्षश्च देवोऽचिन्त्यः समागमत्।
अवाद्यन्तान्तरिक्षे च भेर्यस्तूर्याणि वा विभो ॥ १२.१९८.१३ ॥
جاء براهما، سيد الآلهة، المكوَّن من الفيدا الذي لا يفنى، واجتمع فيشنو ذو الألف رأس، الإله الذي لا يُدرك. أيها العظيم، دوّت في السماء الطبول والآلات الموسيقية.
12.198.14
पुष्पवर्षाणि दिव्यानि तत्र तेषां महात्मनाम् ।
ननृतुश्चाप्सरः सङ्घास्तत्रतत्र समन्ततः ॥ १२.१९८.१४ ॥
هناك انهمرت على أولئك العظماء أمطار من الزهور الإلهية، ورقصت أفواج الأبسارا هنا وهناك من كل جانب.
12.198.15
अथ स्वर्गस्तथा रूपी ब्राह्मणं वाक्यमब्रवीत् ।
संसिद्धस्त्वं महाभाग त्वं च सिद्धस्तथा नृप ॥ १२.१९८.१५ ॥
ثم قال سفارغا، وقد تجسّد في هيئة، للبراهمي: 'أنت قد بلغت الكمال، أيها العظيم الحظ؛ وأنت أيها الملك، كذلك قد بلغت الكمال.'
12.198.16
अथ तौ सहितौ राजन्नन्योन्यस्य विधानतः ।
विषयप्रतिसंहारमुभावेव प्रचक्रतुः ॥ १२.१९८.१६ ॥
ثم قام الاثنان معاً، وفق قاعدة كل منهما للآخر، بسحب الحواس عن موضوعاتها، أيها الملك.
12.198.17
प्राणापानौ तथोदानं समानं व्यानमेव च ।
एवं तौ मनसि स्थाप्य दधतुः प्राणयोर्मनः ॥ १२.१९८.१७ ॥
وبعد أن ثبّتا في العقل النَّفَس الحيوي والنَّفَس النازل والصاعد والموازِن والمنتشر كذلك، أمسكا العقلَ على الأنفاس الحيوية.
12.198.18
उपस्थितकृतौ तौ च नासिकाग्रमधो भ्रुवोः ।
भ्रुकुट्याक्ष्णोश्च मनसा शनैर्धारयतस्तदा ॥ १२.१९८.१८ ॥
وكان الاثنان قد جلسا، فأمسكا ببطء عيونهما، مقطّبين الحاجبين، مثبّتةً تحت الحاجبين عند طرف الأنف، وأمسكا عقلهما بها في تلك اللحظة.
12.198.19
निश्चेष्टाभ्यां शरीराभ्यां स्थिरदृष्टी समाहितौ ।
जितासनौ समाधाय र्मूर्धन्यात्मानमेव च ॥ १२.१९८.१९ ॥
بأجساد ساكنة ونظرة ثابتة وعقل مركّز، بعد أن أتقنوا الجلسة وثبّتوا الذات في أعلى الرأس.
12.198.20
तालुदेशमथोद्दाल्य ब्राह्मणस्य महात्मनः ।
ज्योतिर्ज्वाला सुमहती जगाम त्रिदिवं तदा ॥ १२.१९८.२० ॥
وبعد أن شقّت حنك البراهمي العظيم النفس، صعد حينئذ لهيب نور عظيم جدًا إلى السماء.
12.198.21
हाहाकारस्तथा दिक्षु सर्वासु सुमहानभूत् ।
तज्ज्योतिः स्तूयमानं स्म ब्रह्माणं प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२१ ॥
ثم ارتفع صراخ عظيم في جميع الجهات، ودخل ذلك النور، وهو يُمدح، في براهما.
12.198.22
ततः स्वागतमित्याह तत्तेजः प्रपितामहः ।
प्रादेशमात्रं पुरुषं प्रत्युद्गम्य विशांपते ॥ १२.१९८.२२ ॥
ثم قال الجد الأكبر لذلك النور: «مرحبًا»، وخرج لاستقبال الشخص الذي لا يتجاوز شبرًا في الطول، يا سيد الناس، فقال هكذا.
12.198.23
भूयश्चैवापरं प्राह वचनं मधुरं स्मयन् ।
जापकैस्तुल्यफलता योगानां नात्र संशयः ॥ १२.१९८.२३ ॥
ثم قال مبتسمًا كلمة أخرى حلوة: «ثمرة اليوغات تعادل ثمرة من يرددون الجَبَ؛ ولا شك في ذلك.»
12.198.24
योगस्य तावदेतेभ्यः प्रत्यक्षं फलदर्शनम् ।
जापकानां विशिष्टं तु प्रत्युत्थानं समाहितम् ॥ १२.१९८.२४ ॥
إن ثمرة اليوغا تُرى بوضوح في هؤلاء؛ أما النهوض للترحيب بمرددي الجَبَ فهو مركّز ومتميّز.
12.198.25
उष्यतां मयि चेत्युक्त्वा व्याददे स ततो मुखम् ।
अथास्यं प्रविवेशास्य ब्राह्मणो विगतज्वरः ॥ १२.१९८.२५ ॥
وقال: «إن أردت أن تسكن فيّ فاسكن»، ففتح فمه. ثم دخل البرهمي المتحرر من الحمّى في فمه.
12.198.26
राजाऽप्येतेन विधिना भगवन्तं पितामहम् ।
यथैव द्विजशार्दूलस्तथैव प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२६ ॥
وبلغ الملك كذلك بهذه الوسيلة الجد الجليل، فكما دخل ذلك النمر بين البراهمة، دخل هو أيضًا في ذلك الوقت.
12.198.27
स्वयंभुवमथो देवा अभिवाद्य ततोऽब्रुवन् ॥ १२.१९८.२७ ॥
ثم قالت الآلهة بعد أن حيّت الكائن بذاته.
12.198.28
जापकार्थमयं यत्नो यदर्थं वयमागताः ।
कृतपूजाविमौ तुल्यौ त्वया तुल्यफलान्वितौ ॥ १२.१९८.२८ ॥
هذا الجهد من أجل التلاوة، ولأجلها جئنا. هذان الاثنان، وقد أكرمتهما، متساويان ولهما ثمرة متساوية.
12.198.29
योगजापकयोस्तुल्यं फलं सुमहदद्य वै ।
सर्वांल्लोकानतिक्रम्य गच्छेतां यत्र वाञ्छितम् ॥ १२.१९८.२९ ॥
اليوم سينال اليوغي والمُرتّل ثمرة متساوية وعظيمة جدًا. فلتتجاوزا جميع العوالم، ولتذهبا حيث تشاءان.
12.198.30
महास्मृतिं पठेद्यस्तु तथैवानुस्मृतिं शुभाम् ।
तावप्येतेन विधिना गच्छेतां मत्सलोकताम् ॥ १२.१९८.३० ॥
ومن يتلو الذكرى العظيمة، وكذلك الذكرى المباركة التالية، فليبلغ هذان أيضًا بهذه الوسيلة عالمي.
12.198.31
यश्च योगे भवेद्भक्तः सोऽपि नास्त्यत्र संशयः ।
विधिनानेन देहान्ते मम लोकानवाप्नुयात्।
साधये गम्यतां चैव यथा स्थानानि सिद्धये ॥ १२.१९८.३१ ॥
ومن كان متعبدًا في اليوغا، فلا شك في ذلك. بهذه الطريقة يبلغ عند انتهاء الجسد عوالمي. سأحققه؛ فاذهبوا إلى الأماكن لتحقيق الكمال.
12.198.32
इत्युक्त्वा स तदा देवस्तत्रैवान्तरधीयत ।
आमन्त्र्य च ततो देवा ययुः स्वंस्वं निवेशनम् ॥ १२.१९८.३२ ॥
وبعد أن قال ذلك، اختفى ذلك الإله هناك. ثم ودّعت الآلهة وذهب كل منها إلى مسكنه.
12.198.33
ते च सर्वे महात्मानो धर्मं सत्कृत्य तत्र वै ।
पृष्ठतोऽनुययू राजन्सर्वे सुप्रीतचेतसः ॥ १२.१९८.३३ ॥
وتبعه أولئك العظماء جميعًا بعد أن أكرموا الدارما هناك، أيها الملك، وكانت قلوبهم مسرورة.
12.198.34
एतत्फलं जापकानां गतिश्चैषा प्रकीर्तिता ।
यथाश्रुतं महाराज किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१९८.३४ ॥
هذه هي ثمرة المتلوّين، وهذه الغاية قد أُعلنت. كما سمعت، أيها الملك العظيم، فماذا تريد أن تسمع بعد؟