Mahābhārata · Adhyāya 12.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.198.1
किमुत्तरं तदा तौ स्म चक्रतुस्तस्य भाषिते ।
ब्राह्मणो वाऽथवा राजा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१९८.१ ॥
Entonces, ¿qué respuesta dieron aquellos dos a sus palabras? ¿Era él un brahmán o un rey? Dímelo, abuelo.
12.198.2
अथवा तौ गतौ तत्र यदेतत्कीर्तितं त्वया ।
संवादो वा तयोः कोऽभूत्किं वा तौ तत्र चक्रतुः ॥ १२.१९८.२ ॥
¿O fueron aquellos dos allí, como tú lo has relatado? ¿Qué diálogo hubo entre ellos, o qué hicieron allí?
12.198.3
तथेत्येवं प्रतिश्रुत्य धर्मं संपूज्य जापकः ।
यमं कालं च मृत्युं च स्वर्गं संपूज्य चार्हतः ॥ १२.१९८.३ ॥
Habiendo prometido: «Así sea», y habiendo honrado al Dharma, el recitador, honrando a Yama, al Tiempo, a la Muerte y al cielo, se hizo digno.
12.198.4
पूर्वं ये चापरे तत्र समेता ब्राह्मणर्षभाः ।
सर्वान्संपूज्य शिरसा राजानं सोऽब्रवीद्द्विजः ॥ १२.१९८.४ ॥
Habiendo honrado con la cabeza inclinada a todos los demás excelentes brahmanes que se habían reunido allí antes, aquel dvija habló al rey.
12.198.5
फलेनानेन संयुक्तो राजर्षे गच्छ मुख्यताम् ।
भवता चाभ्यनुज्ञातो जपेयं भूय एव ह ॥ १२.१९८.५ ॥
Oh sabio real, dotado de este fruto, ve al lugar supremo; y con tu permiso, recitaré de nuevo.
12.198.6
वरश्च मम पूर्वं हि दत्तो देव्या महाबल ।
श्रद्धा ते जपतो नित्यं भवत्विति विशांपते ॥ १२.१९८.६ ॥
Oh poderoso, la diosa me concedió hace tiempo un don: oh señor de los pueblos, que tu fe permanezca siempre firme mientras recitas.
12.198.7
यद्येवं सफला सिद्धिः श्रद्धा च जपितुं तव ।
गच्छ विप्र मया सार्धं जापकं फलमाप्नुहि ॥ १२.१९८.७ ॥
Si es así, tu logro y tu fe en el japa han dado fruto. Oh brahmín, ven conmigo; que quien recita obtenga su recompensa.
12.198.8
कृतः प्रयत्नः सुमहान्सर्वेषां सन्निधाविह ।
सह तुल्यफलावावां गच्छावो यत्र नौ गतिः ॥ १२.१९८.८ ॥
Aquí, en presencia de todos, he hecho un esfuerzo muy grande. Los dos tenemos igual fruto; vayamos adonde nos conduzca nuestro camino.
12.198.9
व्यवसायं तयोस्तत्र विदित्वा त्रिदशेश्वरः ।
सह देवैरुपययौ लोकपालैस्तथैव च ॥ १२.१९८.९ ॥
Allí, al conocer la resolución de ambos, el señor de los treinta dioses llegó junto con los dioses y también con los guardianes de los mundos.
12.198.10
साध्याश्च विश्वे मरुतो वाक्यानि सुमहान्ति च ।
नद्यः शैलाः समुद्राश्च तीर्थानि विविधानि च ॥ १२.१९८.१० ॥
Los Sādhyas y los Viśvas, los Marutas, las palabras muy grandes, los ríos, las montañas, los océanos y los diversos vados sagrados (también llegaron allí).
12.198.11
तपांसि संयोगविधिर्वेदास्तोभाः सरस्वती ।
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुर्हहाहुहूः ॥ १२.१९८.११ ॥
Las austeridades, el rito de la unión, los Vedas, los cantos, Sarasvatī, Nārada, Parvata, Viśvāvasu, y Hahā y Huhū (llegaron allí).
12.198.12
गन्धर्वश्चित्रसेनश्च परिवारगणैर्युतः ।
नागाः सिद्धाश्च मुनयो देवदेवः प्रजापतिः ॥ १२.१९८.१२ ॥
El gandharva Citrasena, acompañado de su séquito, las serpientes, los perfeccionados, los sabios y Prajāpati, el dios de los dioses (llegaron allí).
12.198.13
आजगाम च देवेशो ब्रह्मा वेदमयोऽव्ययः ।
विष्णुः सहस्रशीर्षश्च देवोऽचिन्त्यः समागमत्।
अवाद्यन्तान्तरिक्षे च भेर्यस्तूर्याणि वा विभो ॥ १२.१९८.१३ ॥
Vino Brahmā, señor de los dioses, hecho de los Vedas e imperecedero; y Viṣṇu, el de mil cabezas, el dios inconcebible, también se reunió. Oh poderoso, en el cielo resonaron tambores e instrumentos.
12.198.14
पुष्पवर्षाणि दिव्यानि तत्र तेषां महात्मनाम् ।
ननृतुश्चाप्सरः सङ्घास्तत्रतत्र समन्ततः ॥ १२.१९८.१४ ॥
Allí cayó una lluvia de flores divinas sobre aquellas grandes almas, y bandas de apsarases danzaban aquí y allá por todas partes.
12.198.15
अथ स्वर्गस्तथा रूपी ब्राह्मणं वाक्यमब्रवीत् ।
संसिद्धस्त्वं महाभाग त्वं च सिद्धस्तथा नृप ॥ १२.१९८.१५ ॥
Entonces Svarga, que había tomado forma, dijo estas palabras al brahmán: 'Tú estás perfeccionado, oh bienaventurado; y tú, oh rey, también eres igualmente realizado.'
12.198.16
अथ तौ सहितौ राजन्नन्योन्यस्य विधानतः ।
विषयप्रतिसंहारमुभावेव प्रचक्रतुः ॥ १२.१९८.१६ ॥
Entonces aquellos dos, juntos y según la regla del uno y del otro, ambos realizaron la retirada de los sentidos de sus objetos, oh rey.
12.198.17
प्राणापानौ तथोदानं समानं व्यानमेव च ।
एवं तौ मनसि स्थाप्य दधतुः प्राणयोर्मनः ॥ १२.१९८.१७ ॥
Habiendo fijado igualmente en la mente el aliento, el aliento descendente, el ascendente, el igualador y el difusor, los dos mantuvieron la mente sobre los alientos vitales.
12.198.18
उपस्थितकृतौ तौ च नासिकाग्रमधो भ्रुवोः ।
भ्रुकुट्याक्ष्णोश्च मनसा शनैर्धारयतस्तदा ॥ १२.१९८.१८ ॥
Y aquellos dos, habiendo tomado asiento, sostenían lentamente los ojos, con el ceño fruncido, fijados bajo las cejas en la punta de la nariz, y la mente en ellos, en ese momento.
12.198.19
निश्चेष्टाभ्यां शरीराभ्यां स्थिरदृष्टी समाहितौ ।
जितासनौ समाधाय र्मूर्धन्यात्मानमेव च ॥ १२.१९८.१९ ॥
Con cuerpos inmóviles, mirada firme y mente concentrada, habiendo dominado la postura y fijado el ātman en la coronilla.
12.198.20
तालुदेशमथोद्दाल्य ब्राह्मणस्य महात्मनः ।
ज्योतिर्ज्वाला सुमहती जगाम त्रिदिवं तदा ॥ १२.१९८.२० ॥
Al abrir el paladar del gran brahmín, una llama de luz muy grande ascendió entonces al cielo.
12.198.21
हाहाकारस्तथा दिक्षु सर्वासु सुमहानभूत् ।
तज्ज्योतिः स्तूयमानं स्म ब्रह्माणं प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२१ ॥
Entonces surgió un gran clamor en todas las direcciones, y aquella luz, mientras era alabada, entró en Brahmā.
12.198.22
ततः स्वागतमित्याह तत्तेजः प्रपितामहः ।
प्रादेशमात्रं पुरुषं प्रत्युद्गम्य विशांपते ॥ १२.१९८.२२ ॥
Entonces el bisabuelo dijo a aquel resplandor: '¡Bienvenido!', y, saliendo a recibir a la persona de un palmo de altura, oh señor de los pueblos, así habló.
12.198.23
भूयश्चैवापरं प्राह वचनं मधुरं स्मयन् ।
जापकैस्तुल्यफलता योगानां नात्र संशयः ॥ १२.१९८.२३ ॥
Sonriendo, volvió a decir otra palabra dulce: 'El fruto de los yogas es igual al de quienes recitan el japa; de esto no hay duda.'
12.198.24
योगस्य तावदेतेभ्यः प्रत्यक्षं फलदर्शनम् ।
जापकानां विशिष्टं तु प्रत्युत्थानं समाहितम् ॥ १२.१९८.२४ ॥
El fruto del yoga se ve directamente en estos; pero el levantarse en saludo hacia quienes recitan el japa es concentrado y distinguido.
12.198.25
उष्यतां मयि चेत्युक्त्वा व्याददे स ततो मुखम् ।
अथास्यं प्रविवेशास्य ब्राह्मणो विगतज्वरः ॥ १२.१९८.२५ ॥
Diciendo: «Si deseas permanecer en mí, permanece», abrió la boca. Entonces el brahmán, libre de la fiebre, entró en su boca.
12.198.26
राजाऽप्येतेन विधिना भगवन्तं पितामहम् ।
यथैव द्विजशार्दूलस्तथैव प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२६ ॥
El rey también, por este mismo método, alcanzó al venerable abuelo; así como entró el tigre entre los brahmanes, también él entró en ese momento.
12.198.27
स्वयंभुवमथो देवा अभिवाद्य ततोऽब्रुवन् ॥ १२.१९८.२७ ॥
Entonces los dioses, tras saludar al autoexistente, dijeron.
12.198.28
जापकार्थमयं यत्नो यदर्थं वयमागताः ।
कृतपूजाविमौ तुल्यौ त्वया तुल्यफलान्वितौ ॥ १२.१९८.२८ ॥
Este esfuerzo es por la recitación, por lo cual hemos venido. Estos dos, honrados por ti, son iguales y poseen igual fruto.
12.198.29
योगजापकयोस्तुल्यं फलं सुमहदद्य वै ।
सर्वांल्लोकानतिक्रम्य गच्छेतां यत्र वाञ्छितम् ॥ १२.१९८.२९ ॥
Hoy el yogui y el recitador obtendrán ciertamente un fruto igual y muy grande. Pasando más allá de todos los mundos, id ambos adonde deseéis.
12.198.30
महास्मृतिं पठेद्यस्तु तथैवानुस्मृतिं शुभाम् ।
तावप्येतेन विधिना गच्छेतां मत्सलोकताम् ॥ १२.१९८.३० ॥
Quien recite la gran memoria y asimismo la auspiciosa memoria posterior: que también ellos dos, por este mismo método, alcancen mi estado.
12.198.31
यश्च योगे भवेद्भक्तः सोऽपि नास्त्यत्र संशयः ।
विधिनानेन देहान्ते मम लोकानवाप्नुयात्।
साधये गम्यतां चैव यथा स्थानानि सिद्धये ॥ १२.१९८.३१ ॥
Quien sea devoto en el yoga, de ello no hay duda: por este método, al final del cuerpo, alcanzará mis mundos. Lo llevaré a cabo; id, según los lugares, hacia la perfección.
12.198.32
इत्युक्त्वा स तदा देवस्तत्रैवान्तरधीयत ।
आमन्त्र्य च ततो देवा ययुः स्वंस्वं निवेशनम् ॥ १२.१९८.३२ ॥
Habiendo dicho esto, aquel dios desapareció allí mismo. Luego los dioses, despidiéndose, se marcharon cada uno a su morada.
12.198.33
ते च सर्वे महात्मानो धर्मं सत्कृत्य तत्र वै ।
पृष्ठतोऽनुययू राजन्सर्वे सुप्रीतचेतसः ॥ १२.१९८.३३ ॥
Y todos aquellos magnánimos, habiendo honrado allí al Dharma, oh rey, lo siguieron por detrás, todos con el ánimo complacido.
12.198.34
एतत्फलं जापकानां गतिश्चैषा प्रकीर्तिता ।
यथाश्रुतं महाराज किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१९८.३४ ॥
Este es el fruto para quienes recitan, y este destino ha sido declarado. Tal como lo has oído, gran rey, ¿qué más deseas escuchar?